This study was motivated by the need to provide more insight into the possible mechanism of the intermolecular interactions between antispasmodic drug drotaverine and one of the serum albumins (BSA), with the aim to indicate the most probable sites of these interactions. For this purpose both experimental (spectrofluorometric titration at various temperatures) and theoretical (molecular mechanics) methods have been applied. The obtained results clearly showed that drotaverine quenched BSA fluorescence, and the most probable mechanism is static quenching. The negative value of the theoretically predicted binding free Gibbs energy (-23.8 kJ/mol) confirmed the existence of the intermolecular interactions involving drotaverine and one tryptophan within BSA protein and was well agreed with the experimentally determined value of -25.2 kJ/mol.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The binding of harmane with human serum albumin (HSA) and bovine serum albumin (BSA) were studied by fluorescence and phosphorescence spectroscopic methods. Quenching of fluorescence of serum albumins by harmane was found to be a static quenching process. The equilibrium constant (K) of complex formation was found to be equal to (5.16±0.28)x104 M-1 and (4.32±0.30)x104 M-1 for HSA and BSA, respectively. It was found that the interactions of harmane with HSA and BSA were also in the excited triplet state. The determined bimolecular constant or triplet state quenching (kqT)of the proteins studied by harmane was (1.15± 0.10)x107 M-1 s-1 and (2.88±0.22)x107 M-1 s-1 for HSA and BSA, respectively. Based on the similar value of K and kqT for HSA and BSA, a possible suggestion is that, most probably, the binding site of harmane is located in the drug site 1 in the subdomain IIa.
Polimerowe kompozyty fosforescencyjne oparte na matrycy poli(N-winylokarbazolu) (PVK) z 40% mas. 2-(4-difenylo)-5-(4-tetrabutylofenylo)-1,3,4- -oksadiazolu (PBD) zostały użyte jako warstwy emisyjne w polimerowych diodach elektroluminescencyjnych (PLEDach) emitujących światło białe (rys. 1). Dwa kompleksy irydu: di(2-(2?-benzotiolo)pirydyno-N,C3?)(acetylo- -acetonian)) irydu(III) (Btp2Ir(acac)) i di(2-(4,6-difluorofenylo)pirydynian- N,C2?) irydu(III) (FIrpic) o łącznej zawartości na poziomie 3% mas. zastosowano jako domieszki fosforescencyjne, homogenicznie rozproszone w matrycy PVK/PBD (rys. 2). W wyniku transferu energii stany wzbudzone matrycy są przenoszone na cząsteczki Btp2Ir(acac) i FIrpic, które pracują jako wydajne centra rekombinacji promienistej, emitując odpowiednio światło czerwone i niebiesko-zielone (rys. 3). Analiza widm fotoluminescencji wskazała na możliwość uzyskania emisji światła białego z badanych kompozytów przez dobór względnego udziału Btp2Ir(acac) i FIrpic (rys. 4). Rozkład spektralny elektroluminescencji (EL) skonstruowanych PLEDów potwierdził, że w zależności od składu kompozytu zmienia się barwa emitowanego światła (rys. 5). Światło o współrzędnych barw 0,35 i 0,38 diagramu CIE 1931, odpowiadające "ciepłemu" światłu białemu uzyskano dla kompozytu o wzajemnym, względnym stosunku masowym pomiędzy Btp2Ir(acac) i FIrpic wynoszącym 1:4 (rys. 6). Przyczyną nierównomiernego udziału pasm emisyjnych w widmach EL związanych z tymi dwoma domieszkami jest głównie obecność konkurencyjnych stanów pułapkowych zlokalizowanych na Btp2Ir(acac) i FIrpic. W matrycy PVK/PBD cząsteczki Btp2Ir(acac) stanowią głębsze pułapki dla dziur niż cząsteczki FIrpic. Poza tym wydajność wstrzykiwania oraz zdolność transportowania elektronów w uzyskanych PLEDach jest mniejsza niż dla dziur. Uzyskano emisję światła białego o wartości luminancji przekraczającej 200 cd/m2, mimo wytwarzania PLEDów w powietrzu (rys. 7). Jednak w celu uzyskania wydajniejszych i bardziej stabilnych PLEDów cały proces ich wytwarzania należy prowadzić w atmosferze azotu.
EN
The polymer phosphorescence composites based on poly(N-vinylcarbazole) (PVK) with 40 wt % content of 2-(4-tert-butylphenyl)-5-(4-biphenylyl)- 1,3,4-oxadiazole (PBD) matrix were used as the active layers in polymer light emitting diodes (PLEDs) with the white light emission (Fig. 1). The iridium (III) bis(2-(2?-benzothienyl)pyridinatoN,C3?)(acetyl-acetonate) (Btp2Ir(acac)) and iridium (III) bis(2-(4,6-difluorephenyl)pyridinato-N,C2?) (FIrpic) have been used as a phosphorescent dopants with a total content of 3 wt % which were homogeneously dispersed in PVK/PBD matrix (Fig. 2). Excitation energy of the matrix is transferred to Btp2Ir(acac) and FIrpic which act as an efficient radiative recombination centres, giving red and bluish green light respectively (Fig. 3). Analysis of photoluminescence spectra indicate the possibility of the obtaining of white light emission from the investigated composites by optimizing the relative ratio of Btp2Ir(acac) and FIrpic (Fig. 4). The electroluminescence spectra (EL) of the prepared PLEDs confirm the relative dopants fraction influence on the colour of emitted light (Fig. 5). The CIE 1931 colour coordinates (0.35, 0.38) for the relative weight ratio between Btp2Ir(acac) and FIrpic at the level of 1:4 correspond to "warm" white light (Fig. 6). The unequal contribution of emission bands in the EL spectra related to dopants is associated mainly with the presence of competitive trap states located at dopant molecules. Btp2Ir(acac) introduces a deeper trap states for holes than FIrpic in PVK/PBD matrix. Additionally, the injection efficiency and the ability to transport electrons in the PLEDs is lower than for holes. White light emission was obtained with luminance exceeding 200 cd/m2, although the PLEDs were prepared under the ambient conditions (Fig. 7). However, in order to obtain more efficient and stable PLEDs, the entire process of manufacturing should be performed in the nitrogen atmosphere.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.