Sericite is the main contaminant of concentrate in commercial microcrystalline graphite ore flotation. It was necessary to identify its recovery mechanisms so that the appropriate solution can be selected. In this study, the influence of sericite on flotation selectivity of microcrystalline graphite ore and its recovery mechanisms were investigated. Artificial mixtures flotation test suggested that sericite seriously reported into concentrate leading to poor flotation selectivity of microcrystalline graphite ore. However, the aggregation/dispersion behavior of artificial mixtures indicated that a large repulsive energy existed between sericite and microcrystalline graphite particles at pH 7.4, and sericite was not likely to report into graphite concentrate by slime coating. The results obtained from contact angle measurements and a technique of Warren showed that the floated sericite reached the froth via a combination of both entrainment and entrapment mechanisms, not via true flotation.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The properties of polylactide (PLA) fibres were modified by incorporating carboxyl groups into the fibre surface by grafting acrylic acid (AA) or by the entrapment of poly(acrylic acid) (PAA) to the fibre surface. The presence of a PAA layer was confirmed by IR spectrometry. The number of carboxyl groups incorporated into the top layer of the modified fibres was determined by potentiometric titration. The fibres containing carboxyl groups in their top layer were further treated by the Layer-by-Layer method to deposit basic polyelectrolytes such as poly(allylamine hydrochloride) (PAH) or poly(dimethylaminoethyl methacrylate) (PDAMA) alternately with the layers of acidic polyelectrolyte, i.e. PAA. The presence of successive deposited layers was confirmed by electric charge measurements. The modification performed resulted in changes in the properties of PLA fibres, such as dyeability, water sorption and thermal resistance.
PL
Modyfikowano właściwości włókien polilaktydowych (PLA), wprowadzając grupy karboksylowe na powierzchni włókien metodą szczepienia kwasem akrylowym (AA) lub metodą zakleszczania poli(kwasu akrylowego) (PAA). Obecność warstwy poli(kwasu akrylowego) potwierdzono metodą spektrometrii w podczerwieni. Wprowadzaną ilość grup karboksylowych w warstwie wierzchniej modyfikowanych włókien oznaczano metodą miareczkowania potencjometrycznego. Na włókna z pierwszą warstwą zawierającą grupy karboksylowe nakładano metodą Layer-by-Layer warstwy polielektrolitów zasadowych takich jak chlorowodorek poli(alliloaminy) (PALL) albo poli(metakrylan dimetyloaminoetylu) (PDAMA) naprzemian z warstwami polielektrolitu kwasowego tj. poli(kwasu akrylowego). Potwierdzono obecność kolejnych nakładanych warstw badaniami ładunku elektrycznego. Zaobserwowano zmiany szeregu właściwości takich jak: zdolność do wybawień, sorpcja wody, odporność termiczna.
W tej części artykułu przedstawiono problematykę immobilizacji fizycznej lipaz obejmującą techniki zamykania w sieci żelu, w mikro (makro) emulsjach, kapsułkowanie oraz otoczkowanie. Przedyskutowano wpływ procesu immobilizacji na aktywność, stabilność oraz selektywność unieruchomionych enzymów.
EN
This paper summarizes methods of lipases physical immobilization, including entrapment within the membrane and in polymeric matrices, coating, microencapsulation and micro (macro) emulsion system. The influence of immobilization process on changes of enzyme activity, stability, selectivity and other properties important in practical applications are considered.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Flotation is used for separating mineral particles. Flotation is accompanied by entrainment of hydrophilic particles which is an undesirable process. Flotation and entrainment depend on numerous parameters, among them the presence and concentration of frother. This work was devoted to investigate the borderline between entrainment and flotation of quartz particles in the so-called monobubble Hallimond tube in the presence of varying concentrations of selected frothers. The following frothers were used: octyl alcohol, isoamyl alcohol, α-terpineol, tricosene-ethyleneglycol 1-hexadecanoic ether and corflot (a mixture of butyl ethers of di-, tri- and tetraethylene glycols). Entrainment of the quartz particles in pure water has also been conducted as a reference test. The work has confirmed that entrainment depends on particle size. It also confirmed the role of the frother used. Two of the frothers: tricosene-ethylene glycol 1-hexadecanoic ether and octyl alcohol have exhibited both frothing and collecting properties.
PL
Flotacja jest stosowana do rozdziału drobnych ziarn mineralnych. Każdej flotacji towarzyszy zjawisko niepożądane pogarszające jakość końcowego produktu, którym jest wyniesienie mechaniczne ziarn (flotacja mechaniczna). Na flotacje właściwą i mechaniczną wpływa wiele parametrów, które nie zostały całkowicie poznane. W pracy badano flotację mechaniczną ziarn kwarcu w monopęcherzykowym flotowniku Hallimonda w zależności od rodzaju stosowanych spieniaczy. W testach zastosowano takie spieniacze jak: alkohol oktylowy, alkohol izoamylowy, .-terpineol, eter jednoheksadekanowy trikozanoetylenowy oraz corflot (mieszanina eterów butylowych glikoli di, tri i tetraetylenowych). Przeprowadzono także badania dla czystej wody, które obrano jako punkt odniesienia w stosunku do pozostałych wyników testów. W pracy stwierdzono, że eter jednoheksadekanowy trikozanoetylenowy (C16E23) oraz alkohol oktylowy wykazały nie tylko właściwości spieniające, ale również zbierające.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
In the development of medical drug delivery systems, attention has been increasingly focused on slow- or controlled delivery systems in order to achieve an optimal therapeutic effect. Since the administration of drugs often requires a defined or minimum effective dosage in the human body, more conventional delivery systems such as tablets require relatively high doses, which can result in undesired toxic effects. Subsequent degradation of the drug in the human body will result in a drug concentration below the minimum effective level. Furthermore, there are situations where oral administration is less advisable, such as in cases of prolonged treatment or with people that are forgetful, which again results in ineffective treatment. Textile slow-release systems have the potential to overcome these negative aspects. Drugs containing transdermal patches for ex-vivo applications are already familiar; however, this paper will not deal with such applications, but with more advanced in-vivo textile slow-release systems. Due to enormous progress over the years in the fields of supramolecular chemistry, nanotechnology, and polymer science & technology, a number of promising drug delivery technologies have been developed. This review will focus on the opportunities of textiles bearing cyclodextrins, aza-crown ethers or fullerenes, as well as ion-exchange fibres, drug-loaded hollow fibres, textiles treated with nanoparticles and fibres with bioactive compounds in their embodiment. In this paper, the delivery systems will be discussed and compared in terms of biostability, biodegradability, controllability, toxicity, carcinogenicity, interface reactions, material costs and the fabrication process.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.