High- and low-temperature Cp measurements were carried out for binary: AlNi3, FeTi and Ni3Ti intermetallic compounds employing various DSC methods and equipment; two different sample preparation techniques were used as well. Low temperature interval ranged from 103 to 623 K, and high temperature range was spread from 313 to 873 K. Results were then fitted to Kelley equation: Cp = a + bźT + cźT-0.5 + dźT-1 + eźT-3 + fźT-2 and Cp vs T curves were presented as graphs.
PL
Przeprowadzono nisko- i wysokotemperaturowe pomiary ciepła właściwego dwuskładnikowych związków międzymetalicznych: AlNi3, FeTi oraz Ni3Ti za pomocą różnych metod i sprzętu różnicowej kalorymetrii skaningowej; zastosowano również dwie różne metody przy-gotowania próbek do badań. Pomiary niskotemperaturowe przeprowadzono w zakresie 103 do 623 K, natomiast zakres pomiarów wysokotemperaturowych leżał w granicach: 313 do 873 K. Wyniki badań opisano równaniem Kelley’a: Cp = a + bźT + cźT-0.5 + dźT-1 + eźT-3 + fźT-2 a krzywe Cp w funkcji temperatury przedstawiono na wykresach.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Solution calorimetry operated with the liquid Al bath have been used for the determination of enthalpies of formation of intermetallic compounds of the Ni-Ti system. These are needed for extensive studies on the quaternary system Al-Fe-Ni-Ti within the COST 535 program on advanced aluminides. At first, there were obtained enthalpies of solution of Ni and Ti in liquid Al amounting respectively: -150 0:4 (kJ/g.atom) for Ni and -128.8 ± 0.7 (kJ/g.atom) for Ti. Using these values of enthalpies of solution, the following values of enthalpies of formation were obtained: -25.3 ± 1.7 (kJ/mol of atoms) for NiTi2, -31.1 ± 1.1 (kJ/mol of atoms] for NiTi and -43.8 ± 1.6 (kJ/mol of atoms) for Ni3 Ti, respectively. The resulting values are in good agreement with literature data, both experimental and from theoretical calculations.
PL
Technika kalorymetryczna (rozpuszczanie w ciekłym aluminium) została zastosowana do wyznaczania entalpii tworzenia związków międzymetalicznych z układu Ni-Ti. Dane te są potrzebne do badań układu czteroskładnikowego Al-Fe-Ni-Ti w ramach programu COST 535. W pierwszym etapie, wyznaczono entalpię rozpuszczania niklu i tytanu w ciekłym Al wynoszące -150 ± 0.4 (kJ/g.atom) dla Ni i -128.8 ± 0.7 (kJ/g.atom) dla Ti. Uzywając tych danych entalpii rozpuszczania, otrzymano następujące wartości entalpii tworzenia: -25.3 ± 1.7 (kJ/mol of atoms) dla NiTi2, -31.1 ± 1.1 (kJ/mol of atoms) dla NiTi i -43.8 ± 1.6 (kJ/mol of atoms) dla Ni3 Ti. Otrzymane wartości są w dobrej zgodności z danymi literaturowymi.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
TiAI base intermetallic is one of a new materials for high temperature applications due to, high strength to weight ratio and high melting temperature, high stiffness and modulus of elasticity, good oxidation and corrosion resistance, positive dependence of strength on temperature (T< 873 K). However, it encounters limitation, like brittleness at room temperature and this effect may be reduced or eliminated if nanosized grains are produced. In this work, an attempt has been made to produce intermetallic compound of TiAI based nanocomposite by using mechanical alloying method. Electroless Ni-P coated graphite powder has been mixed with titanium and aluminium powders to study the effect of this addition. The effect of grain size on the process parameters like weight percentage on time of milling (up to 50h) and rotation per minute (rpm) of the milling (up to 400) are studied. The morphology of the grains is characterized by XRD, SEM and TEM.
PL
Związki międzymetaliczne TiAl należą do nowych materiałów stosowanych na elementy żaroodporne i żarowytrzymałe ze względu na ich wysoką wytrzymałość, twardość i moduł sprężystości jak również wysoką temperaturą topnienia, odporność na korozje oraz żarowytrzymałość zwlaszcza w zakresie temperatur (T< 873 K). Jednak podstawową wad spiekanych stopów TiAI jest ich kruchość6 w temperaturze otoczenia. Powyższe zjawisko może być wyeliminowane poprzez zastosowanie bardzo drobnoziarnistych proszków o wielkości ziarna rzędu „nano" tzw. nanoproszków. W niniejszej pracy przedstawiono inetodę wytwarzania zwiazków międzymetalicznych TiAI na bazie nanoproszków produkowanych w wyniku procesu mechanicznej syntezy. Proszek grafitu powlekany bezprądowo (Ni-P) był mieszany z proszkiem tytanu i aluminium. W toku eksperymentów badano wpływ powlekanego (Ni-P) proszku grafitu na własności stopów TiAI. Analizowano również wpływ czasu mielenia (aż, do 50h) i prędkości obrotowej młyna (aż do 400 obrotów na minutę) na stopień rozdrobnienia proszków. Kształt i wielkość ziarna proszków kompozytowych Ti-Al- grafit (Ni-P) była przeprowadzona za pomocą mikroskopu skaningowego (SEM) oraz transmisyjnego (TEM).
Cyna i jej stopy bezołowiowe są w ostatnim czasie coraz częściej stosowanymi powłokami ochronnymi w produkcji płytek obwodów drukowanych. W artykule opisano główne problemy, z jakimi można się spotkać stosując cynę oraz powłoki na bazie cyny jako powłokę zabezpieczającą powierzchnie płytek drukowanych. Problemy te wynikają z właściwości fizykochemicznych cyny i są konsekwencją reakcji zachodzących podczas procesów jej osadzania, lutowania czy przechowywania. Zjawiska takie jak tworzenie związków międzymetalicznych czy powstawanie kryształów nitkowych ograniczają jej stosowanie. Przyczyniają się one do utraty lutowności powłoki czy powstawania mostków między końcówkami podzespołów, co prowadzi do tworzenia się wad w połączeniach lutowanych. Na podstawie przeglądu literaturowego omówiono mechanizmy powstawania związków międzymetalicznych i kryształów nitkowych oraz zależności między nimi, a procesem osadzania i strukturą otrzymanej warstwy cyny.
EN
Tin and her lead-free solders are using more often in the last time like a protective coating in the printed circuit board technology. In this paper we described the main problems with which we can met when we use tin or lead free tin solders as protective coatings on printed circuit boards. These problems follow from physicochemical properties of tin and are consequence of reactions which are happen during deposition processes, reflow processes and storage. The phenomenon like intermetallic compounds or whiskers formation limit using of tin coating. They cause to loose solderability of coating or formation of bridges between endings of components. That leads to formation of defects in solder joints. In the result of the wide analysis of literature sources, the mechanisms of intermetallic compounds and whiskers formation were described, and dependence them on the deposits processes and morphology of tin coatings.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Well-bonded and almost fully dense laminated composites have been fabricated successfully by reactive sintering in vacuum using Ti and Cu foils. Since the copper layers were completely consumed by forming phases, the final microstructure consisted of alternating layers of intermetallic phases and unreacted titanium. Effects of treating time at 900 °C and the microstructural changes were studied by interrupting in steps the reaction progressing after 0.5, 1, 2, 3, 4 and 5 hours. With the liquid phase appearance a fast growing of the layers containing intermetallic phases was observed. Because the structure resulting from solidification of locally melted reaction zone contained phases rich in copper (especially TiCu4), melting consumed more copper than titanium. For this reason, the boundary between the intermetallic layers and copper migrated toward the copper side. Microstructural investigations by scanning electron microscopy (SEM) and energy dispersive spectro scopy (EDX) showed that after 0.5 hour of heat treatment at 900° C intermetallic compounds: Ti2Cu, TiCu, Ti3Cu4, Ti2Cu3, TiCu4 and solid solution Ti were formed. After the completely consumption of Cu, the intermetallics layer consisted of thin layers of Ti2Cu (adjacent to eutectioid layer and titanium), thick layers of TiCu and the reaction zone consisting of TiCu4 particles in Ti3Cu4+Ti2Cu3 matrix. The particles were probably produced by stresses resulting from the growth of the intermetallic layer. Since titanium could diffuse through the Ti2Cu and TiCu layers to the reaction zone, it leaded to the growth of TiCu at the expense of TiCu4, Ti3Cu4 and Ti2Cu3. As a result, the TiCu compound became dominant phase if the treating time was longer than 1 hour. After 5 hours of treating the intermetallic layer was transformed almost wholly into TiCu, but with a thick Ti2Cu interphase layer. The formation of the TiCu phase is thermodynamically favoured over the formation of the other phases and can be understood from the steps occurred through a series of solid-liquid and solid state reactions involving TiCu4 as one of the starting phases.
PL
Używając folii tytanowej i miedzianej, wytworzono kompozyt tytan-fazy międzymetaliczne, charakteryzujący się dobrym połączeniem warstw i bardzo nieznaczną porowatością. W wyniku reakcji syntezy warstwy miedzi kompletnie przereagowały z częścią tytanu i utworzyły fazy międzymetaliczne. Badano wpływ czasu wygrzewania kompozytu w temperaturze 900° C na jego strukturę. Reakcje syntezy faz przerywano po 0,5, 1, 2, 3, 4 i 5 godzinach. Wraz z pojawieniem się fazy ciekłej zaobserwowano szybki wzrost grubości warstw faz międzymetalicznych. Ponieważ powstałe fazy były bogate w miedź (zwłaszcza faza TiCu4), reakcja pochłaniała więcej miedzi niż tytanu. Z tej przyczyny granice pomiędzy warstwami faz międzymetalicznych i miedzią migrowały w głąb warstw miedzi. Badania z użyciem mikroskopu skaningowego i mikroanalizatora rentgenowskiego wykazały, że w kompozycie wygrzewanym przez 30 minut i następnie chłodzonym razem z piecem (prędkość chłodzenia 0,16° C/s) występowały fazy: Ti2Cu, TiCu, Ti3Cu4, Ti2Cu3,TiCu4 oraz roztwór stały miedzi w tytanie [alfa]. Po całkowitym przereagowaniu miedzi warstwy faz międzymetalicznych składały się z cienkich warstw fazy Ti2Cu (przyległych do warstw eutektoidu (Ti2Cu+ ) i nieprzereagowanego tytanu), grubych warstw fazy TiCu i obszarów zawierających cząstki fazy TiCu4 w osnowie z mieszaniny faz Ti3Cu4+Ti2Cu3. Cząstki fazy TiCu4 powstały prawdopodobnie na skutek naprężeń występujących podczas wzrostu warstwy faz międzymetalicznych. Ponieważ tytan mógł dyfundować przez warstwy faz Ti2Cu oraz TiCu, powodowało to wzrost ilości fazy TiCu kosztem faz TiCu4, Ti3Cu4 oraz Ti2Cu3. W rezultacie tego TiCu stała się dominującą fazą, gdy czas wygrzewania kompozytu w temperaturze 900° C był dłuższy niż 1 godzina. Po pięciu godzinach wygrzewania warstwy faz międzymetalicznych składały się prawie wyłącznie z fazy TiCu i cienkich warstw fazy Ti2Cu (przyległych do warstw eutektoidu). Formowanie fazy TiCu jako dominującego produktu podczas reakcji pomiędzy tytanem i miedzią jest uzasadnione termodynamicznie i przebiega na drodze kolejnych etapów przemian z udziałem fazy ciekłej i w stanie stałym, a jedną z pierwszych powstających faz jest TiCu4.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The RTxX2 (x ≤ 1) type metallic compounds where R is a rare-earth element, T is a d-electron element and X is a p-electron element (X = Si, Ge, Sn) crystallize in different orthorhombic crystal structures but most of them crystallize in orthorhombic CeNiSi2 - type (space group Cmcm). The silicides form stoichiometric compounds while the majority of germanides and stannides non stoichiometric ones. The systems exhibit complex magnetic behaviour. The heavy rare-earth compounds (R=Tb, Dy, Ho, Er) are antiferromagnets at low temperatures. The magnetic moment is localized only on the rare-earth atoms. Their magnetism arises from the interaction of the magnetic moments localized on the rare-earth ions. This work is a summary of long-term research of magnetic properties of these compounds. The obtained results were compared in purpose to determine the influence of other elements (T, X) on the magnetic ordering in the rare-earth sublattices.
PL
Związki międzymetaliczne typu RTxX2 (x ≤ 1), gdzie R - ziemia rzadka, T - metal d-elektronowy, X - metaloid (X= Si, Ge. Sn) krystalizują w różnych typach rombowych struktur, lecz większość z nich posiada strukturę rombową typu CeNiSi2 (grupa przestrzenna Cmcm). Związki z krzemem tworzą układy stechiometryczne, natomiast większość związków z germanem i cyną - niestechiometryczne. W omawianych związkach obserwuje się różnorodność struktur magnetycznych. Związki z ciężkimi ziemiami rzadkimi (R=Tb, Dy, Ho, Er) są antyferromagnetykami w niskich temperaturach. Moment magnetyczny jest zlokalizowany tylko na atomach ziemi rzadkiej. Poniższa praca stanowi podsumowanie wieloletnich badań własności magnetycznych tego typu związków. Uzyskane wyniki zostały porównane w celu określenia wpływu pierwiastków T i X na uporządkowanie magnetyczne obserwowane w podsieci ziemi rzadkiej.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The partial Gibbs free energies of formation of intermetallic compounds (IMC) in Al-Sc, Cu-Sc and Pb-Sc systems were determined by e.m.f. method. Electromotive forces of galvanic cells were measured in wide temperaturę rangę. The data obtained were used to find integral thermodynamic properties of IMC at 298.15 K. The integral Gibbs energy of Pb5Sc6 formation from solid scandium and liquid lead obtained from e.m.f. measurements can be described by the eąuation (at 650-1040 K): ΔfG (Pb5Sc6) = - (49.60 ± 1.1) + (3.63 ± 1.3) º1O-3 T, kJ/mol of atoms. The standard enthalpies of formation (ΔfH298), of the IMC in Al-Sc system assessed using experimental data of different authors, are the following (kJ/mol of atoms): Al3Sc: - 42.6; Al2Sc: - 47.8; AISc: - 51.1; AlSc2 - 41.0. The Cu-Sc intermetallides were investigated in the temperaturę rangę of 650-1050 K. Integral thermodynamic functions of IMC in Cu-Sc system can be presented as the following equations (kJ/mol of atoms): ΔfG (Cu4Sc) = - (23.1 ± 0.8) + (9.2 ± 1.0) º10-3T; ΔfG (Cu2Sc) = - (32.8 ± 1.0) + (14.5 š 1.2) º10-3T; ΔfG (CuSc) = - (35.5 ± 1.3) + (13.5 ±1.6) º10-3T.
PL
Metodą pomiaru siły elektromotorycznej ogniw galwanicznych wyznaczono cząstkowe energie swobodne tworzenia związków międzymetalicznych w układach Al-Sc, Cu-Sc I Pb-Sc w szerokim zakresie temperatur. Uzyskane wyniki posłużyły do wyznaczenia własności termodynamicznych badanych związków w 298.15 K. Energia swobodna tworzenia związku Pb5Sc6 ze stałego skandu i ciekłego ołowiu można na podstawie pomiarów SEM opisać równaniem (650-1040 K): ΔfG (Pb5Sc6) = - (49.60 ± 1.1) + (3.63 ± 1.3) º10-3 T, kJ/mol. Standardowe ciepło tworzenia (ΔfH298), związków międzymetalicznych w układzie Al-Sc zostało oszacowane na podstawie danych doświadczalnych pochodzących z różnych źródeł, jak następuje (kJ/mol): AI3SC: -42.6; Al2Sc: -47.8; AISc: -51.1; AlSc2: -41.0. Związki międzymetaliczne z układu Cu-Sc zbadano w przedziale temperatur 650 - 1050 K; ich własności termodynamiczne opisano następującymi równaniami (kJ/mol): ΔfG (Cu4Sc) = - (23.1 ± 0.8) + (9.2 ± 1.0) º10-3T; ΔfG (Cu2Sc) = - (32.8 ± 1.0) + (14.5 š 1.2) º10-3T; ΔfG (CuSc) = - (35.5 ± 1.3) + (13.5 ±1.6) º10-3T.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.