Energia elektryczna sama w sobie jest produktem jednorodnym, którego nie można różnicować. Jedynym sposobem odróżnienia się od konkurencji jest zastosowanie innowacyjnych modeli cenowych. W momencie liberalizacji klient przestanie być tylko "punktem poboru mocy", a stanie się decydentem od którego zależeć będą zyski dostawcy energii elektrycznej. Aby wykorzystać szanse jakie niesie liberalizacja i zminimalizować ryzyko porażki koniecznej jest zmienienie sposobu myślenia o cenach: z koszt plus marża na ceny oparte o wartość dla klienta. Określenie modelu cenowego i poziomu cen w momencie liberalizacji jest obecnie kluczowym wyzwaniem dla dostawców energii elektrycznej w Polsce. Po liberalizacji głównym wyzwaniem będzie dobra organizacja procesu ustalania cen. Umożliwi to szybkie i skuteczne dostosowywanie oferty do zmieniających się warunków w otoczeniu.
EN
Electricity is a commodity. It can not be differentiated using product features. The only differentiation can be achieved with innovative approach to pricing. In the liberalized electricity market customer is not a point of delivery any more but a decision maker whose decisions have major impact on profits for electricity supplier. In order to take most out of liberal market opportunities and minimize risk of failure it is necessary that electricity suppliers change their mind-set: from cost plus pricing to value pricing. Currently, definition of price model and price levels is the key challenge for power suppliers in Poland. In the competitive electricity market (after liberalization) speed and quality of pricing decisions will be the key success factor. Well organized pricing process will ensure quick and efficient adoption to changes in the business environment.
The article dwells on the possibility of monopolising an industry through acquisitions and takeovers of rival firms under conditions when authorities regulating the market are inactive. Extending the approaches that are present in the literature on the subject the authors attempt to analyse the existing triopoly under which one of the firms takes over another rival and thus could become a market leader in the sense of Stackelberg. The authors provide a proof that under such conditions it is possible that a single company is in position to acquire competing firms. This analysis also shows that the market forces can not, on their own, prevent takeovers to happen, which in turn lead to the monopolisation of an industry. The conclusion therefore is that antimonopoly authorities should use their force to prevent acquisitions and takeovers in industries with triopolistic structures.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.