Background. Learning detailed construction of individual structures in the heart is by all means essential for better understanding of pathologic variations which may occur within its constitution or beyond. In recent years there have appeared relatively few publications on septal papillary muscles co-creating valvular apparatus of the right atrioventricular orifice. Material and methods. The paper presents preliminary results of microscopic evaluation of septal papillary muscles in hearts of elderly people. The observations were conducted on the material of 10 human hearts of both sexes, 66-97 years of age, with no pathological lesions or malformations, originated from the collection of the Department of Clinical Anatomy of Gdansk Medical University. Results. A significant diversity of papillary muscle tissue structure was stated, and as such it can influence on the function of valvular apparatus. No elements of conduction system were observed within these structures. Geriatria 2012; 6: 207-211.
PL
Wstęp. Poznanie szczegółowej budowy poszczególnych struktur serca z całą pewnością jest konieczne dla właściwego zrozumienia zmian patologicznych, jakie mogą pojawić się w jego obrębie lub poza nim. W ostatnich latach pojawiają się stosunkowo nieliczne publikacje traktujące o mięśniach brodawkowatych przegrodowych, współtworzących aparat zastawkowy prawego ujścia przedsionkowo-komorowego. W pracy przedstawiono wstępne wyniki obserwacji mikroskopowych mięśni brodawkowatych przegrodowych w sercach osób starszych. Materiał i metody. Obserwacje poczyniono na materiale 10 serc ludzkich obojga płci, w wieku 66-97 lat, pozbawionych zmian patologicznych i wad rozwojowych, pochodzących ze zbiorów Zakładu Anatomii Klinicznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Wnioski. Stwierdzono istotne zróżnicowanie tkankowe badanych mięśni, które może rzutować na funkcjonowanie aparatu zastawkowego. W strukturach tych nie odnotowano obecności elementów układu przewodzącego. Geriatria 2012; 6: 207-211.
Interleukin 1 (IL-1) and interleukin 6 (IL-6) are typical examples of multfunctonal pro-infammatory cytokines involved in the regulaton of the immune response, hematopoiesis, and infammaton. Both peripheral and intraventricular administraton of these cytokines causes acute phase symptoms, e.g. fever, actvaton of the hypothalamic-pituitary-adrenal axis and psychological depression. The amygdala belongs to the structures of the limbic system involved in the regulaton of the immune response. Increased actvity of immune system may lead to changes in the role of amygdala, medial prefrontal cortex, anterior cingulate cortex or insula. The aim of the study was to present the mutual interactons between the amygdala and pro-infammatory cytokines such as interleukin-1β (IL-1 beta) and interleukin 6 (IL-6). Most of the data included in this review comes from animal studies.
Introduction. False chordae tendineae are described in the literature as fibrous-muscular bundles present in ventricles, not interconnecting, unlike „true” chordae, with atrioventricular valves. In the literature there are numerous reports suggesting significant influence of the structures on electromechanical processes in the heart. Objective. The aim of this study was to evaluate an ultrastructure of the false chordae tendineae in the right ventricle of the heart, mainly in terms of the presence of conduction system elements within their area. Material and methods. Material for research consisted of 40 human adults’ hearts of both sexes (24♂, 16♀), aged from 18 to 59. 114 chordae in total were examined. Location of muscle tissue, fibrous elements and the presence of blood vessels were studied. Special attention was paid to the observation of the type of muscle tissue in chordae tendineae (due to reports, concerning presence within their elements of cardiac conduction system). Results. Basic scheme of the build of false chordae tendineae in the right ventricle of a human heart presents as follows: it constitutes of a muscle bundle consisting of working muscle tissue of the ventricles surrounded by a layer of connective tissue and from the outside covered by endocardium. In the examined material, obvious bifurcation of the right branch of the bundle of His transiting into false chordae tendineae, was not found. However, single muscle fibers were observed running in the connective tissue, being a continuation of the deepest layer of the endocardium (22 cases – 19,3% of false chordae endineae). This location is typical for Purkinje fibers. Morphology of these structures in some cases could correspond with distal segments of conductive system of the heart (lack of striations, brightness around the nuclei). Conclusions. Obvious bifurcations of the right branch of the bundle of His were not observed, however ingle muscle fibers were seen, which may correspond with Purkinje fibers. Geriatria 2012; 6: 212-218
PL
Wstęp. Mianem strun ścięgnistych rzekomych, określane są pasma włóknisto-mięśniowe przebiegające w komorach serca, niełączące się w odróżnieniu od strun „prawdziwych" z zastawkami przedsionkowo-komorowymi. Większość opisów tych elementów dotyczy lokalizacji lewokomorowej, analizy strun komory prawej należą do rzadkości. Cel pracy. Celem pracy była mikroskopowa ocena strun ścięgnistych rzekomych w prawej komorze serca, głównie w aspekcie obecności elementów układu przewodzącego. Materiał i metody. Materiał do badań stanowiło 40 serc ludzi dorosłych, obojga płci (24♂, 16♀) w wieku od 18 do 59 lat. W sumie zbadano 114 struny. Po wstępnej obróbce utrwalonych skrawków, były one cięte co 10 μm, a następnie barwione metodą Massona w modyfikacji Goldnera. Pomiary przeprowadzono przy użyciu oprogramowania Motic Images 2.0 Plus, natomiast analizę statystyczną z wykorzystaniem programu Statistica 9.1 (testy chi-kwadrat, Kruskal-Wallis).Wyniki. Wszystkie badane struny miały podobną budowę histologiczną z niewielkimi odchyleniami, uwarunkowanymi głównie wielkością, a mniejszym stopniu lokalizacją. Mięśniówka występowała w postaci dwóch form: 1) jednolitego pasma z niewielką ilością zrębu łącznotkankowego, lub 2) kilku cienkich pasemek o zmiennym przekroju połączonych większą ilością tkanki łącznej. Mięśniówka stanowiła największą objętościowo składową strun ścięgnistych rzekomych. Nie stwierdzono istotnej zależności pomiędzy zawartością tkanki mięśniowej a płcią i wiekiem. W większości badanych preparatów można było prześledzić przejście pasma mięśniowego struny do podwsierdziowej mięśniówki sąsiadujących struktur. Tkanka łączna, występowała głównie w postaci dobrze rozbudowanej warstwy podwsierdziowej. Naczynia krwionośne, można było stwierdzić na całej długości przebiegu strun. W badanym materiale nie znaleziono wyraźnych rozgałęzień prawej odnogi pęczka Hisa, wnikających do strun ścięgnistych rzekomych. Wnioski. Stwierdzono zbliżoną budowę histologiczną wszystkich badanych strun – zawsze obecne były: pasmo mięśniowe, zrąb łącznotkankowy oraz pojedyncze lub mnogie naczynia krwionośne. Nie znaleziono wyraźnych rozgałęzień prawej odnogi pęczka Hisa, były jednak widoczne pojedyncze włókna mięśniowe, mogące odpowiadać włóknom Purkinjego. Geriatria 2012; 6: 212-218.
Introduction: Nowadays, heart is one of the most demanding organs for imaging procedures. This is related to its irregular shape and complex internal structure. Increased demand for imaging complex cardiac structures has resulted in the development of novel 3D modeling techniques. Not only did the methods of imaging the organs of the living patients developed in recent years, but also new methods of post-mortem analysis. Acquired 3D models have a number of applications, both clinical and educational. Detailed knowledge of the morphology of right ventricular outflow tract (RVOT) is extremely important in terms of cardio-invasive therapeutic procedures. Its significance was noticed during the exploration of the optimal pacing sites in the area of right ventricle. What is more, accurate analysis of the RVOT morphology and spatial structure is also the basis for the treatment of ventricular arrhythmias which foci are located within the outflow tract. The aim of this study was to elaborate the most accurate technique of preparing interior models of the right ventricle and digitizing them to the 3D form. For this purpose we used a silicone molding of the heart cavities with digital photogrammetry.
Introduction Nowadays, heart is one of the most demanding organs for imaging procedures. This is related to its irregular shape and complex internal structure. Increased demand for imaging complex cardiac structures has resulted in the development of novel 3D modeling techniques. Not only did the methods of imaging the organs of the living patients developed in recent years, but also new methods of post-mortem analysis. Acquired 3D models have a number of applications, both clinical and educational. Detailed knowledge of the morphology of right ventricular outflow tract (RVOT) is extremely important in terms of cardio-invasive therapeutic procedures. Its significance was noticed during the exploration of the optimal pacing sites in the area of right ventricle. What is more, accurate analysis of the RVOT morphology and spatial structure is also the basis for the treatment of ventricular arrhythmias which foci are located within the outflow tract. The aim of this study was to elaborate the most accurate technique of preparing interior models of the right ventricle and digitizing them to the 3D form. For this purpose we used a silicone molding of the heart cavities with digital photogrammetry.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.