Previous studies indicated that particle size distribution affects the composition of keratinolytic and keratinophilie fungi in sewage sludge. The present study was to determine the composition of these fungi in sludge particle size fractions (> 1, 1-0.5, 0.5-0.25, 0.25-0.125, 0.125-0.063, 0.063-0.032 and < 0.032 mm) in a model experiment. In the original sludge sample and its fractions, the composition of keratinolytic and keratinophilie fungi was determined by using the hair baiting method. The composition of actidione-resistant fungi was also determined by using the dilution method and the Wiegand medium supplemented with chloramphenicol (100 mg/dm') and actidione (500 mg/dm'). The number of keratinolytic and keratinophilie fungi isolated by the hair baiting method was lower in fractions than in the original sludge sample. In contrast, fungal quantities obtained by the dilution method were higher in fractions than in the original sludge sample. Qualitative differences were also observed. The conclusion was that nutrient factors associated with sludge particle size fractions, chiefly total sulfur content and C:S ratio, affected the composition of keratinolytic and keratinophilie fungi in the sludge more than the fungal propagule quantities (inocula).
PL
Wcześniejsze badania wykazały, że skład ziarnowy wpływa na grzyby keratynolityczne i keratynofilne w osadach ściekowych. Niniejsza praca miała na celu określenie składu ilościowego i jakościowego powyższych grzybów we frakcjach osadu ściekowego (> 1, 1-0,5, 0,5-0,25, 0,25-0,125, 0,125-0,063, 0,063-0,032 i < 0,032 mm) w doświadczeniu modelowym. W oryginalnej próbce osadu ściekowego i w jej frakcjach skład grzybów keratynolitycznych i keratynofilnych oznaczano metodą przynęty włosowej. Z kolei skład grzybów aktidiono-opornych określono metodą rozcieńczeń, wykorzystując pożywkę Wieganda z dodatkiem chloramfenikolu (100 mg/dm') i aktidionu (500 mg/dm'). Liczba grzybów keratynolitycznych i keratynolitycznych była niższa we frakcjach niż w próbce oryginalnej osadu ściekowego. Liczba grzybów aktidiono-opornych była natomiast wyższa we frakcjach niż w próbce oryginalnej. Obserwowano również różnice jakościowe. Wyciągnięto wniosek, że składniki odżywcze, głownie zawartość siarki i stosunek C:S miały większy wpływ na skład grzybów keratynolitycznych i keratynofilnych niż liczba propagul grzybowych (wielkość inokulum) w osadzie ściekowym.