W referacie omówiono wpływ dodatku produktów glikolizy mikroporowatych elastomerów poliuretanowych na strukturę i właściwości sztywnych pianek. W badaniach wykorzystano odpadowy mikroporowaty elastomer poliuretanowy na bazie polieteroli.
EN
Influence of addition of the glycolysis products of microporous polyurethane elastomers on the structure and properties of rigid foams has been discussed. Waste microporous polyurethane elastomer based on polyetherols was used in the study.
Przeprowadzono degradacje chemiczne - glikozy odpadów bezfreonowej, sztywnej pianki poliuretanowej otrzymanej w oparciu o polimeryczny diizocyjanin difenylometanu (MDI), oksypropylenowaną o-toluilenodiaminę (Rokopol TD-34) i polieter powstający w reakcji dianu z tlenkiem etylenu (Polieter D-24), spienianych mieszaniną węglowodorów nasyconych. Reakcje prowadzono przy zastosowaniu glikolu etylenowego oraz mieszaniny glikolu etylenowego z Rokopolem TD-34. Określono optymalne warunki prowadzenia glikolizy. Powstałe w ten sposób recyklaty - poliole zastosowano następnie do otrzymywania sztywnych pianek poliuretanowych.
Celem przeprowadzonych badań było wykorzystanie ciekłych produktów rozkładu sztywnych pianek poliuretanowo - poliizocyjanurowych powstałych na drodze glikolizy do ponownego otrzymywania sztywnych pianek. Oznaczenie podstawowych właściwości ciekłych produktów rozkładu odpadów pianek PUR -PIR (gęstość, lepkość, liczba hydroksylowa, analiza w podczerwieni).
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Glikolizie poddano odpady sztywnych pianek poliuretanowo-poliizocyjanurowych napełnianych 15% masowych kredy, 15% masowych talku i 5% masowych boraksu. Glikolizę prowadzono w glikolu dietylenowym i etanoloaminie. W wyniku glikolizy otrzymano produkty barwy brązowej. Produkty glikolizy pianek z talkiem i kredą zawierają biały osad. Glikolizaty charakteryzują się liczbą hydroksylową w granicach 250,3-800 mgKOH/g oraz lepkością od 152 mPa[.]s do 844,4 mPa[.]s. Glikolizaty wykazują przydatność do syntezy "nowych" pianek poliuretanowo-poliizocyjanurowych.
EN
The waste rigid polyurethane-polyisocyanurate foams containing as filler 15% w/w of chalk, 15% w/w of talc and 5% w/w of borax were subjected to glycolysis. Glycolysis run in diethylene glycol and ethanolamine. As a result of glycolysis, the brown products were obtained. The white sediment was observed in glycolysis products of foams with talc and chalk. Glycolysates are characterized by hydroxyl number within the range from 250,3 to 800 mgKOH/g and viscosity from 152 mPa[.]s to 844,4 mPa[.]s. Properties of glycolysates are suitable for synthesis of the "new" polyurethane-polyisocyanurate foams.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Na podstawie literatury przedstawiono sposoby oczyszczania produktów glikolizy odpadów poliuretanowych w celu ich ponownego wykorzystania w syntezie poliuretanów (PUR). Metody te obejmują ekstrakcję, destylację oraz usuwanie grup aminowych (szkodliwych w dalszym procesie otrzymywania PUR) za pomocą np. tlenków alkilenowych, eterów glicydylowych lub cyklicznych węglanów. Opisano metody badań glikolizatów i produktów dekompozycji odpadów PUR pozwalające na ustalenie optymalnych warunków prowadzenia glikolizy. Omówiono także możliwości ponownego wykorzystania oczyszczonych glikolizatów w syntezie pianek, elastomerów i klejów PUR oraz biodegradowalnych kompozytów poliuretanowych.
EN
On the basis of literature review the methods of purification of the products of polyurethane (PUR) waste glycolysis, with the aim to reuse them in PUR syntheses, were presented. These methods are: extraction, distillation, and removing of amine groups, detrimental in the further process of PUR preparation, by use of e.g. alkylene oxides, glycidol ethers or cyclic carbonates. Methods of testing of glycolysis products and the products of PUR waste decomposition allowing finding the optimal glycolysis conditions were described. Possibilities of reuse of purified glycolysis products in the syntheses of PUR foams, elastomers and adhesives as well as biodegradable PUR composites were discussed.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule przeglądowym (25 poz. lit.) omówiono glikolizę, która jest jednym z najważniejszych procesów chemicznych, mogącym znaleźć zastosowanie w recyklingu surowcowym odpadowych poliuretanów. We wstępie przedstawiono reakcje transestryfikacji wiązań uretanowych i mocznikowych. Omówiono ważniejsze reakcje zachodzące podczas złożonego procesu glikolizy, w wyniku których otrzymujemy mieszaninę produktów zawierającą poliole, związki o budowie zbliżonej do tych polioli, ale zawierające wiązania uretanowe, małocząsteczkowe mono- i dikarbaminiany, aminy oraz małocząsteczkowe związki mocznikowe i oligomery mocznikowe. Opisano najczęściej stosowane środki glikolizujące, będące alifatycznymi związkami małocząsteczkowymi lub oligomerolami zwierającymi przynajmniej dwie grupy hydroksylowe. Scharakteryzowano trzy podstawowe grupy katalizatorów stosowanych w procesie glikolizy, którymi są: sole i wodorotlenki metali, związki metaloorganiczne oraz aminy. Omówiono wpływ warunków, w jakich prowadzono proces, na skład chemiczny glikolizatu.
EN
The subject of this review (25 references) is glycolysis, being one of the most important chemical processes, which could be applied in feedstock recycling of polyurethane waste. The reactions of transesterification of urethane and urea bonds [equation (1) and (2)] were presented in the introduction. Important reactions running during the complex glycolysis process [equations (3)-(7)], leading to the products’ mixture containing polyols or the compounds of similar structure but containing methane bonds, low-molecular weight mono- and dicarbamates, amines and low-molecular weight urea compounds or urea oligomers [formula (1)], were discussed. The most often used glycolysis agents, i.e. aliphatic low-molecular compounds or oligomerols containing at least two hydroxyl groups, were described. Three main groups of catalysts used in the glycolysis process, i.e. metal salts or hydroxides [formula (II)], organometallic compounds [formula (III)-(VII)] and amines were characterized. The effects of glycolysis conditions on the chemical compositions of glycolysis products were discussed.
W niniejszej pracy zaprezentowana została technologia uzyskiwania nowych tworzyw elastomerowych poprzez chemiczną modyfikację PET giętkimi segmentami polieterowymi (PTMO). W pracy porównano wyniki badań DSC i rozciągania cyklicznego materiału uzyskanego poprzez : zmieszanie reaktywne PET z PTMO z uprzednią częściową glikolizą PET za pomocą glikolu Ś etylenowego jak również materiały uzyskane bez uprzedniej glikolizy PET.
EN
The technology of obtaining new elastomeric materials based on chemical modificatio PET by soft polyeter segments PTMO is presented. DSC analyses as well as the results of c tensile tests of two kinds of materials obtained by reactive mixing of partially glycolized PET PTMO and PET/PTMO without PET glycolysis are compared.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Na podstawie danych literaturowych, w większości materiałów z konferencji i kongresów w latach 1991-1997 na temat poliuretanów (PUR), podano ogólną klasyfikację metod zago-spodarowania odpadów i opisano technologie zastosowane do recyklingu PUR. W szczególności omówiono fizyczne i chemiczne metody recyklingu PUR, a odzyskiwanie energii przez spalanie jedynie zasygnalizowano. Metody fizyczne recyklingu polegają na rozdzieleniu, granulacji, zgniataniu i/lub rozdrabnianiu odpadów, a następnie ponownym wykorzystaniu sproszkowanego materiału w procesie produkcyjnym. Metody te dotyczą miękkich i sztywnych pianek PUR oraz produktów RIM. Spośród metod chemicznych scharakteryzowano pirolizę do gazu opałowego, hydrolizę, glikolizę, reakcję z alkanoloaminami i pirolizę do surowców petrochemicznych. Szczegółowo omówiono proces glikolizy i przedstawiono mechanizm chemiczny tego procesu.
EN
Recycling of waste materials was classified in general and re-cycling technologies of polyurethanes (PU) were described based on li-terature data, mainly on proceedings of conferences and congresses of 1991- 1997 and on work performed at the Polymer Institute, University of Detroit Mercy. In particular, physical and chemical recycling methods of PU were described; the recovery of energy was only mentioned. The physical methods of recycling include separation, granulation, densification and/or disintegra-tion operations, and then reusing powdered material for the production pro-cess of PU. These methods are applicable for flexible and rigid PU foams, as well as for RIM products. Amongst chemical recycling methods the following processes were con-sidered: pyrolysis, hydrolysis, glycolysis, recovery with alkanolamines, and petrochemical feedstock processing. In particular, the glycolysis process was described and mechanisms of chemical reactions were presented.
Zbadano przebieg glikolizy glikolem 1,4-butylenowym (BDO) bądź glikolem polioksyetylenowym (PEG 300) odpadowej pianki polieterouretanowej w zależności od stosunku masowego pianka PUR:glikol oraz rodzaju środka glikolizującego. Prepolimer uretanowy otrzymany z 4,4'-diizocyjanianu difenylometanu (MDI), oligo(adypinianu etylenowo-butylenowego)diolu "Poles 55/20") i przedłużano następnie za pomocą mieszaniny glikolizatu z BDO lub PEG 300 bądź też samego glikolizatu. Mierzono moduł zachowawczy (E'), właściwości wytrzymałościowe przy rozciąganiu oraz twardość otrzymanych PUR w zależności od rodzaju użytego czynnika glikolizującego. Stwierdzono, że wykorzystanie glikolizatów w syntezie PUR powoduje zwiększenie ich wytrzymałości termomechanicznej (wyrażonej wartością E') w obszarze temperatury ujemnej, wydłużenia trwałego przy zerwaniu oraz twardości.
EN
The course of waste polyurethane foam glycolysis with 1,4-butylene glycol (BDO) or polyoxyethylene glycol (PEG 300), dependently on PUR foam:glycol weight ratio and the kind of glycolysis agent, was investigated (Table 1, Fig. 1 and 2). Urethane prepolymer obtained from 4,4'-methylene-diphenyldiizocyanate (MDI) and oligo(ethylene-butylene adipate) ("Poles 55/20") was then extended either with the mixture of glycolysis product with BDO or PEG 300 or with the glycolysis product itself (Table 2). The following properties of PUR obtained were measured: storage modulus (E'), tensile properties and hardness, dependently on the type of glycolysis product used (Fig. 3-6). It was found that use of glycolysis products in PUR syntheses improved their thermo-mechanical strength (expressed with E' value) at temperature below zero as well as tension set at break and hardness.
O-GlcNAcylation is a post-translational modification involving the addition of a N-acetylglucosamine moiety to the serine/threonine residues of cytosolic or nuclear proteins. Two enzymes are responsible for cyclic O-GlcNAcylation: O-GlcNAc transferase (OGT) which catalyzes the addition of the GlcNAc moiety from UDP-GlcNAc to target proteins and O-GlcNAcase (OGA) which catalyses the hydrolytic removal of the sugar moiety from proteins. Dynamic and reversible O-GlcNAcylation is emerging as an important regulator of diverse cellular processes, such as signal transduction, metabolism, transcription, translation, proteasomal degradation and cell cycle. O-GlcNAcylation occurs on serine or threonine residues of proteins at sites that may also be phosphorylated. Therefore, an extensive crosstalk exists between phosphorylation and O-GlcNAcylation. Recent studies indicate that increased O-GlcNAcylation is a general feature of cancer. Elevated O-GlcNAcylation (hyper-OGlcNAcylation) occurs in many human malignancies including solid tumors such as lung, prostate, breast, colorectal, liver, pancreatic cancers as well as non-solid cancers such as chronic lymphocytic leukemia. The changes in O-GlcNAcylation are associated with the changes in OGT and OGA expression levels. Hyper-O-GlcNAcylation may be linked to the various hallmarks of cancer, including cancer cell proliferation, survival, invasion, metastasis and metabolism. This paper reviews recent findings related to O-GlcNAc-dependent regulation of signaling pathways, cell cycle, transcription factors, and metabolic enzymes in cancer cells.
PL
O-GlcNAcylacja jest odwracalną potranslacyjną modyfikacją białek polegającą na przyłączeniu wiązaniem O-glikozydowym pojedynczych reszt β-N-acetyloglukozaminy (GlcNAc) do seryny lub treoniny. W proces O-GlcNAcylacji włączone są dwa enzymy: O-GlcNAc transferaza (OGT), enzym odpowiedzialny za przyłączanie reszt N-acetyloglukozaminy i β-N-acetyloglukozaminidaza (OGA), która katalizuje reakcję odłączania reszt GlcNAc. Dynamiczna i odwracalna O-GlcNAcylacja odgrywa istoną rolę w regulacji szeregu procesów komórkowych, takich jak przekazywanie sygnału, metabolizm, transkrypcja, translacja, degradacja białek w proteasomach i cykl komórkowy. Ponieważ O-GlcNAcylacja dotyczy reszt seryny lub treoniny, które znajdują się w miejscach rozpoznawanych przez kinazy białkowe, wpływa ona na poziom fosforylacji wielu białek i isnieje ścisła zależność pomiędzy tymi modyfikacjami. Ostanie badania wskazują, że w komórkach nowotworowych dochodzi do znacznego zwiększenia poziomu O-GlcNAcylacji. Hiper-O-GlcNAcylację stwierdzono w różnych typach nowotworów, włączając w to guzy lite np. płuc, prostaty, piersi, jelita grubego, trzustki, wątroby a także białaczki np. przewlekłą białaczkę limfatyczną. Zaburzenia O-GlcNAcylacji związane są ze zmianami w komórkach nowotworowych ekspresji enzymów odpowiedzialnych za ten proces, tj. OGT i OGA. Hiper-O-GlcNAcylacja wpływa na proliferację, przeżycie i metabolizm komórek nowotworowych, jak również zwiększa ich zdolność do inwazji i metastazy. Prezentowana praca stanowi przegląd aktualnych informacji dotyczących roli O-GlcNAcylacji w regulacji szlaków przekazywania sygnałów, cyklu komórkowego, czynników transkrypcyjnych oraz enzymów i innych białek związanych z metabolizmem komórek nowotworowych.
13
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A rigid polyurethane-polyisocyanurate foam (PUR-PIR) was synthesized. Then it was ground in a plastic shredder and a ball mill. The resulting milling product was then glycolysed in diethylene glycol with addition of ethanolamine and zinc stearate. The foam was added at consecutive stages in batches, so that the total amount of the foam at consecutive stages was 20, 40 and 60g. The resulting product of each stage was a brown liquid (WI, WII and WIII). Properties of these products were then investigated in order to determine their usability to synthesize new foams. It was found that the best reusable was the WIII glycolysate and adding it in various quantities 3 new foams (GW0.1, GW0.2 and GW0.3) were obtained. Properties of these foams were investigated and as a result usability of the glycolysates to produce PUR-PIR foams was stated.
PL
Zsyntezowano sztywną piankę poliuretanowo-poliizocyjanurową (PUR-PIR). Następnie zmielono ją w rozdrabniaczu do tworzyw sztucznych i młynie kulowym. Powstały przemiał poddano glikolizie w glikolu dietylenowym z dodatkiem etanoloaminy i stearynianu cynku. Piankę w kolejnych etapach glikolizy dodawano porcjami, tak że w tych etapach jej całkowita ilość wynosiła odpowiednio 20g, 40g i 60g. Otrzymano w każdym etapie ciekły produkt barwy brązowej (WI, WII, WIII). Zbadano właściwości powstałych produktów w celu określenia ich przydatności do syntezy nowych pianek. Oceniono, że do ponownego użycia najlepiej nadaje się glikolizat WIII i stosując jego dodatek w różnych ilościach otrzymano trzy nowe pianki (GW0.1, GW0.2 i GW0.3). Zbadano właściwości tak otrzymanych pianek i na tej podstawie stwierdzono przydatność glikolizatów do wytwarzania pianek PUR-PIR.