Popularity of long-distance running has increased as well as number of female and male marathon runners. Whilst research into physiological characteristics of endurance trained athletes has significantly increased there are only few studies on the risk factors for respiratory failure in marathon runners. Therefore, the aim of the study was to evaluate the differences in respiratory function and the physiological strain in the response to exercise stress in marathon runners. Twenty three subjects (aged 36.1 ±11.6 years) participated in a marathon running. Prior to the run and after its completion, body mass and composition, spirometry and body temperature were measured. Based on pre- and post-run temperature and changes in heart rate, the physiological strain index (PSI) was calculated. Long-distance running significantly decreased the temperature of body surfaces (p < 0.05); no significant effects were observed regarding aural canal temperature and physiological strain index (PSI). Compared to resting values, post-marathon spirometry revealed a significant decrease in post-marathon forced expiratory volume (p < 0.05), peak expiratory flow (p < 0.05) and maximal expiratory flow values (p < 0.05). In conclusion, the long-distance running results in functional changes within the respiratory system which may limit the adaptive potential and decrease exercise tolerance.
Telemedicine is one of the most innovative and promising applications of technology in contemporary medicine. Telemedical systems, a sort of distributed measurement systems, are used for continuous or periodic monitoring of human vital signals in the environment of living. This approach has several advantages in comparison to traditional medical care: e.g. patients experience fewer hospitalizations, emergency room visits, lost time from work, the costs of treatment are reduced, and the quality of life is improved. Currently, chronic respiratory diseases comprise one of the most serious public health problems. Simultaneously patients suffering from these diseases are well suitable for home monitoring. This paper describes the design and technical realization of a telemedical system that has been developed as a platform suitable for monitoring patients with chronic pulmonary diseases and fitted to Polish conditions. The paper focuses on the system's architecture, included medical tests, adopted hardware and software, and preliminary internal evaluation. The performed tests demonstrated good overall performance of the system. At present further work goes on to put it into practice.
Badanie spirometryczne określa jakość wentylacji płuc. Funkcjonowanie układu oddechowego oparte jest na mechanizmie wentylacji. Podstawowymi zaburzeniami układu oddechowego są zmiany o charakterze obturacyjnym, restrykcyjnym oraz mieszanym. W pracy zaprezentowano nowy model badania spirometrycznego. Estymaty parametrów modelu wyliczane są na podstawie wyników spirometrii. Parametry modelu dostarczają nowych informacji na temat kondycji układu oddechowego. Pozwalają również na jednoznaczne rozróżnienie zdrowego i chorego pacjenta. Weryfikacja, przeprowadzona za pomocą symulacji zaburzenia funkcji płuc, potwierdziła diagnostyczną przydatność parametrów modelu uzyskanych na podstawie wyniku pomiaru spirometrycznego.
EN
The spirometry measurements assess the efficiency of the pulmonary ventilation. The respiratory system functioning is based on the ventilation mechanism. The basic degradation of the patient's breathing condition are obstructive, restrictive and mixed pulmonary diseases. In this paper, a new model of the spirometry measurement is presented. The model parameter estimates are obtained on the basis of spirometry measurements. The model parameters allow obtaining the new information concerning breathing conditions. They allow distinguishing between healthy and diseased subjects. The verification, based on the disease simulation, revealed the diagnostic usefulness or model parameters obtained on the basis of spirometry measurements.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The paper presents a new model of respiratory mechanism based on the spirometry measurements. The spirometry test assesses efficiency of the lung ventilation. The respiratory system functioning is based on the ventilation mechanism. Thus the quality of the lung depends on the quality of lung ventilation. Respiratory system modelling supports a diagnostic process. The model parameter estimates are obtained on the basis of the spirometry test results. The model parameters enable us to obtain the new information concerning breathing conditions. These parameters make it also possible to distinguish between healthy and diseased subjects. The spirometry measurement model presents itself as a new diagnostically helpful aid.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The respiratory system is one of the most essential systems sustaining human life. Its complexity raises, however, serious difficulties when one is trying to analyse the lung structure or function experimentally. An alternative approach consists in conducting research via mathematical modelling. This paper reviews the most essential model-based approaches to the so-called forward and inverse problems in spirometry, focusing on research the author has been involved in. A few selected results achieved with the aid of the mathematical models of the forced expiration illustrate the state of the art, and current challenging issues in modelling the respiratory system are depicted.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Specyfika reakcji organizmu człowieka, a w szczególności jego układu oddechowego, układu krążenia, aparatu ruchu i przemian metabolicznych podczas wysiłków o różnym charakterze – krótkotrwałych o submaksymalnej i maksymalnej intensywności oraz długich o intensywności od umiarkowanej do wysokiej – jest punktem wyjścia do planowania metod i środków treningowych. W pracy dokonano oceny wybranych parametrów oddechowych, jako reakcji na wytrzymałościowy trening o lekkiej intensywności i długim czasie trwania, przeprowadzony na stołach rehabilitacyjno-rekondycyjnych Slender-Life. Badaniami objęto 50-osobową grupę pacjenów przebywających na leczeniu sanatoryjnym w Sanatorium MSWiA w Koło-brzegu. Podczas 19-dniowego cyklu treningowego pacjenci poddani zostali 3-krotnemu badaniu wybranych parametrów oddechowych, takich jak: ruchomość klatki piersiowej i badanie spirometryczne, uwzględniające wykonanie pomiarów statycznych i dynamicznych. Wykazano statystycznie istotną poprawę większości badanych parametrów, co świadczy o poprawie wydolności fizycznej organizmu i zwiększonej adaptacji układu oddechowego do wysiłku. Jednocześnie pozytywne przyjęcie przez pacjentów zastosowanej formy aktywności zachęca do propagowania i korzystania z tego rodzaju treningu zdrowotnego.
EN
The specific nature of human body reactions, especially in the respiratory, circulatory and locomotor system, as well as the metabolism during physical excerises – from shorttime with submaximum and maximum intensity to longterm with moderate to high intensity – is a starting point for planning the training methods. In the paper, selected respiratory parameters as a response to the low intensity and long-time training carried out on Slender-Life rehabilitation-reconditioning tables, were evaluated. The research involved a group of 50 patients of the Health Resort of the Ministry of Internal Affairs and Administration in Kołobrzeg. During the 19-days training cycle, the patients were subjected to a triple examination of selected respiratory parameters, such as: chest mobility and spirometric examination including statistical and dynamic measurements. The statistically significant improvement of most examined parameters was observed, what implies the improvement of physical fitness of patients and better adaptation of their respiratory systems to the training. Furthermore, the patients' positive reaction to the applied form of activity was observed, what may help to promote such type of the health-related training method.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Adolescent idiopathic kyphosis causes not only spinal deformities but also rib cage abnormalities that lead to abnormal residual volume and pulmonary capacity revealed in pulmonary function testing (PFT). The objective of this study was to analyze the impact of a physical activity program on respiratory function in surgical patients with kyphosis. From October 2006 to October 2007, a total of 34 patients (age range, 22-42 years) with kyphosis and a thoracic curvature between 45° and 88° were examined prospectively at a sports medicine clinic belonging to National Iranian Oil Company (N.I.O.C.). The patients underwent clinical and radiographic examinations of the vertebral deformity, chest radiography, PFT, evaluation of peak expiratory flow rate, and 6-min walk tests (6MWTs) before and after joining a physical activity program for 4 months. The improvements in FVC, inspiratory capacity, FEV1, expiratory reserve volume, and performance assessed by 6MWT were observed after activity. General condition of patients improved after the exerscise program. This was reflected by both PFT and 6MWT results.
Asthma is a common disease, occurring increasingly among both children and adults. It is defined as a chronic inflammatory disease, characterized by hyperresponsiveness and reversible bronchial obstruction. The diagnosis of asthma in children is currently based mainly on clinical and spirometric evaluation as well as on the assessment of response to anti-inflammatory treatment. Currently there are ongoing discussions on the choice of optimal diagnostic and staging methods. Therefore, the measurement of the levels of exhaled nitric oxide (FeNO) is being seen as a viable option. The results of the measurement are obtained easily and non-invasively. High variability in the levels depending on both environmental factors and patient cooperation is a disadvantage of the test. The aim of this study was to determine the relationship between the levels of exhaled nitric oxide and the severity of asthma based on spirometric outcomes. A total of 141 children aged 5–17 years, including 35 patients diagnosed with asthma, among whom eight were in the stage of exacerbation, were qualified for the study. The control group consisted of 106 children admitted to the hospital for other reasons, with the exception of respiratory diseases. Spirometry and FeNO measurements were performed. No statistically significant differences were found between FeNO levels in patients with asthma or asthma exacerbations and the control group. The highest variation of FeNO levels was observed in the control group, indicating intersubject and factor variability of FeNO levels in exhaled gases. Although the utility of FeNO levels as an indicator of the severity of airway inflammation has been demonstrated in numerous studies, this study questions the usefulness of this parameter as a marker of asthma severity. This is probably due to the large intersubject variations in the concentration of exhaled NO, depending on patient cooperation and clinical status (and thus the accuracy of spirometry) and the fact that FeNO is affected by multiple other factors, such as diet rich in nitrogen compounds, hyperventilation, viral infections, tobacco smoke, airway pH. Only some of these factors can be eliminated, which renders the interpretation of FeNO concentration much more difficult and almost excludes its use in the diagnostics and monitoring of asthma on a large scale.
PL
Astma jest powszechnym, coraz częstszym schorzeniem, występującym zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Definiuje się ją jako przewlekłą chorobę zapalną, cechującą się nadreaktywnością i odwracalną obturacją oskrzeli. Rozpoznanie astmy u dzieci opiera się obecnie przede wszystkim na ocenie klinicznej i spirometrycznej, a także na ocenie odpowiedzi na zastosowane leczenie przeciwzapalne. Nadal trwają dyskusje nad wyborem optymalnych metod diagnostyki i oceny zaawansowania schorzenia – w tym kontekście rozważa się pomiar stężenia tlenku azotu w wydychanym powietrzu (FeNO). Stężenie tlenku azotu, jako regulatora czynności układu oddechowego i związku biorącego udział w patogenezie astmy, koreluje z poziomem innych markerów stanu zapalnego. Wynik pomiaru uzyskuje się w sposób łatwy i nieinwazyjny. Wadą badania jest duża zmienność stężenia w zależności od czynników środowiskowych i współpracy pacjenta. Celem pracy była ocena zależności między stężeniem tlenku azotu w wydychanym powietrzu a stopniem ciężkości astmy określanym na podstawie wyniku badania spirometrycznego. Do badania zakwalifikowano 141 dzieci w wieku 5–17 lat, wśród nich 35 pacjentów z rozpoznaniem astmy, w tym ośmiu w stadium zaostrzenia choroby. Grupę kontrolną tworzyło 106 dzieci przyjętych do Kliniki z innych przyczyn, z wyłączeniem chorób układu oddechowego. Wykonywano badanie spirometryczne i pomiar FeNO. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między FeNO w astmie i jej zaostrzeniu a wynikami pomiarów w grupie kontrolnej. Zróżnicowanie rezultatów okazało się największe w grupie kontrolnej, co wskazuje na osobniczą i czynnikową zmienność zawartości tlenku azotu w gazach wydychanych. Choć liczne badania wykazały użyteczność pomiaru FeNO jako wskaźnika nasilenia procesu zapalnego dróg oddechowych, niniejsze badanie podaje w wątpliwość przydatność omawianego parametru jako markera stopnia zaawansowania astmy. Wynika to zapewne z dużej zmienności osobniczej stężenia NO w powietrzu wydychanym w zależności od stopnia współpracy pacjenta i jego stanu klinicznego (a co za tym idzie stopnia poprawności wykonania badania spirometrycznego) oraz z tego, że na FeNO wpływa wiele czynników: dieta bogata w związki azotu, hiperwentylacja, infekcje wirusowe, dym tytoniowy, pH w drogach oddechowych. Jedynie część tych czynników można wyeliminować, co znacznie utrudnia interpretację wyników pomiarów FeNO i niemal wyklucza ich zastosowanie w diagnostyce czy monitorowaniu na szeroką skalę.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The aim of the study was to find out whether the level of arterial oxygen saturation (Sa02) during sleep in obstructive sleep apnea (OSA) patients can be predicted on the basis of the static or dynamic lung volumes measurements or respiratory resistance measurements performed during wakefulness in the sitting and supine positions. Nineteen OSA patients were divided into 2 groups depending on the high and low Sa02 during sleep apneas (85:3% vs 78:9%). In the patients with the high Sa02 there was a bigger vital capacity (both in the sitting and supine positions), a lower residual volume/ total lung capacity ratio in the supine position and a smaller decrease of the expiratory reserve volume on adopting the supine posture, a higher mid-expiratory-flow, both in the sitting and supine positions, and a higher peak-expiratory-flow in the supine position as compared with patients with the low Sa02 during sleep apneas. The respiratory resistance and forced-expiratory-volume 1sec/vital capacity ratio were similar in both groups. Conclusion: the measurements of the lung volumes and capacities in the both the sitting and supine position allow predicting the level of the arterial oxygen desaturation during the episodes of sleep apnea in the OSA patients. Small-airways disease (that can be detected in the sitting and especially, in the supine position) leads to a more severe arterial oxygen desaturation during sleep in the OSA patients. The respiratory resistance does not influence the arterial oxygen desaturation in the OSA patients.
Spirometry is one of the basic additional examinations which should be performed by the family doctor and other physicians of primary care. It is used to assess ventilation of the respiratory system. It measures the amount of air in the lungs and the velocity of its flow through the airways during inspiration and expiration. Reciprocal relationship between flow and volume determine whether lung function is normal or whether there are certain anomalies. Spirometry is the essential tool in diagnosis, monitoring and treatment assessment as well as establishing prognosis of numerous respiratory disorders including common lung diseases i.e. chronic obstructive pulmonary disease and bronchial asthma. Absolute contraindications to spirometry include: aneurysms of the aorta and cerebral arteries, history of retinal detachment or recent ophthalmological surgery, haemoptysis with unknown aetiology, pneumothorax (one month before) and recent myocardial infarction or recent stroke. There are no age limitations. However, the condition necessary for performing spirometry is the ability to coordinate inspiration and expiration and thus, cooperation of the patient with the health care professional who conducts the examination. A spirometer is a measuring device used to examine lung capacity and volume. It registers the amount, flow and pressure of inhaled and exhaled air in a given time. The measured air flow velocity is changed into volume. The programme, which is built in the spirometer, calculates spirometric variables and compares them with standard values. Medical practitioners use so-called basic spirometry and spirometry performed after administration of a bronchodilator, a post BD test (referred to as “a spirometry to assess the reversibility of obturation”). A correctly performed test should include at least 3 acceptable FVC measurements. Apart from this, spirometry also includes a forced expiratory manoeuvre. It consists of three subsequent phases: maximal fast inspiration, abrupt beginning of expiration and subsequent smooth and long expiration. The basic types of ventilation disorders in respiratory diseases are: obstructive and restrictive ones.
PL
Badanie spirometryczne jest jednym z podstawowych badań dodatkowych, jakie powinni wykonywać lekarz rodzinny i inni lekarze podstawowej opieki zdrowotnej. Służy do oceny sprawności wentylacyjnej układu oddechowego. Mierzy składowe objętości powietrza w płucach oraz szybkość przepływu powietrza przez drogi oddechowe podczas wdechu i wydechu. Wzajemne stosunki przepływu i objętości określają prawidłowość lub odchylenia od normy w czynności wentylacyjnej płuc. Badanie spirometryczne jest niezbędnym warunkiem rozpoznawania, monitorowania i oceny przebiegu leczenia oraz przewidywania dalszego rokowania wielu chorób układu oddechowego, w tym bardzo często występujących chorób płuc, tj. przewlekłej obturacyjnej choroby płuc i astmy oskrzelowej. Bezwzględne przeciwwskazania do wykonania spirometrii to m.in.: obecność tętniaka aorty i tętnic mózgowych, przebyte odwarstwienie siatkówki lub niedawna operacja okulistyczna, krwioplucie o nieznanej etiologii, odma opłucnowa (1 miesiąc wcześniej), świeży zawał serca, świeży udar mózgu. Nie ma natomiast ograniczeń wiekowych, warunkiem jest jednak umiejętność koordynacji wdechu i wydechu, a tym samym podjęcie w tym zakresie współpracy badanego z osobą wykonującą spirometrię. Spirometr to urządzenie pomiarowe wykorzystywane do badania pojemności i objętości płuc. Rejestruje ilość, prędkość przepływu i ciśnienie powietrza wdychanego i wydychanego w zadanym czasie. Mierzona szybkość przepływu powietrza zamieniana jest na objętość. Wbudowany w spirometr program wylicza zmienne spirometryczne i odnosi je do norm. W praktyce medycznej wykonuje się tzw. spirometrię podstawową oraz spirometrię po inhalacji leku rozkurczającego oskrzela (określaną jako „spirometria z oceną odwracalności obturacji”). Poprawnie wykonane badanie powinno zawierać przynajmniej 3 akceptowalne pomiary FVC. Oprócz tego w spirometrii jest manewr nasilonego wydechu. Składa się on z trzech następujących po sobie faz: maksymalnego szybkiego wdechu, gwałtownego początku wydechu i płynnego długiego dokończenia wydechu. Podstawowe typy zaburzeń wentylacji występujące w chorobach układu oddechowego to typ obturacyjny i typ restrykcyjny.
12
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The relationship between Forced Expiratory Volume in one second (FEV1) and the Forced Vital Capacity (FVC) is intensively used in diagnosing because of its quantitative description with the index FEV1/FVC. There is not such index for the relationship between airflows (Peak Expiratory Flow (PEF) and Maximal Expiratory Flow at xx% of FVC (MEFxx, where xx = 75, 50, 25%)). Our aim was to describe that relationship quantitatively with the angle alfa between the 4-dimensional vector F = [PEF, MEF75, MEF50, MEF25] and the plane determined by two reference vectors: the mean of such vectors for the young and elderly. The reference vectors were found with data for 1,120 males and 1,625 females - Polish (white) population, healthy, never-smoking, aged 18 - 85 yrs, who performed a technically adequate spirometry maneuver. Upper Limit of Normal (ULN) was determined with the linear regression of the 5th percentiles of alfa on age (0.074*age + 2.76). Such an ULN seems to well indicate both improper examination and non-healthy persons.
Allergic rhinitis is currently considered the most common allergic condition. The ECAP (Epidemiology of Allergic Disorders in Poland) study, which was conducted in Poland between 2006 and 2008, found that allergic rhinitis affects 23.6% of children aged 6–7 years, 24.6% of children aged 13–14 years and 21.0% of adults aged 35–44 years. It was shown that allergic rhinitis causes a nine-fold increase in the risk of allergic asthma. The aim of the study was to assess the risk of asthma in children with allergic rhinitis based on spirometric identification of bronchial obstruction. A three-year follow-up was conducted in a group of 60 children, including 37 study patients with diagnosed allergic rhinitis and 23 controls. Three (8.1%) children in the study group developed asthma. Despite normal spirometry findings in the three asthmatic children with allergic rhinitis, comparison analyses indicated statistically significant differences in FEV1 and FVC values between the study group with allergic rhinitis and asthma and the controls. Normal spirometry results in most monitored children, suggesting the absence of lower respiratory inflammation, may be associated with an adequate control of allergic rhinitis as a result of proper treatment.
PL
Alergiczny nieżyt nosa jest obecnie uważany za najczęściej występującą chorobę alergiczną. W Polsce w przeprowadzonym w latach 2006–2008 badaniu ECAP (Epidemiologia Chorób Alergicznych w Polsce) stwierdzono, że na alergiczny nieżyt nosa choruje 23,6% dzieci w wieku 6–7 lat, 24,6% w wieku 13–14 lat i 21,0% dorosłych w wieku 35–44 lat. Wykazano, że rozpoznanie alergicznego nieżytu nosa zwiększa ryzyko rozwoju astmy alergicznej aż dziewięciokrotnie. Celem prezentowanej pracy była ocena ryzyka rozwoju astmy u dzieci chorujących na alergiczny nieżyt nosa poprzez określenie, czy występują u nich cechy obturacji oskrzeli w badaniu spirometrycznym. Trzyletniej obserwacji poddano grupę 60 dzieci: 37 stanowiło grupę badaną z rozpoznanym alergicznym nieżytem nosa, a 23 – grupę kontrolną. W badanej grupie 3 dzieci rozwinęło astmę, co stanowiło 8,1%. Wyniki badań spirometrycznych u 3 dzieci z alergicznym nieżytem nosa, u których rozwinęła się astma, były prawidłowe, ale analizy porównawcze wskazywały na statystycznie znamienną różnicę wartości FEV1 i FVC pomiędzy grupą badaną z alergicznym nieżytem nosa i astmą a grupą referencyjną. Prawidłowe wyniki badań spirometrycznych u większości obserwowanych dzieci, sugerujące brak toczenia się procesu zapalnego w dolnych drogach oddechowych, mogą być związane z dobrą kontrolą alergicznego nieżytu nosa w wyniku poprawnie prowadzonego leczenia.
14
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A multi-method system developed for complex investigations of lung mechanics is described. The system includes complementary measurement techniques such as forced oscillations, interrupter technique, methods for measurement of pulmonary mechanics during artificial ventilation and spirometry. These techniques are completed by computational models enabling an analysis of the relation between the lung structure, function, pathology and measurement results. This set-up is a first step towards a new-quality approach to research into the respiratory system via multi-method fusion.
PL
Układ oddechowy jest podstawowym systemem podtrzymującym funkcje życiowe organizmu człowieka. Wysoce złożona budowa płuc i wielorakość zachodzących w nich procesów powodują, że opracowano wiele metod badania układu oddechowego. Obejmują one zarówno techniki pomiarowe jak i modelowanie matematyczne. Każda z metod dostarcza innego zasobu informacji o płucach. Wydaje się, że ich połączenie może stanowić podstawę jakościowo nowego podejścia w badaniach nad układem oddechowym. Z tego też powodu zbudowano system łączący kilka uzupełniających się technik pomiarowych, takich jak wymuszone oscylacje, przerywanie przepływu powietrza, pomiar właściwości mechanicznych płuc podczas sztucznej wentylacji i spirometria. Techniki te wzbogacone zostały o zaimplementowane modele komputerowe płuc działających w różnych warunkach, pozwalające analizować związki pomiędzy ich strukturą, funkcjonowaniem, zachodzącymi procesami patologicznymi i wynikami pomiarów Skonstruowany system stanowi pierwszy krok w kierunku bardziej szczegółowego, wiarygodnego i wyczerpującego zrozumienia funkcjonowania układu oddechowego, bazującego na fuzji wyników wielu metod badawczych.
W czasie nurkowania na układ oddechowy nurka zaczyna oddziaływać szereg czynników mogących modyfikować pracę płuc. Te czynniki są wskazywane jako zaburzające prawidłową pracę płuc w czasie nurkowania, a także po wynurzeniu. Nieprawidłowości utrzymujące się po pobycie w warunkach podwyższonego ciśnienia i działania pozostałych czynników stresowych, mogą przyczyniać się do zmniejszenia efektywności działania nurka po powrocie do warunków normobarii. Istotne jest więc określenie czy, i ewentualnie jak długo takie zmiany się utrzymują oraz jakie są możliwości ich minimalizowania. W badaniach uczestniczyło 19 osób w wieku 22,1š1,3 lat. Wszystkie ekspozycje hiperbaryczne odbywały się w komorze hiperbarycznej Zakładu Technologii Nurkowania i Prac Podwodnych Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. Badane osoby były sprężane w komorze hiperbarycznej dwukrotnie: do ciśnienia 2 atmosfer (10 metrów) oraz do ciśnienia 3 atmosfer (20 metrów). Czas pobytu na zadanych głębokościach wynosił 20 minut. W przypadku obu ekspozycji jako mieszaninę oddechową wykorzystano sprężone powietrze. Sprawność układu oddechowego, określano wykonując badanie spirometryczne z wykorzystaniem spirometru MicroLab ML3500 (Micro Medical, Wielka Brytania). Przed każdym pobytem w komorze hiperbarycznej wykonywano badanie spoczynkowe oraz badanie po ekspozycji hiperbarycznej. Analizując wyniki, można zauważyć, że wyższe wartości prawie wszystkich parametrów zostały uzyskane w pomiarach wykonanych po pobycie w komorze hiperbarycznej. Potwierdza to brak negatywnych zmian w funkcji płuc po jednorazowej ekspozycji hiperbarycznej. Porównanie wartości badanych parametrów spirometrycznych z wartościami należnymi wskazuje, że pozostają one poniżej lub na granicy norm, co świadczy o występowaniu umiarkowanych zmian obturacyjnych w obrębie średnich i małych oskrzeli. Potwierdza to, że nieistotne zmiany w pracy płuc obserwowane po jednorazowym nurkowaniu, mogą w wyniku częstych i wielokrotnych nurkowań ulegać pogłębianiu i utrwalaniu, prowadząc do uszkodzeń obturacyjnych dolnych dróg oddechowych
EN
During diving a number of factors capable of affecting pulmonary function begin to influence a diver's respiratory system. These factors are shown as disrupting the proper functioning of lungs during diving as well as after surfacing. The negative effects that extend their influence beyond the stay in an increased pressure environment and other stress factors may contribute to lowering the effectiveness of a diver's functioning after that person returns to normal pressure conditions. It is, therefore, imperative to determine whether and for how long such changes endure, and to seek ways to minimize their effects. Nineteen subjects participated in the study, with a mean age of 22.1 š 1.3 years. All of the hyperbaric exposures took place in a hyperbaric chamber at The Department of Diving Technology and Underwater Works at the Naval Academy in Gdynia, Poland. The subjects were exposed to increased pressure twice: in one session to the pressure of 2 atmospheres (10 meters), and in the other session to the pressure of 3 atmospheres (20 meters). The stay lasted 20 minutes. In both cases, compressed air was used as respiratory substance. The efficiency of the respiratory system was evaluated through a spirometric examination with a MicroLab ML3500 (Micro Medical, Great Britain) spirometer. Before each session in the hyperbaric chamber, a control examination was performed. Another examination was conducted after an increased pressure exposure. It can be observed from the results that the higher values of virtually every parameter were obtained during the examination performed after the hyperbaric chamber sessions. This confirms the fact that there are no negative changes in pulmonary function after a single hyperbaric exposure. The juxtaposition of the examined spirometric parameters with the due values indicates that they remain below or at normal level. This, in turn, suggests the presence of moderate constrictions in the medium and small bronchi. These results confirm that insignificant changes in pulmonary function observed after a single diving may increase and become more permanent as a result of frequent divings, leading to constriction damage of the lower respiratory tract.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.