The purposes of this study were threefold: to present the specific physical structure of elite water polo players by playing positions, to access its throwing velocity in different conditions (without goalkeeper, with goalkeeper and with previous displacement), and to observe the relationships between the assessed anthropometric and throwing velocity parameters. Nineteen water polo players of the Spanish National Team (nine offensive wings, five center back and five center forwards) were evaluated. The anthropometric profile (particularly the lengths, breaths, girths and skinfolds) was obtained according to the International Working Group of Kinanthropometry, and the throwing velocity was assessed in 3 × 2 maximal intensity shoots (3 min interval) from the penalty line using a radar. It was possible to observe higher values of body mass, BMI, and muscle mass of the center forwards compared to the wings, and foot length of the center backs compared with the wings, reflecting a specific physical profile for each playing position. However, no difference was found between groups regarding the breadths values. In addition, the somatotype of the wings is a balanced mesomorph, and the center backs and center forwards endo-mesomorphs. Despite center backs have higher hand grip values in comparison with wings, no differences were observed between specific playing positions in each throwing condition, as well as between conditions in each specific playing position. Moreover, observing the correlation coefficient values between anthropometric and throwing velocity variables by specific position for the three throwing conditions, a higher number of relationships was found for the center backs and center forwards rather than for the wings. When the total sample was analysed, a superior number of relationships was observed between the studied parameters in throwing with goalkeeper situation. These data reflects the dependence of the throwing skill on the anthropometric characteristics of water polo players.
The aim of work was to determine the effects of 8-week strength-endurance training program on somatic indicators in senior females. Applying bioelectrical impedance analysis method (InBODY 230 device) we evaluated the following parameters: body weight, BMI, body fat, total skeletal muscle mass, body fat percentage, skeletal muscle mass in left and right upper and lower extremities, trunk muscle mass, and the mineral mass in the body. To assess regularity of physical activities, variability of lifestyle and quality of life, we used a standardized survey questionnaire. The study was carried out on 29 senior citizens, of the average 70.28 years of age and BMI 26.47 kg/m2. A group of active elderly women underwent an 8-week strength-endurance program, including exercises focused primarily on the development of strength abilities of the upper limbs, and secondarily on developing strength abilities of lower extremities and developing general aerobic abilities. The influence of the aerobic program induced statistically significant increase in the total skeletal muscle mass from the initial value of 22.966 kg to 23.552 kg, an increase by 0.552kg (p ≤ 0.01) of the monitored parameter. On the contrary, the parameter of body fat percentage of the studied group showed significant decrease of the input value of 36.207%, to the output value of 35.062%, representing a change at the level of 1.145% (p ≤ 0.01). By assessment of changes in the muscle mass of upper limbs and the trunk, we found a statistically significant increase, which reflects a change in the total quantity of the skeletal muscle (p ≤ 0.005). The mineral mass in the probands increased by only 0.091 kg. However, this increase was confirmed at 0.1% level of statistical significance (p ≤ 0.001). The above results indicate that regular performance of physical activities in groups of the elderly proves to be efficient in preventing sarcopenia, obesity and maintaining a balance of the particular tissues making up the total body composition.
PL
Celem artykułu było określenie wpływu 8-tygodniowego programu siłowo-wytrzymałościowego na wskaźniki somatyczne seniorek. Metody. Przy pomocy metody bioelektrycznej impedancji (InBody 230) oceniano parametry: masa ciała, BMI, ilość tkanki tłuszczowej, ilość mięśni szkieletowych, procenty tkanki tłuszczowej, ilość masy mięśniowej prawej i lewej górnej i dolnej kończyny, ilość masy mięśniowej w tułowiu i ilość minerałów. Aby ocenić prawidłowość aktywności fizycznej, styl i jakość życia, użyliśmy standaryzowanego kwestionariusza. W badaniach wzięło udział 29 seniorek, których średnia wieku wynosiła 70,28 lat, a BMI 26,47 kg/m2. Grupa aktywnych starszych kobiet wykonywała 8-tygodniowy program siłowo-wytrzymałościowy, który obejmował pierwotnie ćwiczenia na rozwój zdolności siłowo-wytrzymałościowych kończyn górnych, wtórnie na rozwój zdolności wytrzymałościowych kończyn dolnych oraz rozwój ogólnych zdolności aerobowych. Wyniki. Wpływ programu wywołał znaczny wzrost ilości mięśni szkieletowych – od wartości wejściowej 22.966 kg do 23.552 kg wartości wyjściowej, co oznacza zwiększenie wartości monitorowanego parametru o 0,552 kg (p ≤ 0,01). Z drugiej strony, parametr procent tkanki tłuszczowej badanej grupy wykazuje znaczny spadek wartości wejściowej 36.207% z wartością wyjściową 35.062%, co oznacza zmianę w poziomie o 1,145% (p ≤ 0,01). W celu oceny zmian masy mięśniowej górnych kończyn i tułowia, wykazano statystycznie istotny wzrost, który odzwierciedla zmiany w całkowitej ilości mięśni szkieletowych (p ≤ 0,005). Ilość minerałów w badanej grupie wzrosła tylko o 0,091 kg, jednak wzrost ten potwierdzono na poziomie 0,1% istotności statystycznej (p ≤ 0,001). Podsumowanie. Wyniki te wskazują, że regularne wykonywanie ćwiczeń fizycznych w grupach starszych kobiet skutecznie zapobiega sarkopenii, otyłości oraz utrzymuje równowagę w udziale poszczególnych tkanek w stosunku do całkowitej masy ciała.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Purpose. The study aims at assessment of body composition and muscle mass distribution in advanced kayakers. Kayak paddlers should be characterized by large body mass with a significant percentage of muscle mass, especially in the trunk region. Basic procedures. The sample consisted of 26 kayakers. The body composition and muscle mass distribution were determined based on bioelectrical impedance analysis. Main findings. The subjects had large muscle mass and average fat mass. The percentage of body fat mass in the kayakers was observed to increase with age, whereas the muscle mass percentage decreased, with the exception of the limbs. Conclusions. BIA of body composition and distribution of muscle mass should be a standard diagnostic method to collect data on proper adaptation of kayakers to their training programs.
Background. Despite the fact that the world's research on sarcopenia has already entered its third decade the rules for its diagnosis are controversial. Doubts concern i.a. indexes of low muscle mass. The importance of the formulation of cut-off points for this parameter are emphasized. They should be specific to the population of the country in which the research on the age-related decline in muscle mass and strength is carried out. Objective. Despite the absence of Polish cut-off points for the selected indexes of muscle mass used in the diagnosis of sarcopenia we decided to calculate them. Materials and methods. 100 healthy women and 100 healthy men aged 18-39 years underwent the study of body composition based on bioimpedance analysis. Cut-off points were calculated for the following indexes: ALM (Appendicular Lean Mass index) and MMI (Muscle Mass Index) Results. The average age of analyzed group for women was 23,40 ± 4,25 years, while for men 24,74 ± 5,39 years and average BMI – respectively: 22,10 ± 3,30 kg/m 2 and 23,98 ± 2,72 kg/m 2 . The following cut-off points were calculated for ALM index: for women – 5.50 kg/m 2 and for men- 7.36 kg/m 2 , and for MMI index, respectively: 7,03 kg/m2 and 9,50 kg/m 2. Conclusions. The calculated cut-off points based on the results of the Polish population of young healthy people can be recommended for research on sarcopenia in Poland. Geriatria 2012; 6: 219-223.
PL
Wstęp. Pomimo że na świecie obszar badań nad sarkopenią wszedł już w trzecią dekadę, zasady jej diagnozowania wciąż budzą kontrowersje. Niejasności dotyczą m.in. wskaźników określających niską masę mięśniową. Podkreśla się znaczenie formułowania punktów odcięcia dla tego parametru, właściwych dla populacji kraju, w którym prowadzi się badania nad związanym z wiekiem spadkiem masy i siły mięśniowej. Cel pracy. Wobec braku polskich punktów odcięcia dla wybranych wskaźników masy mięśniowej stosowanych w diagnostyce sarkopenii, w ramach niniejszego opracowania podjęto próbę ich wyliczenia. Materiał i metody. Analizie składu ciała w oparciu o metodę bioimpedancji elektrycznej poddano 100 zdrowych kobiet i 100 zdrowych mężczyzn w wieku 18-39 lat. Punkty odcięcia opracowano dla następujących wskaźników: ALM (z ang. Appendicular Lean Mass index) oraz MMI (z ang. Muscle Mass Index). Wyniki. Dla analizowanej grupy kobiet średni wiek wynosił 23,40 ± 4,25 lat, z kolei dla mężczyzn 24,74 ± 5,39 lat, a średnie BMI – odpowiednio: 22,10 ± 3,30 kg/m 2 i 23,98 ± 2,72 kg/m 2 . Dla wskaźnika ALM wyliczono następujące punkty odcięcia: dla kobiet: 5,50 kg/m 2 i dla mężczyzn: 7,36 kg/m 2 , a dla wskaźnika MMI odpowiednio: 7,03 kg/m 2 i 9,50 kg/m 2 . Wnioski. Zaprezentowane w ramach niniejszego opracowania punkty odcięcia wyliczone w oparciu o wyniki polskiej populacji młodych zdrowych osób mogą być rekomendowane do badań nad sarkopenią w Polsce. Geriatria 2012; 6: 219-223.
Badanie składu ciała jest metodą umożliwiającą oszacowanie zawartości masy tkanki tłuszczowej, beztłuszczowej, mięśniowej oraz wody komórkowej i pozakomórkowej u człowieka. Odgrywa istotną rolę w ocenie składu ciała w stanach nieprawidłowego odżywienia np.: otyłość, głodzenie, wyniszczenie, a także w wielu chorobach, podczas których dochodzi do nieprawidłowych zakresów zawartości poszczególnych składników ciała, zwłaszcza gdy towarzyszą im zmiany w zakresie zawartości tkanki mięśniowej i tłuszczowej oraz wody w organizmie. W pracy przedstawiono założenia teoretyczne, techniki oraz wybrane przykłady badań klinicznych i populacyjnych z zastosowaniem metody analizy bioimpedancji elektrycznej. Autorzy przedstawiają możliwości wykonywania pomiarów bioimpedancji elektrycznej w codziennej praktyce klinicznej, zarówno przez lekarzy, jak i fizjoterapeutów.
EN
The study of body composition is a method to determine the content of fat mass, lean mass, muscular and cellular and extracellular water in humans. It plays an important role in the assessment of body composition in states such as improper nutrition: obesity, starvation, cachexia, and in many diseases in which there are invalid content ranges for the individual components of the body, especially when accompanied by changes in the content of muscle tissue and fat and body water. In this paper the theoretical assumptions, techniques, and selected examples of clinical and population trails using the analysis electrical bioimpedance are presented. The authors present the possibility of taking electrical bioimpedance measurements in everyday clinical practice, both by doctors and physiotherapists.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Choroby naczyń mózgu, których najbardziej dramatycznym powikłaniem jest udar, od wielu lat są w centrum zainteresowania wielu badaczy. Celem pracy było określenie wpływu wybranych zabiegów fizjoterapeutycznych na kształtowanie się ruchomości i obwodów w obrębie kończyn górnych i dolnych u osób po udarze niedokrwiennym mózgu. Badaniami objęto 40 osób, mężczyzn i kobiet, w wieku 35-71 lat. Po zastosowanym leczeniu fizjoterapeutycznym zaobserwowano wyraźną poprawę ruchomości w stawach kończyn górnych i dolnych w obu grupach badawczych. Natomiast nie stwierdzono znaczącego przyrostu masy mięśniowej po 6 tygodniowym okresie usprawniania.
EN
Diseases of cerebral vessels, where ischemia is the most dramatic complication, have been studied for many years. The goal of this examination was to determine the influence of selected physiotherapeutic procedures on the changes of mobility and dimensions within the upper and lower limbs in patients after cerebral ischemia. Studies included 40 patients of 35-71 years of age; the individuals were divided into groups with regard to sex. A significant improvement of mobility in the upper and lower limbs* joints in both research groups was observed after the physiotherapeutic procedures. On the other hand, no significant muscle mass increase was observed after a 6-week period of rehabilitation.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.