This text deals with the issue of making social policy coherent with the social message of the Second Vatican Council Pastoral Constitution Gaudium et Spes. It seems essential to examine the particular relationship between politics and religion in Poland. Politics, and in particular social policy is carried out by people who, in the main, belong to the two communities simultaneously: and religious ones. They are active politicians and also Christians. The problem of coherence between what they do in politics and what they confess because of their Christian identity arises here. The author of the article investigates the issue, framed in this way. He does this by referring to the concept of politics practiced “in a Christian way”. For reasons of clarity, he accentuates the need to adopt an appropriate axiology and appropriate ethics. The right basis is needed for social policy, and this is integral anthropology, especially Christian personalism. According to the social message of Gaudium et Spes, social policy should take up its tools with the aim of “prudent care for the common good”. In practice, this means care primarily for the family. In Poland, due to the religious structure of the population, it is a task incumbent primarily on lay Catholics. They, in turn, expect appropriate formation of conscience on the part of the hierarchical Church. In practicing “Christian” social policy, one has to be realistic, in order not to get entangled in utopia. However, the postulate of realism does not exclude carrying out such a policy project. The idea is firmly rooted in the abilities of man, and man finds in the Church exceptional strength and creative potential, which make rational care for the common good and its development possible. The Second Vatican Council pointed out how to go in this very direction.
PL
W prezentowanym tekście chodzi o problem spójności polityki społecznej z przesłaniem społecznym konstytucji pastoralnej Gaudium et spes Soboru Watykańskiego II. Zwrócenie uwagi na tego rodzaju związek, który jest relacją polityki z religią, w warunkach polskich wydaje się koniecznością. Albowiem politykę, w szczególności politykę społeczną, uprawiają ludzie, którzy w przeważającej większości przynależną do dwóch społeczności jednocześnie: politycznej i religijnej. Są aktywnymi politykami i zarazem chrześcijanami. Pojawia się więc problem spójności tego, co uprawiają w ramach polityki z tym, co wyznają z racji swej chrześcijańskiej tożsamości. Autor artykułu dokonuje intelektualnego wglądu w tak postawiony problem. Czyni to poprzez odwołanie się do pojęcia polityki uprawianej „po chrześcijańsku”. Dla jasności rozważań akcentuje potrzebę przyjęcia odpowiedniej aksjologii i etyki. Dla polityki społecznej potrzebna jest właściwa podstawa, którą jest antropologia integralna, w szczególności zaś personalizm chrześcijański. Wedle orędzia społecznego konstytucji Gaudium et spes, polityka społeczna powinna uruchomić swoje instrumenty tak, aby „roztropnie troszczyć się o dobro wspólne”. W praktyce oznacza to troskę, która w pierwszej kolejności dotyczy rodziny. W Polsce, z uwagi na strukturę wyznaniową ludności, jest to zadanie spoczywające głównie na katolikach świeckich. Ci z kolei oczekują na odpowiednią formację sumień ze strony Kościoła hierarchicznego. W uprawianiu polityki społecznej „po chrześcijańsku” trzeba być realistą, bo w przeciwnym razie można właśnie uwikłać się w utopię. Jednak postulat realizmu wcale nie wyklucza realizacji projektu takiej polityki. Jej idea mocno osadzona jest w możliwościach człowieka, który w Kościele znajduje wyjątkową siłę i możliwości twórcze, zdolne do racjonalnych starań o dobro wspólne i jego rozwój. Sobór Watykański II ukazał drogi do pójścia w tym właśnie kierunku.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Prawo do rodziny jest jednym z podstawowych praw człowieka, które jest określone i chronione w licznych aktach ustawodawczych obowiązujących systemów prawnych. Nie sposób jednakże nie dostrzec, że przeobrażenia społeczne XX wieku a wraz z nimi nowe nurty myślowe coraz bardziej podważają fundamentalne aksjomaty odnoszące się do człowieka i jego tożsamości płciowej. Wyrazem tego jest ideologia gender, która odrzucając dychotomiczny podział społeczeństwa na dwie płcie przez wprowadzenie „płci kulturowej” (społecznej) nie utożsamionej z płcią biologiczną, zakwestionowała „tradycyjny” sposób myślenia o rodzinie. Prezentowany artykuł w oparciu o analizę prawa polskiego, europejskiego i kanonicznego jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy ideologia gender przeniknęła do sfery prawa i czy w związku z tym grozi nam redefinicja pojęcia rodziny i małżeństwa? Analiza wymienionych trzech porządków prawnych prowadzi do wniosku, iż genderyzm jest wyraźnie obcy prawodawstwu kanonicznemu, a w aktualnym prawie polskim dostrzec można jedynie jego pewne symptomy. Natomiast najbardziej szeroko idee gender zostały implementowane do prawa europejskiego, a gender mainstreaming w tym obszarze jest wysoce skuteczny. Redefinicja rodziny w prawie europejskim stała się już faktem a jej recypowanie do porządków prawnych poszczególnych krajów członkowskich (nawet tych uchodzących za dość konserwatywne jak Polska), przy utrzymaniu i promowaniu optyki gender może być już tylko kwestią czasu.
EN
The right to have family is one of the fundamental rights of man, which is determined and protected by many enactments of current legal systems. It’s however impossible not to see that social transformations of XX century and along with them new currents of thoughts more and more undermine the fundamental axioms regarding man and his sexual identity. Gender ideology, which opposes the “traditional” understanding of family is an expression of that. Gender Ideology rejects dichotomous division of the society in two sexes by introducing „a cultural sex” (social) which is not identical with the biological one. This article, based on an analysis of polish, european and canon law, is an attempt to answer the a question whether gender ideology has entered legal systems and whether with this regard we are to redefine the notion of family and marriage. Analysis of the above mentioned three legal systems leads us to conclusion that gender ideology is explicitly foreign to the canon law. In the current polish law there could be observed some symptoms of it whereas in the european law the gender ideology has been widely implemented. The gender mainstreaming is highly effective in this area. The new definition of family in european law has already become a fact and its assimilation into legal systems of respected member states (even as conservative as Poland), if such a promotion of gender ideology will be maintaind, is just a matter of time.
DE
Das Recht auf Familie ist eines der grundsätzlichen Rechte des Menschen, das in zahlreichen Gesetzesakten der herrschenden Rechtssysteme beschrieben und geschützt ist. Es ist jedoch nicht zu übersehen, dass die gesellschaftlichen Wandlungen des 20 Jahrhunderts und mit ihnen neue Denkrichtungen die fundamentalen Axiome in Bezug auf den Menschen und seine geschlechtliche Identität immer mehr erschüttern. Ein Ausdruck dafür ist die Gender-Ideologie, die die dichotomische Trennung der Gesellschaft in zwei Geschlechter durch die Einführung des „ kulturellen Geschlechts“ (soziologischen Geschlechts), das nicht über das biologische Geschlecht identifiziert wird, ablehnt, und die „traditionelle“ Denkweise über die Familie in Frage stellt. Der vorliegende Artikel, der sich auf eine Analyse des polnischen, europäischen und kanonischen Rechts stützt, versucht eine Antwort auf die Frage zu geben, ob die Gender-Ideologie in den Bereich des Rechts vorgedrungen ist und ob uns in Folge dessen eine Neudefinierung der Begriffe Familie und Ehe droht? Die Analyse der drei genannten Rechtsordnungen führt zu dem Ergebnis, dass der Genderismus der kanonischen Gesetzgebung deutlich fremd ist, und man im aktuellen polnischen Recht nur gewisse Symptome davon feststellen kann. Am breitesten wurden die Gender-Ideen hingegen im europäischen Recht implementiert, und Gender-Mainstreaming ist in diesem Bereich sehr erfolgreich. Die Neudefinierung des Begriffs Familie ist im europäischen Recht bereits vollzogen, und die Rezeption in den Rechtsordnungen der einzelnen Mitgliedsstaaten (selbst in denen, die als ziemlich konservativ gelten wie Polen) kann beim Festhalten und Propagieren der Gender-Optik nur eine Frage der Zeit sein.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.