The phenomenon of slavery dating back to the slavery of sin of the first humans. In the twenty-first century, there are modern forms of slavery. On 2-3 November 2013 in Vatican took place the International Congress on modern forms of slavery. The originator of the meeting was the Pope Francis. The meeting was attended by representatives of the Church, institutions, social organizations, the people of the business world. The result of the meeting was Statement on Trafficking in Human Beings. This article presents the contents of this document.
“What does it mean to be human in the face of slavery?” I will examine three autobiographical documents from African-American slaves of the 18th/19th century (Sojourner Truth, Victoria Albert, and Frederick Douglass) and ask: do they allow for new insight into anthropology? Slaves are able to be human in the face of physical and ideological denial of their humanity. Humans can separate their bodily conditions from themselves. Deprivations of all kinds show, paradoxically, what is essential to human beings: in this study, religion, name, and resistance. I will also show to what extent René Girard’s anthropology applies to the structure of slavery.
Targeting cultural heritage to buttress new political and social aims is an ancient, and unfortunately, omnipresent practice among authoritarian regimes. Pharaohs’ excised the names of predecessors (and carved their own) on Egyptian obelisk cartouches; King Edward I of England captured and transported the Stone of Scone – Scotland’s coronation stone – to Westminster Abbey in 1296; Chairman Mao’s ‘Great Leap Forward’ led to the wholesale destruction of Chinese feudal culture in the mid-20th century; the Nazis methodically bombed and bulldozed over 90% of Warsaw’s historic Old Town; and the Islamic State (ISIS) recently demolished the tomb of the biblical prophet, Jonah, in Iraq. Calculated removal of cultural heritage, however, is also a modern widespread concern in representative governments like South Africa and the United States. This is particularly true when historic monuments and street names highlight controversial chapters of the past, like slavery and racial inequality. Monuments and street names that some associate with slavery and racial inequality are significant threads that delineate and reinforce a distinct cultural narrative of identity and importance across many urban tapestries in South Africa and the United States. But the laws for protecting or removing controversial monuments and street names in these two countries has received little attention. This article will, therefore, examine and compare the legal frameworks for protecting or removing controversial historic monuments and renaming controversial streets in South Africa and the United States.
PL
Działania wymierzone w dziedzictwo kulturowe z zamiarem wsparcia nowych politycznych i społecznych celów w świecie antycznym i niestety obecnie było i jest powszechną praktyką reżimów autorytarnych. Faraonowie usuwali imiona swych poprzedników (i dłutowali własne) na egipskich obeliskach; król Edward I zabrał i przetransportował kamień ze Scone – szkocki kamień koronacyjny – do Opactwa Westminsterskiego w 1296; maoistowski Wielki Skok Naprzód doprowadził do zniszczenia całej chińskiej struktury feudalnej w połowie XX wieku. Naziści systematycznie bombardowali i zrównali z ziemią ponad 90% warszawskiego Starego Miasta; ISIS ostatnio zniszczyło grobowiec biblijnego proroka Jonasza w Iraku. Niszczenie dziedzictwa kulturalnego z premedytacją dotyczy także legitymowanych rządów, jak na przykład w RPA czy USA. Ma to znaczenie głównie w odniesieniu do zabytków i nazw ulic kojarzących się z kontrowersyjną przeszłością, jak niewolnictwo i nierówność rasowa. Zabytki i nazwy ulic, które łączą się z niewolnictwem i nierównością rasową, to poważne kwestie wytyczające i wzmacniające odrębną narrację kulturową, mające znaczenie na wielu płaszczyznach miejskich w RPA i USA. Ale prawu chroniącemu bądź niwelującemu kontrowersyjne zabytki i nazwy ulic w obu krajach poświęcono dotychczas mało uwagi. Niniejszy artykuł bada i konfrontuje ze sobą ramy prawne ochrony lub niwelacji kontrowersyjnych zabytków i zmieniania kontrowersyjnych nazw ulic w RPA i USA.
Projekty zniesienia niewolnictwa zdominowały politykę ostatniej dekady brazylijskiego cesarstwa. Nie tylko prowadziły do podziałów wewnątrz dwóch najważniejszych partii, w Izbie Deputowanych i w rządzie, ale także odcisnęły piętno na debacie publicznej i życiu społecznym. Artykuł przedstawia polityczne tło najważniejszych abolicyjnych aktów prawnych w Brazylii, a także sylwetki trzech głównych animatorów ruchu: Joaquima Nabuco, José do Patrocínio i André Rebouçasa. Abolicja w Brazylii była efektem starań zarówno liberałów jak i konserwatystów, zwolenników monarchii jak i republiki. W rzeczywistości stanowiła koniec niezwykle złożonego i wielowymiarowego procesu, w którym trudno wskazać zdecydowanych zwycięzców.
EN
Anti-Slavery projects determined political life thorought the whole last decade of the Brazilian Empire. Not only were they dividing two major parties, Deputee Chamber and the government, but also strongly influenced public opinion and social life. The article shows the political context of the crucial legislation acts of brazilian abolition as well as the profiles of three main abolitionist leaders – Joaquim Nabuco, José do Patrocínio and André Rebouças. Brazilian abolition was the result of the efforts of both liberal and conservative politicians, both monarchist and republican supporters; in fact it was a very complex and multidimensional process with no clear winners.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.