Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 3

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  annuity
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
PL
Wysokość odszkodowania, które powinna otrzymać osoba poszkodowana, składa się z kilku elementów. Jednym z nich, gdy poszkodowany nie jest zdolny do pracy, jest wysokość dochodów, które utracił. Aby odszkodowanie było dobrze ustalone, warto posłużyć się w jego ustalaniu wartością pieniądza w czasie i dynamiką wzrostu wynagrodzeń w sektorze, w którym pracował poszkodowany. Należy również wziąć pod uwagę inflację. W artykule przeprowadzono symulacje pokazujące różnice między podejściem, które nie uwzględnia wymienionych czynników, a podejściem, które te czynniki uwzględnia. Pierwsze podejście jest często używane przez polski wymiar sprawiedliwości w ustalaniu wysokości renty odszkodowawczej. Drugie jest propozycją lepszego zabezpieczenia osoby poszkodowanej, która utraciła zdolność do pracy.
EN
The compensation that should be given to injured individuals is made up of several elements. When the victim is unable to work, income he or she has lost is compensated. To properly establish that compensation, two factors are considered: time value of money and the rate of growth of wages in the sector where the victim worked. Inflation should also be figured in. The article presents simulations of different approaches – ones that do not take these factors into account, and others that do. The first approach is often used by the Polish justice system in determining the amount of pension compensation, while the second is a proposal to better protect victims who have lost the ability to work.
EN
The paper presents a comparative study of donation contract and annuity contract and their legal effects. Main emphasis is put on the time when a property owner takes a decision about entering into one form of legal construction or the other. The author of the paper discusses cases in which the donor’s expectations may, in the end, fail to overlap with the legal state defined by a given form of contract, which is often confirmed by life practice. The paper includes specific references to the position of the donor, annuitant and their contractors. The paper calls for a wider access to legal advice and relevant information for property owners who consider making a donation.
PL
Artykuł koncentruje się na zagadnieniu porównania skutków umowy darowizny oraz umowy dożywocia - w kontekście momentu podejmowania przez właściciela nieruchomości decyzji o wykorzystaniu konkretnej konstrukcji prawnej. Autorka zwraca uwagę na momenty, w których oczekiwania dysponenta majątkiem mogą finalnie rozminąć się ze stanem prawnym ugruntowanym na niwie danego kontraktu, co potwierdza niejednokrotnie praktyka życiowa. W artykule znajdują się konkretne odniesienia do pozycji darczyńcy, dożywotnika oraz ich kontrahentów. Artykuł zwraca uwagę na potrzebę zagwarantowania właścicielom nieruchomości dostępności stosownych porad prawnych.
|
|
tom 23
EN
The article presents the process of taking over real estate inherited from Jan Klemens Branicki by his heirs. After the Great Crown Hetman’s death, any inheritable lands and some parts of counties (starostwa) were handed over “for life” to Izabela Branicka. The widow was entitled to administer the properties and receive income on them until her death. Under the law, after her death the real estate was to be transferred to Jan Klemens Branicki’s sisters, their children, grandchildren and great grandchildren. The rules of annuity were confirmed by a special commission appointed by Delegated Sejm which was held in Warsaw in 1774. Numerous court proceedings lasted as long as until 1800 when Izabela Branicka reached an agreement with the grandsons (brothers Jan Alojzy and Feliks Potocki) and the granddaughter of Krystyna Sapieha of Branicki (Joanna Potocka of Potocki). According to the decisions thereof, any property claims of Hetman’s wife were to be secured on Prussian lands (Bialystok, Tykocin and Choroszcz lands). Soon afterwards, on 22nd September, 1802, Kriegs- und Domänenkammer (Office of War and Crown Lands) purchased Bialystok real estate (their territory is shown on the map attached to the article) whereas Izabela Branicka leased the city of Bialystok since 1st June, 1803. The transaction of Bialystok real estate’s sale was to be terminated a year after their annuity owner’s death. Actually, in an already new political reality, Russian authorities acquired the real estate on 4th March, 1809. The sellers, however, did not receive the money entered in the sale contract (217.970 thalers / 1.307.820 zlotys) because Izabela Branicka heirs’ liabilities had to be repaid (over 619.000 zlotys) as well as Jan Klemens Branicki’s old debts and liabilities. There was a little more than 124.000 zlotys left in cash but thanks to this transaction Choroszcz and Tykocin estates’ debts were repaid. Smaller financial liabilities also burdened estates located in Austrian Partition.
RU
Статья представляет процесс перехода недвижимости к наследникам Яна Клеменса Браницкого. После смерти гетмана Великой Короны все земельное имущество было унаследовано и часть староства перешла в пожизненное пользование Изабеллы Браницкой. Вдова имела право до конца жизни управлять имуществом и получать с него доход. По праву после ее смерти вся земельная собственность должна была перейти сестрам Яна Клеменса Браницкого, их детям, внукам и правнукам. Правила пожизненного наследия подтвердила специальная комиссия, назначенная делегированным сеймом, которая заседала в Варшаве в 1774 г. Множественные судебные заседания продолжались до 1880 г., пока Изабелла Браницка не заключила соглашение с правнуками (братьями Яном Алоизом и Феликсом Потоцким) и внучкой Кристиной Сапегой из рода Браницких (Иоанной Потоцкой из рода Потоцких). Она желала, чтобы все ее имущественые права как жены гетмана, были сохранены в виде прусской собственности (белосктокской, тыкотинской и хорошчанской). После әтого, 22 сентрября 1802 г. Камера Войны и Домен (военно-әкономический орган публичной администрации) купила белостокское имущество (их территорию представляет прилагаемая карта), а Изабелла Браницка с 1 июня 1803 г. арендовала город Белосток. Процедура продажи белостокского имущества, находящегося в пожизненном пользовании, должна была закончиться через год после смерти Изабеллы Браницкой. Очевидно, что в новой реальной политической ситуации русские приобрели имущество в собственность 4 марта 1809 г. Продавцы однако не получили денежной суммы, прописанной в контракте (217 970 талеров/1 307 820 злотых), а также нужно было оплатить обязательства наследникам после смерти Изабеллы Браницкой (более 619 000 злотых), кроме әтого, небольшие долги и задолженности Яна Клеменса Браницкого. Наличными оставалось немного более 124 000 злотых, однако, благодаря әтой операции была погашена задолжненность хорошчанского и тыкотинского имущества, более мелкие финансовые обязательства являлись частью собственности, находяшейся на территории Польши, аннексированной Австрией.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.