Organizacje gospodarcze, niezależnie do stawianych im celów biznesowych, służą także rozwojowi więzi społecznych. Relacje pomiędzy pracownikami, przełożonymi i podwładnymi, a także załogą i kierownictwem firmy są efektem mniej lub bardziej otwarcie głoszonych i przestrzeganych reguł postępowania, są także kształtowane przez wzajemne oczekiwania. Poziom zaspokojenia oczekiwań odzwierciedlany jest poprzez dopasowanie człowiek–organizacja. Artykuł charakteryzuje dwa wybrane typy organizacji gospodarczych, określanych jako „korporacje” oraz „wspólnoty”. Celem jest pokazanie różnic pomiędzy oboma rodzajami firm z punktu widzenia pracownika oraz wskazanie na rodzaje potencjalnego niedopasowania. Artykuł ma charakter empiryczny, zastosowano dwie metody badawcze o charakterze jakościowym: wywiady pogłębione oraz eksplorację danych.
EN
Economic organizations, regardless of their business objectives, serve also the development of social bonds. Relations between employees, supervisors and subordinates, as well as the crew and the company’s management are the result of more or less openly proclaimed and respected rules. They are also formed by mutual expectations. The level of satisfaction of expectations is described by a person–organization fit. The article characterizes two types of business organizations, referred to as "corporations" and "communities". Its aim is to show the differences between both types of companies from employees’ point of view and to indicate the types of potential mismatch. The paper is empirical, based on two methods of qualitative research: in-depth interviews and data mining.
W swoim artykule Elinor Ostrom przedstawia krytyczną analizę wyników wielu badań empirycznych, współczesnej teorii gier i własnych eksperymentów z dziedziny projektowania instytucji w odniesieniu do nadmiernej eksploatacji zasobów wspólnych. Autorka wskazuje na fakt, iż mając możliwość porozumiewania się, eksperymentowania i modyfikacji reguł instytucjonalnych, ludzie wypracowują różnorodne − niekoniecznie rynkowe − rozwiązania prowadzące do zrównoważonego zarządzania dobrami wspólnymi, do których rzekomo ma zastosowanie pojęcie "tragedii wspólnego pastwiska".
EN
In her article, Elinor Ostrom offers a critical account of a number of empirical studies, game-theoretic analyses and her own experiments in institutional design as applicable to the issue of overexploitation of common-pool resources. She argues that, given people's ability to communicate, experiment and modify institutional rules, they can develop various − not necessarily market-based − solutions with a view to achieving sustainable management of such resources to which the concept of the tragedy of the commons supposedly applies.
Wspólnoty, społeczności czy kolektywy zespołowo zarządzają wspólnymi dobrami bez ingerencji zewnętrznych autorytetów, łącząc przy tym różne zasoby wiedzy oraz formy funkcjonowania. Ponieważ relacje płci wywierają wpływ na planowanie, produkcję, dobrostan oraz wiele innych aspektów życia, dlatego głębsze spojrzenie na założenia dotyczące dysponowania wspólnymi dobrami z tej perspektywy może pomóc wyeliminować uprzedzenia oraz zniekształcenia obecne w opracowaniach naukowych na ich temat. Niniejszy artykuł ma charakter teoretyczny. Jego celem jest zilustrowanie możliwych sposobów i metod włączenia społeczno-kulturowego wymiaru płci w instytucjonalną analizę wspólnot i ich działań związanych z zarządzaniem wspólnymi dobrami. Przybliżono w nim znaczenie płci społeczno-kulturowej oraz społecznie tworzonych instytucji zarządzania wspólnymi dobrami. Jednocześnie, w oparciu o autorski model analizy instytucjonalnej oraz podane przykłady, wskazano na konieczność włączenia płci do badań nad tymi dobrami. Część ta stanowi unikalny wkład w dotychczasowe rozważania na ten temat. Naczelna konkluzja z przeprowadzonej dyskusji dotyczy potrzeby krytycznej refleksji badaczy, organizacji pozarządowych, jak i samych członków wspólnot nad rolą kobiet w tych grupach oraz tworzonymi przez wspólnoty instytucjami, które mogą wzmacniać bądź też przeciwdziałać nierównościom, tym samym mając kolosalny wpływ na osiągane przez nie wyniki.
EN
People of communities, local societies or collectives work together to manage common-pooled resources (commons) without an external authority by combining multiple knowledge sources and ways of functioning. Since gender relations affect planning, production, well-being, and many other aspects of life, an in-depth look into the assumptions about commons might help avoid bias and distortion in disciplinary accounts. This theoretical paper aims to present various ways and methods of including gender in the institutional analysis of communities and their actions related to the governing of commons. Therefore, it challenges gender relations within communities and introduces the meaning of socially-constructed institutions in the governing of common resources. Further, relying on my framework of institutional analysis and the given examples, I address the necessity of the inclusion of gender-centred perspective in deliberations on commons. This part provides a unique contribution to the studies on that subject. The main conclusion of this analysis is the need for a critical reflection of researchers, non-governmental organisations and members of communities on their institutions which can enhance or combat inequalities, thereby significantly impacting the achieved results.
Common lands (commons) are the relics of transformations that occurred in Poland during the 19th century as feudalism drew to an end, nevertheless some commons can be traced back more than 600 years. The essence of common land is the right of the residents of a given village to participate in the common land through the use of land constituting common land in accordance with its intended purpose. The only requirement of such participation is to possess a farm or a domicile, as defined in the statue. The management and administration of commons is regulated by the Common Lands Act (“Act”) dating back to 1963. The statue does not give a definition of common land, but enumerates conditions that agricultural, forest and water areas shall fulfil in order to be considered as the common land. The Act contains mechanisms intended to determine a legal or natural persons’ right to use a particular common, as well as its shares in particular common land. It also contains regulations relating to the development of commons, having to be made by the special partnerships, gathering all participants of the common land. Since the Common Lands Act was implemented, the political, social and economic situation in Poland has radically changed. Today, the Act is inadequate to properly address the current and future use of the commons. Thus, the legislator has made an attempt to change such a situation. The result of the actions taken is a bill to amend the Common Lands Act, developed on the basis of assumptions for the above-mentioned bill, adopted by the Council of Ministers on November 6, 2012. Once enacted, the proposed amendments are intended to implement a new set of rules to determine the legal status of the commons, as well as to determine legal title to such common lands. This article examines the legal situation of common lands on the eve of the Common Lands Act amendment as well as basically analyses the suggested changes in this legislation.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Artykuł „Parafia – nie(zwykłe) miejsce wzrastania w wierze i braterstwie. 20 lat istnienia Parafii Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych w Olsztynie” powstał w związku z obchodzoną uroczyście 20 rocznicą istnienia parafii katolickiej w Olsztynie – Likusach. Jedna z wielu małych parafii w Kościele partykularnym, ale oryginalna i niepowtarzalna jak niepowtarzalny jest żywy organizm człowieka. Czy w tej parafii można doświadczyć obecności Boga i Jego miłości? Czy jest parafią na nasze czasy? Autorka przybliża historię parafii i jej duchową dynamikę życia, wyciąga wnioski, które prognozują kierunek dalszego jej rozwoju. Czyni to w świetle nauki Kościoła, dla której źródłem intelektualnej refleksji jest Słowo Boże.
EN
The article was written due to the 20th anniversary of the founding of this Catholic parish in Olsztyn – Likusy. It is one of the small parishes in the local Church but at the same time it is distinct and unique as any living organism in a human being. Is it possible to experience the presence of God and His love in this parish? Is it the parish for our times? The author brings closer the history of the parish and its spiritual dynamics of life, comes to conclusions which forecast further trends of its development.
DE
Der Artikel entstand anlässlich der Feier zum 20jährigen Bestehen der katholischen Gemeinde in Olsztyn-Likusy/Allenstein-Likusen. Eine von vielen Kirchengemeinden in der Teilkirche, doch unverkennbar und einzigartig wie der lebendige Organismus des Menschen. Kann in dieser Kirchengemeinde die Gegenwart Gottes und seiner Liebe erfahren werden? Ist die Gemeinde auf der Höhe der Zeit? Die Autorin versucht, auf diese Fragen eine Antwort zu finden, indem sie die Geschichte der Kirchengemeinde und die Intensität ihres geistigen Lebens beleuchtet. Ebenso versucht die Autorin Schlussfolgerungen zu ziehen, die auf den weiteren Entwicklungsweg der Gemeinde in der Zukunft hinweisen. Die Autorin sieht dabei die Kirchenlehre, für die das Wort Gottes Quelle ihrer Reflexionen ist, als Hintergrund.
Church hierarchy is the guarantor of permanence and unity of ecclesial structure but it requires religious associations to enrich the Church with charisms and the reviving breath of the Holy Spirit in order to protect Her from extensive institutionalisation. In Poland approximately 8% of Catholics (participanstes) belong to religious associations, which proves to be a significant power when it comes to evangelisation. Religious associations contribute to the renewal of the Church and make Her a living structure. Church hierarchy, in turn, offers ecclesial acknowledgement, care and reassurance of using the received charisms for the good of the people of God. Hierarchy protects associations from anarchy and gives them an ecclesial direction. The ministry of hierarchy is also the realisation of a charism of serving among other charisms and gifts in the Church.
PL
Hierarchia kościelna jest gwarantem trwałości i jedności struktury eklezjalnej, ale potrzebuje zrzeszeń religijnych, aby ubogacać Kościół charyzmatami i ożywczym tchnieniem Ducha Świętego i w ten sposób chronić go przed nadmierną instytucjonalizacją. W Polsce do zrzeszeń religijnych należy około 8% katolików (participanstes), co stanowi znaczną siłę ewangelizacyjną. Zrzeszenia religijne przyczyniają się również do odnowy Kościoła i sprawiają, że jest on żywym organizmem. Natomiast od hierarchii kościelnej zrzeszenia otrzymują potwierdzenie eklezjalne, opiekę i gwarancję wykorzystania otrzymanych charyzmatów dla dobra ludu Bożego. Hierarchia broni zrzeszenia religijne przed anarchią oraz nadaje im eklezjalny kierunek. Posługa hierarchiczna również jest realizacją charyzmatu służebnego wobec innych charyzmatów i darów obecnych w Kościele.
W artykule przedstawione zostały niekanoniczne organizacje wierzących, wspólnoty i diecezje, działających na terytorium Nowosybirskiej Metropolii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego, położone w granicach regionu Nowosybirsku w Rosji. Pomimo odrzucenia legalnej struktury kościelnej, wspólnoty te nie są w stanie przyciągnąć uwagi do swoich działań lokalnej społeczności prawosławnych regionu Nowosybirska.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.