This article is the second part of a study devoted to the problematic aspects of pregnancy interruption. In the undertaken analysis, some references were made to the draft amendment to the Constitution (print 993 of 2007), authors of which insisted on specifying the borderlines of human life’s protection. In the above considerations the attention was paid to the premises, which are necessary to be taken into account in case of potential changing of the abortion law in Poland. Within this scope some references were made especially to: conditions of acknowledgement of the human fetus as an interest protected by penal law, the inter-relations between law and morality, and to the expected profit and loss balance, connected with the increasing criminalization of the pregnancy interruption.
The paper discusses the idea of a colonised subject that emerged out of the legal process and the social realities that gave it a social context. The colonized subject was at times reduced to a criminal category — and at other times even excised out of history; in either case, the process embodied the complexities and ambiguities of the role of law in the process of colonial power and its state project. This essay seeks to point to some of these instances and in the process make a case for revisiting the social history of law, or in other words for assessing the relationship of law to wider social relations. The colonial state had to compete with other sources of traditional authority and entitlement about the right to take life of oneself or of others. The paper refers to some specific instances of state intervention and of defining criminality, but not to project a sense of the exceptional about Indian society but to draw attention to precisely those areas of ambiguity that made colonial law a complex project fraught with tensions and ambiguities. The failure to condemn certain practices outright and the tendency to conflate religion with custom and tradition had the effect of pathologising India as the site of permanent difference and of condemning the Indian subject to an always deferred state of reform and improvement.
PL
W artykule omówiono pojęcie podmiotu skolonizowanego, które wyłoniło się w toku procesu prawnego oraz z rzeczywistości społecznej, która nadała mu kontekst społeczny. W niektórych przypadkach podmiot skolonizowany sprowadzano do przestępcy, w innych wymazywano wręcz z kart historii. W obu przypadkach proces ten odzwierciedlał złożoność i niejasność roli prawa w procesie wykonywania władzy kolonialnej i w przyjętym projekcie państwa. Autor stara się wskazać odnośne przykłady i dowieść, że warto ponownie spojrzeć na społeczną historię prawa, lub też, innymi słowy, ocenić stosunek prawa do szerszych relacji społecznych. Państwo kolonialne musiało współzawodniczyć z innymi tradycyjnymi źródłami władzy jak i walczyć o prawo do odebrania życia sobie lub innym. Artykuł odwołuje się do konkretnych przykładów interwencji państwa i określania przestępczości. Nie ma na celu dowieść wyjątkowości sytuacji społeczeństwa hinduskiego; chce raczej zwrócić uwage na te obszary niejasności, które sprawiły, że ustanowienie prawa kolonialnego stało się skomplikowanym projektem, naznaczonym napięciami i niejednoznacznościami. Brak otwartego potępienia niektórych praktyk oraz skłonność do lączenia religii ze zwyczajem i tradycją doprowadziły do patologizacji Indii jako miejsca trwałych różnic oraz do skazania Hindusów na życie w stanie oczekiwania na odkładaną naprawę i reformy.
Celem niniejszej publikacji jest przybliżenie unormowań prawnych odnoszących się do problematyki legalizacji oraz dostępności narkotyków miękkich w Polsce. W oparciu o regulacje prawa międzynarodowego, a także najważniejsze akty prawa wewnątrzwspólnotowego wskazuje się na zasadnicze przyczyny, dla których depenalizacja zachowań polegających na posiadaniu bądź też wytwarzaniu tzw. soft drugs nie jest obecnie możliwa. Zestawienie przepisów karnych polskiej ustawy narkotykowej pozwala wytyczać pożądane kierunki zmian w polskim modelu prohibicyjnym. W tym kontekście autor prezentuje podstawowe założenia polityk antynarkotykowych przyjętych w Republice Czeskiej oraz w Królestwie Niderlandów, jako państw o mniej restrykcyjnym (radykalnym) podejściu do kwestii posiadania narkotyków. Podjęte rozważania pozwalają ostatecznie na sformułowanie odpowiedzi na pytanie: Czy zasadne jest zalegalizowanie chociażby tzw. „narkotyków miękkich”, czy też należy pozostawić obowiązujące unormowania prawne bez zmian, karząc zawsze i za każdy przejaw posiadania narkotyków i to bez względu na ich rodzaj?
EN
The aim of this publication is to bring closer legal regulations referring to issues of legalization and availability of soft drugs in Poland. Basing on regulations of the international law as well as on the most important acts of the intra-Community law fundamental reasons are indicated for which depenalization of behaviours such as the possession or production of the so-called soft drugs is not at present possible. Comparing regulations of penalties of the Polish drug act allows setting necessary guidelines for changes to the Polish prohibition model. In this context the author is presenting fundamental assumptions of the anti-drug policies adopted in the Netherlands and Czech Republic as the states with a less restrictive (radical) approach to the issue of drug possession. The considerations undertaken allow finally formulating an answer to a question: Is it reasonable to legalize at least the so-called ‘soft drugs’ or should the binding legal regulations be maintained without changes, punishing always and for every manifestation of drug possession and irrespectively of a type of drugs?
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.