Zanieczyszczenie środowiska wodnego mikroplastikami (MPs) jest obecnie problemem na skalę światową. Aby przeciwdziałać temu zagrożeniu, należy z jednej strony ograniczyć liczbę mikrocząstek tworzyw sztucznych przedostających się do środowiska, z drugiej zaś usunąć cząstki już w nim obecne. Jako jedne z głównych dróg przedostawania się mikroplastików do środowiska wodnego wymienia się oczyszczalnie ścieków. Żadna z obecnie dostępnych technologii oczyszczania ścieków nie jest specjalnie zaprojektowana do usuwania tych zanieczyszczeń, jednakże na tle innych procesów techniki membranowe wykazują w tym zakresie duży potencjał. Ponadto połączenie tych procesów z innymi, jak koagulacja czy procesy biologiczne, pozwala na prawie 100-proc. Usunięcie mikroplastików z matrycy. Najbardziej efektywnym rozwiązaniem w tym zakresie są bioreaktory membranowe (MBR), które łączą proces biologicznego oczyszczania ścieków z separacją membranową, wpisując się jednocześnie w trendy „zielonej chemii”. Niemniej jednak potrzebne są dalsze badania, szczególnie w obszarze zminimalizowania foulingu membran, który stanowi główną wadę w procesach membranowych.
EN
The pollution of the aquatic environment with microplastics (MPs) is currently a global problem. To counteract this threat, it is necessary, on the one hand, to limit the number of plastic microparticles entering the environment and, on the other hand, to remove particles already present in it. Wastewater treatment plants are mentioned as one of the main routes of the passage of microplastics into the aquatic environment. None of the currently available wastewater treatment technologies is specifically designed to remove these contaminants, but membrane techniques have great potential in this field as compared to other processes. Moreover, combining these processes with others, such as coagulation or biological processes, enables almost 100% removal of microplastics from the matrix. The most effective solution in this regard are membrane bioreactors (MBR), which combine the biological wastewater treatment process with membrane separation while being in line with the trends of „green chemistry”. Nevertheless, further research is needed, especially in the area of minimising membrane fouling, which is the main disadvantage in membrane processes.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule opisano charakterystykę procesów oczyszczania wód i ścieków w zakresie usuwania mikroplastików (MPs). Pośród fizycznych metod oczyszczania za najbardziej efektywne w usuwaniu MPs uznaje się procesy membranowe oraz filtrację pospieszną. Metody chemiczne, takie jak: koagulacja, elektrokoagulacja czy zaawansowane utlenianie cechuje zróżnicowana efektywność, jednak są udoskonalane w kierunku poprawy wydajności usuwania MPs. W grupie metod biologicznych najbardziej efektywne są bioreaktory membranowe. Zastosowanie zróżnicowanych i wielostopniowych technologii oczyszczania wód i ścieków daje możliwość eliminacji MPs nawet w zakresie 98-100%. Ograniczeniem zastosowania efektywnej technologii są koszty eksploatacyjne, utylizacja odpadów oraz zapewnienie ograniczenia ponownej migracji MPs do środowiska.
EN
The article presents characteristics of the processes of water and wastewater treatment in the field of microplastics (MPs) removing. Among the physical methods of treatment membrane techniques and rapid filtration are the most effective in MPs eliminating. Chemical methods such as coagulation, electrocoagulation and advanced oxidation are moderately effective, but they are being improved to higher efficiency of MPs removal. In the group of biological methods, membrane bioreactors are the most effective. The use of diversified and multi-stage water and wastewater treatment technologies makes it possible to MPs eliminate even in the range of 98-100%. The application of effective technology is limited by operating costs and the problem of waste disposal, so that the removed MPs are not returned to the environment.
Certain contaminants are termed as emerging (Contaminants of Emerging Concern, CEC) since all aspects of these pollutants are not known and their regulation is not ununiform across the nations. The CECs include many classes of compounds that are used in various industries, plant protection chemicals, personal care products and medicines. They accumulate in waterbodies, soils, organisms including humans. They cause deleterious effects on plant animal and human health. Therefore, alternative greener synthesis of these chemicals, sustainable economic methods of waste disposal, scaling up and circular methods using sludge for removing the contaminants are innovative methods that are pursued. There are several improvements in chemical waste treatments using electro-oxidation coupled with solar energy, high performing recycled granular activated charcoal derived from biomass are few advances in the field. Similarly, use of enzymes from microbes for waste removals is a widely used technique for bioremediation. The organisms are genetically engineered to remove hazardous chemicals, dyes, and metals. Novel technologies for mining economically the precious and rare earth elements from e-waste can improve circular economy. However, there is additional need for participation of various nations in working towards greener Earth. There should be pollution awareness in local communities that can work along with Government legislations.
This study mainly focused on the current situation of antibiotic pollution in coastal wetlands by screening for four common antibiotics (norfloxacin – NOR, ofloxacin – OFL, azithromycin – AZM, and roxithromycin – RXM) and two coastal wetland plants (Suaeda and Nelumbo nucifera), to determine the removal of antibiotic pollution by phytoremediation technology and its mechanism. We aimed to provide ideas for the remediation of antibiotics in coastal wetlands and their mechanisms of action in the context of intensive farming. The results showed that both plants had remediation effects on all four antibiotics, the phytoremediation of NOR and OFL was particularly significant, and the remediation effect of N. nucifera was better than that of Suaeda . The removal rates of the four antibiotics by Suaeda and N. nucifera at low antibiotic concentrations (10–25 μg/L) reached 48.9–100% and 77.3–100%, respectively. The removal rates of the four antibiotics at high antibiotic concentrations (50–200 μg/L) reached 7.5–73.2% and 22–84.6%, respectively. Moreover, AZM was only detected in trace amounts in the roots of N. nucifera, and RXM was not detected in either plant body.
Functional polymers are increasingly being used as materials with a range of unique properties. Due to their structure and relatively high flexibility in a synthetic context, they are becoming highly relevant in a variety of applications. One of the numerous examples of the use of functional polymers is water treatment. Using the adsorption phenomenon, it is possible to remove or reduce the amount of harmful organic compounds and heavy metal ions in the water. This review provides information on both the synthesis methods and characterization of functional polymers in terms of their adsorption properties. Among others, this paper presents the results of research on functional polymers carried out by Professor Schroeder's research group. The research was mainly focused on the selective adsorption of dyes and heavy metal ions, which are significant water pollutants. The overall results show that the adsorption of the synthesized polymer materials is high influenced by parameters such as pH, temperature, contact time of the adsorbent with the adsorbate and the initial adsorbate concentration. In the case of the adsorption phenomenon, the Langmuir or Freundlich isotherm turned out to be the most appropriate model for the tested materials, while in the case of kinetic models, the highest R2 coefficient was usually obtained using the pseudo-second-order equation.
Woda przeznaczona do spożycia przez ludzi powinna spełniać wymagania bezpieczeństwa dla zdrowia ludzi oraz być odpowiedniej jakości pod względem wyglądu, zapachu i smaku. Współczesne metody uzdatniania wody wykorzystują różnorodne procesy chemiczne i biologiczne, uzupełniane często procesami typowo fizycznymi.
W ciągu ostatnich lat światowa produkcja tworzyw sztucznych szybko się rozwinęła, a powstające z tych tworzyw śmieci stały się jednocześnie jednym z najszybciej rosnących strumieni odpadów komunalnych na świecie. Rozkład tworzyw sztucznych do mikro- i nanodrobin pogłębia dodatkowo problem zanieczyszczenia środowiska tymi materiałami. Ze względu na małą gęstość i mały rozmiar tych cząstek są one łatwo odprowadzane do kanalizacji ściekowej, a następnie do oczyszczalni ścieków, które są ich głównymi odbiorcami przed zrzutem do zbiorników wodnych. Żadna ze stosowanych obecnie technologii oczyszczania ścieków czy uzdatniania wody nie jest przeznaczona do usuwania cząstek tworzyw sztucznych. Efektywność usunięcia mikroplastików z zastosowaniem różnych metod, w tym fizycznych, chemicznych czy biologicznych, daje zróżnicowane wyniki. Najlepsze efekty w zakresie usunięcia mikroplastiku z wody i ścieków uzyskuje się, stosując technologie hybrydowe czy zaawansowane procesy oczyszczania trzeciego stopnia w technologii oczyszczania ścieków.
EN
In recent years, the global production of plastics has developed rapidly, and the waste generated from them has also become one of the fastest growing municipal waste streams in the world. The decomposition of plastics into micro- and nanoparticles additionally aggravates the problem of environmental pollution with these materials. Due to the low density and small size of these particles, they are easily discharged into the sewage system, and then to the wastewater treatment plants, which are their main recipients before discharging them into water reservoirs. Among various wastewater and water treatment technologies that are in use today, none is designed to remove plastic particles. The effectiveness of microplastics removal using a variety of methods, including physical, chemical and biological ones, produces varying results. The best effects in terms of removing microplastics from water and wastewater are achieved by using hybrid technologies or advanced tertiary treatment processes in wastewater treatment technology.
Artykuł ten jest kontynuacją zapoczątkowanej w poprzednim numerze tematyki. Pierwsza część dotyczyła problemów związanych z aeracją wody, a niniejsza obejmie budowę filtrów i relacje między różnymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi, a warunkami i problemami eksploatacyjnymi. Kolejne części będą dotyczyły warunków technologicznych i hydraulicznych pracy złóż odżelaziających i odmanganiających, a czwarta warunków płukania filtrów.
Omawiając aspekty związane z ochroną przed wystąpieniem awarii, istotnym zagadnieniem jest osoba odpowiedzialna za wykonywanie obowiązków w tym zakresie.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Dbając o coraz lepsze zabezpieczenia antykorozyjne z wykorzystaniem różnych oferowanych przez galwanotechnikę powłok, nie możemy zapomnieć o efekcie końcowym naszych zabiegów, jakim są ścieki i osady poprocesowe.
Omówiono koncepcję budowy nowoczesnego systemu filtracji i magazynowania wody w elastycznych zbiornikach do wykorzystania na wypadek powodzi lub innych nieprzewidzianych katastrof naturalnych i technicznych. Zastosowanie wysokowydajnych filtrów wody umożliwi wykorzystanie zanieczyszczonych zasobów wodnych (np. wody popowodziowej lub skażonej), a przy wdrażaniu koncepcji podwójnej filtracji możliwe będzie uzyskanie wody pitnej. Użycie modułów w postaci zbiorników elastycznych znacznie zwiększy mobilność zestawu, który ułatwi budowę stanowisk do uzdatniania wody przy jednoczesnym zaangażowaniu znacznie mniejszych sił i środków niż w przypadku standardowych działań. Przedstawiono stosowane w praktyce stanowiska uzdatniania wody w celu podniesienia jej jakości do poziomu wymagań dla wody pitnej.
EN
A review, with 47 refs. of mobile water purifn. systems used in world practice. The concept of building a modern water filtration and storage system in flexible tanks for use in the hard to reach areas was presented.
The research was carried out on the full scale Water Treatment Plant with maximal capacity of 150 000 m3/d. Treated water is characterized by a high content of organic pollutants. In order to eliminate them from water and ensure the biological stability of water in the water supply network, in January 2015 a second stage of water treatment was launched, based on integrated ozonation and filtration through carbon filter beds. Between January and May 2016, samples of water and a filter bed were collected from four carbon filters and then physicochemical and bacteriological analysis were done. The FDA test and biochemical diagnostics were made to prove the microbiological activity of the filter bed. The studies showed a decrease in the content of organic compounds, meassured as TOC and COD (KMnO4), and the biological activity of the analyzed carbon filters. The carbon filter beds were populated by Pseudomonas fluorescens, Acinetobacter lwoffii, Aeromonas salmonicida and Sphingomonas paucimobilis. In none of the analyzed filters were found strains of the Enterobacteriaceae family which may have a potential threat to health of the consumers. The application of carbon filters has reduced the organic matter content in treated water.
PL
Badania prowadzono w skali technicznej na Stacji Uzdatniania Wody (SUW) o maksymalnej wydajności 150 000 m3/d. Woda dopływająca do SUW charakteryzuje się zawartością specyficznych zanieczyszczeń organicznych. W celu ich eliminacji z wody oraz zapewnienia biologicznej stabilności wody w sieci wodociągowej, w styczniu 2015 r. uruchomiono drugi stopień oczyszczania wody, oparty o zintegrowane procesy ozonowania i filtracji przez złoże węglowe. Co miesiąc, w okresie od stycznia do maja 2016 r., pobierano próbki wody oraz złoża filtracyjnego z czterech filtrów węglowych. Próbki wody pobierano bezpośrednio znad złoża filtracyjnego oraz na odpływie z filtrów. Próbki złoża filtracyjnego pobierano z jego górnej warstwy, w pięciu punktach każdej komory filtracyjnej. Przeprowadzono analizy fizyczno-chemiczne i bakteriologiczne wody oraz złóż filtracyjnych. W celu wykazania aktywności mikrobiologicznej złóż wykonywano test aktywności esteraz z dwuoctanem fluoresceiny FDA. W próbkach wody i węgla aktywnego w celu zidentyfikowania mikroorganizmów prowadzono diagnostykę biochemiczną z wykorzystaniem zautomatyzowanego systemu Vitek 2 Compact (bioMerieux). Przeprowadzone badania wykazały obniżenie zawartości związków organicznych wyrażonych jako OWO i ChZT (KMnO4) oraz biologiczną aktywność analizowanych filtrów węglowych. Złoża filtrów węglowych zasiedlone były przez Pseudomonas fluorescens, Acinetobacter lwoffii, Aeromonas salmonicida oraz Sphingomonas paucimobilis. W żadnym z analizowanych filtrów nie wyhodowano natomiast szczepów z rodziny Enterobacteriaceae stanowiących potencjalne zagrożenie dla zdrowia konsumentów.Wprowadzenie filtrów węglowych do ciągu technologicznego SUW spowodowało obniżenie zawartości materii organicznej w wodzie uzdatnionej.
Titanium dioxide is the most important photocatalyst used in the processes of the photocatalytic water treatment. Unfortunately, preparation of this material is energy consuming and requires application of toxic reagents, which is unfriendly to the environment. In this studies, TiO2 materials were biosynthesized using extracts form shamrock and walnut leafs to replace harmful compounds. Different TiO2 precursors were used: 1) titanium tetraizopropoxide (TTIP), 2) an intermediate product from titanium dioxide technological line in Grupa Azoty Zakłady Chemiczne “Police” SA. To prepare titanium dioxide, the individual extract was mixed with distilled water and titania precursor. The photocatalytic properties of prepared materials were tested in the reaction of decomposition of the model compound Acid Red 18, being an organic azo dye. The results revealed that the material prepared with TTIP shows the highest activity from all studied materials and decomposed the dye in 55 min. Application of various plant extracts has no much impact on the photoactivity of TiO2 photocatalyst — both materials decomposed Acid Red 18 in 55 min. Prepared materials were characterized by X-ray diffraction, nitrogen adsorption/ desorption process, diffuse reflectance UVVis and FTIR spectroscopy. Summarizing, each prepared material showed high photocatalytic activity so this preparation method seems to be appropriate for synthesis of active titania photocatalyst.
PL
Fotokataliza jest jedną z metod oczyszczania wody, która w ostatnich latach wzbudza coraz większe zainteresowanie naukowców, gdyż w większości przypadków powoduje rozkład zanieczyszczeń do wody, ditlenku węgla oraz kwasów nieorganicznych. Spośród wielu typów stosowanych fotokatalizatorów najczęściej badany jest ditlenek tytanu (TiO2), ponieważ charakteryzuje się dużą fotoaktywnością i stabilnością chemiczną, dobrymi właściwościami optycznymi, a co najważniejsze jest tani i łatwo dostępny. Niestety wytwarzanie tego materiału wymaga dużych nakładów energetycznych i zastosowania szkodliwych związków, co jest niekorzystne dla środowiska. Dlatego poszukuje się nowych, efektywnych i przyjaznych dla środowiska metod wytwarzania zarówno TiO2, jak i innych półprzewodników. Odpowiednią do tego metodą wydaje się biosynteza z użyciem ekstraktów roślinnych, ponieważ jest prosta, bezpieczna i przyjazna środowisku. W artykule przedstawiono nową metodę preparatyki TiO2: biosyntezę z użyciem ekstraktów z koniczyny białej i z liści orzecha włoskiego. W celu porównania użyto różnych prekursorów ditlenku tytanu: 1) tatraizopropanolanu tytanu (TTIP), 2) półproduktu z linii produkcyjnej TiO2 Zakładów Chemicznych „Police” SA: nieoczyszczonego (IP(A)) oraz płukanego wodą amoniakalną i wodą destylowaną (IP(W)). Właściwości fotokatalityczne wytworzonych materiałów sprawdzono, przeprowadzając szereg reakcji rozkładu związku modelowego: pąsu kwasowego (AR18), który jest barwnikiem azowym stosowanym głównie w przemyśle tekstylnym.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W ostatnich dziesięcioleciach pojawiło się wiele nowych i obiecujących materiałów (np. nanorurki węglowe, nanoporowaty grafen i tlenek grafenu), które mogą zostać wykorzystane w produkcji membran o dużej efektywności odsalania wody i oczyszczania ścieków. W artykule przedstawiono metody syntezy membran kompozytowych opartych na grafenie, ich właściwości i możliwości aplikacyjne. Omówiono również funkcje chemiczne i fizyczne grafenu oraz jego pochodnych, które wpływają na efektywność odsalania wody i właściwości anty-foulingowe. Przedstawiono metody funkcjonalizacji grafenu i jego pochodnych, zwiększające stabilność warstwy aktywnej, retencję soli, przepuszczalność wody, oraz mechanizm transportu jonów i zmniejszania foulingu. Membrany wykonane z tych materiałów pozwalają na osiągnięcie znacznie wyższego strumienia wody/permeatu niż stosowane obecnie poliamidowe cienkowarstwowe membrany kompozytowe do RO. Przedstawiono również aktualny stan wiedzy oraz wyzwania jakie należy rozwiązać w wytwarzaniu nanokompozytowych membran z grafenu i jego pochodnych.
EN
In recent decades, novel and promising materials (e.g. carbon nanotubes, nanoporous graphene and graphene oxide) suitable to be used in manufacturing of high-capacity membranes for water desalination and water and wastewater treatment have been developed. Membranes made of these materials enable to obtain significantly higher water/permeate fluxes than currently used thin film composite polyamide membranes. In this paper methods of synthesis of membranes containing graphene and its derivatives, their properties and application areas have been discussed. Chemical and physical functions of graphene and graphene oxide influencing water desalination efficiency and antifouling properties were also described. Additionally, methods of functionalization and techniques of graphene and graphene-derivatives processing enhancing membranes’ active layer stability, retention of salts, water flux, ions transport mechanism and fouling decrease, are also presented.
Badania prowadzono w skali technicznej na Stacji Uzdatniania Wody (SUW) o maksymalnej wydajności 150 000 m3/d. Woda dopływająca do SUW charakteryzuje się zawartością specyficznych zanieczyszczeń organicznych. W celu ich eliminacji z wody oraz zapewnienia biologicznej stabilności wody w sieci wodociągowej, w styczniu 2015 r. uruchomiono drugi stopień oczyszczania wody, oparty o zintegrowane procesy ozonowania i filtracji przez złoże węglowe. Co miesiąc, w okresie od stycznia do maja 2016 r., pobierano próbki wody oraz złoża filtracyjnego z czterech filtrów węglowych. Próbki wody pobierano bezpośrednio znad złoża filtracyjnego oraz na odpływie z filtrów. Próbki złoża filtracyjnego pobierano z jego górnej warstwy, w pięciu punktach każdej komory filtracyjnej. Przeprowadzono analizy fizyczno-chemiczne i bakteriologiczne wody oraz złóż filtracyjnych. W celu wykazania aktywności mikrobiologicznej złóż wykonywano test aktywności esteraz z dwuoctanem fluoresceiny FDA. W próbkach wody i węgla aktywnego w celu zidentyfikowania mikroorganizmów prowadzono diagnostykę biochemiczną z wykorzystaniem zautomatyzowanego systemu Vitek 2 Compact (bioMerieux). Przeprowadzone badania wykazały obniżenie zawartości związków organicznych wyrażonych jako OWO i ChZT (KMnO4) oraz biologiczną aktywność analizowanych filtrów węglowych. Złoża filtrów węglowych zasiedlone były przez Pseudomonas fluorescens, Acinetobacter lwoffii, Aeromonas salmonicida oraz Sphingomonas paucimobilis. W żadnym z analizowanych filtrów nie wyhodowano natomiast szczepów z rodziny Enterobacteriaceae stanowiących potencjalne zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Wprowadzenie filtrów węglowych do ciągu technologicznego SUW spowodowało obniżenie zawartości materii organicznej w wodzie uzdatnionej, co znacznie obniżyło zapotrzebowanie na środek stosowany do dezynfekcji wody.
EN
The research was carried out on the full scale Water Treatment Plant with maximal capacity of 150 000 m3/d. Treated water is characterized by a high content of organic pollutants. In order to eliminate them from water and ensure the biological stability of water in the water supply network, in January 2015 a second stage of water treatment was launched, based on integrated ozonation and filtration through carbon filter beds. Between January and May 2016, samples of water and a filter bed were collected from four carbon filters and then physicochemical and bacteriological analysis were done. The FDA test and biochemical diagnostics were made to prove the microbiological activity of the filter bed. The studies showed a decrease in the content of organic compounds, meassured as TOC and COD (KMnO4), and the biological activity of the analyzed carbon filters. The carbon filter beds were populated by Pseudomonas fluorescens, Acinetobacter lwoffii, Aeromonas salmonicida and Sphingomonas paucimobilis. In none of the analyzed filters were found strains of the Enterobacteriaceae family which may have a potential threat to health of the consumers. The application of carbon filters has reduced the organic matter content in treated water, which significantly reduced the dose of disinfectant.
W pracy przedstawiono wyniki badań pilotowych oczyszczania wody zanieczyszczonej naturalną materią organiczną na żywicy anionowej pracującej w trybie filtracji przez złoże. Skuteczność obniżania wartości OWO w wodzie wynosiła 50-80%. Ustalono objętość wody, która może być oczyszczona między regeneracjami żywicy. Anionit był okresowo regenerowany alkaliczną solanką. Ustalono zużycie soli i wody do płukania i regeneracji żywicy. Solanka poregeneracyjna była oczyszczania na membranie nanofiltracyjnej. Oczyszczona solanka może być zawracana do ponownego użycia do regeneracji żywicy. Dzięki zastosowaniu technologii recyrkulacji solanki można zmniejszyć zużycie soli do procesu regeneracji oraz umożliwić odprowadzanie uśrednionych ścieków do kanalizacji. Koszty operacyjne procesu mogą być akceptowalne dla konsumentów wody.
EN
The paper presents the results of pilot tests for the purification of water contaminated with natural organic matter on anionic resin operating in the filtration mode through a bed. The effectiveness of reducing the value of TOC in water was 50-80%. The volume of water that can be cleaned between regeneration of the resin was determined. The anionite was periodically regenerated with an alkaline brine. The amount of salt and water used to rinse and regenerate the resin was determined. The post-regeneration brine was purified on a nanofiltration membrane. The purified brine can be recycled for reuse to regenerate the resin. As the effect of the recirculation technology, it is possible to reduce salt consumption for the regeneration process and enable the discharge of averaged sewage into the sewage system. The operational costs of the process may be acceptable to water consumers.
W ostatnich latach coraz popularniejsze jest stosowanie na stacjach uzdatniania wody wstępnie zhydrolizowanych koagulantów, np. zasadowych chlorków poliglinu. Badania potwierdziły skuteczność oczyszczania wód powierzchniowych tj. usuwania barwy, mętności, materii organicznej i mikrozanieczyszczeń (jonów metali ciężkich, PCB, WWA) w procesie koagulacji przy zastosowaniu wstępnie zhydrolizowanych soli, szczególnie wysoko zasadowych chlorków poliglinu. Znaczące usunięcie związków organicznych w procesie koagulacji skutkowało również obniżeniem wartości potencjału tworzenia trihalometanów podczas chlorowania wody.
EN
In recent years, pre-hydrolysed coagulants, eg basic polyaluminium chlorides, have become increasingly popular in water treatment plants. The research confirmed the effectiveness of surface water treatment, i.e. removing color, turbidity, organic matter and micro-pollutants (heavy metal ions, PCBs, PAHs) in the coagulation process using pre-hydrolyzed salts, especially high-alkaline polyaluminium chlorides. The significant removal of organic compounds in the coagulation process also resulted in a reduction in the potential of forming trihalomethane during chlorination of water.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.