In the paper the influence of the reactive modifier, 1,3-phenylene dimaleimide (BMI), on the end-use properties and interphase structure of commingled post-consumer polyolefine waste (POW) has been studied. It was found that when the optimal BMI level and processing temperature was applied, improvement of mechanical properties in POW was almost 50 % higher relative to the respective uncompatibilised POW. When polyolefine waste was used as a matrix for composites containing 60 % w/w of magnesium hydroxide (MgOH)2 the use of BMI has led to the formation of composites having strength more than 100% higher that of the unmodified composites.
PL
Przedstawiono wpływ reaktywnego modyfikatora 1,3-fenyleno dimaleimidu (BMI) na właściwości użytkowe i strukturę fazową pokonsumpcyjnych mieszanych odpadów poliolefinowych (POW). Wykazano, że przy optymalnej zawartości BMI i właściwej temperaturze przetwórstwa uzyskuje się blisko 50% poprawę właściwości mechanicznych w porównaniu z niekompatybilizowanym POW. Jeśli zastosować odpady poliolefinowe jako osnowę kompozytu zawierającego 60% wag. wodorotlenku magnezu (MgOH)2 użycie BMI umożliwia uzyskanie wytrzymałości większej o ponad 100% w porównaniu do kompozytów niemodyfikowanych.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The paper deals with an assessment of the influence of the parameters of a mixture to be used in the production of briquettes on their mechanical strength. Special attention has been paid to the influence of the particle size of the used materials. For the analysis of the mechanical strength indices a complex independent variable was applied, which takes into account both the binding agents content and the particle size of the briquetted material. It has been shown that the application of such an independent variable allows more accurate assessment of the fineness influence on the quality of the produced briquettes.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The subject of this paper are the properties of ceramic insulators responsible for transmission of mechanical stresses due to their construction and destination. Taking into account the information about failure of the insulators, the effect of electrical stresses imposed on the insulator structure by the electric field can be neglected. In view of this fact, our considerations concern the parameters characterising short and long-term mechanical strengths and the method of forecasting the minimal time to the mechanical failure.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Opisano różnice mikrostrukturalne powstające po ceramizacji komercyjnych kompozytów silikonowych stosowanych na ognioodporne pokrycia przewodów elektrycznych. Z punktu widzenia zastosowania tych materiałów bardzo istotne jest, aby powstająca w trakcie degradacji polimerowego składnika warstwa ceramiczna była w stanie zapewnić odpowiednią wytrzymałość osłony oraz jej integralność (ciągłość). Zbadano mikrostruktury powstające w trakcie ceramizacji kompozytów w zakresie wartości temperatury 600-1050°C oraz oszacowano wytrzymałość tworzyw po ceramizacji.
EN
The paper describes microstructural differences created during ceramization of commercially manufactured silicone composites used for fire resistant shields of electrical cables. From application point of view is crucial that degradation of polymer component has to result in the creation of ceramic layer, which could prevent adequate strength and integrity of cable shield. Microstructures of the composites subjected to ceramization in the temperature range 600-1050°C were determined, as well as strength of the ceramized materials estimated. It was recognized that the way of polymer decomposition, determined the porosity of ceramized structure. The lowest porosity after ceramization at 600 and 800°C showed polymer with the higher temperature of decomposition temperature. Microstructural observations confirmed differences came from the different mineral composition of investigated materials. Porosity in all investigated samples evolved in different way with the increase of ceramization temperature. Analyses showed that in samples A and B porosity has changed significantly after firing at 1050°C. The total porosity was reduced about 50% when compared with porosity after firing at 600°C. Porosity in sample E was much more stable with temperature, and contrary to A and B, at the highest firing temperature the total volume of open porosity was increased. Results of performed investigations indicate that the suitable ceramized layer could be achieving by a few methods (different composition of the material). Performed experiments suggest that the range of temperature of 600-800°C is decisive for the integrity of ceramized material. At this range the ultimate degradation of polymer component takes place and ceramic phases present in the composite are not bounded so fast. In composites with increased polymer matrix degradation temperature, the microstructure of ceramized structure shows the lowest porosity and the highest strength what is profitable for application of such materials.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Wsporcze izolatory stacyjne są narażone głównie na obciążenia zginające. Przy dużych prądach zwarcia zmienne siły zginające izolator mogą osiągać wartości przekraczające znamionową wytrzymałość izolatorów. Rozpoczęte w Instytucie Energetyki prace nad wytrzymałością izolatorów wsporczych przy cyklicznym obciążeniu zginającym powinny pozwolić na sformułowanie kryterium doboru kompozytowych izolatorów wsporczych do pracy w warunkach narażenia na obciążenia zmienne, a także na przyjęcie odpowiednich wymagań dla tego rodzaju izolatorów.
EN
Station post insulators are mainly subjected to cantilever loads. At high values of short-circuit currents the dynamic cantilever loads can reach values higher than specified cantilever loads. At the Institute of Power Engineering (IEn) has been recently taken up research works on mechanical strength of composite station post insulators subjected to cyclic cantilever loads.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule przedstawiono rozwiązania konstrukcyjne kompozytowych obudów wewnętrznych i elastomerowych osłon zewnętrznych beziskiernikowych ograniczników przepięć średniego napięcia (SN) służących do ochrony izolacji odpowiedzialnych elektroenergetycznych urządzeń stacyjnych, np. transformatorów o napięciu do kilkudziesięciu kilowoltów. Przedstawiono zalety i wady zarówno obudów wewnętrznych jak i osłon zewnętrznych napowietrznych ograniczników SN. Zaprezentowano wyniki prób mechanicznych na zginanie i rozciąganie. Stwierdzono spełnienie kryterium wytrzymałościowego, jakim jest wytrzymywany moment zginający większy niż 250 Nm w przypadku wszystkich badanych ograniczników. Omówiono rozwiązanie konstrukcyjne ograniczników przepięć ASI pełniących rolę izolatorów odciągowych. Przedstawiono wyniki prób mechanicznych na rozciąganie ograniczników poddanych długotrwałym udarom prądowym i stwierdzono, że udar prądowy nie prowadzi do istotnego osłabienia konstrukcji mechanicznej ogranicznika ASI.
EN
This paper describes the solution of construction the composites internal housings and silicon rubber external housings of the metal oxide surge arresters (for medium voltage), which protect the insulation of the station apparatus (transformers) the electroenergetic system. The advantages and faults for both: internal and external housings of the surge arresters, were showed. The results of mechanical testes for flexion and tension, were presented. It was found that the withstanding criterion as the flexion moment more the 250 Nm for all samples is satisfied. The solution of the construction ASI surge arresters as a tension insulators, was considered. The results of the tension tests of the surge arrester, tested with the use of the current impulse, are showed. It was found that the current impulse doesn’t lead to fundamental mechanical weakness of the construction the ASI surge arrester.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Zbadano wpływ czterech domieszek stabilizujących lepkość (DSL) na zawartość powietrza i konsystencję oraz wytrzymałość na ściskanie i zginanie samozagęszczalnej zaprawy i betonu. Stwierdzono, że zarówno rodzaj, jak i ilość dodatku DSL wpływa na właściwości samozagęszalnych zapraw. Dodatek DSL w formie kopolimeru zwiększa wytrzymałość zapraw natomiast metyloceluloza w mniejszym stopniu. W przypadku betonu dodatek DSL w formie kopolimeru zmniejsza wytrzymałość, przy czym zmiana ta jest minimalna. Równocześnie następuje znaczny wzrost wytrzymałości napowietrzonego BSZ w wyniku dodatku DSL.
EN
The influence of four viscosity modifying agents VMA on air entrainment and consistency as well as the compressive and flexural strength of self-compacting mortars and concretes were examined. It was established that kind and content of VMA effects the properties of self-compacting mortars. The addition of VMA as copolymer increases the strength of mortars, but methyl cellulose type agent in much lower degree. In the case of copolymer VMA decreases strength, however, this change is very small. Simultaneously a significant increase of aerated SCC strength occurs with VMA addition.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Prowadzono badania nad uzyskiwaniem połączeń adhezyjnych pomiędzy blachami stalowymi w procesie wtryskiwania Poliamidu 6. Jakość połączeń adhezyjnych oceniano badając ich wytrzymałość na ścinanie w funkcji zastosowanych parametrów wtryskiwania: temperatur wtryskiwanego tworzywa polimerowego w zakresie 250-275°C, ciśnień wtryskiwania 85 MPa, 90 MPa i 100 MPa oraz temperatury formy w zakresie 70-110°C. Na podstawie badań wytrzymałości na ścinanie stwierdzono, że największe wytrzymałości na ścinanie uzyskiwano dla temperatury tworzywa polimerowego 255°C i temperatury formy 80°C, natomiast zastosowane ciśnienia wtryskiwania nie miały większego wpływu na wytrzymałość na ścinanie wytworzonych złączy polimer-metal.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono wyniki prac związanych z procesem wytwarzania kompozytów Al2O3-Mo, zaprezentowano również wybrane właściwości otrzymanych kompozytów. Proszki obu składników po odpowiedniej preparatyce (mieszanie na mokro z dodatkiem alkoholu etylowego) były spiekane swobodnie lub spiekane pod ciśnieniem. Stosunek udziałów poszczególnych składników - Al2O3 do Mo (w % obj.), w próbkach kompozytu wynosił 25/75, 50/50 i 75/25. Badania prowadzono z wykorzystaniem mikro- i nanoproszków Al2O3. Przeprowadzono badania kinetyki spiekania materiału kompozytowego w zakresie temperatur 1600 + 1850° C. Ostateczne formowanie materiałów prowadzono techniką spiekania swobodnego oraz techniką spiekania pod ciśnieniem. W wyniku przeprowadzonych prac technologicznych uzyskano materiały kompozytowe o wysokiej gęstości względnej (powyżej 95% gęstości teoretycznej). Stwierdzono występowanie zależności pomiędzy uzyskiwanymi wynikami gęstości a rodzajem materiałów wyjściowych oraz warunkami procesu otrzymywania kompozytów. Stwierdzono również, że w jednakowych warunkach technologicznych procesu spiekania możliwe jest uzyskanie kompozytów Al2O3-Mo o zbliżonej gęstości względnej, niezależnie od składu chemicznego. Jest to szczególnie istotne w projektowaniu i technologii materiałów z gradientem składu. Artykuł zawiera również wyniki badań mikrostruktury otrzymanego kompozytu oraz jego właściwości - gęstości, porowatości, twardości i wytrzymałości na zginanie.
EN
In this paper the results of experiments concerning the manufacturing process of Al2O3-Mo composite have been presented. The chosen properties of obtaining composites have been presented as well. The initial powders after appropriate preparation (wet mixing with ethyl alcohol agent) were sintered or hot pressed. The contents of Al2O3 and Mo in the samples of composite were 25/75, 50/50 and 75/25 in % by volume. The experiments were conducted on different grain size of ceramics particles (micro- and nanopowders). There was elaborated the kinetics of Al2O3-Mo sintering process at 1600 +1850° C temperature range. Finally the densification of specimens were conducted using pressureless sintering or hot pressing method. The technological tests allowed to obtain composite materials with high relative density (> 95% of theoretical density). There was stated that is close relation between the densities results of obtained materials, type of starting materials and technological conditions of sintering process. There was also stated that is possible obtaining of Al2O3-Mo composite materials with close related densities (independently on chemical composition) in the same technological conditions. This fact is very important in designing and creation of functionally graded materials. The parameters examine included: density, porosity, hardness and bending strength. The microstructure of obtained composite materials were characterised using optical microscopy.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The phenomenon of silicone rubber ceramization is based on preventing the release of volatile compounds resulting from the thermal decomposition of the polymer matrix through the creation of a ceramic coating on the composite surface. Usually, the coating is composed of mineral filler particles, combined with a fluxing agent. The ceramic barrier created is to protect the copper wire inside the cable from melting, which is additionally strong enough to maintain the mechanical integrity of the electrical circuit. The paper presents experimental data on the mechanical properties of silicone rubber composites, the morphology and strength of their ceramized layer and associated thermal characteristics and flammability of the materials. The results were analysed in terms of their material composition, type, size and surface modification of the mineral fillers. The composite with wollastonite exhibited the most stable structure and properties. Their porosity was the least dependent on the thermal conditions of ceramization, leaving a considerable amount of sub-micron pores up to the highest temperatures.
PL
Zjawisko ceramizacji kauczuku silikonowego polega na przeciwdziałaniu uwalnianiu się lotnych związków powstających w wyniku termicznej dekompozycji matrycy polimerowej, poprzez utworzenie ceramicznej powłoki na powierzchni kompozytu. Najczęściej powstaje ona wskutek połączenia cząstek napełniaczy mineralnych za pomocą szklistego topnika. Tego typu ceramiczna bariera ma za zadanie zabezpieczyć miedzianą żyłę wewnątrz przewodu elektrycznego przed stopieniem, będąc jednocześnie na tyle wytrzymałą mechanicznie, aby zapewnić integralność obwodu elektrycznego. W niniejszej pracy zaprezentowano wyniki badań właściwości mechanicznych silikonowych kompozytów ceramizujących, badania morfologii i wytrzymałości powstającej fazy ceramicznej oraz związane z tym zjawiskiem: charakterystykę termiczną i palność badanych materiałów. Uzyskane wyniki badań analizowano z punktu widzenia składu materiału, rodzaju, rozmiaru oraz modyfikacji powierzchni napełniaczy mineralnych. Najbardziej stabilną strukturą i właściwościami odznaczały się kompozyty zawierające wollastonit. Ich porowatość była najmniej zależna od termicznych warunków ceramizacji, zachowując znaczną zawartość porów o rozmiarach submikronowych aż do najwyższych temperatur.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W drugiej części artykułu opisano podstawowe informacje dotyczące właściwości spoiw polimerowych stosowanych w procesach formowania tworzyw ceramicznych. W pracy uwagę skupiono na wpływie ciężaru cząteczkowego (Mw), temperatury zeszklenia (Tg) i kąta zwilżania spoiw (Kz) na parametry kształtek ceramicznych z tlenku glinu przed i po procesie spiekania.
EN
In second part of the paper essential informations related of polymeric binder's properties in molding processes of ceramic materials were described. In this work attention has been focused on influence of molecular weight (Mw), glass transition temperature (Tg) and wetting angle (Kz) of the binders on alumina sample parameters before and after sintering.
12
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Na osnowie tlenku glinu modyfikowanego dwutlenkiem cyrkonu opracowano materiał ceramiczny w postaci granulatu przeznaczonego do prasowania izostatycznego i formowania wyrobów odpornych na nagłe zmiany temperatury do 1000 stopni Celsjusza. Badania oparto na trzech rodzajach tlenku glinu modyfikowanych krzemianem cyrkonu, dwutlenkiem krzemu, mullitem i związkami magnezu w ilości 1,3 i 20% masowych. Z każdej modyfikowanej masy formowano próbki badawcze w formie belek do wykonania badań fizyko-mechanicznych i prób szokowania za pomocą zimnego powietrza. Analizowano wybrane właściwości fizyczne i mechaniczne, zmiany mikrostruktury po przeprowadzeniu szoku termicznego w zakresie temperatur 200-1000 stopni Celsjusza. Z materiału ocenionego najlepiej pod względem wytrzymałości na szok cieplny formowano na linii produkcyjnej prototypowe wyroby, dla których przeprowadzono badania użytkowe i eksploatacyjne w warunkach przeznaczenia. Według opinii użytkowników wyroby wykonane z wytypowanego granulatu spełniają kryterium odporności na szoki termiczne.
EN
A new granulated ceramic material resistant to thermal shocks up to 1000 degrees centigrade has been developed for isostatic pressing. Three different types of alumina were used a base for modifications with zirconium silicate, zirconia, mullite and magnesium compounds in 1, 3 and 20 weight percent. Test beams were formed of each granulate for physical and mechanical and thermal shock tests in cold air. After shock tests at 200-1000 degrees centigrade chosen physical, mechanical properties and changes of microstructure were examined. Prototype products were formed in a production line using the best evaluated material and tested in a destination condition. The produced pieces have fulfilled the final user requirements for shock resistance products.
13
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem anionowych i kationowych spoiw poliuretanowych w procesie prasowania tlenku glinu. Wszystkie dyspersje poliuretanowe zostały otrzymane metodą inwersji faz. Zaprezentowano rezultaty prac dotyczących zdolności do zagęszczenia otrzymanych granulatów z ich udziałem oraz podstawowych właściwości materiałów w stanie surowym i po spiekaniu otrzymanych metodą prasowania jednostronnego. Wykazano, że na właściwości uzyskanych tworzyw zasadniczy wpływ ma chemiczny "charakter" spoiw polimerowych.
EN
The paper presents the investigations on application of cationic and anionic polyurethane binders in die pressing of alumina powder. Polyurethanes were prepared by phase inversion method and given as a dispersion form. The results of studies of polyurethane binders on thickening ability of alumina powder and typical parameters of green and sintered samples obtained by them by die pressing are presented. It was shown that physico-mechanical properties of green and sintered samples depend on quantity and chemical "character" of polymeric binders.
14
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Wytwarzano połączenia adhezyjne typu polimer-metal poprzez wtryskiwanie poliamidu 6 umacnianego 30% włókien szklanych pomiędzy blachy stalowe oznaczone, jako DC04 przeznaczone do głębokiego tłoczenia. Zastosowano następujące parametry procesu wtryskiwania: ciśnienie wtryskiwania - 95MPa, temperatura płynnego polimeru PA6 - 255°C a temperatura formy wtryskowej - 80°C. Zastosowano różne rodzaje obróbki powierzchni blachy stalowej; obróbkę strumieniowo-ścierną elektrokorundem F60, trawienie wodnym roztworem kwasu siarkowego, trawienie wodnym roztworem kwasu solnego, oraz metody łączone - obróbka strumieniowo-ścierna a następnie trawienie roztworem kwasu solnego bądź siarkowego. Dla tak przygotowanych powierzchni mierzono kąty zwilżalności i określano energię swobodną w celu korelacji wartości energii swobodnej z wytrzymałością złącz na ścinanie. Badania wytrzymałościowe złączy na ścinanie pozwoliły ustalić, że najlepszą wytrzymałość na ścinanie 2,3 MPa uzyskiwano przy zastosowaniu obróbki strumieniowo-ściernej korundem F60, trawienie kwasem solnym, nakładaniu aktywatora oraz podkładu Primer 204N (obróbka oznaczona jako HyAP). Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy wartością energii swobodnej blach po zastosowanych obróbkach i wytrzymałością na ścinanie złącz polimer-metal wytwarzanych poprzez wtryskiwanie.
EN
The adhesion joints of polymer-metal type produced by injection molding of Polyamide 6 strengthened with 30% of glass fibers between DC04 steel sheets for deep drawing were manufactured. The following injection molding parameters were applied: injection molding pressure of 95 MPa, temperature of liquid Polyamid 6 of 255°C and the temperature of injection mold of 80°C. The different treatments of steel sheets were applied: the abrasive blasting with corundum F60, etching with the aqueous solution of sulfuric acid, the aqueous solution of hydrochloric acid and combined methods - the abrasive blasting and then etching with the aqueous solution of sulfuric acid or hydrochloric acid. For such prepared surfaces the wetting angles were measured and on this base the free energy values were calculated in order to correlate the free energy values with shear strength of produced joints. On the base of the shear strength investigations there was ascertained that the best shear strength of 2.3 MPa was achieved applying the abrasive blasting with corundum F60, etching with hydrochloric acid, covering of the joint surface with the activating agent and with the ground coat Primer 204N (designation of samples HyAP). No correlation between free energy of sheets after applied treatments and the shear strength of produced joints polymer-metal by injection molding was ascertained.
15
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W ramach pracy opracowano konstrukcję i technologię wytwarzania odlewanych lemieszy do pługów obracalnych i zagonowych. Sformułowano wymogi jakim muszą sprostać lemiesze z punktu widzenia tworzywa odlewniczego, jak też samej konstrukcji odlewu. Jako tworzywo odlewnicze przeznaczone na odlewy lemieszy próbnych wytypowano niskostopowe żeliwo sferoidalne hartowane z przemianą izotermiczną (ADI). Sporządzono wstępny model lemiesza dla potrzeb symulacji komputerowej. Na jej podstawie opracowano koncepcje modeli konstrukcyjnych lemiesza prawego i lewego do pługa obracalnego produkcji polskiej oraz nakładki do tych lemieszy. Następnie opracowano technologię i wykonano prototypową partię odlewów, którą przebadano pod kątem trwałości eksploatacyjnej.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Otrzymano hydroksyapatyty zmodyfikowane manganem (MnHAp) poprzez współstrącenie manganu i wapnia z jonami PO4 (3-) (zawartość manganu wyniosła od 0,1% mas. do 1,0% mas.). Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu dodatków Mn na: zachowanie się podczas spiekania, strukturę, stabilność termiczną, barwę, wytrzymałość mechaniczną oraz stabilność chemiczną bioceramiki hydroksyapatytowej dotowanej manganem.
EN
The Mn modified hydroxyapatites (MnHAps) were prepared by coprecipitation of manganese and calcium with PO4 (3-) ions (the content of Mn ranged from 0,1 wt.% to 1,0% wt.%). The aim of this work was to study the effect of Mn additions on: sintering behavior, structure, thermal stability, color changes, mechanical strength and chemical stability of manganese doped hydroxyapatite bioceramics.
17
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Badano urabialność samozagęszczających się betonów, zbrojonych włóknami stalowymi. Stwierdzono, że 0,5% dodatek włókien stanowi optymalną zawartość, jeżeli bierze się pod uwagę urabialność mieszanki oraz wytrzymałość stwardniałego betonu. Urabialność jest gorsza, natomiast wytrzymałość ulega znacznemu zwiększeniu, jednak te zmiany zależą od długości i zawartości włókien stalowych w mieszance. Z punktu widzenia urabialności dobrze jest stosować krótsze włókna, przy większym udziale objętościowym; można wówczas otrzymać lepszą jednorodność mieszanki betonowej. Jednak stwierdzono pewne zakłócenia w równomiernym rozmieszczeniu dłuższych włókien w mieszance betonowej. Korzystne byłoby przeprowadzenie badań właściwości mieszanki i stwardniałego betonu w szerszej skali przemysłowej, przy wykorzystaniu tak zwanego "współczynnika włóknistości".
EN
The workability of steel fiber reinforced self compacting concrete mixes was investigated. It was found that 0.5% content of steel fibers is an optimum as far as the workability of the mixes and the strength of hardened concrete is regarded. The workability is lowered and the strength is significantly better, but these changes depend on the length and volume ratio of steel fibers in the mixture. From the workability point of view it is suitable to use short fibres at higher volume ratio; the better homogenity of concrete mix could thus be obtained. However, some disturbances dealing with the uniform distribution of longer fibers throughout the concrete matrix are observed. The industrial studies on the effect of steel fibres on the properties of the mix as well as hardened concrete, based on so called "fiber factor" are to be recommended.
18
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule przedstawiono nowe rozwiązanie konstrukcyjne głowicy wytłaczarskiej do wytwarzania rur z polietylenu. Cechą znamienną głowicy jest to, że część stożkowa rdzenia od strony dyszy oraz część stożkowa dyszy od strony rdzenia mają na swych powierzchniach zwoje rozmieszczone po linii śrubowej, które są przesunięte względem siebie. Tworzą one kanał, w którym tworzywo przepływające przez niego zostaje skręcone po linii śrubowej. Tak ukształtowana rura ma większą wytrzymałość mechaniczną.
EN
A new design for extrusion head for manufacturing of polyethylene pipes was presented in this article. A significant feature of the head is a part of the conical core of the conical nozzle and the nozzle port of the core are on their surfaces spaced ribs in helical path, which are shifted relative to each other. They form a channel in which the flowing plastic is twisted in a helix. That shaped pipe has a higher mechanical strength.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The epoxy compositions containing epoxy resin Epidian 6 (product of Zakłady Chemiczne "Organika-Sarzyna" in Nowa Sarzyna) and the synthesized diallyl ether of butane-1,4-diol (DAEB-1) or diallyl ether of but-2-ene-1,4-diol (DAEB-2) as diluents and modifiers have been investigated. The epoxy resin was hardened by commercial 1-butylimidazole (1BI, Aldrich). For the compositions/composites with diallyl ethers, commercial dibenzoyl peroxide (DBPO, Aldrich) in amount 1 phr for ether was used. Content of ethers in the epoxy compositions was changed in the wide range of 1 to 10% wt. The epoxy composites were hardened thermally at temperature of 120°C during 2 h. The curing process of epoxy-ether system was monitored by DSC Q-100 (TA Instruments) and ARES rheometer (Rheometric Scientific). The glass transition values of epoxy materials were measured by DMA Q-800 (TA Instruments). The mechanical strengths of composites were determined in accordance with standards PN-ISO 527 and PN-EN ISO 178 with using of testing machine Instron 4206, Instron Corporation. The best results were achieved for composition/composites with the content of allyl ethers from 1 to 5% wt.
PL
Badano kompozycje i kompozyty epoksydowe, których głównymi składnikami były: żywica epoksydowa Epidian 6 (produkt Zakładów Chemicznych "Organika-Sarzyna" w Nowej Sarzynie) i zsyntetyzowane etery diallilowe: butan-1,4-diolu (DAEB-1) oraz butan-1,4-diolu (DAEB-2) użyte jako rozcieńczalniki i modyfikatory. Żywicę epoksydową utwardzano za pomocą 1-butyloimidazolu (1BI, Aldrich), stosowanego w ilości 1 cz.wag. na 100 cz.wag. żywicy; natomiast jako środka sieciującego etery użyto nadtlenku benzoilu (DBPO, Aldrich) w ilości 1 cz.wag na 100 cz.wag. żywicy. Etery stosowano w zakresie wagowym od 1 do 10% wag. w stosunku do żywicy. Proces sieciowania został określony poprzez badania DSC wykonane na aparacie Q-100 firmy TA Instruments oraz reometrze naprężeniowym ARES (Rheometric Scientific), temperatura zeszklenia kompozytów została oszacowana przy użyciu aparatu Q-800 (TA Instruments). Kompozycje epoksydowe były utwardzane termicznie w temp. 120°C przez 2 godziny. Określano wytrzymałość mechaniczną zgodnie z normami PN-ISO 527 i PN-EN ISO 178 przy użyciu maszyny wytrzymałościowej Instron 4206. Najlepsze rezultaty uzyskano dla kompozytów zawierających od 1 do 5% wag. eteru allilowego.
20
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Geometria ziarna ściernego posiada duży wpływ na jego zdolność skrawną oraz na dokładność wymiarową i kształtową obrabianej powierzchni. Z tego powodu znajomość kształtu ziaren ściernych i ich właściwości geometrycznych bardzo pomaga w takim sterowaniu procesem produkcyjnym narzędzi do obróbki szlifowaniem, aby otrzymane efekty obróbki ściernej były zgodne z oczekiwanymi.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.