Artykuł na temat bankowości prywatnej. Omówiono problem banków kadrowych, kryzysu zaufania, poziomu i struktury bogactwa w Polsce oraz architektury produktowej banków. Zaprezentowano przykłady modnych i efektownych produktów bankowych oraz problem optymalizacji podatkowej w bankowości.
Artykuł przedstawia i charakteryzuje proces restrukturyzacji AmerBanku, który z banku niszowego stopniowo przekształca się w bank uniwersalny. Autorka ukazuje również plany związane z rozwojem banku w następnych latach.
Wyniki badania przeprowadzonego przez GFMP Management Consultants jasno pokazują, że rzeczywista jakość obsługi zamożnego klienta zainteresowanego usługami private banking znacząco odbiega od deklaracji składanych przez banki. Usługa private banking jest stosunkowo nową ofertą na polskim rynku. Oferowana jest osobom, które posiadają określoną kwotę aktywów lub dochodów (kryteria różnią się w zależności od banku). Tacy klienci mogą liczyć na szczególne korzyści: lepsze oprocentowanie lokat, dostęp do zamkniętych funduszy inwestycyjnych, kredyty na specjalnych warunkach, produkty strukturyzowane itp. Dodatkowo banki starają się pogłębić wrażenie wyjątkowości poprzez prestiżowe karty kredytowe, zniżki na luksusowe towary i zaproszenia na elitarne imprezy. Oczywiście słowa „prestiż”, „luksus” i „elitarność” mogą oznaczać co innego dla różnych osób, niemniej chodzi w tym wypadku o danie klientowi poczucia uprzywilejowania. (abstrakt oryginalny)
Celem artykułu jest przybliżenie czytelnikowi specyficznej grupy banków wyodrębnionych w szwajcarskim systemie bankowym jako "banki prywatne". Grupą tą warto się zainteresować z wielu przyczyn. Banki prywatne są najstarszą formacją bankową w Europie, przyczyniły się do rozkwitu wielu możnych rodów (w tym rodów panujących), wniosły znaczny wkład w rozwój przemysłowy naszego kontynentu, a przede wszystkim były motorem rozwoju sektora finansowego i wyznacznikiem standardów profesjonalnych w bankowości. W artykule omówiono specyficzne cechy wyróżniające banki prywatne, ich aktualny stan oraz zagrożenia, jakim podlegają. Od końca II wojny światowej liczba tradycyjnych szwajcarskich banków prywatnych systematycznie się zmniejsza. Spośród 84 banków prywatnych funkcjonujących w 1939 r. obecnie pozostało tylko 14. W artykule podjęto próbę identyfikacji i wyjaśnienia przyczyn kurczenia się tej formacji bankowej, ze wskazaniem na procesy konsolidacyjne jako czynnik o największym znaczeniu. Analizę uzupełniono uwagami poświęconymi osłabieniu pozycji Szwajcarii jako centrum europejskiej i światowej bankowości prywatnej. (abstrakt oryginalny)
EN
This article refers to a specific group of Swiss banks identified by the Swiss National Bank as group 8 - "private banks". This group of banks is characterized by a legal status of partnership and special banking law provisions referring to solicitation of funds, information obligations and advertising. What makes the Swiss private banks (also referred to as private bankers or private banking houses) extremely interesting is their long history (dating back to the XVIII century), their contribution to economic development of Europe, their role in setting standards in financial services and above all - their professional ethics and reputation which helped Switzerland achieve the status of world financial centre. Since the end of Word War II the number of Swiss private bankers has dropped dramatically: out of 84 private banks operating on the Swiss market there remained only 14. The analysis of present state of Swiss private bankers and the explanation of reasons of their decline is taken up in this article. The general position of Swiss private bankers in the banking world is analysed in the broader perspective of conditions related specifically to Switzerland. (original abstract)
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Artykuł omawia funkcjonowanie sektora bankowego w przedwojennej Polsce. Obok licznych banków prywatnych działały również banki państwowe, cieszące się większym zaufaniem społeczeństwa. Kondycja banków zależała od wahań koniunktury i realizowanej przez rząd polityki finansowej. Biorąc to pod uwagę, dwudziestolecie międzywojenne można podzielić na kilka okresów, w których działalność banków różnie się kształtowała. Charakterystyczną cechą była duża etatyzacja tego sektora. (abstrakt oryginalny)
EN
This article describes functioning of banking sector in pre-war Poland. Next to numerous private banks there were also state-owned banks, having greater public confidence. The condition of the banks depended on the fluctuations and financial policy carried out by the government. Taking this into account, interwar period can be divided into several periods in which the activities of banks are shaped differently. Large employment of this sector was a characteristic feature. (original abstract)
W odpowiedzi na rosnące wymagania i zróżnicowane potrzeby zamożnych klientów obsługiwanych w ramach bankowości prywatnej i osobistej, banki bazują coraz częściej na tzw. otwartej architekturze produktów. Pozwala ona oferować usługi i produkty wielu różnych dostawców. Klient zyskuje w ten sposób kompleksowy produkt, który uwzględnia zindywidualizowane oczekiwania i umożliwia w ten sposów pełniejsze zaspokojenie potrzeb. (fragment tekstu)
EN
The article presents the essence of a open-product architecture, which allows banks to offer products and services from different providers. It was discussed the main components of a comprehensive and personalized of private and personal banking portfolio. Also it was outlined the potential of affluent clients market in the context of their needs. (original abstract)
Usługi maklerskie i produkty funduszy inwestycyjnych od kilku lat wyznaczają standardy polskiej bankowości prywatnej. Trudno wyobrazić sobie ofertę bez dochodowych instrumentów rynku kapitałowego. Czy to jednak wystarczy? Bankowość prywatna zakłada, że interesy klienta będą prowadzone w sposób zintegrowany, czyli poza strategią inwestycyjną będą również doradzać w kwestiach podatkowych i prawnych, planować wraz z klientem interesy jego i jego rodziny na wiele lat naprzód. (abstrakt oryginalny)
Najstarszymi w Europie bankami, niejednokrotnie już o kilkusetletniej historii, są prywatni bankierzy albo domy bankowe. Prywatni bankierzy od czasów średniowiecza do połowy XIX wieku kształtowali oblicze europejskiej bankowości i w dużym stopniu wpływali na rozwój naszego kontynentu. Pierwsi prywatni bankierzy wywodzili się ze złotników, kupców i spedytorów. Jednak od początku XVIII wieku nie zajmowali się już bezpośrednio obrotem towarowym, a wyłącznie transakcjami finansowymi.
Private banking to usługi bankowości prywatnej adresowane do najbogatszej, elitarnej grupy odbiorców. Uznawane są za jeden z najatrakcyjniejszych obszarów działalności bankowej na świecie. Omówiono dwa odmienne segmenty private bankingu: tradycyjny, realizowany przez najstarsze banki prywatne oraz nowoczesny, realizowany przez departamenty private bankingu dużych banków komercyjnych lub inwestycyjnych.
Charakterystycznym zjawiskiem w bankowości w dobie globalizacji jest nie tylko podejmowanie działalności przez wiele banków krajowych na rynkach zagranicznych za pomocą utworzonych tam różnych punktów przedstawicielskich, ale również prowadzenie działalności bankowej na rynku krajowym przez podmioty zagraniczne za pośrednictwem oddziałów bankowych, banków w formie spółki zależnej lub przejętych przez kapitał zagraniczny w wyniku transakcji banków krajowych. Artykuł omawia to zjawisko na przykładzie banków zagranicznych funkcjonujących w Niemczech.
Zdaniem ekspertów w najbliższej przyszłości udział baków spółdzielczych w polskim rynku bankowym może sięgnąć nawet 15-20 proc. W przeciwieństwie bowiem do gęstości placówek bankowych w wielkich miastach, poza nimi wciąż jest wiele miejsc nadających się do zagospodarowania, a banki spółdzielcze ze swoimi 3500 placówkami operacyjnymi, do których napływa coraz więcej pieniędzy, mają olbrzymie możliwości rozwoju. W wielkich miastach Polski osiągnięto już wysoki wskaźnik nasycenia placówkami bankowymi. Tymczasem w małych miastach, nie mówiąc o skupiskach wiejskich, na jedna placówkę bankową przypada od 3,5 do kilkunastu tysięcy osób. Popyt na usługi bankowe wciąż znacznie przewyższa tam podaż. Artykuł charakteryzuje i omawia role banków spółdzielczych zlokalizowanych poza dużymi miastami.
Biorąc pod uwagę, że jeszcze około 40 proc. Polaków nie posiada rachunku bankowego, czyli podstawowego produktu bankowego, uznać należy że banki mają jeszcze potencjalnego klienta, o którego mogą konkurować. Jednak wzrastająca konkurencja ze strony banków komercyjnych i rosnące ryzyko prawne stają się podstawowym zagrożeniem dla tych instytucji.
Artykuł ukazuje krytykę Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Zdaniem ekspertów autosanacja stosowana na szeroką skalę w ubiegłych latach przez BFG zakłócała warunki konkurencji i była mało efektywna. Artykuł przedstawia propozycje wysuwane przez Związek Banków Polskich, zmierzające do sprawniejszego i oszczędniejszego zarządzania w sytuacjach kryzysowych.
Artykuł przedstawia ewolucję private banking w sektorze polskiej bankowości. Autorka charakteryzuje zasady doboru klientów do tzw. "klubu bogatych", a także usługi, które są im oferowane w ramach private banking.
Dyrektywa unijna 2000/12 z 20 marca 2000 r. dotycząca podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe stanowi że władze nadzorcze państwa członkowskiego nie udzielają zezwolenia na prowadzenie działalności przez intucje kredytowe, jeśli dana instytucja kredytowa nie posiada wydzielonych funduszy własnych; oraz gdy jej kapitał założycielski wynosi mniej niż 5 mln EUR. Dopełnieniem omawianych regularcji jest zasada ustalająca obowiązkową wysokość funduszy własnych instytucji kredytowych nie może się obniżyć do poziomu kapitału załozycielskiego. Stwarza to konieczność dostosowania się polskich banków do nowych wymogów. Proces tego dostosowania jest tematem tego artykułu.
Kapitały własne banków są kategorią złożoną. Najwęższym ich ujęciem są kapitały zasadnicze i rezerwowe, na które składają się przede wszystkim: kapitał założycielski (fundusze statutowe, kapitał akcyjny, fundusze zasobowe i udziałowe banków spółdzielczych), rezerwy obligatoryjne oraz reinwestowane zyski. Artykuł podaje wyniki finansowe sektora bankowego w latach 90-tych.
Autor analizuje sytuację polskich banków w obliczu przystąpienia Polski do UE. Podstawowe standardy regulacji prawnych jednolitego europejskiego rynku usług finansowych są próbą pogodzenia wymogów ostrożnościowych z zasadami swobody przedsiębiorczości, przepływu kapitału oraz towarów i usług, obowiązującymi w UE.
W polskiej gospodarce banki pełnią szczególną rolę. Obejmują ponad 75 proc. całości aktywów sektora finansowego. Są jego najistotniejszym filarem, a zarazem - najbardziej rozwiniętym segmentem. Polski sektor bankowy, z ponad 30-procentowym udziałem w sumie aktywów, kredytów i depozytów wśród nowych członków UE, jest największy w nowych krajach akcesyjnych. Rynek bankowy jest w Polsce stosunkowo dojrzały ze stabilną liczbą uczestników nie przekraczającą siedemdziesięciu podmiotów. Segmentacja rynku została zakończona w latach 2000 - 2001. Artykuł opisuje sytuację polskiego sektora bankowego.
Komitet Bazylejski i Unia Europejska wystosowały prośbę do banków o wzięcie udziału w piątym badaniu ilościowym (ang. QIS 5; a fifth Quantitative Impact Study). W ślad za nimi poszedł Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego, który poprosił szesnaście banków komercyjnych o wypełnienie arkuszy QIS5, oraz o wypowiedzi na temat jakościowych aspektów istniejących ram zarządzania ryzykiem. Banki rozpoczęły pracę w drugim tygodniu października. GINB oczekuje na odpowiedzi do 9 grudnia 2005. GINB zależy na udziale polskich banków w badaniu ponieważ w poprzedniej edycji ich udział był niewielki. Artykuł omawia procedurę QIS 5 i różnic w stosunku do dwóch poprzednich edycji.