W poważnym stopniu realizację celów w zakresie odzysku i recyklingu odpadów utrudniają występujące w tym zakresie bariery, które można podzielić na systemowe, technologiczne i organizacyjne. Poniżej przedstawiono charakterystykę poszczególnych barier.
Krajowy rynek odpadów opakowaniowych jest rynkiem dynamicznym, o stosunkowo dużym potencjale rozwojowym. Łączną masę opakowań wprowadzonych na rynek z wyrobami w 2002 r. można szacować na poziomie 3,44 mln ton, z tej liczby ok. 3 mln ton odpadów opakowaniowych winno być objęte ustawą o obowiązkach przedsiębiorców.
Celem programu jest opracowanie i wdrożenie kompleksowego systemu zbiórki, odzysku i unieszkodliwiania opakowań po środkach niebezpiecznych. Przez środki niebezpieczne rozumie się zdefiniowane w ustawie o opakowaniach i odpadach opakowaniowych substancje i preparaty chemiczne. Program dotyczy opakowań poużytkowych po środkach niebezpiecznych objętych kaucją, stanowiących w wielu przypadkach odpady niebezpieczne.
Sytuacja na rynku odpadów opakowaniowych w ostatnim roku była zmienna. W końcu 2008 r. nastąpiło gwałtowne załamanie popytu na surowce wtórne oraz drastyczny spadek ich cen. Wiele firm zbierających odpady znalazło się w trudnej sytuacji finansowej. Po kilku miesiącach sytuacja zaczęła się normalizować, a ceny surowców znów wzrastać.
Po ośmiu latach funkcjonowania nowych uregulowań prawa dotyczącego obowiązku odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych potrzebna jest obiektywna ocena stanu selektywnej zbiórki odpadów opakowaniowych w Polsce. Przede wszystkim w zakresie realizacji obowiązków ustawowych odzysku i recyklingu oraz zdefiniowania koniecznych i pilnych zmian systemowych.
Selektywna zbiórka odpadów, zwłaszcza odpadów opakowaniowych, od kilku lat powiększa swój udział w gospodarce odpadami. Obecnie prowadzi ją - w różnych formach - prawie 40% gmin. Pojęcie to odnosi się zazwyczaj do odpadów opakowaniowych, w szczególności papieru, szkła i plastiku. Niestety, jakość i efektywność tego procesu jest na ogół niska.