Dyspozycja do przebaczenia, podobnie jak przebaczenie epizodyczne, jest przedmiotem coraz częstszego zainteresowania wśród psychologów. Badania wskazują, że osoby z wysoką tendencją do przebaczenia charakteryzują się wysoką samooceną czy empatią, z kolei z niską gotowością do przebaczenia – większą tendencją do ruminacji i neurotycznością. Badania takie są możliwe dzięki skalom mierzącym różne aspekty skłonności do przebaczenia (np. sobie, innym, sytuacjom), opartym na różnych koncepcjach, czy wreszcie posiadających zróżnicowaną liczbę itemów i strukturę. W artykule przedstawiono przegląd narzędzi do pomiaru skłonności do przebaczenia – od skal zawierających scenariusze, poprzez skale krótkie, o jednoczynnikowej strukturze, do skal wielowymiarowych.
Psycholodzy zorientowani empirycznie zainteresowali się w ostatnim czasie problematyką przebaczenia. Okazuje się, że jest ono pozytywnie związane z dobrostanem psychologicznym, zdrowiem fizycznym oraz pożądanymi efektami w relacjach interpersonalnych. Badacze poczynili duży postęp w rozwoju możliwości pomiaru zarówno przebaczenia konkretnych krzywd, jak i różnic indywidualnych w dyspozycji do przebaczenia. Skonstruowali wiele interesujących skal opartych na zróżnicowanych koncepcjach oraz zidentyfikowali zmienne sprzyjające przebaczeniu. jednocześnie w polskiej literaturze psychologicznej występuje niedobór badań w tym zakresie, co wynika z braku adaptowanych lub oryginalnych narzędzi do oceny przebaczenia. Artykuł zawiera przegląd najbardziej popularnych kwestionariuszy używanych na świecie w badaniach nad przebaczeniem sytuacyjnym. Prezentuje również wyniki analiz prowadzonych przy ich zastosowaniu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.