By focusing on Sasha Dvanov – the main character in the Chevengur novel by Andrei Platonov – the author points to possible interpretations and connotations of his name, patronym and surname. Thereby, she proves that the writer was choosing meaningful names and surnames for his characters, thus trying to underline their function, their role in the storyline or emboss their destiny. And even though the translation of the character’s surname into Polish was not very difficult for the translators, due to the proximity of the languages and lexical convergence, the wide association context of the surname may be difficult to understand for a statistical reader.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The Helmet of Horror by Victor Pelevin is a perfect material with which to illustrate how the mechanisms operating in publishing markets are misleading for the statistical reader. The Pelevin’s work, the fact of which many readers may not be aware, functions in two originals: one being the original Russian text, and the other – its simplified version (in some parts) for foreign‑language translators. Hence, the character crucial for understanding the text is differently qualified in various circles of readers, as he uses different linguistic registers in the two variants of the text (the specific Russian internet users’ jargon and the normative language). This measure, which has not been expressly indicated to the readers, essentially prevents the performance of a classical critical and translatological study.
Opublikowana w 2000 roku w nakładzie 1000 egzemplarzy pełna edycja notatników AndriejaPłatonowa (1899–1950), pisanych w latach 1921–1944, mimo swej niewielkiej objętości(dzieląc liczbę stron przez liczbę lat, w których powstawały, okaże się, iż Płatonow pisał 1/5strony tygodniowo) stanowią niezwykle interesujący materiał analityczny, natomiast badaczejego dzieł nazywają te notatniki bezcennym konspektem życia i twórczości pisarza.Płatonow nigdy nie nosił się z zamiarem ich opublikowania, o czym świadczy chociażbyfakt, iż często pisał skrótami, które dla współczesnych badaczy niełatwe są do rozszyfrowania,bądź to, że nie unikał w swych notatkach nienormatywnej leksyki. W notatnikach znajdziemyzarówno urwane, niedokończone zdania, króciutkie, kilkuzdaniowe mikroteksty,dłuższe fragmenty później publikowanych utworów, jak i fragmenty zapisków, dzięki którymmożemy dowiedzieć się o pisanych, lecz zniszczonych i nigdy nieopublikowanych utworach. W notatnikach pojawiają się nazwiska postaci, wątki czy motywy wykorzystywanew poźniejszych tekstach, przemyślenia o Bogu, duszy, sensie życia, śmierci. Nie znajdziemyw nich natomiast uwag dotyczących ówczesnego życia literackiego. Nazwiska znanychwszystkim Bułhakowa, Achmatowej czy Grossmana pojawiają się jedynie na okładkachnotesów, wraz z adresem i numerem telefonu danego pisarza. Znajdzie w nich zaś czytelnikuwagi będące płatonowowską diagnozą tych czasów, komentarzem wydarzeń społecznych.Nie pomogą mu one jednak odgadnąć tajemnicy twórczości pisarza.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.