The aim of this article is to develop a comprehensive understanding of the phenomenon of violence against street children in India, showing its many different dimensions and complexities. It outlines social issues such as violence against the girl child, child labour, street children and trafficking. It also cites patriarchy, hierarchy, masculinity, control, and lack of accountability, as essential components in the practice of violence against children. The review provides brief introductory notes and concentrates mainly on illustrating the hopelessness of life of some groups of Indian street children.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Objective. The aim of the study was to verify psychometric properties of the Czech version of Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) in a representative sample of the Czech Republic and to assess sociodemographic differences in various types of trauma across different groups of the Czech population. Methods. A cross-sectional study (N=1000, mean age 46.0, 48.6 % men) collected data using the CTQ. Medians and quartiles were used to assess the data, non-parametric tests were used to test the differences between groups. The dimensional structure was tested by confirmatory and exploratory factor analyses. Results. All subscales of the CTQ correlated moderately. The exploratory and confirmatory factor analyses showed the suitability of the original 5-factor solution. The internal consistency of the CTQ subscales was very good (α ranged from .817 to .922), except physical neglect with questionable consistency (α= .642). According to the empirically derived cut off score, emotional abuse (EA) was found in 20.2 %, physical abuse (PA) in 18 %, sexual abuse (SA) in 9.7%, emotional neglect (EN) in 15.6 % and physical neglect (PN) in 37.2% of the Czech population, with 24.5 % of respondents with one type of trauma experience and 23.8% with multiplex traumatisation. People living alone had a significantly higher occurrence of EA, EN and PN. People with primary school education had a significantly higher occurrence of EN and PN compared to those with higher education. Disability was significantly associated with the occurrence of EA. The incidence of SA was significantly associated with living alone and achieved primary education. Limitations. Data collection method (a standardised face to face interview) could affect the social desirability of answers as well as sensitivity to emotionally demanding items.
SK
Cieľom štúdie bolo overiť psychometrické vlastnosti českého prekladu CTQ (Childhood Trauma Questionnaire) na reprezentatívnej vzorke dospelých obyvateľov Českej republiky (ČR) a posúdiť sociodemografické rozdiely v jednotlivých podtypoch traumatizácie v rôznych skupinách obyvateľstva. Metódy. V rámci výskumnej štúdie na reprezentatívnej vzorke obyvateľstva ČR (N=1000, priemerný vek 46,0; 48,6 % mužov) boli zozbierané údaje nástroja CTQ. Na popis dát boli použité mediány a kvartily, na testovanie rozdielov v skupinách boli použité neparametrické testy. Dimenzionálna štruktúra dotazníku bola testovaná exploračnou a konfirmačnou faktorovou analýzou. Výsledky. Nástroj CTQ je možné považovať za validný sebaposudzovací nástroj pre dospelých na retrospektívne zisťovanie traumatizácie v detstve v českom kultúrnom kontexte. Exploračná a konfirmačná faktorová analýza ukázali vhodnosť pôvodného 5-faktorového riešenia. Na potvrdenie konvergentnej validity boli použité škály úzkostnosti a vyhýbavosti z dotazníka ECR-R (Experiences in Close Relationships - Revised) a škála neuroticizmu z BFI-44 (Big Five Inventory). Vnútorná konzistencia subškál CTQ bola výborná (s Cronbachovým α v rozmedzí 0,82 až 0,92), okrem škály fyzického zanedbávania (α = 0,64). V reprezentatívnej vzorke obyvateľstva ČR bolo podľa empiricky odvodených prahových hodnôt zistené u 20,2 % respondentov emocionálne týranie (EA), u 18 % fyzické týranie (PA), u 9,7% sexuálne zneužívanie (SA), u 15,6 % emocionálne zanedbávanie (EN) a u 37,2 % fyzické zanedbávanie (PN). U 24,5 % obyvateľstva bol prítomný aspoň jeden typ traumatizácie a u 23,8 % traumatizácia viacerými typmi traumy. U ľudí žijúcich osamelo bol signifikantne vyšší výskyt EA, EN a PN. Obyvatelia s dosiahnutým základným vzdelaním mali signifikantne vyšší výskyt EN a PN v porovnaní s ľuďmi s vyšším typom vzdelania. Výskyt SA bol významne asociovaný s životom osamote a dosiahnutým základným vzdelaním. Invalidita bola signifikantne spojená s výskytom EA. Jednotlivé subškály CTQ medzi sebou stredne korelovali. Limity. Limitom štúdie je spôsob zberu údajov. Štandardizované interview mohlo ovplyvniť odpovedanie na citlivé položky sociálne želateľným smerom.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Wykorzystanie seksualne dziecka zawsze jest doświadczeniem dlań niekorzystnym. Stanowi czynnik ryzyka zaburzenia jego rozwoju psychoseksualnego. Kluczowe jest więc poszukiwanie zasobów i możliwości wsparcia rozwoju dzieci i młodzieży wykorzystanych seksualnie w ich rodzinach – szczególnie podczas planowania i prowadzenia procesu diagnostycznego oraz terapeutycznego. Celem niniejszej pracy jest ukazanie konieczności stosowania teorii przywiązania i teorii systemowych we wsparciu terapeutycznym osób wykorzystywanych seksualnie. Nie bez znaczenia jest także obecność poruszanego tematu w literaturze pedagogicznej, co ułatwi współpracę profesjonalistów zajmujących się dziećmi i młodzieżą z rodzicami oraz pomoże efektywniej budować programy pomocowe.
EN
The sexual abuse of a child is always unfavorable experience for him. It is a factor of risk for his psychosexual development. It is therefore crucial to look for the resources and possibilities to support the development of children and adolescents sexually abused in their families – especially when planning and conducting a diagnostic and therapeutic process. The purpose of this paper is to demonstrate the need for the use of attachment theory and systemic theories in the therapeutic support of sexually abused persons. The presence of the subject in pedagogical literature is also essential, which will facilitate the cooperation of professionals dealing with children and adolescents with parents and will help to build aid programs more effectively.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przemoc seksualna jest zjawiskiem, które niemal od początku towarzyszy historii człowieka, a wielość form i różnorodność zachowań mających kontekst seksualny kreuje coraz to nowe formy przemocy. Zjawisko nadużyć seksualnych zdaje się dziś przybierać na sile tak dalece, że staje się już nie tylko podłożem wielu patologii społecznych, ale wręcz patologią samą w sobie. Świadomość zagrożeń, jakie ze zjawiska tego wynika, skłania ustawodawców wielu państw, w tym ustawodawcę polskiego, do podejmowania różnych inicjatyw w zakresie szeroko pojmowanej prewencji, przy czym działania te w głównej mierze odbywają się na płaszczyźnie normatywnej. Biorąc pod uwagę, że sprawcami i ofiarami przemocy seksualnej bywają osoby nie tylko bezwyznaniowe, ale również identyfikujące się z Kościołem katolickim, rodzi się pytanie, czy przemoc seksualna jest penalizowana tylko w wymiarze prawa polskiego, czy również w wymiarze prawa kanonicznego? Czy problem przemocy seksualnej dostrzega tylko prawodawca świecki, reagując na pojawiające się zagrożenia i dostosowując prawo do zmieniających się realiów, czy również ustawodawca kościelny? W prezentowanym artykule poprzez prawnoporównawczą analizę najczęściej występujących przestępstw seksualnych, tj. zgwałcenia, wykorzystania seksualnego osoby małoletniej, bezradnej i niepoczytalnej, wykorzystania seksualnego w stosunku zależności oraz pornografię, autor próbuje odpowiedzieć na postawione pytania.
EN
Sexual violence is a phenomenon that has occurred from the beginning of human history, and the multiplicity of forms and diversity of behaviour within a sexual context creates new forms of violence. The phenomenon of sexual abuse seems to be gaining momentum today, so much so that it not only underlies many social ills, but is a pathology in itself. Aware of the risks of the phenomenon that follows leads legislators of many countries, including Polish legislators, to take various initiatives in the wider sense of prevention, where these activities take place mainly at the normative level. Given that the perpetrators and victims of sexual violence tend to be non-denominational, not only individuals, but also identified with the Catholic Church, raises the question of whether sexual violence is criminalized only in the dimension of Polish law, or also in the dimension of canon law. Is it only the secular legislature that recognizes the problem of sexual violence in response to emerging threats, and adapts the law to changing realities, or also the church legislature? The article, through a comparative legal analysis of the most common sexual offences - that is, rape, sexual exploitation of a minor, the helpless, or the insane, sexual abuse in a relationship of dependency, and child pornography - tries to answer the questions.
The paper presents results of studies on associations between early experience of domestic violence and subsequent development of depression during adolescence and early adulthood. Analysis included a group of 191 students of secondary schools and universities in the Łódź agglomeration (111 females and 80 males, aged 16-27). Severity of depression was assessed using the Beck Depression Inventory. Retrospective evaluation of domestic maltreatment was performed using the Abused Child Syndrome Scale (ZDK), enabling measurement of 4 types of violence: physical, emotional, sexual and neglect. An additional questionnaire was implemented, measuring socioeconomic status of the family. Analysis of our results revealed moderate, positive correlation of early experience of domestic violence and development of depression later on. Among groups of persons with varying severity of depression, there are significant differences in past experiences of violence. Persons with moderate depression have been maltreated significantly more often as compared with those lacking signs of depression or those with mild symptoms only. In the case of corporal punishment, emotional hurting and neglect, parents were the principal source of violence. Sexual violence usually stemmed from persons outside the child’s family. Physical violence on the part of father, sexual violence on the part of strangers, maternal alcohol abuse and low income were factors responsible for 22% of variance of depression score. Persons harmed in childhood are at risk of developing depressive disorders later in life.
PL
Artykuł stanowi doniesienie z badań nad związkiem między doświadczaniem w dzieciństwie przemocy ze strony członków rodziny a występowaniem depresji w okresie dorastania i wczesnej dorosłości. Zbadano 191-oso-bową grupę uczniów łódzkich szkół średnich i wyższych (111 kobiet i 80 mężczyzn w wieku 16-27 lat). W celu oszacowania poziomu depresji posłużono się Inwentarzem Depresji Becka. Retrospektywne badania krzywdzenia doświadczonego ze strony rodziny przeprowadzono przy użyciu Skali Zespołu Dziecka Krzywdzonego (ZDK), która pozwoliła na pomiar czterech rodzajów przemocy: fizycznej, emocjonalnej, seksualnej i zaniedbywania. Dodatkowo zastosowano ankietę mierzącą zmienne socjoekonomiczne rodziny. Analiza wyników badań wskazuje na umiarkowane, pozytywne związki między doświadczaniem przemocy w dzieciństwie a objawami depresyjnymi w późniejszym wieku. Między grupami o różnym nasileniu depresji istnieją statystycznie istotne różnice w doświadczaniu przemocy. Osoby o depresji umiarkowanej znacząco częściej były krzywdzone niż badani, u których stwierdzono brak objawów depresyjnych lub ich łagodne nasilenie. W przypadku kar fizycznych, krzywdzenia emocjonalnego i zaniedbywania główne źródło przemocy stanowili rodzice. Przemoc seksualna pochodziła od osób spoza rodziny dziecka. Przemoc fizyczna ojca, przemoc seksualna ze strony osób spoza rodziny, alkoholizm matki i zła sytuacja materialna rodziny okazały się czynnikami wyjaśniającymi 22%· zmienności wyników dla depresji. Osoby krzywdzone w dzieciństwie zalicza się do grupy ryzyka zaburzeń depresyjnych.
An issue that is discussed within pedagogy is supporting the family in the education of the human being, including the protection from certain threats of the contemporary world. One of them is sexual abuse of children and youth, especially in a new, covert form. The problem of sexual abuse appeared in Polish literature mainly after 1989, while in foreign literature it has been present for a longer time, where the most attempts to create and implement prophylactic and intervention programs date from the 1990s. The present paper discusses the position of the Catholic Church on the problem of sexual abuse, based on the documents of the Church, and compares it with the liberal position, pointing to the threats resulting from the differing anthropological basic assumptions. The problems considered include an analysis of the differences in the understanding of the notion of sexual abuse/violence, in the assessed scale of the phenomenon, in the evaluation of the moral evil of sexual abuse, as well as in the understanding of the reasons of sexual violence (cultural, i.e. indirect, and direct ones). The position of the Catholic Church regarding the various contemporary forms of sexual violence is a valuable contribution to the pedagogical reflection and practice concerning the development and education of children and youth.
Traumatic childhood-related experiences are a risk factor for several mental disorders during developmental age. Effects of traumatic events last until adulthood, promoting manifestation of symptoms of mental diseases. Among psychiatric patients, the incidence of such childhood-related events as sexual abuse, emotional abuse and physical violence is significantly higher than in general population. Traumatic experiences play a particular role in the pathogenesis of schizophrenia, expressed in the traumagenic theory of this disease. Unfavourable events associated with important losses play an important role in the development of depression. One of the most basic childhood-related losses is the loss of mother. In children, the source of traumatic experiences is often family dysfunction and parental mental disease. Threatening events in the family contribute to incorrect formation of personality, usually in the direction of borderline or dissocial personality. Catastrophic events during childhood are a risk factor for anxiety disorders. They may precede for many years or may be the direct triggering mechanism for anxiety symptoms in children. Stress associated with negative experiences inhibits normal intellectual development in children, contributing to worse verbal function and academic problems. Traumatic experiences may cause emotional disorders in children, e.g. nocturnal enuresis, neurorozwounderwear soiling or selective mutism. Childhood traumata may result in structural brain lesions. Children who experienced violence may present lesions in the limbic system – hippocampus, amygdala and septal area. Structural lesions resulting from traumatic experiences make these children more vulnerable to stress later in life, thus increasing the risk of mental disorders in adulthood.
PL
Traumatyczne doświadczenia w dzieciństwie są czynnikiem ryzyka wielu zaburzeń psychicznych wieku rozwojowego. Skutki traumatycznych zdarzeń trwają do wieku dorosłego, sprzyjając ujawnieniu się objawów chorób psychicznych. U pacjentów psychiatrycznych znacząco częściej notuje się w wywiadzie takie wydarzenia w dzieciństwie, jak wykorzystywanie seksualne, nadużycia emocjonalne i przemoc fizyczna. Traumatyczne doświadczenia odgrywają szczególną rolę w patogenezie schizofrenii, co podkreśla się w traumagenicznej teorii tej choroby. W depresji bardzo istotne są niekorzystne wydarzenia związane z ważnymi utratami. Jedną z najważniejszych utrat w dzieciństwie stanowi strata matki. U dzieci źródłem traumatycznych przeżyć są często dysfunkcyjna rodzina i zaburzenia psychiczne rodziców. Zagrażające wydarzenia w rodzinie sprzyjają nieprawidłowemu kształtowaniu się osobowości, najczęściej w kierunku typu osobowości granicznej lub dyssocjalnej. Katastroficzne wydarzania w dzieciństwie stanowią czynnik ryzyka zaburzeń lękowych. Mogą one wystąpić wiele lat przed lub być bezpośrednim mechanizmem spustowym objawów lękowych u dzieci. Stres związany z negatywnymi przeżyciami hamująco wpływa na rozwój intelektualny dzieci, przyczyniając się do obniżenia funkcji werbalnych i trudności w nauce. Traumatyczne przeżycia są przyczyną zaburzeń emocjonalnych u dzieci, takich jak moczenie nocne, zanieczyszczanie się czy mutyzm selektywny. W wyniku doznanych urazów w dzieciństwie obserwuje się zmiany strukturalne mózgu. U dzieci doświadczających przemocy stwierdzono zmiany w układzie limbicznym – w hipokampie, jądrach migdałowatych, w okolicach przegrody. Zmiany strukturalne mózgu powstałe pod wpływem traumatycznych przeżyć uwrażliwiają na stres w późniejszym okresie życia, narażając na ujawnienie się zaburzeń psychicznych w wieku dorosłym.
The paper discusses the position of the Catholic Church towards the problem of sexual violence in comparison to the liberal position, with regard to the difference in identifying the reasons of sexual abuse. The direct reasons include mental, social and sexual pathology of adults (originating in their childhood). The presented empirical data does not suggest a causal relation between the frustration of sexual needs and the tendency to pedophilia. The article is critical to seeing the family as a place of sexual oppression of children. The indirect causes of sexual abuse of children include: parents’ and carers’ homosexuality, introducing LGTBQ (lesbian, gay, transgendered, bisexual, queer) issues into „preparation to family life” school textbooks, pornography in the media, especially on the Internet, sexualisation of children’s toys, the network of tourist services organized for persons with deviated sexual needs (including pedophiles), attempts to normalize prostitution, protection of the right of persons of various sexual orientations to work at schools and educational centers, commercial sexual abuse of children (sex-business with children), propagating mentality that allows an instrumental treatment of the child or treating the child as an object through legalizing abortion, accepting the right to artificial insemination, trade of foetus material. Special attention is paid to those causes and prophylactic activities that are of an indirect character, which is less graspable, through the structures of evil in the society that humiliate the human dignity and have indirect impact on the spreading of pedophilia. The paper points out that many prevention programs are of a superficial character in that they only aim at teaching children the skills of self-assertion towards adults and making children more sensitive to the symptoms of sexual abuse, while prevention should take into account a deeper dimension of pedophilia, especially when dealing with groups where children are prone to being emotionally, materially and physically neglected in the family. Also, media education for children and young adults is a necessity, especially in the context of side effects of attracting public attention to the phenomenon of sexual violence in the media, such as: questioning the trust in their parents, modeling pathological behaviors in persons who are prone to imitate deviated patterns of behavior, disseminating deviation. The various centers of crisis intervention for the victims of sexual abuse provide very effective assistance, as long as the diagnosis and the therapy process itself does not expose the child to another trauma. The major factor in successful prevention and corrective activities in the case of sexual abuse remains education in the family that supports the child’s proper sexual development to mature, integral experience of his or her sexuality.
PL
Artykuł omawia stanowisko Kościoła katolickiego wobec problemu przemocy seksualnej w porównaniu ze stanowiskiem liberalnym w odniesieniu do różnicy w ujmowaniu przyczyn wykorzystania seksualnego. Do przyczyn bezpośrednich zaliczono patologię psychiczną, społeczną i seksualną dorosłych (wywodzącą się z dzieciństwa). Odwołując się do danych empirycznych, zanegowano związek przyczynowy frustracji potrzeb seksualnych ze skłonnością do pedofilii oraz krytycznie odniesiono się do ukazywania rodziny jako miejsca seksualnej opresji dzieci. Wśród pośrednich przyczyn wykorzystywania seksualnego dzieci uwzględniono: homoseksualizm rodziców, opiekunów; wprowadzenie do podręczników szkolnych „wychowania do życia w rodzinie” treści LGTBQ (lesbian, gay, transgendered, bisexual, queer), pornografię w mediach, szczególnie w internecie, seksualizację zabawek dziecięcych, sieć usług turystycznych zorganizowaną dla osób o dewiacyjnych potrzebach seksualnych (w tym również pedofilów), próby normalizacji prostytucji, obronę prawa do pracy w placówkach oświatowo-wychowawczych osób o różnej orientacji seksualnej, komercyjne wykorzystywanie seksualne dzieci (sex-biznes z udziałem dzieci), propagowanie mentalności przyzwalającej na przedmiotowe i instrumentalne traktowanie dziecka poprzez legalizację aborcji, uznanie prawa do sztucznego zapłodnienia, handlu materiałem płodowym. Szczególną uwagę poświęcono tym przyczynom oraz działaniom profilaktycznym, które mają charakter pośredni, mniej uchwytny i poprzez struktury zła w społeczeństwie poniżające ludzką godność wpływają na rozszerzanie się zjawiska pedofilii. Ukazano powierzchowny charakter wielu programów profilaktycznych ukierunkowanych na wyćwiczenie u dzieci asertywnych zachowań wobec dorosłych i na uwrażliwianie ich na przejawy przemocy seksualnej. Podkreślono głębszy wymiar profilaktyki pedofilii w środowiskach, w których dzieci narażone są na zaniedbania emocjonalne, materialne i fizyczne w rodzinie. Zwrócono uwagę na konieczność edukacji medialnej dzieci i młodzieży. Zaakcentowano uboczne skutki nagłaśniania zjawiska przemocy seksualnej w mediach, takie jak: podważanie zaufania do rodziców, modelowanie patologicznych zachowań u osób podatnych na naśladownictwo dewiacyjnych wzorców, upowszechnianie dewiacji. Pozytywnie oceniono działalność centrów interwencji kryzysowej dla ofiar przemocy seksualnej, o ile proces diagnozowania i terapii nie naraża dziecka na ponowną traumę. Dobitnie podkreślono priorytetowe znaczenie wychowania w rodzinie wspierającego prawidłowy rozwój seksualny ku dojrzałemu, integralnemu przeżywaniu własnej płciowości.
Wypracowana przez René Girarda teoria mimetyczna jest narzędziem mającym zastosowanie w badaniu kwestii literackich i religijnych. Można je także z powodzeniem wykorzystywać w interpretowaniu zjawisk społeczno‑politycznych. Dał tego przykład sam Girard podejmując się wyjaśnienia relacji francusko‑niemieckich w XIX i XX w. Centralne kwestie podejmowane w teorii mimetycznej to: naśladowanie, przemoc, ofiara i kozioł ofiarny. W niniejszym artykule z mimetycznego punktu widzenia została zaprezentowana osoba Josepha Ratzingera/Benedykta XVI w kontekście publikacji niemieckiego tygodnika „Der Spiegel”. Oskarżając papieża o działanie, które generuje liczne ofiary, czyni się jego samego (świadomie lub nie) prawdziwym kozłem ofiarnym współczesności.
EN
René Girard’s mimetic theory is a research tool applicable in literature and religion. It can also be successfully used in the interpretation of socio‑political phenomena. Girard himself gave an example by taking an explanation of Franco‑German relations in the 19 th and 20 centuries. Central issues of themimetic theory are: imitation, violence, victim and scapegoat. In this paper Benedict XVI is presented from the mimetic point of view in the context of the publication of the German weekly “Der Spiegel”. The pope is accused of causing many victims and at the same time he is created (intentionally or not) a real scapegoat of the modern times.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.