Wprowadzenie: Mimo postępu technik diagnostycznych i operacyjnych, pacjent z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego z perlakiem nadal stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne. W przypadkach reoperacji z powodu podejrzenia nawrotu lub przetrwałego perlaka istotne jest określenie wielkości oraz dokładnego położenia jego wznowy celem zaplanowania zakresu leczenia chirurgicznego. Badanie rezonansu magnetycznego w sekwencjach dyfuzyjnych nieechoplanarnych (non-epi DWI) umożliwia wykrycie perlaka o średnicy powyżej 2 mm i może zapobiec konieczności ponownej rewizji okolicy operowanej. Tomografia komputerowa kości skroniowej (TK) umożliwia dokładniejsze uwidocznienie struktur kostnych oraz lokalizację zmiany względem punktów anatomicznych ucha środkowego. Połączenie tych dwóch metod obrazowania dostarcza narzędzia, które pozwalają na dokładniejsze umiejscowienie zmiany w porównaniu do każdego z wyżej wymienionych narzędzi stosowanych osobno. Materiał i metody: U chorych leczonych w Klinice Otolaryngologii i Laryngologii Onkologicznej UM w Łodzi z powodu podejrzenia wznowy perlaka przeprowadzono badanie RM z wykorzystaniem standardowych sekwencji RM (np. BFFE) i sekwencji nieechoplanarnych oraz badanie TK kości skroniowej. Wykonano fuzję obrazów z użyciem oprogramowania OsirixMD nakładając na siebie kolejno obraz z TK oraz sekwencję BFFE, następnie dodano sekwencje non-EPI DWI. Uzyskano obraz anatomiczny kości w połączeniu z wysoką rozdzielczością tkankową obrazów RM. Nałożenie obrazu non-EPI DWI pozwalało na dokładne zlokalizowanie zmiany w uchu środkowym. Następnie w przypadku zakwalifikowania do leczenia chirurgicznego tych chorych porównano rozpoznanie histopatologiczne oraz lokalizację śródoperacyjną zmian z opisem fuzji badań. Wyniki: Do badania włączono 5 chorych z podejrzeniem wznowy perlaka ucha środkowego. Na podstawie badania TK ustalono rozległość poprzednich zabiegów i zachowanie punktów topograficznych. We wszystkich przypadkach badanie RM wykazało prawdopodobieństwo wznowy w jamie pooperacyjnej, które potwierdzono w 4 przypadkach śródoperacyjnie oraz w badaniu histopatologicznym. Jeden przypadek zakwalifikowano jako fałszywie dodatni stwierdzając śródoperacyjnie tkankę bliznowatą, potwierdzoną w badaniu histopatologicznym jako tkanka łączna. Wnioski: Fuzja obrazów RM oraz TK stanowi pomocne narzędzie diagnostyczne w przygotowaniu do leczenia chirurgicznego u pacjentów z podejrzeniem wznowy perlaka.
Celem pracy było przedstawienie naszego doświadczenia z zastosowania wyspowego płata zamałżowinowego (pif) do rekonstrukcji muszli małżowiny usznej oraz kliniczna analiza wyników operacji tą metodą u pacjentów po wycięciu raka tej okolicy. Materiał i metodyka. Analizą objęto 13 chorych, których poddano rekonstrukcji muszli ucha z zastosowaniem pif, w latach 2000-2013. Podczas wizyt kontrolnych oceniono wczesne i odległe wyniki leczenia. Porównano opinię chirurga i pacjenta. Na podstawie badań kontrolnych u pacjentów oceniono, przez co najmniej 2 lata, wczesne i odległe wyniki rekonstrukcji uwzględniające opinie chirurga plastycznego i pacjentów. Wyniki. Zmiany wycięto w całości u wszystkich badanych, nie stwierdzając wznowy w ciągu 2 lat. Przekrwienie bierne wystąpiło u 2 osób (15,3%), a nadmierne przyleganie małżowiny usznej też u 2 chorych (15,3 %). Wyniki pooperacyjne były bardzo dobre u 11 pacjentów zarówno w ocenie chirurga, jak i chorych, natomiast u 2 pacjentów satysfakcjonujące z powodu nadmiernego przylegania małżowiny usznej. Wnioski. 1. Operacje połączone z rekonstrukcją po wycięciu guza muszli małżowiny usznej wyspowym płatem zza małżowiny usznej pozwoliły na doszczętne wycięcie zmian (bez oznak wznów), a jednocze- śnie zachowanie właściwego konturu muszli operowanej małżowiny usznej. 2. Użycie zamałżowinowych płatów wyspowych w chirurgicznym leczeniu ubytków muszli małżowiny usznej zapewniło bardzo dobre wyniki pooperacyjne, co potwierdza skuteczność tej metody. 3. Wyniki zabiegów rekonstruujących muszlę wyspowym płatem zza małżowiny usznej przyczyniły się do bardzo dobrych ocen zastosowanego leczenia zarówno w opinii pacjentów, jak i chirurgów.
Cel: Przedstawienie klinicznego doświadczenia z zastosowania wyspowego płata zamałżowinowego (Postauricular Island Flap; PIF) oraz ocena wyników rekonstrukcji przewodu słuchowego zewnętrznego (External Auditory Canal; EAC) i/lub muszli małżowiny usznej tą metodą u pacjentów po wycięciu złośliwej zmiany nowotworowej tej okolicy. Materiał i metody: Analizie poddano łącznie 19 chorych po wycięciu raka z zastosowaniem PIF (2000–2015) – 11 pacjentów po rekonstrukcji muszli małżowiny usznej, 8 pacjentów po rekonstrukcji muszli wraz z EAC. Oceniono wczesne i odległe wyniki leczenia operacyjnego. Porównano opinie chirurga i pacjenta. Wyniki: U wszystkich badanych zmiany wycięto w całości, nie stwierdzając wznowy w ciągu min. 2 lat obserwacji. Przekrwienie bierne wystąpiło u 5 chorych (26,3%), nadmierne przyleganie małżowiny usznej u 4 pacjentów (21%), u 3 chorych (15,8 %) zauważono odstawanie płatka, a u 3 osób (15,8%) zwężenie EAC. Wyniki pooperacyjne były bardzo dobre u wszystkich pacjentów (tak w ocenie chirurga, jak i chorych), za wyjątkiem pacjentów z nadmiernym przyleganiem małżowiny usznej i z odstawaniem płatka, u których oceny były satysfakcjonujące. Wnioski: 1) Operacje po wycięciu guza przewodu słuchowego zewnętrznego i/lub muszli małżowiny usznej połączone z rekonstrukcją wyspowym płatem zza małżowiny usznej pozwoliły na doszczętne wycięcie zmian (bez oznak wznów) oraz zachowanie właściwego konturu muszli operowanej małżowiny usznej. 2) Zastosowanie dostępu w okolicy zamałżowinowej u chorych z rakiem umiejscowionym w obrębie przewodu słuchowego zewnętrznego pozwoliło nie tylko na właściwą wizualizację i ocenę rozległości tych zmian, ale także stworzyło dobre dojście do pola operacyjnego.
Aims. Presenting our clinical experience with the postauricular island flap (pif) and estimation of the results following partial external auditory canal (eac) and/or auricular conchal bowl reconstructions with pif in patients after carcinoma resections. Methods. We have analyzed postoperative results of 19 patients after auricular conchal bowl (11), or auricular conchal bowl and eac (8) reconstructions with pif, following malignant tumor resections, between 2000-2015. The patients were reexamined and evaluated in respect of early and long-term results after surgical treatment considering both the plastic surgeon’s and the patient’s opinion. Results. The cancers were completely excised in all patients, and there were no recurrences within at least 2 years of follow-up. The observed complications after reconstructions comprised venous congestion in five cases (26.3%), pinning of the operated ear in four patients (21%), prominent earlobe in three (15.8%), and eac constriction in three cases (15.8%). The postoperative result was very good in all cases (both in the opinion of the plastic surgeon and the patients), except for patients with pinning of the operated ear, with a prominent earlobe (moderately satisfied). Conclusions. 1. Combined operations involving postauricular island flap reconstructions after partial (external auditory meatus and/or auricular conchal bowl) resections allowed for complete removal of malignant tumors with no evidence of recurrence, and for the preservation of a proper conchal shape in the reconstructed ear. 2. A retroauricular approach in cases with cancer involvement of the external auditory meatus allowed for proper visualization and estimation of lesions extent, as well as adequate surgical access.
Introduction: Despite the recent advances in otosurgery diagnosis of cholesteatoma and qualification for surgery remains an issue in contemporary laryngology. In cases of cholesteatoma recidivism, it is of utmost importance to properly locate the pathology in the middle ear to plan surgical approach. Magnetic Resonance imaging in diffusion-weighted non-echoplanar sequences (non-EPI DWI) enables cholesteatoma detection as small as 2 mm and could potentially prevent unnecessary second-look surgery. Computed Tomography of the temporal bone allows precise visualization of bony structures and topographical landmarks of the middle ear. A fusion of both imaging modalities combines the advantages of these techniques. Material and methods: Five patients treated in the Department of Otolaryngology, the Medical University of Lodz for probable cholesteatoma recidivism were included in this study. A high-resolution CT scan of the temporal bone and an MRI scan including non-EPI sequences was obtained in all patients. A fusion of CT and MRI studies was conducted using OsirixMD software. Fist, CT studies were fused with MRI BFFE sequences, then non-EPI sequences were added. Finally, if the patient qualified for surgical treatment histopathological diagnosis was compared with MRI results. Results: CT scans were analyzed to establish the extent of previous surgical interventions and anatomical landmarks preservation. In all cases, MRI results were suspicious of cholesteatoma recidivism. Four cases were confirmed in postoperative histopathological evaluation, there was one false positive case when intraoperatively scar tissue was identified, which was later confirmed as connective tissue upon histopathological evaluation. Conclusions: CT and MRI fusion provides a helpful diagnostic tool in preparation for surgery in patients with suspected cholesteatoma recidivism.
The aim of the study was to present our experience with the postauricular island flap (pif) and clinical evaluation of the results following auricular conchal bowl reconstructions with the pif in patients after carcinoma resections. Material and methods. We analyzed results in 13 patients who underwent auricular conchal bowl reconstructions with pif following malignant tumor resection between 2000-2013. The patients were followed-up. We estimated early and long-term results after surgery including plastic surgeon’s and patient’s opinion. Results. The malignancies were completely excised in all patients, and there were no recurrences within 2 years of follow-up. Observed complications of conchal bowl reconstructions were venous congestion in two cases (15.3 %), and pinning of the operated ear in two patients (15.3%). Postoperative result was very good in 11 cases (both in the opinion of plastic surgeon and patients), whereas in two patients with pinning of the operated ear was satisfied. Conclusions. 1. Postauricular island flap reconstructions after auricular conchal bowl resections allowed for complete removal of malignant tumors with no evidence of recurrence, and also preserved proper conchal shape in the reconstructed ear. 2. Reconstructions of auricular conchal bowl with the postauricular island flap resulted in very good postoperative results, which confirms the efficiency of the applied technique. 3. Reconstructive surgery with postauricular island flap of individuals with partial auricular conchal bowl defects contributed to postoperative satisfaction in both patients and doctors’ estimations
Introduction. Results of studies analyzing the role of immunocompetent cells in tumor environment and whole peripheral blood indicate their responsibility for aggressiveness of neoplasm, prognosis and therapeutic effect. Atcivation of lymhocytes T is connected with expression the markers (antigens) on their surface. The aim of this study was the analysis of activation antigens expression on lymphocytes T in patients with laryngeal carcinoma and the connection with clinicomorphological features. Material and methods. Analysis of activation antigens expression CD69, CD71 and CD25, CD26, HLA/DR on lymphocytes T CD4+ i CD8+ in 33 patients with squamous cell carcinoma of the larynx was performed. Flow cytometry-based analysis of activation antigens in T cell cultures with and without PHA stimulation was used. The connection of these molecules and clinicomorphological features was examined (pT, pN, G, Anneroth, Batsakis and Lunas’ classifi cation). Results. The signifi cant correlation between chosen markers of activation and tumor features were noted: pT with HLA/DR/CD4, CD69CD8, CD71CD8, pN with CD26CD8, G with CD25CD8, CD71CD8, ABL score with CD25CD4. Conclusion. Our data indicated the connetion of immunocompetent cell activity and spread of neoplasm in patients with laryngeal carcinoma.
Introduction. Results of studies analyzing the role of immunocompetent cells in tumor environment and whole peripheral blood indicate their responsibility for aggressiveness of neoplasm, prognosis and therapeutic effect. Atcivation of lymhocytes T is connected with expression the markers (antigens) on their surface. The aim of this study was the analysis of activation antigens expression on lymphocytes T in patients with laryngeal carcinoma and the connection with clinicomorphological features. Material and methods. Analysis of activation antigens expression CD69, CD71 and CD25, CD26, HLA/DR on lymphocytes T CD4+ i CD8+ in 33 patients with squamous cell carcinoma of the larynx was performed. Flow cytometry-based analysis of activation antigens in T cell cultures with and without PHA stimulation was used. The connection of these molecules and clinicomorphological features was examined (pT, pN, G, Anneroth, Batsakis and Lunas’ classifi cation). Results. The signifi cant correlation between chosen markers of activation and tumor features were noted: pT with HLA/DR/CD4, CD69CD8, CD71CD8, pN with CD26CD8, G with CD25CD8, CD71CD8, ABL score with CD25CD4. Conclusion. Our data indicated the connetion of immunocompetent cell activity and spread of neoplasm in patients with laryngeal carcinoma.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.