Linia bezpośrednia, pomimo że istnieje w polskim systemie prawnym od wielu lat, w praktyce nie była szerzej stosowana, a to z uwagi na dotychczasowe brzmienie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (dalej: Prawo energetyczne lub P.e.). Dotychczas możliwość wybudowania linii bezpośredniej istniała wyłącznie w sytuacji, gdy odbiorca nie mógł zaspokoić zapotrzebowania na energię elektryczną z systemu elektroenergetycznego. W praktyce oznaczało to brak zgody Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: Prezes URE) na lokalizację linii wobec odbiorcy, który nie tylko był przyłączony do sieci, ale nawet gdy jedynie istniała możliwość przyłączenia takiego podmiotu do sieci elektroenergetycznej. Prezes URE przed wydaniem decyzji badał możliwości wykorzystania zdolności przesyłowych sieci elektroenergetycznej.
Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2023 poz. 1688), dalej jako: „Nowelizacja” przyniosła duże zmiany nie tylko w kontekście ogólnych przepisów planistycznych wprowadzając plan ogólny, który jest aktem prawa miejscowego w miejsce niebędącego źródłem prawa powszechnie obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Uchwalone zmiany dotykają również zagadnień planistycznych dotyczących lokalizacji odnawialnych źródeł energii.
Laboratoria badawcze w najbliższym czasie po ukazaniu się nowelizacji ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz aktów wykonawczych czeka bardzo dużo pracy. Warto już teraz rozpocząć przygotowania do zmian i zaplanować właściwe działania, w tym inwestycje.
W zeszłym roku weszło w życie kilka nowelizacji ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Zmieniło się wiele przepisów, począwszy od podstawowych definicji po nowe obowiązki zarządców dróg. Nie można zapomnieć także o zmianach a właściwie zupełnie nowych aktach wykonawczych. Aby nieco usystematyzować te zmiany opisałam najistotniejsze z punktu widzenia zarządcy drogi nowe regulacje. Starałam się też wyjaśnić problematyczne kwestie, na które zwracali mi uwagę zarządcy dróg, a które być może również dla Państwa nie są do końca jasne.
Ze względu na długotrwałe procedury, związane między innymi z nabywaniem nieruchomości z przeznaczeniem pod budowę lub poszerzenie dróg w trybie umowy sprzedaży lub wywłaszczenia zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, większość inwestycji realizowanych jest na podstawie Ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. 2023 r., poz. 162), którą w dalszej części artykułu nazywam specustawą drogową. Ustawodawca wprowadził wiele rozwiązań w celu uproszczenia i przyspieszenia procedury związanej z budową dróg. Inwestor inwestycji drogowej ma możliwość podjęcia decyzji, w jakim trybie będzie realizować inwestycję obejmującą budowę drogi publicznej. Może ją prowadzić na zasadach ogólnych, uzyskując najpierw prawo własności i objęcie gruntu w posiadanie, a potem po kolei wszystkie niezbędne decyzje lub korzystając z rozwiązań specustawy drogowej.
Wraz z rozwojem cywilizacyjnym przyspieszeniu uległo zarówno celowe, jak i przypadkowe przemieszczanie gatunków w środowisku. Niestety skutki środowiskowe tych zmian wymykają się często spod kontroli. Dlatego też coraz większego znaczenia nabierają rozwiązania prawne określające, jakie działania formalne muszą być podjęte w celu legalnego przemieszczania gatunków w środowisku oraz jakie obowiązki są związane ze zwalczaniem gatunków inwazyjnych generujących największe zagrożenie dla środowiska.
The global biofuel industry is characterized by a wide range of legislative and regulatory measures for the development of bioenergy. In order to stimulate the production of biofuels, a set of measures has been developed, including legislative regulation, indicative planning of production volumes, preferential taxation and budget support. Ukraine is among the top ten largest consuming countries of energy resources. Weak and inconsistent state policy in the sphere of biofuels as well as inconsistent legislative provisions regulating activities in the field of production, circulation and use of biofuels, impede the effective development of the biofuel market in Ukraine. The purpose of this article is to determine the components of the system of state regulation of bioenergy and to identify effective mechanisms with regard to improving the legal regulation of the biofuel market in Ukraine. The management processes discussed in this article are provided by several methods, which particularly relate to the functioning of power structures and the end results or goals of the public administration system. Currently, there are significant inconsistencies in the formation and further functioning of the regulatory framework with the legislation of the European Union on the rational use of fuel and energy resources, the limitations of which increase due to inconsistencies between centralized and regional distribution. Therefore, further processes of effective economic development of Ukraine will largely depend on solving the problem of the sustainable provision of available renewable energy resources. Future development of the biofuels market in Ukraine will strongly depend on the institutional and legal conditions in the field of production, circulation and use of biofuels.
PL
Światowy przemysł biopaliw charakteryzuje się szeroką gamą środków legislacyjnych i regulacyjnych dotyczących rozwoju bioenergii. W celu pobudzenia produkcji biopaliw opracowano zestaw środków, w tym regulacje prawne, orientacyjne planowanie wielkości produkcji, preferencyjne opodatkowanie i wsparcie budżetowe. Ukraina znajduje się w pierwszej dziesiątce krajów o największym zużyciu surowców energetycznych. Słaba i niekonsekwentna polityka państwa w sferze biopaliw oraz niespójne przepisy prawne regulujące działania w zakresie produkcji, obrotu i wykorzystania biopaliw utrudniają efektywny rozwój rynku biopaliw w Ukrainie. Celem artykułu jest określenie elementów systemu państwowej regulacji bioenergii oraz wskazanie skutecznych mechanizmów w zakresie poprawy prawnej regulacji rynku biopaliw w Ukrainie. Omawiane w niniejszym artykule procesy zarządzania są przedstawione kilkoma metodami, które w szczególności odnoszą się do funkcjonowania struktur władzy oraz końcowych rezultatów lub celów systemu administracji publicznej. Obecnie występują znaczne niespójności w kształtowaniu i dalszym funkcjonowaniu ram regulacyjnych z prawodawstwem Unii Europejskiej w zakresie racjonalnego wykorzystania zasobów paliw i energii, których ograniczenia narastają ze względu na niespójność pomiędzy dystrybucją scentralizowaną a regionalną. Dlatego dalsze procesy efektywnego rozwoju gospodarczego Ukrainy będą w dużej mierze zależeć od rozwiązania problemu zrównoważonego zaopatrzenia w dostępne zasoby energii odnawialnej. Przyszły rozwój rynku biopaliw w Ukrainie będzie silnie zależał od uwarunkowań instytucjonalnych i prawnych w zakresie produkcji, obrotu i wykorzystania biopaliw.
Projekt z 24 lutego 2022 r. ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw przewiduje duże zmiany m. in. w zakresie funkcjonowania klastrów energii. Dotychczasowe regulacje prawne zostaną rozszerzone o szereg wymogów, jednak zapewnią klastrom także dodatkowe korzyści.
Ustawą z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (dalej: Ustawa odległościowa) uregulowano zasady lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej, albo planowanej zabudowy mieszkaniowej. Regulacja ta miała zatem na celu rozwiązanie ważkiego problemu społeczno-gospodarczego, umożliwiając z jednej strony realizację nowych inwestycji w farmy wiatrowe, a z drugiej - ochronę praw społeczeństwa (mieszkańców społeczności lokalnej) w procesie lokalizacji takiej inwestycji.
W artykule przedstawiono zmiany w ustawodawstwie Unii Europejskiej w zakresie najwyższych dopuszczalnych poziomów pierwiastkow szkodliwych dla zdrowia w środkach spożywczych. Szczególne znaczenie ma objęcie wymaganiami w zakresie kadmu i ołowiu produktów dla małych dzieci wyłączonych z obszaru rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013, jak również obniżenie wymagań dla zawartości ołowiu w produktach dla niemowląt i małych dzieci. Inną ważną kwestią jest znaczne zmniejszenie limitów dla kadmu w środkach spożywczych wnoszących istotny udział w pobraniu tego toksycznego pierwiastka z dietą tj. warzywach, produktach warzywnych, zbożach i produktach zbożowych oraz owocach. Zwrócono również uwagę na opublikowaną w listopadzie 2020 roku ocenę ryzyka Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) dotyczącą zawartości niklu w żywności i wodzie do picia.
EN
The article presents the updates that have recently taken place in the European Union legislation regarding the maximum permisible levels of harmful elements to human health in foodstuffs. It is of particular importance to extend the requirements for cadmium and lead to foodstuffs for young children excluded from the scope of Regulation (EU) No 609/2013 of the European Parliament and of the Council, as well as to lower the requirements for lead in products intended for infants and young children. Another important issue is the significant reduction of the limits for cadmium in foodstuffs that contribute significantly to the intake of this toxic element in the diet, i.e. vegetables and vegetable products, cereals and cereal products, and fruits. Attention was also paid to the updated risk assessment for nickel in food and drinking water recently published by European Food Safety Authority (EFSA).
Dyskusja nad regulacjami umożliwiającymi funkcjonowanie magazynów energii elektrycznej toczy się już od wielu lat. Jednak dopiero w ostatnim czasie świtało dzienne ujrzał projekt nowelizacji Prawa energetycznego oraz innych ustaw, którego celem jest stworzenie warunków dla rozwoju technologii magazynowania energii elektrycznej. Podstawowym założeniem zmian ma być usunięcie barier legislacyjnych utrudniających rozwój tych instalacji. Warto poddać pod rozwagę, czy rzeczywiście nowe przepisy będą remedium dla magazynów energii elektrycznej, czy spowodują jeszcze więcej wątpliwości?
The article presents the most important legal acts regulating the activities of special services in Poland in the years 1990-2018. As part of the political transformation, the Office of State Protection (Polish abbrev. UOP) was set up according to the Act of April 6, 1990. It replaced the previous civil intelligence and counterintelligence. In 2002, the Office was liquidated and replaced the Intelligence Agency (Polish abbrev. AW), and the Internal Security Agency (Polish abbrev. ABW) were established under the Act of May 24, 2002. The AW was created to protect the external security of the state, while the ABW was intended to protect the internal security of the state and its constitutional order. The mentioned Act divided the tasks between those services. Even though preventing and detecting crimes of corruption of public officers was one of the ABW’s tasks, the Act of June 9, 2006, established the Central Anti-Corruption Bureau (Polish abbrev. CBA), giving it the status of a special service, although the CBA performs typical police tasks. On the other hand, the Act of June 9, 2006, on the Military Counterintelligence Service (Polish abbrev. SKW) and the Military Intelligence Service (Polish abbrev. SWW) constituted a legal basis for the operation of both services in place of the liquidated Military Information Services (Polish abbrev. WSI). The article focuses on the services currently operating. The legal regulations constituting the basis for their functioning were analyzed. These are mainly competence acts, to which many amendments were introduced. They resulted, among others, from the implementation of directives and regulations of European institutions, decisions of the Constitutional Tribunal, the introduction of new laws, concerning, e.g., the establishment of the State Protection Service (Polish abbrev. SOP) or changes in the Marshal’s Guard’s powers. Attention was drawn to numerous ordinances amending the statutes, particularly as regards the ABW, and thus reorganizing the structures of offices.
PL
W artykule przedstawiono najważniejsze akty prawne regulujące działania służb specjalnych w Polsce w latach 1990-2018. W ramach transformacji ustrojowej zgodnie z ustawą z 6.04.1990 r. powstał Urząd Ochrony Państwa, który zastąpił dotychczasowy wywiad i kontrwywiad cywilny. W 2002 r. UOP uległ likwidacji, a w jego miejsce ustawą z dnia 24.05.2002 r.powołano Agencję Wywiadu oraz Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego. AW została utworzona w celu ochrony bezpieczeństwa zewnętrznego państwa, natomiast ABW w celu ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i jego porządku konstytucyjnego. Wymieniona ustawa dokonała podziału zadań między tymi służbami. Pomimo tego, iż jednym z zadań ABW było zapobieganie i wykrywanie przestępstw korupcji funkcjonariuszy publicznych, ustawą z dnia 9.06.2006 r. powołano Centralne Biuro Antykorupcyjne, nadając mu status służby specjalnej, chociaż CBA wykonuje zadania typowo policyjne. Natomiast ustawa z dnia 9.06.2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu Wojskowego stanowiła podstawę prawną do działania obu Służb w miejsce zlikwidowanych Wojskowych Służb Informacyjnych. W artykule skupiono się na służbach obecnie funkcjonujących. Poddano analizie przepisy prawne, na podstawie których funkcjonują. Są to przede wszystkim ustawy kompetencyjne, do których wprowadzano szereg zmian. Wynikały one m.in. z wdrażania dyrektyw i rozporządzeń instytucji europejskich, orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, wprowadzenia nowych ustaw, dotyczących np. powstania Służby Ochrony Państwa czy zmiany uprawnień Straży Marszałkowskiej. Zwrócono uwagę na liczne zarządzenia zmieniające statuty, szczególnie ABW, a tym samym reorganizujące strukturę urzędów.
Światowy kryzys wodny, związany z niedoborami wody i jej zanieczyszczeniem, staje się w XXI wieku coraz bardziej poważny. Kwestia bezpieczeństwa zdrowotnego wody dotyczy wszystkich wodociągów. Ochrona wód przed zanieczyszczeniami to problem globalny i krajowy.
18 kwietnia weszła w życie Ustawa z 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (dalej: ustawa), która wprowadziła szereg dodatkowych uregulowań składających się na tzw. tarczę antykryzysową. Dokument przewiduje możliwość ekstraordynaryjnego trybu wejścia na teren nieruchomości, na których znajduje się infrastruktura przesyłowa służąca zapewnieniu usług telekomunikacyjnych, energii elektrycznej, wody, gazu i odprowadzania ścieków.
15
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Odpady budowlane i rozbiórkowe [OBR] szacuje się na jedną trzecią wszystkich odpadów wytwarzanych w Unii Europejskiej, a objętościowo jest ich najwięcej. Materiały obojętne: beton, cegły, płytki i ceramika, stanowią największą część odpadów budowlanych i rozbiórkowych. Odpady te można wykorzystać jako surowce wtórne do produkcji piasku i kruszyw. Rynek takich piasków i kruszyw jest jednak złożony i zależny od wielu czynników. Ulega on licznym zmianom w zależności od regionu, nawet w tym samym kraju. Na potrzeby tego artykułu, w pięciu krajach Europy północno-zachodniej: Belgii, Francji, Niemczech, Luksemburga i Holandii przeprowadzono ilościową analizę wytwarzanych odpadów, w której wzięto pod uwagę następujące czynniki: ilość wytwarzanych odpadów w tym rozbiórkowych, produkcję piasków i kruszyw z recyklingu oraz produkcję piasków i kruszyw naturalnych. Ponieważ rynek produktów z recyklingu wiąże się również z kosztami transportu – głównie transportu drogowego, to w analizie uwzględniono również dane dotyczące rozmieszczenia zakładów przetwarzania odpadów budowlanych i rozbiórkowych, ilości kamieniołomów wydobywających surowce naturalne, położenia składowisk oraz opłaty za składowanie. Analiza obejmuje również przepisy i wymagania krajowe lub regionalne. Na podstawie zebranych danych stwierdzono, że rynek piasków i kruszyw z recyklingu jest bardziej rozwinięty w Holandii i w regionie flamandzkim niż w innych badanych regionach.
EN
The Construction and Demolition Wastes [C&DW] are estimated at one-third of the total wastes generated in the European Union and represent the main flux in volume. Inert materials, e.g. concrete, bricks, tiles and ceramics constitute the largest fraction of construction and demolition wastes. These wastes can be recovered as secondary raw materials after a recycling process, resulting in the production of recycled sands and aggregates. The market for recycled sands and aggregates is, however, complex and sensitive. It can be affected by many parameters and may be very variable from one region to another, even in the same country. A quantitative analysis of the market is carried out in five North West European countries: Belgium, France, Germany, Luxembourg, and the Netherlands. For achieving this analysis, attention is paid to the following data/parameters: generation of inert construction and demolition wastes, production of recycled sands and aggregates and production of natural sands and aggregates. Since the market of recycled products is also governed by transportation costs, mainly transported by road, the study has also compiled data on the density of recycling plants for construction and demolition wastes, the density of pits and quarries extracting natural materials, the density of inert landfills and taxes applied for C&DW landfilling. National/regional legislation and requirements are also included in the analysis. Based on the compiled data and objective reasons, it is observed that the market of recycled sands and aggregates is more developed and more suitable in the Netherlands and in Flanders [North of Belgium] than in the other investigated countries/regions.
The article presents the EU legislative procedure and decision-making processes with a special emphasis on decisions regarding energy policy. It has been pointed out that most of the energy related legal acts, including the renewable energy directive and those aimed at the gradual reduction of emissions of harmful substances, are adopted according to the ordinary legislative procedure. However, special legislative procedures apply in the case of international agreements between the European Union and third countries. The trilogues, i.e. meetings of the European Commission, the European Parliament, and the Council, aimed at reaching a common position before the first reading in the EP, are of great importance in decision making. The article also discusses the problem of energy policy and its impact on the environment, recalling the relevant articles of the Treaty on the functioning of the European Union. The most important paths of influence of the Member States on new legal acts in the context of energy policy have also been shown. This is an extremely important issue from the investors’ point of view, since projects related to the energy industry have a very long payback period, so the stability and predictability of the Community’s energy policy is of paramount importance to them. The possibilities of shaping new laws related to energy at the stage of preparing a regulation are discussed later in the article. The work of parliamentary committees, especially those related to energy, i.e. the ITRE (The Committee on Industry, Research and Energy) Committee and ENVI (The Committee on the Environment, Public Health and Food Safety) has also been discussed. In addition, the article clearly shows different approaches of Western European countries and the Central and Eastern European countries (including Poland) towards energy issues.
PL
W artykule przedstawiono mechanizmy tworzenia prawodawstwa unijnego oraz procesy podejmowania decyzji zarówno w sensie ogólnym, czyli dotyczącym wszelkich problemów pojawiających się w życiu wspólnoty, jednak w szczególności skupiono się na decyzjach dotyczących polityki energetycznej. Zwrócono uwagę, że większość aktów prawnych związanych z energetyką, takich jak dyrektywy dotyczące odnawialnych źródeł energii, czy też problemów związanych z ograniczeniem emisji szkodliwych substancji do środowiska, są procedowane zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Specjalne procedury ustawodawcze stosuje się natomiast w przypadku umów międzynarodowych pomiędzy Unią Europejską a państwami spoza jej granic. Ważne znaczenie przy podejmowaniu decyzji ma procedura trylogu oparta na negocjacjach przedstawicieli instytucji unijnych w celu uzgodnienia wspólnego stanowiska wszystkich organów UE jeszcze przed pierwszym czytaniem w Parlamencie Europejskim. W artykule poruszono również problem polityki energetycznej i jej wpływu na środowisko przywołując odpowiednie artykuły Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Przedstawiono również najistotniejsze możliwości wpływu państw członkowskich na kształt nowych aktów prawnych w kontekście polityki energetycznej. Jest to niezwykle istotne zagadnienie z punktu widzenia inwestorów, gdyż projekty związane z branżą energetyczną mają bardzo długi okres zwrotu, więc stabilność i przewidywalność polityki energetycznej wspólnoty ma dla nich znaczenie pierwszorzędne. W dalszej części artykułu omówiono możliwości kształtowania nowych aktów prawnych związanych z energetyką na etapie przygotowywania projektu lub rozporządzenia. Omówiono także prace komisji parlamentarnych zwłaszcza tych związanych z energetyką, czyli komisji ITRE (ang. Industry, Research and Energy) i ENVI (ang. Committee on the Environment, Public Health and Food Safety). Ponadto w artykule wyraźnie pokazano rozbieżność w podejściu do zagadnień energetycznych państw Europy Zachodniej oraz państw Europy Środkowo-Wschodniej, do której należy nasz kraj.
19 lipca br. Sejm uchwalił nowelizację ustawy o odnawialnych źródłach energii. Nowelizacja ustawy OZE pozwoli na przeprowadzenie aukcji OZE jeszcze w tym roku.
18
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The recent General Data Protection Regulation (GDPR) has strengthened the importance of data privacy and protection for enterprises offering their services in the EU. Important part of intensified efforts toward better privacy protection is enterprise workflow redesign. It has been already found that the privacy level can be raised with applying the privacy by design principle when re(designing) workflows. A conforming and promising approach is to model privacy relevant workflow fragments as Workflow Privacy Patterns (WPPs) which provide abstract, ‘best practices‘ solution proposals to problems recurring in privacy-aware workflows. WPPs are intended to support process developers, auditors and privacy officers by providing pre-validated patterns that correspond with existing data privacy regulations. However, it is unclear yet how to obtain WPPs with an appropriate level of detail. In this paper, we will introduce our approach to derive WPPs from legal texts and other descriptive regulations. We propose a structure of a WPP, which we derive from pattern approaches from other research areas. We also show the steps for designing a WPP. We think that this approach can be an valuable input towards supporting privacy in enterprises.
Mimo iż Rzeczpospolita Polska nie doświadczyła jeszcze ataków ze strony islamistów, ze względu na sojusz z USA, członkostwo w NATO, Unii Europejskiej oraz udział w operacjach wymuszania i utrzymywania pokoju w krajach gdzie islam jest religią powszechną, narażona jest nieustannie na ich odwet. W kraju istnieją ekstremistyczne organizacje o profilu skrajnie prawicowym i skrajnie lewicowym, lecz ryzyko przeprowadzania przez nie akcji terrorystycznych jest znikome. W obliczu zdecydowanego wzrostu zamachów dzihadystycznych od 2014 roku, w ostatnich latach nastąpiła intensyfikacja działań władz w celu budowy efektywnego systemu antyterrorystycznego. Mimo pewnych osiągnięć znajduje się on wciąż w fazie realizacji. Należy go nieustanie doskonalić, czerpiąc z dorobku osiągniętego w tej dziedzinie przez państwa bardziej doświadczone przez terroryzm. Aktualnie problemem jednak są różnice w podejściu poszczególnych państw do niektórych zagadnień związanych z zagrożeniem dżihadystycznym. Ujawniło się to ostatnio w kwestii uchodźców, gdy Polska wraz z innymi krajami Grupy Wyszehradzkiej zajęła stanowisko odmienne niż zdecydowana większość państw członkowskich UE.
EN
Evan thou Poland has not experienced any islamist attacks, because of its alliance with United States, NATO and EU membership as well as participation in combat missions and antiterror operations, the country is exposed to jihadist retaliation. In Poland exist extremist far right and far left organizations, however the danger of them engaging in terrorist activities is highly unlikely. In the face of huge upsurge of jihadist attacks since 2014, the last years saw huge intensification of creating national antiterror system. Despite some achievements, it is still in early stages. It has to be constantly streamlined, drawing on track record of countries affected by terrorism. Currently there is a problem with respect to different countries positions on solving issues related to threat posed by jihadist. It has been the case recently, with regard to refugee issue, when Poland alongside other Visegrad Group states have taken a different stance than the overwhelming majority of other UE countries.
Oczywiście, nie ma złotego środka na to, aby skutecznie chronić ład przestrzenny. Jednakże trzeba zwrócić uwagę na stworzone przez ustawodawcę możliwości.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.