The institution of the house of correction for the clergy (also called “priestly prisons”) represented a special institution for priests who were guilty of violating their duty or manners, but also for priests who were ill (physically or psychologically). The priest who was considered to be reformed (corrected) could be released back into pastoral service. Priests located in clerical prisons were not “dangerous criminals”, but rather offenders. The house of correction in Mírov had its own rules: instructions for the dean of Mohelnice (with the duty of visitation), for the chaplain of Mírov (the superior of the house of correction in Mírov), service staff and for the incarcerated priests, of course. These instructions represented very well thought-out regulations. Based on these, we can also picture the functioning of this institution, and outline the fates of the incarcerated priests (depending upon the preserved archival sources).
PL
Instytucja domu „korekcyjnego” dla duchowieństwa (zwanego również „więzieniami kapłańskimi”) stanowiła szczególną instytucję dla kapłanów, którzy byli winni naruszenia ich obowiązków i sposobów postępowania, ale także dla kapłanów chorych (fizycznie lub psychicznie). Kapłan, który został uznany za zreformowanego (poprawionego), mógł zostać zwolniony z powrotem do służby duszpasterskiej. Kapłani znajdujący się w kleryckich więzieniach nie byli „niebezpiecznymi kryminalistami”, ale raczej przestępcami. Dom „korekcyjny” w Mírov miał własne reguły: instrukcje dla dziekana w mieście Mohelnice (z obowiązkiem wizytacji), dla kapłana Mírova (przełożonego domu korekcyjnego w Mírov), personelu obsługi i dla więzionych kapłanów. Te instrukcje przedstawiają bardzo dobrze przemyślane przepisy. Opierając się na nich, można wyobrazić sobie funkcjonowanie tej instytucji i przedstawić losy więzionych kapłanów (w zależności od zachowanych źródeł archiwalnych).
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.