Cukier jest jednym z najczęściej stosowanych składników w przemyśle spożywczym, jednakże jego nadmierne spożycie może wiązać się z licznymi zagrożeniami dla zdrowia. W poszukiwaniu alternatywy ludzie coraz częściej sięgają po słodziki. Słodziki są substancjami, które dodaje się do żywności, by nadać jej słodki smak, bez dodatku cukru. Ich popularność wynika przede wszystkim z faktu, że zawierają zdecydowanie mniej kalorii niż cukier. Wśród dostępnych na rynku słodzików możemy wyróżnić słodziki naturalne i sztuczne. Słodziki naturalne takie jak: stewia, ksylitol czy erytrytol są pozyskiwane z naturalnych źródeł takich jak rośliny czy drzewa, podczas gdy słodziki sztuczne takie jak aspartam, sacharyna czy sukraloza otrzymywane są laboratoriach. Porównując ze sobą słodziki naturalne i sztuczne warto zwrócić uwagę na ich właściwości fizyczne, pochodzenie oraz w największym stopniu na ich wpływ na zdrowie człowieka. Korzystanie ze słodzików jako zamienników cukru jest dobrym rozwiązaniem, jednak warto pamiętać o stosowaniu ich zgodnie z zaleceniami specjalistów z zakresu żywienia.
EN
Sugar is one of the most commonly used ingredients in the food industry, however, its excessive consumption can be associated with numerous health risks. In search of an alternative, people are increasingly turning to sweeteners. Sweeteners are substances added to food to give it a sweet taste, without the addition of sugar. Their popularity stems primarily from the fact that they contain significantly fewer calories than sugar. Among the sweeteners available on the market, we can distinguish between natural and artificial sweeteners. Natural sweeteners such as stevia, xylitol or erythritol are derived from natural sources such as plants or trees, while artificial sweeteners such as aspartame, saccharin or sucralose are produced in laboratories [1]. When comparing natural and artificial sweeteners, it is worth paying attention to their physical properties, origin, and, most importantly, their impact on human health. Using sweeteners as a sugar substitute is a good solution, but it is important to remember to use them in accordance with the recommendations of nutrition specialists.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono syntezę mikroporowatych pianek węglowych z nanosfer węglowych produkowanych z przyjaznej środowisku sacharozy. Otrzymane materiały scharakteryzowano metodą adsorpcji azotu w temp. -196°C oraz SEM. Stwierdzono, że otrzymane pianki węglowe były dobrymi adsorbentami CO₂. Najwyższa adsorpcja pod ciśnieniem 1 bar w temp. 0°C wyniosła 6,34 mmol/g, a w 25°C 4,38 mmol/g.
EN
Aq. solns. of sucrose (concn. 0.5-1.0 mol/L) were heated either in an autoclave at 200°C and 12 bar for 12 h or in a microwave reactor at 160°C and 40 bar for 0,4 h. Then the carbonizates were activated sep. (750°C, N atmosphere, KOH in a mass ratio of 2:1 in relations to carbonaceous material) to compare their CO₂ adsorption capacity. The methods used and sucrose concn. had a significant impact on the amt. of the adsorbed gas. The highest adsorption value was achieved after carbonization in autoclave at the sucrose concn. 0.5 mol/L. The use of more concd. sucrose solns. in each of the tested methods resulted in a decrease in the adsorption capacity of the tested materials.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A glassy carbon electrode modified with cobalt hydi oxide nanoparticles (n-GC) was prepared by potential cycling in a pH = 11.6 solution containing tartrate and Co(II) ions. Electro-catalytic oxidation of mannitol and saccharose on n-GC-modified electrode in alkaline solution was investigated. In cyclic voltammograms, in the presence of sugars an increase in the oxidation peak current of low-valence cobalt hydroxide was followed by a decrease in the corresponding cathodic current. Apparently, the sugar was electrocatalytically oxidized via the redox mediator. Using cyclic voltammetry, chronoamperometry, and steady-state polarization, charge-transfer coefficients, catalytic rate constants, and diffusion coefficients were determined. An amperometric procedure was developed and successfully applied to the determination of sugars.
PL
Elektrodę z węgla szklistego zmodyfikowano nanocząsteczkami wodorotlenku kobaltu przemiatając cyklicznie potencjał w roztworze o pH 11.6 zawierającym jony szczawianowe i Co(II). Na tak zmodyfikowanej elektrodzie badano, w alkalicznym roztworze, elektro-katalityczne utlenianie manitolu i sacharozy. W obecności cukrów na woltamperogramach zaobserwowano wzrost prądu utlenienia wodorotlenku kobaltu(II) i zmniejszenie prądu redukcji stowarzyszonego piku redukcji. Ewidentnie cukier był utleniany przez użyty mediator. Wykorzystując woltamperometrię cykliczną, chronoamperometrię i polaryzację w warunkach stacjonarnych, wyznaczono następujące parametry procesu elektrodowego: współczynnik przejścia elektronu, stałą szybkości reakcji i współczynnik dyfuzji dla obu substratów. Opracowaną procedurę amperometryczną wykorzystano do oznaczania cukrów.
Metoda instrumentalna (kwasowość, cukry), powinna bezwzględnie stanowić podstawowe uzupełnienie ocenianej organoleptycznie smakowitości (wykorzystanie receptorów). Podstawą do takiego wniosku jest otrzymany wysoko istotny stosunek sacharozy do kwasowości ogólnej, a stosunek ten jest czynnikiem głównie wpływającym na smakowitość.
EN
Instrumental analysis of acidity and sugar content should be compulsory considered as a basie supplement in tastefulness evaluation mado in a form organoleptic analysis (use of recep-tors). The basis of this conclusion was a highly significant ratio of the saccharose concentration to the total acidity - the paranie-ter mainly affecting tastefulness.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.