This paper presents a literature review of the biochemistry of vitamins B and the results of in silico physicochemical properties and bioactivity studies. The description was performed by cheminformatics tools closely related to the field of Medicinal Chemistry. It allows us to predict a great number of properties e.g. logP, TPSA, molecular volume or bioactivity associated with the chosen proteins (like kinases, proteases etc.). These investigations were carried out with the use of cheminformatics web tool Molinspiration. Its great advantages are mainly its wide availability, ease of application and quick analysis of small compounds. Thanks to the comparison with literature data of well–known B vitamins, it is possible to confirm that current cheminformatic web tools provide high reliability of the results and can support Drug Design methods.
W artykule przedstawiono wyniki badań in vitro dotyczące cytotoksyczności i działania bakteriobójczego materiału do stosowania w endodoncji – cementu typu MTA (ang. Mineral Trioxide Aggregate) o nowym składzie chemicznym. Cement wytworzono na bazie krzemianu trójwapnia wzbogaconego ZnO i płynu będącego 15% roztworem CaCl2 , a jako czynnik wprowadzający kontrast RTG zastosowano ZrO2 . Wytworzony cement MTA oceniono poprzez scharakteryzowanie właściwości fizykochemicznych obejmujących: czas wiązania, wytrzymałość na ściskanie, a także kontrast RTG i bioaktywność w roztworze symulującym osocze (SBF). Do zbadania wpływu ziaren ZrO2 na ilość i wielkość porów w cemencie wykorzystano technikę mikrotomografii komputerowej (µCT). Działanie cytotoksyczne cementów oceniano przez zastosowanie referencyjnej linii komórkowej L-929. Warunki hodowli komórkowej w kontakcie z badanymi materiałami lub ekstraktami z cementów oceniano za pomocą analizy obrazu lub testu kolorymetrycznego MTT. Do badania aktywności przeciwbakteryjnej wykorzystano dwa szczepy paciorkowców: Streptococcus mutans i Streptococcus sanguinis. Opracowany cement typu MTA charakteryzuje się odpowiednimi właściwościami użytkowymi i spełnia wymagania zawarte w normie PN-EN ISO 10993-5:2009 „Biologiczna ocena wyrobów medycznych, część 5: Badania cytotoksyczności in vitro”. Jednak, aby mógł być rozważany jako bezpieczny wyrób medyczny do wypełniania wstecznego kanałów korzeniowych, wymaga dalszych badań.
EN
The article presents the results of in vitro cytotoxicity and bactericidal activity of MTA-type cement (Mineral Trioxide Aggregate) for endodontics with a new chemical composition. The cement was made on the basis of ZnO-enriched tricalcium silicate and a liquid being a 15% CaCl2 solution. ZrO2 was used as an X-ray radiopacity agent in the cement. The produced MTA-type cement was assessed by characterizing the physicochemical properties including: setting time, compressive strength, as well as X-ray radiopacity and bioactivity in a simulated body fluid (SBF). Microtomography technique (µCT) was used to investigate the effect of ZrO2 grains on the number and size of pores in the cement. The cytotoxic activity of the cements was assessed by using the reference L-929 cell line. Cell culture conditions in contact with test materials or cement extracts were assessed by image analysis or MTT colorimetric test. Two strains of streptococci were used to test the antibacterial activity: Streptococcus mutans and Streptococcus sanguinis. The developed MTA cement has appropriate functional properties and meets the requirements of the PNEN ISO 10993-5:2009 standard "Biological evaluation of medical devices, Part 5: In vitro cytotoxicity tests". However, in order to be considered a safe medical device for retrograde root canal filling, it requires further research.
Najliczniejszymi białkami mleka są α-kazeina, β-kazeina, κ-kazeina, β-laktoglobulina i α-laktoalbumina. Poza wysoką wartością odżywczą, białka mleka mają ogromny wpływ na właściwości technologiczne mleka, takie jak między innymi: stabilność cieplną, podatność na koagulację pod wpływem podpuszczki, zdolności emulgujące czy pianotwórcze. Białka te są także głównym źródłem składników bioaktywnych w mleku. Bioaktywne peptydy pochodzące z białek mleka cieszą się dużym zainteresowaniem naukowym i aplikacyjnym ze względu na ich różnorodność i potencjalne korzyści zdrowotne. Peptydy te wykazują m.in. aktywność przeciwnadciśnieniową, immunomodulującą, przeciwnowotworową, przeciwzakrzepową, przeciwbakteryjną i cytotoksyczną. Ze względu na wiele znanych i domniemanych korzyści dla zdrowia ludzkiego, bioaktywne peptydy z mleka są stosowane jako składniki nutraceutyków.
EN
The most abundant milk proteins are α-casein, β-casein, κ-casein, β-lactoglobulin and α-lactalbumin. In addition to the high nutritional value, milk proteins have a huge impact on the technological properties of milk, such as, among others, heat stability, susceptibility to rennet coagulation, emulsifying and foaming abilities. These proteins are also the main source of bioactive ingredients in milk. Bioactive peptides derived from milk proteins are of great scientific and application interest due to their diversity and potential health benefits. These peptides show, inter alia, antihypertensive, immunomodulating, antitumor, anticoagulant, antibacterial and cytotoxic activity. Due to many known and alleged benefits to human health, bioactive milk peptides are used as ingredients in nutraceuticals.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The current research develops functionalized biocompatible hydroxyapatite (HAp)-rich surface on TNTZ alloy using a novel ball-burnishing assisted electric discharge cladding (BB-EDC) has been presented. The biomechanical properties of HAp-layer, such as mechanical properties, fatigue performance, in-vitro corrosion resistance, and bioactivity, have been investigated. The results showed that EDC-modified surfaces comprised discharge craters, globules, splats structures, and high ridges of redeposited metal. However, the BB-EDC process produced a relatively flat, smooth, dense surface with an average roughness value of 0.75 µm. The HAp-cladded layer by EDC and BB-EDC process featured an irregular surface range 25–30 µm thick and compact layer ranging 5–7 µm thick, respectively. The ball burnishing subjected caused plastic deformation on the developed layer that produced fine microstructure that increased surface hardness from 2.8 to 8.7 GPa. The functional HAp-cladded layer obtained by BB-EDC exhibit excellent corrosion properties. The dense and compact layer comprised a deformed microstructure with high residual stresses that offered high resistance to crack imitation propagation, thus resulting in better fatigue performance of β-phase TNTZ alloy. Furthermore, in-vitro bioactivity results showed that BB-EDC modified exhibit anti-inflammatory surface and promoted cell growth. The findings of the current research work offer up new possibilities for biomedical, automobile and aerospace industries to utilize the potential of BB-EDC as a new surface engineering technology to develop functionalized surfaces with improved surface characteristics and mechanical properties.
Biopolimery z grupy polisacharydów, dzięki swoim właściwościom fizykochemicznym, podatności na modyfikację chemiczną i biodegradację oraz wysoką bioaktywność, są wykorzystywane do uszlachetniania materiału siewnego roślin uprawnych. Polimery naturalne, takie jak: chitozan, alginian, celuloza, galaktoglukomannany, lignina oraz guma gellanowa mogą być stosowane jako substancje wiążące w otoczkowaniu nasion lub jako nośnik substancji aktywnych i mikroorganizmów. Biopolimery zawarte w otoczkach lub zaprawach nasiennych mogą ponadto przyczyniać się do ograniczenia niekorzystnego wpływu środowiska i patogenów na kiełkujące nasiona.
EN
Biopolymers from a group of polysaccharides are used in treatments enhancing sowing material of crops due to their physical and chemical properties, susceptibility to chemical modification, biodegradability and high bioactivity. Natural polymers, such as: chitosan, alginian, celulose, galaktoglucomannans, lignin and gellan gum, can be used as binders in seed coating or carriers of active substances and microorganisms. Moreover, biopolymers contained in the seed coatings and seed dressings can protect germinating seeds from unfavorable influence of environment and pathogens.
Composites made of resorbable polylactide modified with bone powder are part of the current search for implantable materials endowed with advantageous biomechanical functions, which make them suitable for orthopedics and traumatology applications. The bone additive containing active bone morphogenetic proteins (BMPs) and calcium phosphates introduced into the polymer matrix is to grant the implant with a biological activity. Subsequently, the resorbable matrix should get replaced with bone tissue. In order to avoid losing the osteoinductive properties of the designed material, it should be processed at low temperatures via physicochemical methods. This paper is devoted to the preparation and optimization of the composite production method suitable for biodegradable polymers and morphogenetic proteins along with the assessment of biocompatibility and biological properties of obtained materials. The tape-casting method was successfully applied. Resorbable polymer (medical poly-L-lactide, Purasorb PL38 by Purac) with 15 wt% of human bone powder (from tissue bank) were used to fabricate PLA-CP/BMPs composite implants. They were tested in in vivo studies that were performed in rabbit bone tissues. The results show a high biocompatibility of the material and good osteointegration with bone tissue.
Novel poly(vinyl alcohol) (PVA) andchitosan (CS) or 2-hydroxyethyl methacrylate (HEMA) and nanohydroxyapatite(nanoHAp) electrospinning-produced membranes were evaluated, in terms of theirbioactivity under exposure to simulated body fluid (SBF). After soaking them inSBF for 5, 8 and 15 days, the scanning electron microscopy (SEM) images showthe accumulation of calcium carbonate or calcium phosphate SBF on the surfaceof the nanohydroxyapatite (nanoHAp). This indicates that there might be anincreased bioactivity on the surface of the nanoHAp prepared by this method.
PL
Zbadano bioaktywność nowych membran, otrzymywanych w wyniku elektroprzędzenia z hydrożeli poli(alkoholu winylowego) (PVA) z chitozanem (CS), metakrylanem 2-hydroksyetylu (HEMA) i/lub nanohydroksyapatytem (nanoHAp), poddanych działaniu symulowanego płynu ustrojowego (SBF). Metodą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) stwierdzono, że po zanurzeniu wytworzonych membran w roztworze SBF na 5, 8 i 15dni na powierzchni cząstek nanoHAp w badanych próbkach nastąpiła akumulacja cząsteczek węglanów i fosforanów wapnia pochodzących z SBF, co dowodzi, że tą metodą można zwiększyć bioaktywność przygotowanych membran, przeznaczonych do zastosowania w rekonstrukcji tkanki kostnej.
W pracy przedstawiono oczekiwania i wymagania stawiane podczas projektowania biomateriałów stosowanych jako wypełnienia ubytków tkanki kostnej. Jako przykład złożoności procesu opracowywania wykorzystano wyniki badań, których celem było wytworzenie i wstępna ocena właściwości fizykochemicznych porowatych biokompozytów na bazie roztworów chitozanu oraz bioszkła z układu CaO-SiO2-P2O5 dotowanego ZnO. Wytworzone biokompozyty mają odpowiednio dobrany skład chemiczny i optymalny do osteointegracji, średni wymiar porów. Wyniki badań SEM-EDS po inkubacji w SBF potwierdzają zdolność do bioaktywności. Jednak, aby opracowane biokompozyty mogły być rozważane jako materiały do wypełniania ubytków tkanki kostnej wymagają one dalszych badań, zalecanych w normie ISO 10993-1.
EN
The paper presents the expectations and requirements for designing of biomaterials used for filling bone tissue defects. Results of the research on preparation and preliminary assessment of physicochemical properties of porous biocomposites based on chitosan solutions and bioglass from the ZnO-doped CaO-SiO2-P2O5 system were used as an example of the complexity of the design process. The obtained biocomposites have a properly prepared chemical composition and an average pore size, optimal for osteointegration. The results of SEM-EDS studies after incubation in SBF confirm the ability to bioactivity. However, for considering the developed biocomposites as materials for filling bone defects, further research in accordance with ISO 10993-1 is required.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Kształtowanie przyrostowe LENS (Laser Engineering Net Shaping), będące jedną z technik druku 3D, umożliwia zarówno wytwarzanie, jak i modyfikacje samej warstwy wierzchniej wytworzonego wcześniej produktu. W niniejszej pracy za pomocą techniki LENS wytworzono bioaktywne warstwy o wysokim rozwinięciu powierzchni na powierzchni endoprotez stawu biodrowego. Zarówno warstwy napawane, jak i podłoża były wytworzone ze stopu Ti-6Al-4V. Na otrzymanych warstwach zostały przeprowadzone testy bioaktywności in-vitro w roztworze SBF (Simulated Body Fluid), posiadającym wszelkie niezbędne składniki nieorganiczne osocza ludzkiej krwi. Powstawanie zarodków fosforanów wapnia zaobserwowano techniką SEM (Scanning Electron Microscopy) już po dwóch dniach imersji. Na podstawie uzyskanych wyników podczas badań z użyciem SEM i EDX (Energy-Dispersive X-ray Spectroscopy) można stwierdzić, że wytworzone techniką LENS warstwy ze stopu Ti-6Al-4V wykazują wysoką bioaktywność w warunkach badań in-vitro w SBF.
EN
Laser Engineering Net Shaping (LENS), which is one of the 3DP techniques, allows for both, the fabrication and the modification of surface layer of the product previously prepared. In the current work, using LENS technique, highly developed bioactive layers, were prepared on the surface of the hip prosthesis. Both, fabricated layers and hip prosthesis, were fabricated from Ti-6Al-4V alloy. The tests were carried out using Simulated Body Fluid (SBF) solution, having all the necessary components on the inorganic human blood plasma. Scanning Electron Microscopy (SEM) showed the nucleation of calcium phosphates even after 2 days of immersion. Based on the results obtained in SEM and EDX tests, it can be claimed that Ti-6Al-4V layers manufactured using LENS technique exhibit high bioactivity in in-vitro, in the SBF solution.
17
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Celem pracy jest przybliżenie aspektów związanych z modyfikowaniem cementu kostnego w celu nadania mu właściwości bioaktywnych. Przedstawiono obecnie stosowane bioaktywne modyfikacje, które mają charakter profilaktyczny (zapobiegają infekcjom), terapeutyczny (zwalczają bakterie) oraz pobudzający osteointegrację. Ukazano metody oceny modyfikacji bioaktywnych i zreferowano ich procedury, m.in. badania mikroskopowe, starzenie w roztworze Ringera, określanie dawki uwalnianej modyfikacji, pomiar strefy zahamowania wzrostu bakteryjnego, badania cytotoksyczności, przylegania i proliferacji komórek żywych, badanie pirogenności, test hemolityczny oraz badania kliniczne.
EN
The aim of the literature review is to present the aspects related to modification of bone cement to give it bioactive properties. It presents currently used bioactive modifications, which have preventive activity (reduce the risk of infection), therapeutic activity (fight against bacteria) and stimulating osteointegration. Shows methods for evaluating bioactive modifications and discusses procedures, i.a.: microscopic studies, aging in Ringer’s solution, determination of release dose, measurement of bacterial growth inhibition zone, cytotoxicity test, adhesion and proliferation of live cells survey, pyrogenicity test, haemolytic assay, and clinical studies.
Magnez i jego stopy mogą stanowić obiecującą alternatywę dla tradycyjnie stosowanych biomateriałów metalicznych. Główne zalety materiałów na bazie Mg to: biozgodność, biodegradowalność, osteokonduktywność, antybakteryjność oraz gęstość i moduł Younga zbliżone do naturalnej kości. Największą wadą jest ich zbyt gwałtowna degradacja, która może prowadzić do gromadzenia się wodoru oraz znacznego wzrostu pH w okolicznych tkankach; a także do przedwczesnej redukcji parametrów mechanicznych. Naukowcy próbują rozwiązać ten problem na różne sposoby: przez dobór pierwiastków stopowych, obróbkę powierzchniową, czy stosowanie pokryć. Przedstawiona praca dotyczy zastosowania resorbowalnych materiałów polimerowych na pokrycia drutów ze stopu magnezu. Powłoki otrzymano metodą zanurzeniową z roztworów polilaktydu (PLA) i polikaprolaktonu (PCL) o różnych stężeniach. Otrzymane materiały inkubowano w buforze fosforanowym i wodzie destylowanej przez 7 tygodni. Monitorowano zmiany pH, przewodnictwa jonowego oraz uwalnianie kationów Mg2+. Wykazano wpływ stężenia roztworu polimeru na jakość pokrycia i skuteczność ochrony antykorozyjnej oraz korzystniejsze parametry powłoki PCL. W drugiej części pracy zaproponowano modyfikację wybranego pokrycia fosforanem trójwapnia (TCP) i tlenkiem cynku (ZnO), które zostały wprowadzone do matrycy polimerowej. Badania właściwości mechanicznych wykazały, że w rezultacie równoczesnego zastosowania TCP i ZnO wzrasta moduł Younga, a spada wytrzymałość i odkształcalność folii PCL/TCP/ ZnO, jednak nie powinno to wpłynąć niekorzystnie na skuteczność pokrycia. Analizy SEM i EDS powierzchni próbek inkubowanych w SBF potwierdziły potencjalną bioaktywność opracowanych układów.
EN
Magnesium and its alloys can be a promising alternative for traditionally used metallic biomaterials due to their: biocompatibility, biodegradability, osteoconductivity, antibacterial activity, and resemblance of density and Young’s modulus to the natural bone. Rapid corrosion, Mg alloys main disadvantage, causes hydrogen accumulation, harmful pH level increase in surrounding tissues, and premature loss of mechanical parameters. In order to solve those issues, scientists select appropriate alloying elements and apply different surface treatments or coatings. This research considers application of resorbable polymers as coating materials for magnesium alloy wires. Samples were dip-coated with various concentration polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL) solutions. Immersion tests were conducted for 7 weeks in phosphate buffered saline and distilled water; pH and ionic conductivity changes, and release of Mg2+ ions were monitored. We show the influence of polymer solution concentration on the coating quality and effectiveness of anticorrosive protection, as well as superior parameters of polycaprolactone. In the second part of the study, selected coating was modified with tricalcium phosphate (TCP) and zinc oxide (ZnO), that were incorporated into the polymer matrix. Mechanical studies revealed that after modification with those two types of particles Young’s modulus increased, while tensile strength and elasticity of the foils decreased, however it should not affect the effectiveness of the coating. SEM and EDS analysis confirmed potential bioactivity of investigated materials.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Szkła krzemianowo-fosforanowe z układu NaCaPO4-SiO2 są znanymi materiałami bioaktywnymi, które mają zdolność do bezpośredniego łączenia się z tkankami żywymi. Jednakże ich kruchość ogranicza zakres zastosowania wykonanych z nich implantów. Jednym ze sposobów poprawy własności wytrzymałościowych szkieł jest wprowadzenie do składu odpowiednich dodatków (np. Al3+), kolejnym zaś - przeprowadzenie ich częściowej krystalizacji, która pozwala otrzymać materiały szkło-krystaliczne. Proces ten jednak wymaga możliwie najlepszej kontroli, ponieważ pojawienie się i rozrost faz krystalicznych może powodować utratę bioaktywności. Przedmiotem badań w pracy były szkła krzemianowo-fosforanowe z układów: NaCaPO4-SiO2 i NaCaPO4-SiO2-AlPO4. Na podstawie pomiarów termicznych (DTA) wybranych szkieł dobrano parametry procesu kierowanej krystalizacji. Otrzymane materiały szkło-krystaliczne poddano badaniom strukturalnym (XRD). Natomiast w celu sprawdzenia ich bioaktywności wykonano testy in vitro w sztucznym osoczu, a następnie przeprowadzono obserwacje na elektronowym mikroskopie skaningowym (SEM +EDX) oraz badania ramanowskie. Uzyskane rezultaty pozwalają twierdzić, że odpowiednio kontrolowana dewitryfikacja badanych bioszkieł umożliwia uzyskanie bioaktywnych materiałów szkło-krystalicznych.
EN
Silicate-phosphate glasses from the NaCaPO4-SiO2 system are well-known bioactive materials, which are capable of forming direct bonds with living tissue. However, their brittleness limits the use of implants made of them. One of the ways to improve the mechanical properties of the glasses is to introduce proper additives (e.g. AI3+) to their chemical composition. Another one is to carry out their partial crystallization that allows obtaining glass-crystalline materials. This process needs to be highly controlled because the appearance and growth of the crystalline phase may result in loss of the bioactivity. The subject of this paper concerns silicate-phosphate glasses from the NaCaPO4-SiO2 and NaCaPO4-SiO2-AlPO4 systems. Parameters of the direct crystallization process were adjusted on the basis of thermal analysis measurements (DTA) performed on selected glasses. The XRD method was used to study the structure of obtained glass-crystalline materials. In order to verify their bioactivity, the in vitro tests were done in simulated body fluid and the samples were analyzed on a scanning electron microscope (SEM+EDX) and Raman spectroscopy. The obtained results suggest that the properly controlled devitrification of the tested bioglasses may lead to the production of bioactive glass-crystalline materials.
Doniesienia literaturowe wskazują, że sok z ziemniaków może być cennym źródłem związków bioaktywnych korzystnie oddziałujących na organizm człowieka. Jak dotąd nie scharakteryzowano jednak w pełni aktywności przeciwdrobnoustrojowej tego produktu. Dlatego też, w niniejszej pracy oceniono aktywność przeciwdrobnoustrojową suszu soku ziemniaczanego powstałego w procesie suszenia rozpyłowego oraz sublimacyjnego, jego hydrolizatu oraz frakcji odbiałczonej. W testach bioaktywności zastosowano szczepy bakterii z rodzajów: Bacteroides, Listeria, Salmonella, Clostridium, Escherichia, Enterococcus, Lactobacillus,, Staphylococcus, Yersinia oraz drożdże Candida i Saccharomyces. Aktywność przeciwdrobnoustrojową oznaczano metodą punktowo-dyfuzyjną. Dodatkowo zbadano zawartość glikoalkaloidów, mikro- i makroelementów, witamin z grupy B oraz witaminy C w soku z ziemniaków, a także podjęto pró- bę określenia ich wpływu na bioaktywność. Przeprowadzone badania wykazały, że żaden z zastosowanych preparatów niezależnie od składu chemicznego i sposobu wytworzenia nie wykazywał aktywności antagonistycznej w stosunku do mikroorganizmów patogennych, probiotycznych i komensalych.
EN
There are information in the literature that potato juice could be a valuable source of bioactive compounds revealing beneficial effect on the human health. However, the antimicrobial activity on this product has not been fully established so far. The aim of this study was to evaluate the antimicrobial activity of dried potato juice obtained by spray or sublimation drying, as well as products of its enzymatic hydrolysis and deproteinization. The bacteria of the genera Bacteroides Listeria, Salmonella, Clostridium, Escherichia, Enterococcus, Lactobacillus, Staphylococcus, Yersinia as well as yeasts: Candida and Saccharomyces were used in the study. Antimicrobial activity was determined using the spot-diffusion method. Additionally, characterization of the juice in terms the content of glycoalkaloids, vitamins C and the B group, as well as micro-and macroelements was made. The study showed that none of the investigated species had activity against all pathogenic, commensal and probiotic microflora.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.