The cellulose matrix was characterized by FTIR, 13C NMR, XRD, TG, SEM and applied in the removal of the reactive red RB dye in an aqueous medium, with a capacity of adsorption at a pH of 2.0, and an adsorption equilibrium time which was reached at around 200 mins. The kinetic study for the system followed the Elovich model. The adsorption isotherms for the system at temperatures of 35°C, 45°C, and 55°C were adjusted to the Langmuir, Freundlich, Sips, and Redlich-Peterson non-linear models, with a capacity of adsorption for adsorbent of 5.97 mg g-1, 5.64 mg g-1, and 4.62 mg g-1, respectively. The adsorption occurred by electrostatic interactions and it was favorable and spontaneous, with the influence of temperature.
Cellulose is a major component of plant biomass and could be applied in the production of biofuels, especially bioethanol. An alternative approach is production of a clean fuel - hydrogen from cellulosic biomass. In this paper an innovatory model of cellulosic waste degradation has been proposed to verify the possibility of utilization of cellulose derivatives by purple non-sulfur bacteria. The concept is based on a two-step process of wheat straw conversion by bacteria in order to obtain an organic acid mixture. In the next stage such products are consumed by Rhodobacter sphaeroides, the known producer of hydrogen. It has been documented that Cellulomonas uda expresses cellulolytic activity in the presence of wheat straw as an only source of carbon. R. sphaeroides applied in this research can effectively consume organic acids released from straw by C. uda and Lactobacillus rhamnosus and is able to grow in the presence of these substrates. Additionally, an increased nitrogenase activity of R. sphaeroides has been indicated when bacteria were cultivated in the presence of cellulose derivatives which suggests that hydrogen production occurs.
Regenerated cellulose was prepared from plantain pseudo stem obtained in Uyo, Akwa Ibom State. The pulp prepared with 12% NaOH had moisture content of 8.8% and a yield of 36.9% on the average. The pulp was bleached and exposed to air to form “white crumbs”. The aged crumbs was mixed with carbon disulphide at a controlled temperature of 30 °C to form cellulose xanthate (C6H9O4–S–SNa)n. This was then converted to regenerated cellulose by way of further treatment with tetraoxosulphate (VI) acid at a yield of 36.4%. This work has revealed that plantain pseudo stem waste can be converted to regenerated cellulose for diverse applications.
Flame retardancy was imparted in cellulosic cotton textile using banana pseudostem sap (BPS), an eco-friendly natural product. The extracted sap was made alkaline and applied in pre-mordanted bleached and mercerized cotton fabrics. Flame retardant properties of both the control and the treated fabrics were analysed in terms of limiting oxygen index (LOI), horizontal and vertical flammability. Fabrics treated with the non-diluted BPS were found to have good flame retardant property with LOI of 30 compared to the control fabric with LOI of 18, i.e., an increase of 1.6 times. In the vertical flammability test, the BPS treated fabric showed flame for a few seconds and then, got extinguished. In the horizontal flammability test, the treated fabric showed no flame, but was burning only with an afterglow with a propagation rate of 7.5 mm/min, which was almost 10 times lower than that noted with the control fabric. The thermal degradation and the pyrolysis of the fabric samples were studied using a thermogravimetric analysis (TGA), and the chemical composition by FTIR, SEM and EDX, besides the pure BPS being characterized by EDX and mass spectroscopy. The fabric after the treatment was found to produce stable natural khaki colour, and there was no significant degradation in mechanical strengths. Based on the results, the mechanism of imparting flame retardancy to cellulosic textile and the formation of natural colour on it using the proposed BPS treatment have been postulated.
The aim of this study was to evaluate the influence of the surface microstructure of chitosan films on the contact angle. Films without plasticising additives made of chitosan or regenerated chitosan were selected for the tests. A sessile drop method based on the European Pharmacopoeia was used to determine the contact angle. Due to the method of film production, the contact angle measurements were made on both the top and bottom surfaces of the film. For chitosan or regenerated chitosan films, the method of preparation slightly affected the difference in wettability between the top and bottom of the films, as confirmed by scanning electron microscopy. On the other hand, the wettability of the top and bottom of cellulose films varied greatly depending on the side of the film. Both chitosan and cellulose films had a homogeneous structure. There were differences in the microstructure between the top and the bottom of the sample in the cellulose film, a factor that affected the contact angle and thus the wettability of the surface.
W Polsce rocznie powstaje ponad 2100 tys. ton odpadów celulozowych z czego 60% trafia w różnej postaci na składowiska i wysypiska. W związku z tym znalezienie przyjaznej dla środowiska metody ich unieszkodliwienia uzasadnionej ekonomicznie jest istotnym zadaniem do zrealizowania. W niniejszym artykule przedstawiono pirolityczną metodę utylizacji odpadów celulozowych pochodzących z przemysłu papierniczego. Ponieważ wiele badań podejmowanych do chwili obecnej z przedmiotowego zakresu nie dało pozytywnego e fektu a procesy termicznego rozpadu w porównaniu z nimi okazują się szybsze i efektywniejsze. Ponadto pozwalają one odzyskiwać energię z unieszkodliwionych odpadów i znacząco zredukować ich ilość i masę. Piroliza jest procesem termicznej degradacji dowolnego wsadu prowadzonym bez dostępu powietrza. Dla odpadów celulozowych proces może przebiegać dwudrogowo jako: stopniowy, powolny rozpad i depolimeryzacja w niższych temperaturach lub jako szybka degradacja z wydzielaniem się znacznej ilości produktów gazowych w wysokich temperaturach. W warunkach pośrednich mogą powstawać różnego rodzaju kombinacje ilościowe i jakościowe w skaład, których wchodzą: węgiel drzewny, substancje oleiste i gazowe. W artykule przedstawiono przebieg termicznego rozkładu odpadów celulozowych w ogrzewanym elektrycznie reaktorze pirolitycznym wraz z analizą procesu dopalania gazów popirolitycznych.
EN
More then 2.1 milion tons of cellulosic wastes are created in Poland every year (1994). About 60% are deposited on dumping grounds of different kind. Finding methods of environmentally friendly waste disposal becomes a real ecological and economical problem. The article discuses pyrolytical utilization residues coming from the exixting technology of the pulp and paper industries. Up to-day a lot solutions have been undertaken, however only thermal remediation processes are generally very rapid and efficient. Pyrolysis process allows recovering energy from waste, with a drastical reducing the waste mass and value. Pyrolysis is a thermal remediation process of different wastes with absence of air. Thermal degradation of cellulose proceeds through two types of different wastes with absence of air. Thermal degradation of cellulose proceeds through two types of reactions: a gradual depolymeriazation and pyrolisys at higher temperatures. Pyrolysis under these conditions results in different products that can be collected in three fractions: char, tar and a mixture of volatile gases. Thermal decomposition of cellulosic wastes using electrically heated pyrolitic reactor was describet. Additionally, an analysis of after-burning process for pyrolytic gases was made.
We współpracy Instytutu Celulozowo-Papierniczego, Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej Instytutu Biopolimerów i Włókien Chemicznych wykonano badania nad zastosowaniem między innymi radiacyjnej depolimeryzacji celulozy i hydrolizy enzymatycznej do procesu wytwarzania mikrokrystalicznej celulozy (MKC) w celu zastąpienia konwencjonalnej hydrolizy katalizowanej kwasami generującej toksyczne ścieki. Pierwsza część dotyczy metody radiacyjnej, w której badano wpływ dawki napromieniania wiązką elektronów w przedziale 60-200 kGy oraz wilgotności masy celulozowej 6% i 57% na właściwości MKC. Po napromienianiu dawką 200 kGy uzyskano mikrokrystaliczną celulozę, którą charakteryzuje: zawartość celulozy krystalicznej 65,2%, ciężar nasypowy 32,9 g/100 cm³, średni stopień polimeryzacji 51.
EN
The Pulp and Paper Research Institute in cooperation with the Institute of Nuclear Chemistry and Technology at the Institute of Biopolymers and Chemical Fibres carried out the research work on the application of radiational cellulose depolymerization and enzymatic hydrolysis in the manufacturing process of microcrystalline cellulose (MCC) in order to replace the conventional hydrolysis catalyzed with acids generating toxic wastes. Part 1 investigates the radiation method and focuses on the effect of the radiation dose with the electron beam in the range 60-200 kGy and cellulose moisture content of 6% and 57% on MCC properties. After the radiation with dose of 200 kGy the microcrystalline cellulose was obtained with the following properties: content of crystalline cellulose 65,2%; bulk density 32,9 g/ 100 cm³, average degree of polymerization 51.
This paper describes possible utilization of preparations containing nanoparticles in paper production and converting. The properties of these preparations as well as their influence on product properties are discussed. The methods of paper product conservation against microbial growth with the use of nanosilver are presented.
Microcristalline cellulose was thermally treated in order to obtain a carbonaceous support. Thermolyses at 450 C were done under different conditions and the effect of some thermal parameters was evaluated in respect with the final porosity of the sample and the yield of solid residue at the end of the carbonization processes. Pretreatments under air or N2 at 250 C were found to be unable to further increase the char yield but very efficient in order to expand the porosity of the sample. The carbonized residues were oxidized in air in a TG oven under different temperature conditions and characterized by DRIFTS and XPS. Analyses of functional group by DRIFTS and XPS seem to show the progressive conversion of carboxyles to anhydrides during the oxidation. The diferent supperts were then impregnated with a copper nitrate solution. After a thermal treatment under N2 or H2, some of them were found to be very efficient fot the catalytic oxidation of alcohols. The effect of both functional groups, copper oxidation state and copper loading was noticed onto conversion yields and degradation pathways.
Przedstawiono różne procesy rozszerzonej delignifikacji w produkcji celulozy typu ECFI TCF. Te wielce pożądane masy celulozowe, wytwarzane całkowicie bez użycia chloru (TCF), można wytwarzać tylko jeśli osiągnie się niskie liczby kappa. Obecnie dostępne opcje to: rozszerzona delignifikacja, bardziej efektywne mycie, delignifikacja tlenem i/lub zastosowanie enzymu i dalej bielenie przy użyciu innych chemikaliów niż chlor. Opisano chronologię dozowania chemikaliów przy rozszerzonej delignifikacji w procesie kraft i przyszłe, możliwe kombinacje. Skupiono się na siarczku sodu (Na2S), aminach alkilowych (R-NH2), wielosiarczkach (Na2Sx+1), związkach powierzchniowo czynnych i antrachinonie (AQ).
EN
A bries presentation on the different enhanced delignification processes for ECF/TCF pulp production will be given. These greatly desired totally chlorine-free (TCF) pulps are obtained only if very low kappa numbers are achieved in kraft pulping. At present, available options are: extended delignification, more effective pulp washing, oxygen delignification and/or enzymatic treatments followed by final bleaching using other Chemicals than chlorine. A chronological order of the current additives used for extended delignification in the kraft process and examination of future alter-natives is presented. Special attention is given to sodium sulfide (Na2S), alkylamines (R-NHJ, polysulfides (Na2Sx+1), surfactants and anthraguinone (AQ).
Zbadano procesy modyfikacji tworzyw termoplastycznych odpadami poprodukcyjnymi i poużytkowymi w celu znalezienia nowych metod recyklingu odpadów i otrzymania nowych, użytecznych kompozytów polimerowych. Badano recyklaty tworzyw termoplastycznych, takie jak aglomerat z folii polietylenowej oraz odpady przemysłu kablowego - polietylen i poli (chlorek winylu). Badano również tworzywa pierwotne: polietylen, polipropylen, polistyren, poliamid 6 i poli (chlorek winylu). Tworzywa te modyfikowano odpadami poużytkowymi (odpady gumowe, makulatura, laminaty poliestrowe) i odpadami poprodukcyjnymi (fosfogips, mączki drzewne). Zbadano właściwości reologiczno-przetwórcze, wytrzymałościowe, twardość, stabilność, budowę strukturalną itp. otrzymanych kompozytów, a także ich specyficzne właściwości, takie jak: porowatość, tłumienie drgań, odporność na ścieranie, biorozpadalność itp. Z otrzymanych danych wyciągnięto wnioski dotyczące wzajemnych oddziaływań między badanym tworzywem termoplastycznym i napełniaczem. Badania te pozwoliły na optymalizację właściwości kompozytów i otrzymanie kompozytów o pożądanych, założonych wcześniej właściwościach. Badania te były również podstawą do otrzymania z wybranych kompozytów różnych wyrobów przemysłowych i użytkowych.
EN
The processes of thermoplastic modification by post-life waste were investigated in order to elaborate new methods of waste recycling and to obtain useful new polymer compositions. The following recyclates of thermoplastics were investigated: agglomerate from polyethylene films and waste from the cable industry - polyethylene and poly(vinyl chloride). Primary polymers: polyethylene, polypropylene, polystyrene, polyamide 6 and poly(vinyl chloride) were also investigated. These thermoplastics were modified by post-life waste (worn-out automobile tyres, waste paper) and production waste (phosphogypsum and wood powders). The rheological processing properties, mechanical strength properties, hardness, stability, structure etc. from the obtained compositions were investigated as well as their specific properties such as porosity, water permeability, vibration damping, abrasion resistance and biodegradability. From the obtained data conclusions concerning the intermolecular interaction between the investigated thermoplastic polymer and filler were drawn. These investigations allowed for the optimalisation of the composite's properties, and to obtain composites with the desired properties that had been previously decided upon. These investigations also formed the basis for obtaining from the chosen composites various industrial and consumer products.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Zbadano aktywność bakterii Bacillus licheniformis oraz bakterii osadu czynnego w procesie biodegradacji folii polimerowych (z PE lub z biodegradowalnej żywicy syntetycznej) modyfikowanych celulozą a także, dla porównania, czystej celulozy. Stopień biodegradacji (aktywność kataboliczną bakterii) oceniano na podstawie badań kinetyki procesu denitryfikacji [równania (1) i (2)] towarzyszącego biorozkładowi jak również pogorszenia właściwości wytrzymałościowych, ubytku masy i przyrostu biomasy oraz zmian struktury folii i morfologii ich powierzchni. Stwierdzono, że obydwa wprowadzane rodzaje bakterii powodują biodegradację wspomnianych folii, a stopień rozkładu zależy od typu modyfikowanego polimeru i, w niewielkim tylko stopniu, od rodzaju wykorzystywanych mikroorganizmów. Ustalono, że proces denitryfikacji pozwala na zrealizowanie biodegradacji materiałów polimerowych modyfikowanych celulozą a poza tym może służyć jako sposób oceny ich przydatności do recyklingu organicznego na drodze kompostowania.
EN
Activities of Bacillus licheniformis bacteria and activated sludge bacteria in the processes of biodegradation of polymer films (PE or biodegradable synthetic resins) modified with cellulose, and for comparison pure cellulose, were studied. The degree of biodegradation (catabolytic bacteria activity) was estimated on the basis of kinetics of denitrification process [equations (1) and (2)] accompanying biodegradation (Fig. 1-3) as well as on the basis of strength properties deterioration (Table 1, Fig. 9-10), weight loss and biomass growth (Table 1, Fig. 4) and also changes in the film structure and surface morphology (Fig. 5-8, 11 and 12). It was found that both types of bacteria used caused biodegradation of the films discussed and decomposition degree depended on the type of polymer modified and only slightly on the type of microorganisms used. It was confirmed that denitrification process let realize biodegradation of polymeric materials modified with cellulose. It can be also useful for evaluation of their ability to be organically recycled via composting.
Celem pracy było określenie wpływu stężenia zawiesiny celulozowej, jak i czasu rozdrabniania na wielkość cząstek celulozy po rozdrobnieniu. Zawiesinę celulozy w wodzie o stężeniach 1, 5 i 7% rozdrabniano za pomocą młyna kulowego w czasie 60, 120 i 180 minut. Wyznaczono rozkłady granulometryczne i średnice cząstek celulozy. Wraz z wydłużaniem czasu rozdrabniania obserwowano redukcję wymiarów cząstek celulozy, ale wielkość cząstek zależna była od stężenia początkowego zawiesiny. Im mniejsze było stężenie celulozy w zawiesinie wodnej, tym rozmiar cząstek po rozdrobnieniu był mniejszy a rozkład wielkości cząstek węższy.
EN
The aim of his study was to analyse the influence of the grinding time and concentration of cellulose- water suspension during grinding on the size distribution of ground material. The experimental material was a cellulose suspension in solid concentration 1, 5 and 7% in aqueous dispersion. Grinding experiment was performed in ball mill at times 60, 120, 180 minutes. The volume particle size distribution measurements were performed and the mean particle size of cellulose after grinding was calculated. The longer grinding gave a reduction of particle size but the average diameter depended on concentration of cellulose suspension. The lower solid content the smaller particles were produced during grinding. The more uniform particle size and a narrow particle size distribution were the results of low concentration of suspension during grinding.
Pierwszą część pracy opublikowano w numerze 8/2006 "Przeglądu Papierniczego" (1). Druga część dotyczy metody hydrolizy enzymatycznej, w której badano wpływ czasu hydrolizy w przedziale 4-8 godzin, modułu enzym-substrat E/S 46-184 JCMC/g i temperatury w przedziale 45-55°C na właściwości mikrokrystalicznej celulozy. Wytypowane warunki hydrolizy masy celulozowej do przerobu chemicznego Alicell-Super za pomocą celulazy Econase CE to: temperatura 55°C, czas 6 godzin, moduł E/S 184 JCMC/g. Mikrokrystaliczną celulozę otrzymaną z zastosowaniem enzymatycznej hydrolizy w wymienionych warunkach charakteryzuje DPV 230-250, zawartość frakcji krystalicznej celulozy 60-61%, ciężar nasypowy 53 g/100 cm³.
EN
Part 1 was published in the Polish Paper Review No. 8/2006 (1). Part 2 discusses the method of the enzymatic hydrolysis, in which an impact of hydrolysis time within 4-8 hours, enzyme/substrate combination (46-184 JCMC/g) and temperature ranging from 45° to 55°C on the properties of microcrystalline cellulose was analyzed. The following conditions of cellulose pulp hydrolysis for Alicell-Super chemical treatment with Econase CE cellulase were selected: temperature of 55°C, duration - 6 hours, E/E 184 JCMC/g combination. Microcrystalline cellulose obtained with the enzymatic hydrolysis in the above mentioned conditions is characterized by DPV 230-250, crystalline fraction of 60-61% and bulk density 53g/cm³.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
In the presented study the attempt at conducting biodegradation of bottom sediments of Turawa Lake was made. In the research cellulolytic bacteria strains were employed and the biodegradation assumed 19% reduction of the total cellulose content. At the beginning cellulolitic bacteria, originating from the bottom sediments, were isolated and selected. Next step involved evaluation of the cellulolitic activity of bacteria strains and selection of the three most vigorous, to be used in the process of bottom sediments biodegradation. The amount of decomposed cellulose was assessed with the use of anthrone method and changes in bacteria enumeration were determined with the index method. The most efficient group, regarding biodegradation of cellulose, was the mixture of the following bacteria species: Cytophaga and Cellulomonas. The reduction obtained was equal to 66%, and the bacteria enumeration increased 300-fold, to finally reach the level of the Most Probable Number equal to 105 NPL per 1g of the bottom sediment.
PL
W pracy podjęto próbę biodegradacji osadów dennych Jeziora Turawskiego, o ok. 19% zawartości celulozy, z wykorzystaniem szczepów bakterii celulolitycznych. Na wstępie dokonano izolacji i selekcji bakterii celulolitycznych z osadów dennych jeziora. Następnie określono ich aktywność celulolityczną i wybrano trzy najaktywniejsze szczepy, które wykorzystano do biodegradacji osadów. Ilość rozłożonej celulozy określano metodą atronową, a zmianę liczebności bakterii metodą miana. Najskuteczniejsza w biodegradacji celulozy okazała się mieszanina szczepów z rodzajów: Cytophaga i Cellulomonas. Odnotowana redukcja celulozy po 42 dniach trwania procesu wynosiła ok. 66%, a liczebność bakterii zwiększyła się ok. 300-krotnie, osiągając poziom ponad 105 NPL/1g osadu dennego.
Chitosan–cellulose gel beads were regenerated from an ionic liquid, and their application to a metal adsorbent was examined. The chitosan–cellulose gel beads, which were prepared from 1-ethyl-3-methyl imidazolium acetate, were more stable in the acidic and basic aqueous solutions than cellulose or chitosan. The adsorption of copper on chitosan–cellulose gel beads was examined, and the adsorption amount of copper ion increased with pH, suggesting that amino groups on chitosan were related to adsorption. The adsorption isotherm of copper, zinc, and nickel ions was well described by the Langmuir model, and the adsorption ability of these metal ions obeyed the Irving-Williams series. Fe3+, Mn2+, and Co2+ from a buffer solution and Pt4+, Au3+, and Pd2+ from a hydrochloric acid solution were not adsorbed on the chitosan–cellulose gel beads.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.