In the present study, the composites of polypropylene and wood were prepared. The experimental material comprised two most common Polish timber species pine wood (Pinus sylvestris L.) as a softwood species and oak wood (Quercus sp.) as a hardwood species. The size of wood sawdust ranged from 0.5 to 1.0 mm. Two types of lignocellulosic materials were used in the experiments described: wood without any previous chemical treatment and wood after its mercerization (i.e. activated with NaOH). In addition the polypropylene-wood composite containing a block copolymer, i.e. styrene-ethylene-butylene-styrene (SEBS) was also obtained. The objective of this study was to evaluate the resistance of different kinds of polypropylene-wood composites to fungal decay. Weight losses and temporary tensile strength of composite samples after the mycological test were determined.
PL
Metodą wytłaczania i prasowania wytworzono kompozyty izotaktyczne polipropylen-drewno. W badaniach wykorzystano dwa gatunki drewna: sosnowe (Pinus sylvestris L.) i dębowe (Quercus sp.). W pracy stosowano drewno surowe oraz drewno po procesie merceryzacji, tj. po aktywowaniu wodnym roztworem NaOH. Wytworzono również kompozyty polipropylen-drewno z dodatkiem kopolimeru blokowego styren-etylen-butylen-styren (SEBS). Badano odporność uzyskanych kompozytów na rozkład powodowany przez grzyby degradujące tkankę drzewną (Coniophora puteana i Coriolus versicolor). W celu oceny stopnia biorozkładu po upływie 16 tygodni wyznaczano ubytki masy próbek kompozytów oraz badano ich wytrzymałość na rozciąganie. Stwierdzono, że ubytki masy (rys. 1) wszystkich wariantów kompozytów wynosiły poniżej 1,8 %. Uzyskane wartości mieszczą się w granicach błędu pomiaru. Stwierdzono, że wytrzymałość na rozciąganie (rys. 2) jest bardziej dokładnym kryterium biorozkładu. Obniżenie wytrzymałości na rozciąganie od 12 do 20 % stwierdzono w przypadku kompozytów na bazie drewna sosnowego, a niewielkie zmiany (do 5 %) w przypadku kompozytów z drewna dębowego. Natomiast najmniejszą wytrzymałość na zerwanie wykazywały kompozyty z dodatkiem środka kompatibilizującego (SEBS). Badania dowiodły, że możliwa jest biodegradacja drewna w matrycy polipropylenowej, pod warunkiem zapewniania dostępu strzępek grzybni do materiału lignocelulozowego w kompozycie.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.