Pierre-Gilles de Gennes passed away on 18 May 2007. The Royal Swedish Academy of Sciences decided to award the 1991 Nobel Prize in physics to him “for discovering that methods developed for studying order phenomena in simple systems can be generalized to more complex forms of matter, in particular to liquid crystals and polymers” [1]. He is still the only scientist dealing with polymer science who has been a Nobel Prize winner in physics; therefore, it was justified to commemorate his work and achievements during the session of the Seventh International Conference on X-Ray Investigations of Polymer Structure.
PL
Pierre-Gilles de Gennes zmarł 18 maja 2007 r. Szwedzka Królewska Akademia Nauk zadecydowała przyznać mu Nagrodę Nobla z fizyki w 1991 roku za „odkrycie, że metody stosowane do badania zjawisk uporządkowania w prostych układach, mogą być uogólnione na bardziej złożone rodzaje materii, w szczególności ciekłe kryształy i polimery”. Jest on wciąż jedynym uczonym pracującym w nauce o polimerach, który został wyróżniony Nagrodą Nobla z fizyki.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A simple algorithm is proposed to study structural and elastic properties of matter in the presence of structural disorder at zero temperature. The algorithm is used to determine the properties of the polydisperse soft disc system. It is shown that Poisson's ratio of the system essentially depends on the size polydispersity parameter; larger polydispersity implies larger Poisson's ratio. In the presence of any size polydispersity, Poisson's ratio increases also when the interactions between, the particles tend to the hard potential.
The purpose of this article was a presentation of the state of the art in the search of the periodic system for matter in nanoscale. It was preceded by a history of the discovery of traditional periodic table of the elements just to bring out the possible analogies to help in the analysis. Finally, the „road map” by Tomalia and Khanna [D.A. Tomalia, S.N. Khanna, Chem. Rev., 2016, 116, 2705] leading to a future periodic system unifying nanoscience was presented.
Materia aktywna to układy złożone z wielu elementów, które poruszają się czerpiąc energię z otoczenia. Jednym z przykładów są orzęski – jednokomórkowe mikroorganizmy, poruszające się poprzez wytworzenie na swojej powierzchni przepływu za pomocą setek drobnych rzęsek pokrywających ich komórki. Mechanizm ten zainspirował prace nad sztucznymi mikropływakami, które poruszają się wykorzystując wytwarzane przez siebie gradienty odpowiednich wielkości fizycznych, takich jak temperatura, stężenie produktów reakcji chemicznej albo pole elektryczne. W poniższym artykule omawiam krótko mechanizmy fizyczne rządzące ruchem syntetycznych mikropływaków i podsumowuję dotychczasowe próby wykorzystania wspominanych zjawisk do napędzania aktywnych mikrocząstek. Wskazuję niektóre kierunki rozwoju i wyzwania stojące przed bionaśladowczą mikroinżynierią, takie jak kontrola ruchu cząstek przy użyciu zewnętrznych bodźców, i prezentuję potencjalne rozwiązania.
EN
Active matter are systems comprising of many elements which move by drawing the energy from their environment. An example are ciliates – unicellular microorganisms which move by generating flow on their surfaces using hundreds of tiny cilia covering their cell bodies. his mechanism has inspired works on artificial microswimmers which move in response to self-generated gradients of various physical quantities, such as temperature, concentration of chemical species, or electric field. In this article, I briefly review the basic physical mechanisms governing the motion of synthetic microswimmers and summarise previous implementations using the above mentioned phenomena to propel microparticles. I highlight possible developments and challenges of biomimetic microengineering, such as the control of motion of particles using external stimuli, and present potential solutions.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.