W nowej sytuacji demograficznej, ekonomicznej i kulturalnej "idei dzieła architektonicznego" nie wystarczy sprowadzić wyłącznie do "dzieła sztuki". Architekturę trzeba traktować jako szeroko pojmowane rzemiosło, z którego może dopiero wyłonić się dzieło. Dla Richarda Sennetta, dobry rzemieślnik to ten, który "szuka rozwiązań pozwalających mu odkrywać wciąż nowe obszary. Rozwiązywanie problemów i ich wynajdywanie są w jego umyśle nierozerwalnie ze sobą związane".
EN
In the future demographic, economic and cultural contexts the idea of an 'Architectural Masterpiece' couldn't survive, if reduced to a mere 'masterpiece of art'. To save architecture, we must consider it as a craftsmanship in the broad sense of the term, from which a masterpiece may emerge. "The Craftsman" described by Richard Sennett in his recent book, "uses solutions to uncover new territory. Problem solving and problem finding are intimately related in his mind".
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Pojęcie "dzieło" architektury należy zdefiniować od nowa, ponieważ jego znaczenie zostało zatarte poprzez wymienne używanie z terminem "ikona". Jest to efekt wpływu kultury masowej na architekturę, czego objawem jest również działający system "star-architects" skutkujący intronizacją dzieł "wybitnych" poprzez aklamację w oparciu o mechanizmy rynkowe i stosowanie coraz dalej idącej literalności reprezentacji, wypierającej autentyczne wartości architektoniczne.
EN
The term "canonic work of architecture and/or architectural masterpiece" should be redefined, because its meaning has been polluted by the interchangeably used term "icon". This is the result of the influence of the mass culture upon architecture, another symptom of which is the functioning of the "star-architects" system. All this results in enthronement of so-called masterpieces by acclamation, on the basis of the market mechanisms and literalness of representation, pushing out the authentic architectural values.
Cyprian Norwid’s correspondence is an important element of his critical reflection. From the critical remarks contained in it the image of literature appears as a collection of masterpieces situated in the space of eternal truths and universal values based on the highest intellectual, moral and esthetic standards. According to Norwid a critic’s role consists mainly in searching for outstanding works and recording crucial literary facts. In his assessment of contemporary literary life, however, Norwid used the above rules in an inconsistent way: vast areas of Polish literature of those times (among them being the 19th century novel) remained outside his critical judgments, and his opinions resulted not only from his absolutist strategy of “tracking down masterpieces”, but also from accidental reading practice of a “usual” reader entangled in everyday life.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.