The article presents the problems of maintaining the usability of the structures erected in the late 80s and early 90s using OWT- 75 large panel technology. Its example is a tenstorey department building in one of the housing estates of the Rzeszów Building Cooperative. For a few years the building has been checked by the authors. During that time many defects have successively been found. Their extent and origin have been described, proper remedies suggested and then applied. They ensured a good technical state of the building and enhanced the residents' feeling of safety.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Principles and rules given in the standard EN 1990 "Basis for structural design" are interpreted and supplemented for steel structures. The distribution parameters of basic variables are identified by means of calibration rules disclosed in the EN 1990. Differentiated reliability classes and working life categories are analysed for the log-normal variables. Optional reliability measures are analysed: the global safety factor Gamma, the global safety index Beta and the hazard ratio k. Three methods of verification of structural safety are available: the partial factor design amendable thanks to Beta-index checking, the conventional Beta-theory and a new hybrid k-theory. Both requirements: Beta=const and kr = ke for resistance R and action effect E will be satisfied when the hybrid k--method is applied. The new k-method emanates from the optimum safety theory where a constant hazard ratio k has been given for each reliability class. The k-theory delimits responsibility fields of the relevant individuals.
PL
Zasady i reguły podane w normie PN-EN 1990 "Eurokod. Podstawy projektowania konstrukcji" interpretuje się i uzupełnia dla konstrukcji stalowych. Identyfikuje się parametry rozkładu zmiennych podstawowych przy zastosowaniu reguł kalibracji Eurokodu. Analizuje się klasy niezawodności i kategorie okresów projektowych dla rozkładów normalnych Gaussa i log-normalnych. Porównuje się opcjonalne miary niezawodności: globalny wskaźnik bezpieczeństwa Beta i ryzyko przekroczeń k. Przedstawia się trzy metody sprawdzania bezpieczeństwa konstrukcji: metodę współczynników częściowych uzupełnioną sprawdzeniem wskaźnika Beta, konwencjonalną metodę Beta i nową, "hybrydową" metodę k, która spełnia obydwa warunki: Beta = const i kr = ke dla nośności i efektu obciążeń E. Metoda k wynika z optymalizacji bezpieczeństwa konstrukcji i w swej oryginalnej wersji zakłada ryzyko stałe w klasie niezawodności. Teoria rozgranicza zakresy odpowiedzialności za bezpieczeństwo.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.