Rozwój aplikacji wykorzystujących technologie trójwymiarowe zależy od kosztów i czasu przygotowania takich aplikacji. Oba te czynniki można poprawić wykorzystując interaktywne obiekty trójwymiarowe wielokrotnego użytku opisane stosownymi metadanymi, w szczególności metadanymi opisującymi cechy interakcji tych obiektów. Pomimo istnienia szeregu standardów metadanych obiektów multimedialnych, takich jak np. MPEG- 7, brakuje rozwiązania dla opisu interakcji. W niniejszym artykule zaprezentowano nowe podejście do konstrukcji metadanych opisujących interakcje o nazwie Model Interakcji Multimedialnych (MIM). W modelu tym interakcja opisywana jest nie jako komunikacja między obiektami, ale jako reakcja jednego obiektu na zdarzenie, jakie zaszło w trójwymiarowym świecie. Takie podejście pozwala na zastosowanie MIM jako uniwersalnego narzędzia do budowy metadanych opisujących interakcje obiektów.
EN
Fast development of software and hardware technologies, especially in the visualization field, drives the growth of advanced applications that employ three dimensional user interfaces. Cost and time efficient development of new interactive three dimensional systems requires reusable interactive 3D objects. Such objects have to be self-contained and associated with metadata, because metadata is required to automate searching for objects with specific properties. Object geometry and semantic metadata can be built with existing metadata standards like MPEG-7, while there is no solution for object interaction metadata. In the paper, a new approach to interaction metadata, called Multimedia Interaction Model (MIM), is presented. With MIM an interaction is described not as communication between objects, but as a reaction of one object to events that happen in a three dimensional world. An interaction is decomposed into three elements: Event, Condition and Action. Such decomposition makes the MIM approach applicable to almost any interaction, which in effect allows using MIM as a universal tool for describing object interaction properties.
Libraries have lost their former monopoly on creating metadata. Currently, the internet abounds in many non-library-related websites whose work is based on metadata resources that are sometimes created by merging (or aggregating) the resources of the largest libraries. In such a heterogeneous environment, it is of fundamental importance to find a solution to the problem of the interoperability of systems at all levels, including the metadata level. The interoperability of metadata – defined as the ability of two or more systems or their parts (using different hardware and software, with different data structures and interfaces) to exchange data with a minimal loss of content and functionality (NISO) – can be achieved in various ways, depending – among other things – on whether this process is planned before the creation of the metadata, or whether it concerns resources which have already been created in different systems and formats. There are two distinct approaches to metadata cooperation: one is traditional, authoritative and objectivist, while the other is constructivist and relates to the development of new information technologies. Special attention has been paid not only to new possibilities, but also to the importance of the cooperation of metadata that results from the globalisation of the processes of its creation and the sharing of metadata in so-called data clouds (Linked Data).
PL
Biblioteki utraciły swój dawny monopol na tworzenie metadanych. Obecnie w Sieci funkcjonuje wiele niebibliotecznych serwisów, których praca opiera się na zasobach metadanych, czasem powstających na drodze scalania (agregacji) zasobów największych bibliotek. W tak heterogenicznym środowisku zasadniczego znaczenia nabiera rozwiązanie problemu współdziałania systemów na wszystkich poziomach, w tym na poziomie metadanych. Współdziałanie (interoperacyjność) metadanych, definiowane jako zdolność dwóch lub więcej systemów lub ich części pracujących na różnym sprzęcie i oprogramowaniu, o różnych strukturach danych i interfejsach, do wymiany danych z minimalną utratą treści i funkcjonalności (NISO), osiągane może być różnymi sposobami, w zależności między innymi od tego, czy proces ten jest zaplanowany przed tworzeniem metadanych, czy dotyczy zasobów już powstałych w różnych systemach i formatach. Wyróżniono dwa punkty widzenia na problemy współdziałania metadanych: tradycyjny, autorytatywny i obiektywistyczny oraz konstruktywistyczny, związany z rozwojem nowych technologii informacyjnych. Szczególną uwagę zwrócono na nowe możliwości, ale i potrzeby współdziałania metadanych wynikające z globalizacji procesów ich tworzenia i udostępniania w tak zwanej chmurze danych (Linked Data).
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.