Jednym z najważniejszych celów polityki strukturalnej Unii Europejskiej jest redukcja dysproporcji rozwojowych pomiędzy krajami członkowskimi i ich regionami. Głównymi beneficjentami tej polityki są kraje o niższym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego, w tym Polska. Wyniki badań skuteczności tej polityki dostarczają jednak niejednoznacznych wniosków co do realnej konwergencji, zwłaszcza na poziomie regionów unijnych. W związku z powyższym w artykule podejmuje się próbę oceny znaczenia konwergencji w polityce strukturalnej Unii Europejskiej na poziome definiowanych przez nią celów, jak i w rzeczywistości, analizując współczynniki β – beta i σ – sigma konwergencji dla krajów członkowskich i regionów NUTS2. Badanie potwierdza proces konwergencji na poziomie narodowym i dywergencji na poziomie regionalnym. Ostatecznie w artykule podejmuje się próbę oceny, jakie znaczenie kwestia konwergencji będzie miała w kolejnej perspektywie finansowej 2014–2020. Podstawą do wnioskowania na przyszłość są zalecenia wynikające z Piątego Raportu Spójności Strategii Europa 2020 oraz stanowiska poszczególnych państw.
EN
One of the principal aim of EU structural policy is development’s disproportion reduction between member states and their regions. The main recipients of this policy, including Poland, are countries which are on the lower socio – economic development level. In spite of these facts, the investigation doesn’t support unequivocal results on the real convergence, particularly on regional level. According to theabove the article attempts to evaluate the meaning of convergence in European Union’s structural policy indefinitegoalsas well as in reality by using β -beta and σ – sigma coefficients for national and regional scrutiny. The analysis confirms convergence process on national level and divergence on regional one. Finally, the article tries to asset how important the convergence will be in the next programming period. The basis for concluding are: recommendation from Fifth Cohesion Report, Strategy Europe2020 and positions of the EU’s member states.
The article presents the issue of agrarian structure of family farming in Poland and trends and determinants of changes in the agrarian structure. Its purpose is to define the fundamental options of political choices in terms of agrarian changes. Currently there are no conditions for radical changes in this range and there is no justification for limiting public funds transfer only to larger farms – economically stronger.
PL
W artykule poruszono kwestię kształtowania struktury agrarnej rolnictwa rodzinnego w Polsce. Przedstawiono tendencje oraz uwarunkowania zmian struktury agrarnej. Celem artykułu było określenie podstawowych opcji wyboru politycznego w zakresie zmian agrarnych. Nie ma obecnie warunków dla radykalnego przyspieszenia w tym zakresie. Nie ma też uzasadnienia postulat ograniczenia transferu środków publicznych jedynie do gospodarstw większych – silniejszych ekonomicznie