Wśród zadań ogólnych gmin, których wypełnienie wymaga zastosowania wszystkich dostępnych narzędzi prawnych - w szczególności odpowiedniego ukształtowania przepisów miejscowych, warunków przetargów, zawieranych umów czy też rozlicznych działań organizatorskich (niekoniecznie wskazanych wprost w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - u.c.p.g.), w pierwszym rzędzie należy wymienić zapewnienie osiągnięcia odpowiednich poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.
Diagnoza słabych stron systemu gospodarowania odpadami komunalnymi, zawarta w "Założeniach do projektu ustawy o zmianie ustawy o odpadach, ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw", jest dramatycznie uproszczona i - w niektórych elementach - nieprawdziwa.
Bycie członkiem Unii Europejskiej oznacza, że weszliśmy do elitarnej grupy krajów przodujących na świecie pod względem dostępu do technologii i rozwiązań, które umożliwiają nam - obywatelom unijnego kraju - wysoki standard życia. Bycie w elicie zobowiązuje jednak do odpowiednich zachowań, w szczególności jeśli chodzi o nieśmiecenie!
Zgodnie z generalną zasadą, sformułowaną w art. 26 ust. 1 ustawy z 2001 r. o odpadach, każdy posiadacz odpadów prowadzący działalność w zakresie odzysku zobowiązany jest do uzyskania decyzji administracyjnej. Jest ona nazwana przez ustawodawcę "zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów".
Żaden z obowiązujących w Polsce aktów prawnych nie zawiera definicji "paliwa alternatywnego". Pojęcie to jednak pojawia się w przepisach, bowiem w katalogu odpadów (Rozporządzenie Ministra Środowiska z 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów - DzU nr 112, poz. 1206) odpady palne pochodzące z mechanicznej obróbki odpadów o kodzie 19 12 10 są pomocniczo nazywane "paliwem alternatywnym".
O finansowych sankcjach i konsekwencjach, jakie czekają Polskę w przypadku nieosiągnięcia przyjętych w Traktacie Akcesyjnym poziomów odzysku odpadów, o ich zagospodarowaniu oraz o niespójności przepisów mówiono podczas konferencji prasowej w Warszawie, zorganizowanej przez Krajową Izbę Gospodarki Odpadami.
W liście przesłanym do redakcji "Przeglądu Komunalnego" przez firmę zajmującą się odbiorem odpadów komunalnych zwrócono uwagę na problemy pojawiające się w związku z zamiarem prowadzenia działalności polegającej na sortowaniu odebranych odpadów zmieszanych (o kodzie 20 03 01). Kwestia ta wydaje się dość istotna, stąd warto poświęcić jej nieco miejsca.
Do napisania tego artykułu zmobilizował mnie telefon jednego z czytelników. Prosił on o określenie wielkości koniecznych dopłat do systemu selektywnej zbiórki surowców wtórnych. Ze słów mojego rozmówcy wynikało bowiem, że dotychczas prowadzona przez niego firma, otrzymywała dotacje na prowadzenie zbiórki odpadów w sposób selektywny, lecz na rok następny nie jest ona przewidziana. I jak tu żyć i funkcjonować w takich warunkach?
Obowiązek prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów komunalnych wynika z Ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (DzU nr 62, poz. 628, z późn. zm.). Odzysk niektórych pozwala powtórnie wykorzystywać surowce, ale przede wszystkim poprzez ograniczenie deponowania odpadów chroni środowisko i wydłuża czas eksploatacji składowisk.
Regulacje prawne dotyczące termicznego przekształcania odpadów (TPO) mają charakter ogólny w tym sensie, że dotyczą takiego typu przekształcania stosowanego wobec wszystkich rodzajów odpadów (w tym komunalnych), ze szczególnymi wymaganiami adresowanymi do podmiotów przekształcających wskazane rodzaje odpadów.
Zbliżające się wielkimi krokami nasze wejście do Unii Europejskiej stawia przed nami szereg zadań do wykonania. Jednym z nich jest przystosowanie naszej przestarzałej gospodarki odpadami do wymogów unijnych określonych w wydanych już dyrektywach. Dyrektywa 1999/31/EC stawia za cel ograniczenie ilości biologicznie rozkładalnych odpadów komunalnych usuwanych na składowiska. Ma się to przyczynić do ograniczenia efektu cieplarnianego, chociaż realizacja tego zadania przynieść może jednoczesną poprawę całego środowiska naturalnego w otoczeniu składowiska.
12
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Omówiono dwa rozporządzenia wprowadzające zmiany w możliwościach odzysku odpadów. Pierwsze dotyczy zmiany rodzajów odpadów, które posiadacz odpadów może przekazywać osobom fizycznym oraz dopuszczalnych metod ich odzysku. Rozporządzenie to rozszerza listę odpadów ułatwiając posiadaczom odpadów ich poprawne wykorzystanie. Drugie, zmieniające wymagania dotyczące lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk odpadów, ogranicza możliwości odzysku na składowiskach odpadów, szczególnie odpadów, które nie są obojętne dla środowiska.
EN
Discussed the two regulations introducing changes in opportunities of recovery waste. The first regulation concerns the changes in the types of waste which the waste holder may provide individuals and acceptable methods for their recovery. This regulation extends the list of waste making it easier the correct use for waste holders. While the second regulation amending the requirements for the location, construction, operation and closure, which should correspond to different types of landfills, reduces the possibility of recovery from landfills, particularly waste which aren't indifferent to the environment.
W artykule przedstawiono inwentaryzację i charakterystykę zwałowisk po górnictwie i przeróbce rud żelaza w Częstochowskim Zagłębiu Rudonośnym. Doggerskie rudy syderytowe w rejonie częstochowskim wydobywano nieprzerwanie przez ponad 600 lat. Jednak na początku lat siedemdziesiątych XX wieku nastąpił proces likwidacji górnictwa rud żelaza. Jako pierwszą zlikwidowano w 1970 roku kopalnię Rudniki w Rudnikach koło Zawiercia, a jako ostatnią – kopalnię Wręczyca we Wręczycy Wielkiej w 1982 roku. Na podstawie kwerendy w Częstochowskim Zagłębiu Rudonośnym zinwentaryzowano i opisano szczegółowo 41 zwałowisk po górnictwie i przeróbce rud żelaza. Obiekty te są rozmieszczone pomiędzy miastami: Częstochowa, Konopiska, Kłobuck i Zawiercie. Przeprowadzono badania terenowe, podczas których dokonano waloryzacji zwałowisk pod kątem możliwości odzysku materiałów żelazonośnych z odpadów zdeponowanych na powierzchni terenu. W przypadku potencjalnych możliwości odzysku żelaza z materiału odpadowego szacuje się, że całkowita masa zawartego w odpadach syderytu wynosi 5,8 mln Mg. Zaproponowano również kierunki rekultywacji oraz zagospodarowania wybranych obiektów.
EN
The paper presents a cataloguing process and characteristic of dumping grounds after exploitation and preparation of iron ores in the region of Czestochowa. Dogger siderite ores in the Czestochowa region have been exploited for over 600 years. The first mine was closed in 1970 in Rudniki, in the neighbourhood of Zawiercie, the last closed mine was „Wręczyca” in Wręczyca Wielka. In the region of Czestochowa a cataloguing and description of 41 dumping grounds was done, based on literature study. These objects are situated between following towns: Konopiska, Kłobuck and Zawiercie. Conducted field works led to the valorisation of the dumps concerning possibility of iron-bearing materials recovery from wastes disposed on the ground surface. In the case of potential possibilities of recovery of iron form waste material it is estimated that a total mass of siderite included in wastes is 5.8 million Mg. The directions of reclamation and using of the chosen objects are proposed.
Waste management is now a subject of the highest priority on the European and global agenda. The European Union's approach to waste management is based on three principles: waste prevention, recycling and reuse; and improving final disposal and monitoring. In the introduction to the Directive 2006/12/EC of the European Parliament and of the Council on Waste it was stated that "the recovery of waste and the use of recovered materials as raw materials should be encouraged in order to conserve natural resources. It may be necessary to adopt specific rules for reusable waste". The WASTEMET concept proposes a new methodology for the measurement of waste, which replaces the current negative weight-based measure with a positive measurement of resource value. The methodology has the capability for making subtle distinctions between the resource value of different waste types that are currently not measured. The consequence of measuring the resource value of waste will be that current weight-based waste policies will be capable of refinement, waste strategies will be more efficient, targets can be improved, product ecolabelling announcing resource values can be transformed, and communication to consumer and trade markets concerning waste can be much clearer. The WASTEMET methodology is based on a concept of substitution.
PL
Zarządzanie odpadami jest obecnie tematem o najwyższym priorytecie zarówno w Europie, jak i na świecie. Podejście Unii Europejskiej do zarządzania odpadami jest oparte na trzech zasadach, takich jak: zapobieganie odpadom, recykling i ponowne użycie oraz polepszenie ostatecznego pozbywania się i monitoring. Jak podaje dyrektywa UE 2006/12/EC "odzysk odpadów i wykorzystanie materiałów z odpadów jako surowców powinno być promowane w celu oszczędzania surowców naturalnych. Może być konieczne zaadoptowanie szczegółowych zasad dla odpadów, które mogą być ponownie wykorzystane". WASTEMET jest propozycją nowej metodyki do pomiaru wartości odpadów, która zmienia obecną miarę opartą na wadze na miarę opartą na wartości zasobów. Metodyka umożliwia rozróżnienie pomiędzy wartością surowcową różnych typów odpadów, które nie są objęte pomiarami. W konsekwencji obecnie stosowane polityki będą mogły być ulepszone, a strategie zarządzania odpadami będą bardziej efektywne. Wprowadzone zostaną także ekoetykiety, które jasno dostarczą informacji rynkowi i konsumentom na temat odpadów. WASTEMET jest koncepcją opartą na substytucji.
Każdy zakład piekarniczy produkujący pieczywo oraz wyroby piekarskie jest wytwórcą odpadów. Przedsiębiorca taki, jeżeli wytwarza odpady inne niż niebezpieczne w granicach od 5 Mg do 5000 Mg w ciągu roku, zobowiązany jest do przedłożenia informacji o wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania nimi.
Inspekcja Ochrony Środowiska, zgodnie z planem pracy na 2010 r., przeprowadziła kontrolę podmiotów prowadzących działalność w zakresie odzysku lub recyklingu odpadów opakowaniowych ze szkła oraz organizacji odzysku, na rzecz których były wystawiane dokumenty potwierdzające odzysk i recykling.
W rejestrze prowadzonym przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w 2008 r. zarejestrowało się 1085 nowych przedsiębiorców, w tym 501 prowadzących działalność w zakresie wprowadzania sprzętu. Powstały dwie organizacje odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.
Już po raz czwarty podczas Targów POLEKO miało miejsce Forum Recyklingu. W tym roku jego tematem przewodnim był "Recykling odpadów - prawo, technologie, doświadczenia". Jednak każdy z trzech dni Forum poświęcony był innej tematyce recyklingowej: od odzysku i recyklingu opakowań po odzysk i recykling elektroniki i samochodów.
Na przedsiębiorców wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach nałożono szereg obowiązków. Jeden z nich stanowi osiąganie wymaganych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.