The article concerns the issue of modelling of operational risk in a bank. The area of analysis is related to two separate analytical areas composed of certain combinations of the Basel Matrix risk categories. The focus of interest is in the modelling of loss severity distributions in LDA models and in consideration of the power and character of dependences among the studied analytical areas. To model a single loss severity distribution, the authors used the approach based on extreme values theory EVT. GPD distribution was used to model the right tail. The t-Student copula function was used in the cases of consideration of power and character of dependences. The determined values describe the effects of the applied approach in relative scale.
Operational risk is defined as the possibility of incurring losses resulting from the failure, deficiency or inadequacy of internal processes, people and systems or from external events. In practice, the most important source of operational risk is when an authorised employee becomes a rogue trader, making unfair and usually unauthorised trades. The main purpose of this paper is to compile and analyse case studies of selected financial disasters caused by unauthorised transactions. The structure of the paper is thus built on the analysis of the individual cases: Daiwa, Sumitomo, Orange County, Allied Irish Bank, Amaranth Advisors, and Société Générale. Each case is presented following the same scheme: historical background, rogue trader strategy, conclusions. I summarise the most important causes of financial disaster and suggest guidelines for preventing similar situations in the future.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The calculation of minimum regulatory capital for operational risk is a challenging task for statisticians working in finance. The aim of this paper is to compare two alternative approaches that are widely exploited in the banking reality. Thorough attention is paid to the Loss Distribution Approach (LDA) and the Single Loss Approximation (SLA). Their applications in the operational risk industry are examined and their outputs based on simulated samples are compared. Particular attention is paid to the convergence of both outputs considering the characteristics of underlying data.
The overview of up-to-date issues of operational risk management begins from a discussion of basic concepts. Different types of risks and relations between them have been carefully analyzed. It was underlined that the practice and research of risk management have been dominated by the experience of financial services, and particularly by banking and insurance. However, this sector faces rather unique business risk profiles, comparing to e.g. industry and commerce. Finally, the trade-offs between risks and risk-adjusted performance measures have been discussed, The second part of the paper focuses evaluation of operational risks. It begins from an overview of basic approaches to operational risk measurement, i.e.: qualitative, structural, actuarial and hybrid approaches. The latest combine judgment by managers and loss experience and the most representative among them are: historical loss mapping and key risk indicators (KRI). As far as it goes to operational risk measurement methods, both: top-down and bottom-up approaches have been reviewed. Of the variety of top-down models several have been discussed in details, including: stock factor models, income based models, expense based models, operating leverage models, scenario analysis, and risk-profiling models. Furthermore, the bottom-up models of operational risk measurement have been considered, of those: ALM (asset-liability management), market factors models, actuarial loss models, causal models, operational variances, stress tests and operational checklists. Referring to the causal models of risk measurement, a particular attention has been given to the Bayesian models, and particularly to the Bayesian-Belief Networks (BBN). Then the basic approaches to allocation of capital to operational risk, have been analyzed, including the most widespread within the banking sector: the basic indicator approach (BIA), the standardized approach (SA), the Advanced Measurement Approaches (AMA), i.e. the internal measurement approach (IMA), the loss distribution approach (LDA) and the scoreboard approaches. The next section of second part of the paper gives more attention to the operational risk estimation, including: the Delta method and the methods based on the extreme value theory (EVT). The qualitative and quantitative methods to estimate the catastrophic losses have been also considered. The last section of part two explains the methods for pricing operational risk bonds. The third part of the paper is dedicated to the methods, methodologies and regulations of operational risk management. The content of operational risk management is characterized in details at the beginning. An own operational risk management framework has been introduced and then the enterprise-wide risk management (EWRM) framework, proposed by DeLoach, which has been becoming more and more popular in recent years. Concerning the common regulations dedicated to operational risk management, a particular attention has been given to: G30, COSO, COCO, KonTraG, AS/NZS 4360, SOX and directives set by Basel organizations: the Bank of International Settlements and the Basel Committee on Banking Supervision.
PL
Pierwszą część pracy, poświęconą omówieniu podstawowych koncepcji, rozpoczyna przegląd aktualnych zagadnień zarządzania ryzykiem operacyjnym. Szczegółowo przeanalizowano różne rodzaje ryzyk i relacje między spotykanymi pojęciami. Autor zwraca uwagę, że rozważana dziedzina nauki i praktyki jest zdominowana przez doświadczenia płynące z. sektora usług finansowych, a zwłaszcza bankowości i ubezpieczeń. Sektor ten styka się z bardzo specyficznym (w odróżnieniu od np. przemysłu i handlu) profilem strat powodowanych ryzykami biznesowymi. Omówiono także współzależności pomiędzy ryzykami oraz mierniki wyników uwzględniające korektę na ryzyko. Druga część pracy poświęcona jest ocenie ryzyk operacyjnych. Na wstępie dokonano przeglądu podstawowych podejść do wyceny ryzyka, tj. jakościowego, strukturalnego, aktuarialnego oraz wycen hybrydowych, tj. uwzględniających łącznie historię ryzyk i oceny menedżerskie. Spośród tych ostatnich dokładniej omówiono metodę mapowania historii strat oraz metodę kluczowycl) wskaźników ryzyka (KR1). Jeśli chodzi o metody pomiaru ryzyka, to spośród metod zstępujących porównano: model czynników aktywów, modele oparte na dochodach i wydatkach, modele dźwigni operacyjnej, analizę scenariuszy oraz modele profilowania ryzyk. Ponadto omówiono metody wstępujące, w tym: ALM (asset-liability rnanagement), modele czynników rynkowych, modele strat aktuarialnych, modele przyczynowo-skutkowe, metodę wariancji operacyjnej, testy naprężeń oraz operacyjne listy kontrolne. Jeśli chodzi o modele przyczynowo-skutkowe pomiaru ryzyka, to dokładniej omówiono modele Baycsowskic, w tym zwłaszcza t/w. sieci przekonań Bayesowskich(BBN). W dalszym ciągu scharakteryzowano podstawowe podejścia do obliczania rezerw kapitałowych na ryzyka operacyjne, a w tym: podejście oparte na podstawowym wskaźniku (BIA), podejście standaryzowane oraz szczegółowo podejścia tzw. zaawansowanego pomiaru (AMA). tj. pomiaru wewnętrznego (IMA), rozkładu strat (LDA) i tablice wyników. Następnie szczegółowo przeanalizowano metody estymacji strat spowodowanych ryzykami operacyjnymi, a w tym: metodę Delta i metody oparte na teorii wartości ekstremalnych (EVT). Przeanalizowano także metody ilościowe i jakościowe mierzenia tzw. ryzyk katastroficznych. W zakończeniu części drugiej scharakteryzowano metody wyceny obligacji na ryzyka operacyjne. Część trzecia pracy poświęcona jest metodom, metodologiom i regulacjom z zakresu zarządzania ryzykiem operacyjnym. Na wstępie omówiono szczegółowo treść zarządzania ryzykiem operacyjnym w kontekście biznesowym. Przedstawiono własny model referencyjny zarządzania ryzykiem operacyjnym, oparty na wynikach badań własnych, a także popularny w ostatnich latach model EWRM(Enterprise-Wide Risk Management)deLoach'a. Spośród regulacji dotyczących zarządzania ryzykiem operacyjnym poddano analizie: G30, COSO, COCO, KonTraG, AS/NZS 4360, SOX i dyrektywy organizacji bazylejskich: Bank of International Settlements i Basel Committee on Banking Supervision.
W pracy podjęto problematykę zapewniania ciągłości działania i jego przesłanek w analizie ryzyka oraz rozwiązaniach bezpieczeństwa. W rozdz. 1 przybliżona została istota problemu, W szczególności podkreślony został mechanizm pojawiania się zakłóceń w działalności organizacji, co pozwala zrozumieć, w jaki sposób i w jakim momencie możliwe jest wpływanie na charakter i rozmiar zakłócenia. Ponadto omówione zostały generalne aspekty kształtowania się ryzyka, nieodłącznie związanego z każdym faktem podejmowania działania, w tym zasadnicze aspekty analizy ryzyka i wpływania (merytorycznego i organizacyjnego) na nie, właściwego dla procesów zarządzania. W rozdz. 2 przedstawiono różne ujęcia ryzyka operacyjnego, pokazując różnice między nimi, związki z ryzykiem gospodarczym oraz rekomendowane rozwiązania organizacji zarządzania tym ryzykiem, pochodzące z branż, w których rekomendacje takie są już tworzone. W rozdz. 3 omówiono podstawowe obszary organizacyjne tworzenia specyficznych rozwiązań bezpieczeństwa jako przeciwdziałania zagrożeniom wynikającym z poszczególnych kategorii ryzyka operacyjnego. W rozdz, 4 dokonano analizy mechanizmu powstawania zakłóceń w działalności organizacji. Interpretacja tego mechanizmu służy uzasadnienia modelu postępowania w zapewnianiu ciągłości działania. W konsekwencji zaproponowano zasady projektowania i wdrażania rozwiązań ciągłości działania, ujmując w nich także tworzenie odpowiednich struktur organizacyjnych oraz zasady stałego doskonalenia funkcjonowania organizacji z takiego punktu widzenia. Praca jest podsumowaniem dotychczasowych badań autora, łączącym jego doświadczenie menedżerskie, doradcze i akademickie.
EN
The paper deals with the problem of providing continuity of operations and its effect on risk analysis and security solutions. Chapter 1 reveals the nature of the problem, most importantly the emphasis is put on the mechanism of emergence of disturbances in functioning of organisations, which helps to understand in what way and at which stage of such a process it is possible to influence the nature and size of the disturbance. Moreover, general aspects of shaping risk are discussed, which is inevitably connected with any kind of operation, including main problems of risk assessment and risk management. Chapter 2 presents diverse approaches to operational risk, presenting the differences, con nections with economic risk and recommended means and solutions for managing operational risk derived from parts of the economy in which such recommendations are already being created. In Chapter 3 main organisational spheres for creation of dedicated safety and security solutions are presented as a measure of preventing hazards, coming from various operational risk categories. Chapter 4 is an analysis of the mechanism of emergence of disturbances in the operation of an organisation. Interpretation of this mechanism serves as a justification of the model of approach to ensure continuity of operations. In consequence, rules of designing and implementing solutions for continuity of operations were proposed, covering creation of dedicated organisational structures and rules for constant optimisation of functioning of the organisation from this point of view. The paper is a summary of the author's research so far, combining his managing, consulting and academic experience.
The publication aims to identify the definition of risk existing in banking activity, with particular attention to the definition of operational risk. The article analyses the susceptibility of banks as financial institutions to the risk and discusses in detail the role of internal audit in supporting and modifying operational risk management system. It also examines activities that may be used for the elimination of such risks.
The number of well-known firms joining the list of entities such as Enron, WorldCom, Sumitomo Corp., all of which lost millions of dollars as a result of inadequate operational risk management systems, increases dramatically with each passing year. This has increased the amount of interest in this marginalised aspect of risk. The quantitative estimation and measurement of operational risk proved necessary with the implementation of new operational risk management strategies in companies and financial institutions. Basel Committee on Banking Supervision recommendations, which request banks to use quantitative methods in their operational risk management are an additional motivation to use quantitative methods of estimating operational risk. This article reviews the most important quantitative methods of estimating and measuring operational risk.
PL
Z każdym rokiem zwiększa się liczba renomowanych firm na liście takich podmiotów jak Enron, WorldCom, Sumitomo Corp., które straciły miliony dolarów w rezultacie błędnych systemów zarządzania ryzykiem operacyjnym. W rezultacie rośnie zainteresowanie tym dotychczas marginalizowanym rodzajem ryzyka. Ilościowe szacowanie i pomiar tego rodzaju ryzyka muszą iść w parze z wdrożeniem nowych strategii zarządzania ryzykiem operacyjnym zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i instytucji finansowych. Dodatkowym czynnikiem, który sprawia, że rośnie zainteresowanie ryzykiem operacyjnym, są naciski ze strony regulatorów rynku, m.in. rekomendacje Bazylejskiego Komitetu ds. Nadzoru Bankowego nakładające na banki obowiązek szacowania ryzyka operacyjnego z wykorzystaniem metod ilościowych. Niniejszy artykuł zawiera przegląd najważniejszych ilościowych metod szacowania i pomiaru ryzyka operacyjnego.
Ryzyko operacyjne definiowane jest jako możliwość poniesienia strat na skutek stosowania wadliwych systemów, niepoprawnych procedur, błędów popełnianych przez ludzi, awarii technicznych oraz zdarzeń zewnętrznych. Metody pomiaru ryzyka operacyjnego są odmienne od technik mających zastosowanie do innych rodzajów ryzyka. Specyfika ryzyka operacyjnego oraz trudny do oszacowania wpływ na poziom osiąganego dochodu znacznie komplikują pomiar jego poziomu. W związku z tym w szacowaniu poziomu ryzyka operacyjnego pojawia się tendencja do całościowego podejścia do zarządzania ryzykiem operacyjnym rozumianego jako połączenie jakościowego szacowania ryzyka, podejścia ilościowego oraz wykorzystania kluczowych wskaźników ryzyka (KRI). Głównym celem artykułu jest analiza najważniejszych aspektów związanych z wykorzystaniem KRI w procesie zarządzania ryzykiem operacyjnym. Przyjętemu celowi podporządkowana została struktura artykułu. Kolejno przeanalizowano definicję, charakterystykę, zastosowania oraz sposoby kwantyfikacji KRI.
EN
Operational risk is defined as the possibility of losses resulting from the failure, deficiency or inadequacy of internal processes, people and systems or from external events. Operational risk measurement methods are different from techniques applicable to other types of risk. The particular issues involved in operational risk and the difficulty of estimating its impact on the level of income earned significantly complicate the measurement. Therefore, in order to estimate the level of operational risk there is a tendency to take a comprehensive approach to operational risk management, understood as the combination of qualitative risk estimation, quantitative measurement methods and Key Risk Indicators (KRI). The main objective of the paper is to analyse the most important aspects of the use of KRI in managing operational risk. This objective determines the paper’s structure. I analyse the definition, characteristics, applications and quantification methods of KRI, in that order.
Ryzyko operacyjne definiowane jest jako możliwość poniesienia strat na skutek stosowania wadliwych systemów, niepoprawnych procedur, błędów popełnianych przez ludzi, awarii technicznych oraz zdarzeń zewnętrznych. Metody pomiaru ryzyka operacyjnego różnią się od technik mających zastosowanie do innych rodzajów ryzyka. W ostatnich latach z powodu znacznych strat finansowych spowodowanych zdarzeniami o charakterze operacyjnym wzrosło znaczenie ryzyka operacyjnego w bankowości. Wyrazem tego była publikacja dyrektywy CRD, której celem było przede wszystkim wprowadzenie w Unii Europejskiej proponowanego przez Bazylejski Komitet ds. Nadzoru Bankowego (BIS) podejścia do obliczania wymogów kapitałowych. Głównym celem publikacji jest prezentacja i analiza porównawcza wskaźnikowych metod pomiaru proponowanych przez BIS, a mianowicie metody wskaźnika podstawowego, metody standardowej i metod zaawansowanego pomiaru. Przyjętemu celowi podporządkowana została struktura artykułu. Kolejno zaprezentowano definicję i charakterystykę ryzyka operacyjnego oraz sposoby kalkulacji wymogu kapitałowego.
EN
Operational risk is defined as the possibility of losses resulting from the failure, deficiency or inadequacy of internal processes, people and systems, or from external events. Operational risk measurement methods differ from techniques applied to other types of risk. The importance of operational risk has increased substantially in recent years due to huge losses suffered by renowned financial institutions. These led to the publication of the European Union Capital Requirements Directive (CRD), introduced by the so-called Basel II-based definition of banks’ capital requirements. The main objective of the paper is to analyse the operational risk measurement methods proposed in the New Basel Capital Accord: the Basic Indicator Approach, the Standardised Approach, and Advanced Measurement Approaches (AMA). The author analysed, in successive stages of the paper, the definition and characteristics of operational risk and methods of calculating capital requirements.
Od kilku lat banki są zobowiązane do wyliczania wymogów kapitałowych dla ryzyka operacyjnego. Zgodnie z regulacjami banki otrzymały do wyboru metody uproszczone BIA lub TSA lub zaawansowane AMA. W polskim systemie bankowym różne sektory banków stosują różne metody wyliczania tego kapitału. Banki komercyjne wykorzystują AMA a banki spółdzielcze korzystają z BIA lub TSA. Celem niniejszego artykułu jest przeanalizowanie i porównanie na podstawie danych KNF, trendów określających udział wymogów kapitałowych związanych z ryzykiem operacyjnym w funduszach własnych i łącznych wymogach kapitałowych, w zależności od różnych metod wyliczania tego ryzyka.
EN
For several years, banks are required to calculate the capital requirement for operational risk. According to the regulations, banks were given the choice of simplified methods BIA or TSA or advanced AMA. In, the Polish banking market various sectors banks use different methods for calculating this capital. Commercial Banks use of AMA, however Cooperative Banks use BIA or TSA. The purpose of this article is to analyze and compare the data KNF, trends defining the share of capital requirements related to operational risk in relation to the different methods of its determination.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Możliwość optymalizacji wspólnych działań kopalni węgla brunatnego i elektrowni poprzez wybór wyrobiska docelowego maksymalizującego łączny zysk jest zagrożona sprzecznością interesów obu stron bilateralnego monopolu, istniejącą asymetrią informacji oraz ich oportunizmem. Integracja pionowa niweluje to zagrożenie przynosząc wiele innych pozytywnych efektów w postaci likwidacji problemu nakładania podwójnych marż oraz redukcji ryzyka operacyjnego poprzez zintegrowane zarządzanie ryzykiem w grupach energetycznych. Istotną sprawą dla inwestorów decydujących o budowie nowych kopalń i elektrowni oraz instytucji finansowych obsługujących takie projekty jest przede wszystkim redukcja ryzyka poniesienia straty przez zintegrowanego producenta w stosunku do ryzyka kopalni i elektrowni działających osobno. Dzięki integracji zmniejsza się też ryzyko przy eksploatacji większych wyrobisk, co zapewnia lepsze wykorzystanie zasobów. Dzięki temu integracja pionowa nie stwarza zagrożenia dla odbiorców energii, gdyż wyrobisko docelowe optymalne dla zintegrowanego producenta będzie większe niż optymalne tylko dla kopalni
EN
Possibility of optimisation of joint activity of a lignite mine and a power plant through selection of the ultimate pit maximising joint profits is threaten by conflict of interests of both sides of bilateral monopoly, existing asymmetry of information and opportunism of both sides. Vertical integration eliminates this threat bringing many different positive effects in form of liquidation of double marginalization problem and reduction of operational risk through integrated risk management within energy producers groups. Essential matter for investors deciding about new mines and power stations erection and financial institutions supporting such projects is first of all reduction of risk of carrying loss by integrated producer in relationship to such risk of the mine or the power station considered as separate entities. Thanks to integration also risk of excavation of big ultimate pits is also reduced, what assures better utilization of lignite resources. Thanks to it vertical integration does not create any threat for electric energy recipients, because the ultimate pit optimal for the integrated producer is bigger than optimal only for the mine.
Obliczenie ceny ciepła wymaga określenia planowanego kosztu jego wytwarzania oraz uzasadnionego zwrotu z kapitału zaangażowanego w ten rodzaj działalności. Podstawą do ustalenia zwrotu z kapitału stanowi tylko ten majątek, który rzeczywiście wypracowuje marżę ze sprzedaży ciepła. W artykule zaprezentowano na przykładzie sposób wyznaczania zwrotu z kapitału w elektrociepłowni.
EN
The companies that deals with heat plant, transmission & distribution use their assets to run their business, but those assets do not mean exactly company's capital. Still, both need to be managed to inctrease owner's contribution. To achieve this goal the company strive for keeping the balance between financial liquidity and the profitability.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.