The workers’ district of Bytom, Bobrek, with its steelworks and a coal mine for ‘the better future’ under Communism, has now become the terrifying subject of media accounts of pathologies and hopelessness. Children continue to play against the backdrop of the derelict buildings, but they gradually abandon their dreams. The Silesian Dance Theatre in Bytom organized dance workshops devoted to break-dance, hip-hop and funk in the area. Three boys, the main characters of the story, Andrzej, Daniel and Paweł, decided to create something to portray the way they live through dancing. With a group of other dancers they prepared a performance at the local theatre. During the premiere night their families and friends entered the theatre for the first time. Will their dream come true? This paper reflects on the making of the film Bobrek dance (2002).
PL
Robotnicza dzielnica Bytomia – Bobrek, z pobliską hutą i kopalnią była za komuny przykła-dem pracy „o lepsze jutro”; dziś straszy patologiami i beznadzieją. Klimat ten szczególnie mocno odczuwają dzieci. Bawiąc się przed odrapanymi familokami, obserwując codzienne, trudne życie swoich rodzin stopniowo pozbywają się marzeń. Stają się zakompleksione i agre-sywne. Już nawet nie próbują walczyć o siebie. Z myślą o dzieciach z Bytomia-Bobrka Śląski Teatr Tańca (ŚTT) zorganizował warsztaty taneczne. Był to taniec ulicy: break-dance, hip- -hop, funky. Trójka bohaterów filmu – Andrzej, Daniel i Paweł postanowiła poprzez taniec zmienić coś w swoim życiu. Razem z grupą innych tancerzy przygotowali profesjonalny spek-takl w tutejszym teatrze. Tego wieczoru po raz pierwszy w życiu progi te przekraczają także ich rodziny i koledzy z podwórka. Czy marzenia chłopców się spełnią? Tekst jest refleksją na temat pracy nad filmem Bobrek dance (2002).
The article deals with two prominent representations of the mother in Jana Krejcarová’s written production: first Milena Jesenská’s portrait in Jana’s biography of her mother, Adresát Milena Jesenská [Addressee Milena Jesenská] (1969) — and secondly the character of Petr’s mother in the short novel Hrdinství je povinné [Heroism is compulsory] (1964), a fictional story with an apparent autobiographicbackground. The study shows that both representations are based on the child’s ambivalent attitude toward its mother: the analysis works on the hypothesis that the topic of social engagement is in both texts at the very core of this ambivalence. Public commitment is both for Jana as a biographer and for her fictional character Petr a reason for admiring the mother on the one hand and a great emotional and ethic challenge on the other hand — for the child is jealous of the mother’s social engagement and considers it as the very force not only keeping her away from him but also causing, eventually, her death. Moreover, the child feels split, becoming an adult, between the perspective to be as socially engaged, or even heroic, as the mother — and the refusal of a behaviour that seems to give priority to the social rather than to private sphere. Indeed, this ambivalence in the child-mother-relationship brands a depiction of the mother which is as subtly nuanced as emotionally and ethically demanding.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.