Technologia obróbki szkła za pomocą lasera jest technologia stosunkowo młodą, ale zdobywającą coraz większą popularność. Do obróbki powierzchniowej szkła zwykłego oraz szkła organicznego świetnie nadają się lasery CO2, czyli lasery w których zasada wzbudzania akcji laserowej opiera się na wyładowaniach elektrycznych w mieszaninie gazów CO2, N2, He.
Polerowanie szklą jest tak samo starym procesem, jak jego wytwarzanie. Czynność tę wykonywali, już od niepamiętnych czasów, rzemieślnicy zaznajomieni ze sztuką obróbki szkła. W ten sposób uszlachetniony, doskonale wykończony, bardzo drogi produkt, przeznaczony był tylko dla wybranych odbiorców. Dopiero duże zapotrzebowanie na artykuły ze szkła płaskiego, spowodowane rozwojem nowoczesnej architektury, przyniosło nowe, tańsze sposoby ich wykonywania. Przemysł odpowiadając potrzebom oferuje wydajne maszyny do pół-i w pełni zautomatyzowanej obróbki szkła. W poniższym artykule autorka omawia tarcze polerskie firmy Artifex przeznaczone dla automatów i półautomatów szlifiersko-polerskich, wykonujących obróbkę wykańczającą krawędzi szkła.
Aby w pełni zrozumieć znaczenie chłodziwa w procesie obróbki, a szczególnie w opisywanym procesie szlifowania szkła, opowiem zdarzenie, które utwierdziło mnie w przekonaniu o jego istotnej roli. Kilka lat temu pracowaliśmy nad dopasowaniem najbardziej efektywnego narzędzia dla potrzeb szlifowania krawędzi szkła. Po kilku miesiącach prób dobraliśmy bardzo efektywne spoiwo diamentowe, które dawało bardzo długą żywotność, wolno traciło profil oraz pozwalało na znaczne zmniejszenie kosztów procesu przy zachowaniu dobrej jakości szlifu.
Szkło płaskie w procesie jego obróbki jest wielokrotnie przenoszone ze stanowiska na stanowisko. Tafle szklane dostarczane są do zakładów przetwarzających szkło płaskie w postaci różnej wielkości formatów, z których najpopularniejszymi są rozmiary Jumbo oraz pół-Jumbo. W dalszym procesie przetwarzania dostarczone tafle podlegają rozkrojowi wtórnemu na mniejsze formatki , które kolejno mogą przechodzić dodatkowe operacje szlifowania, wiercenia, frezowania, fazowania itp.
Szlifowanie krawędzi szkła płaskiego jest prawie tak stare jak samo jego wytwarzanie. W początkowym okresie używano do tego naturalnego kamienia. Metoda ta praktykowana jest do dziś w zakładach o długoletnich tradycjach szklarskich i wymaga dużych umiejętności manualnych szlifierza i długiego czasu. Odkąd wprowadzono do obrotu narzędzia z nasypem diamentowym proces ten stał się niezmiernie precyzyjny i szybki. Dzięki temu rozwinęła się możliwość obrabiania szkła na centrach numerycznych. Tarcze diamentowe mają szerokie zastosowanie w zatępianiu krawędzi szkła przed procesem hartowania jak też szlifowaniu, fazowaniu oraz grawerowaniu.