Langerhans cell histiocytosis is a tumor-like condition characterized by idiopathic proliferation of Langerhans cells. The disease may involve the skeleton as well as other organs systems. Bone involvement may be solitary or multifocal. Unifocal osseous Langerhans cell histiocytosis may involve virtually any bone, with the calvarium being most frequently involved. Plain radiography, computed tomography and magnetic resonance imaging are the most used techniques for detection and characterization of the lesion. The use of ultrasound is less known, although it may be a valuable technique in detection and follow-up of superficially located lesions such as calvarial lesions. This case report describes an 8-year-old girl, in whom the lesion was initially detected by ultrasound. Furthermore, ultrasound was used to evaluate spontaneous resolution of the lesion. The knowledge of ultrasound characteristics may be important to avoid unnecessary radiation and gadolinium administration, particularly in a pediatric population.
PL
Histiocytoza z komórek Langerhansa jest chorobą rozrostową charakteryzującą się idiopatyczną proliferacją komórek Langerhansa. Może ona lokalizować się zarówno w układzie kostnym, jak i innych układach narządowych. Zmiany kostne mogą być pojedyncze lub wieloogniskowe. Pojedyncze ogniska kostne histiocytozy z komórek Langerhansa mogą być zlokalizowane w dowolnej kości, jednak zazwyczaj jest to sklepienie czaszki. Najczęściej stosowanymi technikami obrazowymi w rozpoznaniu tej jednostki są radiografia konwencjonalna, tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny. Badanie ultrasonograficzne jest rzadziej stosowaną metodą, jednakże może ono okazać się cennym narzędziem w rozpoznawaniu i obserwacji pojedynczych zmian, takich jak zmiany w kości sklepienia czaszki. W niniejszej pracy opisujemy przypadek 8 letniej dziewczynki, u której pojedyncze ognisko choroby rozpoznano w badaniu ultrasonograficznym. Znajomość charakterystycznych cech w obrazie ultrasonograficznym pozwala uniknąć niepotrzebnej ekspozycji pacjenta na promieniowanie oraz gadolin, co jest szczególnie istotne w populacji dziecięcej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.