The research represents an attempt to find a polymer alternative to intravascular metallic implants. Materials were selected considering mechanical properties and deformation behavior of blood vessels, assuming that convergence regions of vessel and polymeric material strain characteristics ensure the uniformity of deformations at the implant/tissue interface and may reduce postimplantation side-effects. The findings of the research facilitated review the potential use of biodegradable polymers and their composites for the development of vessel stents; a successful attempt to create stent prototype using selected material has been made.
PL
Przeprowadzono badania właściwości mechanicznych biodegradowalnych polimerów bazowych oraz ich kompozytów z dodatkiem włókien lub proszków (tabela 1). Materiały selekcjonowano biorąc pod uwagę charakterystyki naprężeniowo-odkształceniowe naczyń krwionośnych (rys. 5), poszukując pokrywających się obszarów sprzyjających zachowaniu ciągłości odkształceń na granicy implant-tkanka (rys. 6, tabela 5). Materiałem wykazującym największą zbieżność pod względem charakterystyki naprężeniowo-odkształceniowej z tkanką naczyniową, w obszarze liniowym, jest poli(laktyd-ko-glikolid) (rys. 6b). Spośród materiałów o charakterystyce naprężeniowo-odkształceniowej typowej dla materiału ulegającego umocnieniu, największy stopień zbieżności uzyskano w przypadku kompozytów z dodatkiem włókien poliakrylonitrylowych (PAN) (rys. 6c) oraz alginianu sodu (NaAlg) (rys. 6d). Na podstawie przeprowadzonej analizy materiałowej wykonano prototyp stentu naczyniowego z polilaktydu PL(DL)A z długim włóknem alginianowym (rys. 7). Udało się uzyskać implant o zamierzonych wymiarach i założonej charakterystyce geometrycznej.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W pracy przedstawiono wybrane zagadnienia sieciowania polimerów biodegradowalnych, a głównie polilaktydu (PLA). Przedstawiono niektóre sposoby sieciowania tworzyw polimerowych, efekty jakie towarzyszą temu procesowi, rodzaje promieniowania jonizującego, a także składniki dodatkowe stosowane podczas sieciowania fizycznego. Scharakteryzowano proces sieciowania radiacyjnego polilaktydu oraz przedstawiono i porównano mechanizm sieciowania fizycznego i chemicznego PLA. Stwierdzono, że polilaktyd można sieciować fizycznie, tj. pod wpływem promieniowania elektronowego i przy udziale małocząsteczkowych związków wielofunkcyjnych. Stwierdzono także, że napromienianie PLA wyłącznie za pomocą promieniowania powoduje jego degradację.
EN
Selected cross-linking problems of biodegradable polymers, especially PLA have been presented in this paper. Different methods of cross-linking procedure as well as some effects accompanying this action, kinds of radiation and additional components used for physical cross-linking have also been revealed. The cross-linking process by electron irradiation of PLA has thoroughly been described and physical and chemical PLA cross-linking methods have been compared. It has been stated that PLA can be cross-linked physically, i.e. by electron irradiation accompanied by low-molecular multi-functional compounds. The sole electron irradiation may cause PLA degradation.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono wyniki badań wytrzymałości adhezyjnej złącz pięciu kompozytów PLA i dwóch farb drukarskich oraz wpływu wyładowań koronowych na tę wytrzymałość. Stwierdzono dominujący wpływ rodzaju farby na wytrzymałość tych złącz, natomiast nie zaobserwowano istotnego wpływu wyładowań koronowych. Większą wytrzymałością adhezyjną charakteryzują się złącza z farbą wodorozcieńczalną, co może być spowodowane silniejszymi oddziaływaniami polarnymi cząsteczek wody znajdującej się w tej farbie z grupami polarnymi będącymi w warstwie wierzchniej poszczególnych kompozytów.
EN
Adhesion tests results of five PLA composites and two printing inks, and the influence of corona treatment on this strength are presented. The type of printing ink affected mainly adhesion strength, while the influence of corona treatment can be neglected. Higher strength of adhesion joints containing waterbase-ink is probably caused by higher molecular interaction between polar water molecules being in the ink and polar molecules present in the composite surface layer.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.