Do szybkiego rozwoju przemysłu tworzyw sztucznych przyczynia się przede wszystkim postępująca rewolucja technologiczna, napędzana rosnącym zaludnieniem naszego globu. Tworzywa przejmują więc rynki tradycyjnie zarezerwowane dla innych materiałów. Zużycie tworzyw sztucznych jest dobrym parametrem pomiaru wzrostu tak branży, jak i całej gospodarki.
Tworzywa sztuczne znajdują coraz szersze zastosowanie we wszystkich niemal dziedzinach gospodarki. Ze względu na powstawanie nowych rodzajów tworzyw, materiały te wyznaczają trendy rozwoju i uważane są za nośniki postępu w gospodarce, samo zaś przetwórstwo tworzyw sztucznych przyjmuje się za jedną z miar rozwoju przemysłu danego kraju. Na tym tle Polska wypada na średnim poziomie, chociaż istnieją przesłanki ku temu, aby branża ta stała się bardziej wiodącą.
Dwory SA są jedynym polskim producentem kauczuku syntetycznego i największym na naszym rynku dostawcą polistyrenu do spieniania. W roku 2001 obroty firmy wyniosły 708 mln zł, co oznaczalo 17 procentowy spadek ich wartości w porównaniu z rokiem poprzednim. Spółka odnotowała około 40 mln strat, jednakże rosnący udział eksportu i postępująca restrukturyzacja dają nadzieję na rychłą poprawę sytuacji przedsiębiorstwa.
Rozpoczynający się XXI wiek, podobnie jak poprzedni, według prognoz ma być stuleciem plastiku. Duży udział w tej produkcji mają kraje członkowskie Unii Europejskiej. Według danych, produkcja wyrobów z plastiku w krajach "piętnastki" w roku 2000 wyniosła 135 mld euro. Do światowych potentatów w tej dziedzinie należą też USA i Japonia.
Globalna produkcja tworzyw sztucznych wynosi ponad 150 mln ton rocznie. W przeliczeniu na europejską jednostkę walutową daje to kwotę przekraczającą 400 mld euro. W pierwszej piątce największych producentów tworzysz sztucznych znadują się 3 państwa UE: Niemcy, Francja i Wielka Brytania.
Po okresie załamania na początku lat 90-tych polscy producenci wyrobów z tworzyw sztucznych osiągają coraz lepsze wyniki. Rosnący popyt na te produkty pozwolił na inwestycje, dzięki którym możemy być blisko światowej czołówki w tej dziedzinie. Polski rynek tworzyw sztucznych jest jednak na tyle atrakcyjny, że rozpoczęła się już ostra konkurencja polskich i zachodnich firm o prymat w tej branży.
W Rosji zużycie tworzyw sztucznych wynosi 25 kg rocznie na głowę 1 mieszkańca, z uwzględnieniem importu zarówno surowców, jak i gotowych wyrobów. W krajach wysoko rozwniętych zużycie to sięga 100 kg.
Przedsiębiorstwa tworzące grupę Ergis produkują wyroby o wartości, która stawia je w pierwszej dziesiątce największych zakładów przetwórstwa tworzyw sztucznych w Polsce. Grupa jest zarazem jednym z nielicznych przykładów realizacji polityki koncentracji produkcji realizowanej przez polski kapitał.
Łączna sprzedaż wyrobów gumowych różnorodnych zastosowań przekracza w Polsce 400 mln USD, jednakże udział krajowych producentów na tym rynku spadł do ok. 35 procent w roku 2000. Tracąc krajowych odbiorców polscy wytwórcy z coraz większym powodzeniem zdobywają rynki zagraniczne. W roku 2001 wartość eksportu wzrosła o 38 procent a przez ostatnich 6 lat aż czterokrotnie. Tak w kraju, jak i za granicą branża gumowa zależna jest od ogólnej koniunktury gospodarczej.
Pod względem produkcji tworzyw sztucznych i ich przetwórstwa Polska przez wiele lat odstawała od czołówki europejskiej, chociaż ma tradycje badawcze sięgające lat 20. Opóźnienie to jest jednak systematycznie odrabiane, szczególnie wobec krajów europejskich. W związku ze spodziewaną poprawą koniunktury w tym sektorze oraz z planami rozwoju przemysłu chemicznego należy spodziewać się dalszego wzrostu produkcji i przetwórstwa tworzyw sztucznych. W artykule zamieszczono także ranking największych krajowych producentów w tej branży.
W artykule omówiono przebieg restrukturyzacji firmy chemicznej Dwory SA. Przedstawiono także krótką historię przedsiębiorstwa sprzed restrukturyzacji i sposób w jaki stało się przedsiębiorstwem liczonym nad kreską.
Pod względem produkcji tworzyw sztucznych i ich przetwórstwa, Polska przez wiele lat odstawała od czołówki europejskiej, choć ma tradycje badawcze i dorobek naukowy sięgający początku lat 20. minionego wieku. Obecnie opóźnienie to jest szybko nadrabiane, głównie w przetwórstwie tworzyw sztucznych. W roku 2002 polska gospodarka zużyła około 2,5 mln ton tworzyw sztucznych, wliczając w to przetwórstwo przemysłowe (prawie 2 mln ton).
Produkcja wyrobów z tworzyw sztucznych w Polsce w roku 2003 ponownie wróciła, po dwuletniej przerwie, do "dwucyfrowego" rozwoju. Tak znaczne ożywienie tego przetwórstwa wynika z szybszego wzrostu gospodarki i produkcji przemysłowej, rozbudowy mocy produkcyjnych istniejących zakładów oraz uruchomienia produkcji przez kilku inwestorów zagranicznych. Niestety nadal maleje udział rodzimych dostawców surowców dla tego sektora.
W artykule niniejszym opisano e-strategie wdrożone w największych firmach działających w branży tworzyw sztucznych (GE Plastics, Omnexus i PlasticsNet.com). Firmy te opracowały m.in. model biznesowy, który łączył dostawców tworzyw sztucznych oraz towarzyszących im usług z odbiorcami oraz producentami za pomocą platformy elektronicznej.
W artykule podjęto próbę modelowania produkcji sprzedanej całej branży w warunkach zmienności składowych, na przykładzie produkcji sprzedanej wyrobów gumowych i z tworzyw sztucznych w Polsce. Celem opracowania jest przedstawienie krótkoterminowej (na 1 rok) prognozy produkcji sprzedanej tych wyrobów. Do analizy wykorzystano dane o produkcji sprzedanej w cenach bieżących. Prognozy te, dotyczyć zatem będą fizycznych rozmiarów produkcji, jak i cen przemysłowych tego działu gospodarki. W pierwszej części artykułu wyodrębniono cykliczność produkcji sprzedanej wyrobów gumowych i z tworzyw sztucznych, następnie wykorzystano alternatywne modele: klasyczny, czyli model trendu ze wskaźnikami sezonowości, model wygładzania wykładniczego oraz zintegrowany model autoregresji i średniej ruchomej ARIMA. Ostatnim skonstruowanym modelem jest model trendów jednoimiennych okresów. W zakończeniu została dokonana ocena zbudowanych modeli i wybór optymalnej metody prognozowania analizowanych zmiennych.
EN
The author presents the procedure of forecasting manufacture sold of rubber and plastic products. In the beginning, periodicity of the manufacture sold is identified with use of spectral analysis. Next, trend and seasonal factors are calculated using the X-12 Arima Census method. Changes of particular elements of the analyzed time series over time were shown. Following, the stability of the manufacture sold is tested. Based on the irregular component analysis, considerable qualitative changes of the manufacture are identified. The time series are divided into sub series. In the article there are also considerations on using alternative time series analysis methods. Based on the diagnosis of time series of the manufacture, four alternative forecasting models were constructed: classic model, Winters exponential smoothing, ARIMA and model of trends of analogical periods. On the basis of mean average percentage error it was shown that the model of trends of analogical periods gave the best results. The cause of errors is cyclic behavior of the manufacture sold and Polish accession to The European Union. Because of short time series of production sold it is recommended to use mechanical methods of separating its components.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.