Emisja NOx i udział części palnych w popiele podczas spalania pyłu węglowego zależą zarówno od warunków tego procesu, jak i właściwości węgla. W pracy przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w reaktorze przepływowym o długości 3 m, w których analizowano wpływ takich parametrów spalania, jak: temperatura, globalny współczynnik nadmiaru powietrza, współczynnik i czas przebywania w strefie redukcyjnej oraz typ i właściwości węgla, na wielkość emisji NOx oraz udział części palnych w popiele. Stwierdzono, że na wielkość emisji NOx i niedopał mają największy wpływ współczynnik nadmiaru powietrza i czas przebywania w strefie redukcyjnej oraz właściwości węgla, takie jak stopień uwęglenia i reaktywność pozostałości koksowej po odgazowaniu. Stosowanie niskoemisyjnych technik spalania, takich jak stopniowanie powietrza pozwala uzyskiwać znaczącą redukcję NOx bez istotnego pogorszenia sprawności spalania, jednakże wymaga ono przeprowadzenia każdorazowo optymalizacji warunków spalania ze względu na dopuszczalną emisję NOx i minimalny niedopał.
W pracy przeprowadzono badania procesu odgazowania części lotnych i spalania pozostałości koksowej czterech prób węglowych, dwóch odmian węgla brunatnego, jednej kamiennego i antracytu, a następnie wyznaczono indywidualne stałe kinetyczne tych procesów dla każdego z węgli. Eksperyment przeprowadzono w elektrycznie ogrzewanym piecu opadowym, w którym panujące warunki są porównywalne do panujących w kotle energetycznym, tj. szybkość nagrzewania cząstek rzędu 104 K/s, temperatura ścianki do 1323 K i wielkość frakcji pyłu 63-80 µm. W wyniku badań stwierdzono, że poszczególne rodzaje węgla różnią się dynamiką i ilością wydzielających się części lotnych. Najszybciej i najwięcej wydziela się ich z węgli brunatnych, następnie kamiennego a najwolniej i najmniej z antracytu. Stwierdzono również, że całkowita ilość wydzielonych części lotnych w warunkach eksperymentu jest większa od 1,02 do 2,57 razy, począwszy od węgli brunatnych do antracytu, od zawartości części lotnych oznaczonych w analizie technicznej wg PN-G-04516:1998. Natomiast szybkość spalania pozostałości koksowej obniża się ze zwiększaniem się stopnia uwęglenia węgla wyjściowego. Szybkość spalania koksów pochodzących z węgla brunatnego jest o trzy rzędy wielkości większa niż dla koksów z antracytu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.