In theology the so-called arguments for the existence of God had a reistic character until modern times; they were based on such elements of reality as the universe or nature. In the present times anthropological arguments have been added: ones based on the mind, logic, language, will, acts and religiosity, but they also have a reistic character. Now it is time for integration and consolidation of anthropological arguments by constructing an argument from the whole phenomenon of the human person, both an individual and social one; from his existence, nature, self, and the highest existential perfection. Such an approach leads to the discovery that the whole personal world of man calls for a personal Supreme Being as the only ultimate meaning of man himself and of the whole reality.
PL
W dawnej teologii tzw. dowody na istnienie Boga aż do czasów nowożytnych miały charakter reistyczny, opierały się na takich elementach rzeczywistości, jak kosmos, natura, przyroda. W czasach obecnych doszły argumenty antropologiczne: z umysłu, logiki, języka, woli, czynów i religijności, ale i one mają też charakter reistyczny. Obecnie przyszedł czas na integrację i umocnienie argumentów antropologicznych przez zbudowanie argumentacji z całego fenomenu osoby ludzkiej, zarówno indywidualnej, jak i społecznej, z jej istnienia, natury i jaźni oraz z najwyższej doskonałości bytowej. Takie podejście prowadzi do odkrycia, że cały świat osobowy człowieka woła o Najwyższą Istotę osobową jako jedyny ostateczny sens jego samego i całej rzeczywistości.
Contemporary philosophy and theology includes personal and interpersonal reality of the human being and it has given a new interpretation of the human person. A man reflects the essence of communication and communion of God, which also causes the communication and communion dimension of being a human person. A person is relational and ecstatic. The Old Testament does not apply the concept of communion to the relationship of man and God, and only the Incarnation led to a breakthrough in this respect. The theological concept of a person has developed over a long period of Trinitarian and Christological disputes. The image of God and the relationship between Him and the people had a huge impact on this issue. Contemporary theological anthropology often focuses on the combination of issues connected with the Trinity and communion. On the basis of it not only substantial personology but also relational personology developed. There was a significant effect of dialogical personalism, which also marked the theology of communion, on the basis of which you can work out a communion vision of the human person.
PL
Współczesna filozofia i teologia uwzględnia rzeczywistość osobową i międzyosobową człowieka oraz dokonuje nowej interpretacji osoby ludzkiej. W człowieku odbija się komunikacyjna i komunijna istota Boga, co też powoduje komunikacyjny i komunijny wymiar bycia człowiekiem, który jest osobą nacechowaną komunijnością. Osoba ma charakter relacyjny i ekstatyczny. Stary Testament nie odnosi pojęcia komunia do relacji człowieka i Boga, dopiero Wcielenie spowodowało przełom w tej sprawie. Teologiczne pojęcie osoby precyzowało się w długim okresie sporów trynitarnych i chrystologicznych. Ogromny wpływ miał w tej kwestii obraz Boga i relacji między Nim a ludźmi. Współczesna antropologia teologiczna częściej koncentruje się na zagadnieniach trynitarnych w połączeniu z myślą komunijną. W oparciu o to wypracowano nie tylko personologię substancjalną, ale też relacyjną. Znaczący był tu wpływ personalizmu dialogicznego, który zaznaczył się także w teologii chrześcijańskiej zorientowanej na pojęcie komunii, w oparciu o którą można wypracować komunijną wizję osoby ludzkiej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.