Background. As a consequence of population aging, an increase in mental disorders in the elderly is observed. The age related decrease in physical fitness results in the lack of independence in many elderly people. What is interesting is that there is a relationship between mental disorders of the elderly and the level of their physical fitness. The aim of the study was to compare the results of motor fitness and somatotypes of elderly persons with and without mental disorders. Material and methods. The research was conducted in a sample of 60 women. The research group (n = 30) included women with mental disorders while the control group comprised women (n = 30) without any history of mental illness. Fullerton Fitness Test was used to assess physical fitness and a certified bioimpedance weighing scale was used to assess the participants’ somatotypes. In the assessment of intergroup differences, the nonparametric Mann-Whitney U-test was used to assess the significance of differences between two independent groups. Results. In the studied groups, statistically insignificant differences in somatic structure were observed. All examined women obtained an elevated BMI (about 27) and had an increased percentage of body fat exceeding 36% BF. The motor efficiency of the examined women in the tests for the strength of upper limbs (WR = 0.12) and lower limbs (WR = 0.19) was at a similar level. Statistically significant differences in favor of non-disabled women were obtained in the assessment of upper flexibility (WR = 1.36) and lower body (WR = 1.02) and coordination and balance (WR = 7.40). Conclusions. There were no statistically significant differences between the women with mental disorders and the non-disabled women, taking into account the level and degree of differentiation of the majority of traits examined and somatic building indices. In the assessment of motor fitness, women with disabilities were characterized by lower levels of flexibility and coordination.
PL
Wstęp. W konsekwencji starzenia się społeczeństw obserwuje się wzrost zaburzeń psychicznych u osób starszych. Spadek sprawności fizycznej powoduje brak samodzielności seniorów. Interesującym jest fakt zależności pomiędzy zaburzeniami psychicznymi wieku podeszłego a poziomem sprawności fizycznej. Celem pracy była ocena sprawności motorycznej oraz budowy somatycznej osób starszych z zaburzeniami psychicznymi na tle pełnosprawnych intelektualnie i psychicznie. Materiał i metody. Badania własne przeprowadzono w 2016 roku na grupie 60 kobiet. Grupę badaną (n=30) stanowiły kobiety z zaburzeniami psychicznymi, a grupę porównawczą (n=30) kobiety pełnosprawne intelektualnie i psychicznie. Do oceny sprawności fizycznej wykorzystano Fullerton Fitness Test, a do oceny budowy somatycznej posłużono się certyfikowaną wagą bioimpedancyjną. W ocenie różnic międzygrupowych zastosowano wskaźnik unormowanych różnic (WR) do oceny istotności różnic pomiędzy dwoma niezależnymi grupami – test U-Manna Whitney’a. Wyniki. W badanych grupach zaobserwowano nieistotne różnice w budowie somatycznej. Wszystkie badane kobiety uzyskały podniesioną wartość wskaźnika BMI (ok.27) oraz odznaczały się podwyższoną procentową zawartością tkanki tłuszczowej przekraczającą 36% BF. Sprawność motoryczna badanych kobiet w próbach dla siły kończyn górnych (WR=0,12) oraz kończyn dolnych (WR= 0,19) kształtowała się na podobnym poziomie. Statystycznie znamienne różnice na korzyść kobiet pełnosprawnych uzyskano w ocenie gibkości górnej (WR=1,36) i dolnej części ciała (WR=1,02) oraz koordynacji i równowagi (WR=7,40). Wnioski. Kobiety z zaburzeniami psychicznymi nie różniły się istotnie statystycznie od kobiet pełnosprawnych uwzględniając poziom i stopnień zróżnicowania większości badanych cech i wskaźników budowy somatycznej. W ocenie sprawności motorycznej kobiety z zaburzeniami odznaczały się niższym poziomem gibkości i koordynacji.
Background. A contemporary player of team sports should be characterized by a high level of skills and motor skills that condition them. One of the important motor skills that allow the player to start faster, dribble and achieve a stronger shot is called explosive power. On the other hand, the efficient operation of the biokinetics chain based on appropriate movement patterns is extremely important in achieving success in sport. Evaluation of the quality of movement patterns is the basic activity of coaches and physiotherapists in staff training. The study was an attempt to assess the differences in the level of explosive power and the functional capabilities of the players compared with non-training persons, while assessing the relationship between the level of explosive strength of the lower limbs and the functional capabilities of the subjects. Material and methods. The research carried out in 2017 covered the group of footballers (n = 25) training in the fourth league club and non-trainers in the similar age bracket (n = 25). During the tests, measurements of somatic features and indicators were made. The Myotest (Switerzland) device was used to measure explosive strength of the lower limbs. Functional Movement Screen (FMS) was used for functional assessment. Student's t-test was used to assess the relationship. The Shapiro-Wilk test was used to check the normality of the distribution, while the Spearman correlation coefficient was used to investigate the relationship between the obtained data. In order to illustrate the directions and size of mutual differentiation, the standardization index (WU) was used. Results. No significant differences were found in body height in the studied groups (WU = 0.65). The athletes were characterized by lower average body weight (-9.8 kg) WU = -1.7. The BMI index indicates a very large diversity of the studied groups. The training participants were characterized by lower average BF fat content (-6.1%). The assessment of parameters related to motor-speed motor skills indicates a large intergroup diversity in favor of the athletes in vertical jump height (WU = 1.68). Statistical analysis of other parameters, namely: power, force and vertical jump speed did not indicate significant intergroup differences. Taking into account the functional capabilities of the respondents, we conclude that the players did not differ significantly from their non-training counterparts (WU = 0.82). The results of tests of footballers and non-trainers in the parameters related to strength and speed capabilities did not confirm the relationship between the generated power of the lower limbs and the results of the functional capacity test. Conclusions. Footballers are characterized by a higher rebound height than those who do not train, but in the level of power and rebound strength and the climb speed do not differ significantly. Football training should include in the material and time structure measures influencing the formation of anaerobic abilities. No significant relationship was found between functional abilities and the skills involving strength and speed in players and non-exercisers.
PL
Wstęp. Współczesny zawodnik zespołowych gier sportowych powinien odznaczać się wysokim poziomem umiejętności oraz warunkujących je zdolności motorycznych. Jedną z ważnych zdolności motorycznych umożliwiających piłkarzowi szybszy start, drybling i silniejszy strzał jest tzw. siła eksplozywna. Z drugiej strony niezmiernie ważne w osiąganiu sukcesu w sporcie jest sprawne działanie łańcucha biokinematycznego w oparciu o właściwe wzorce ruchowe. Ocena jakości wzorców ruchowych jest podstawowym działaniem trenerów i fizjoterapeutów w sztabach szkoleniowych. W pracy podjęto próbę oceny różnic w poziomie siły eksplozywnej oraz możliwości funkcjonalnych piłkarzy na tle osób nietrenujących, z jednoczesną oceną zależności pomiędzy poziomem siły eksplozywnej kończyn dolnych a funkcjonalnymi możliwościami badanych. Materiał i metody. Badania przeprowadzone w 2017 roku objęły grupę piłkarzy (n=25) trenujących w czwartoligowym klubie oraz osoby nietrenujące w zbliżonym przedziale wiekowym (n=25). W trakcie badań zostały wykonane pomiary cech somatycznych oraz wskaźników. Do pomiaru siły eksplozywnej kończyn dolnych wykorzystano urządzenie Myotest (Switerzland). Do oceny funkcjonalnej zastosowano test Functional Movement Screen (FMS). W celu zbadania zależności zastosowano test t- Studenta. Do sprawdzenia normalności rozkładu wykorzystano test Shapiro – Wilka, natomiast do zbadania zależności pomiędzy danymi zastosowano współczynnik korelacji Spearmana. W celu zobrazowania kierunków i wielkości wzajemnego zróżnicowania wykorzystano wskaźnik unormowania (WU). Wyniki. W badanych grupach nie odnotowano istotnej różnicy w wysokości ciała (WU=0,65). Osoby trenujące odznaczały się niższą średnią masą ciała (-9,8kg) WU=-1,7. Wskaźnik BMI wskazuje na bardzo duże zróżnicowanie badanych grup. Osoby trenujące odznaczały się niższymi średnimi wartościami zawartości tłuszczu BF (-6,1%). Ocena parametrów związanych z siłowo-szybkościowymi zdolnościami motorycznymi wskazuje na duże zróżnicowanie międzygrupowe, na korzyść trenujących w wysokości wyskoku pionowego (WU=1,68). Analiza statystyczna pozostałych parametrów: mocy, siły oraz prędkości wznoszenia nie wskazała istotnych różnic międzygrupowych. Biorąc pod uwagę funkcjonalne możliwości badanych stwierdzamy, że piłkarze nie różnili się istotnie od osób nietrenujących (WU=0,82). Wyniki badań piłkarzy i osób nietrenujących w zakresie parametrów związanych z możliwościami siłowo-szybkościowymi nie potwierdziły zależności pomiędzy generowaną mocą kończyn dolnych a wynikami testu możliwości funkcjonalnych. Wnioski. Piłkarze odznaczają się wyższą wysokością odbicia niż osoby nietrenujące, jednak w poziomie mocy i siły odbicia oraz prędkość wznoszenia nie różnią się istotnie. Trening piłkarski powinien zawierać w strukturze rzeczowej i czasowej środki wpływające na kształtowanie zdolności anaerobowych. Nie odnotowano istotnych zależności pomiędzy zdolnościami funkcjonalnymi a zdolnościami siłowo - szybkościowymi zarówno u piłkarzy, jak i u osób nietrenujących.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW