The aim of this article is to presentthe political activities of Aleksandra Kollontai during her stay in Norway 1915-1917. Aleksandra was born on April 1, 1872 in Sankt Petersburg to an aristocratic family. At age twenty-one, she married her cousin - a czarist generał, Vladimir Kollontai. However, they soon separated and she de- cided to go to Western Europę to study economics so as to become a radical journalist. During her stay in Europę, she came into contactwith the leftist Marxists. She also engaged herself in thebuildingof a working women’s movementboth in Western Europę and her homeland. Conseąuently, Aleksandra had to flee Russia in 1908. Next eight years she lived in exile. In 1915, Kollontai moved to Oslo after being expelled from Sweden for participation in anti-military propaganda. During her stay in Norway, she was an active representative of the Bolsheviks. Aleksandra was promoting Lenin’s theories among socialist youth, was in touch with one of the most prominent social activists, Martin Tranm^l, and took an active part in the Norwegian women’s movement. Moreover, thanks to her influence, Scandinavian representatives supported Lenin’s fraction connected with the revolutionary internationalism during the conference in Zimmerwald in 1915. Furthermore, she also played a crucial role in the re-opening of the northern smuggling route thatled through harbors in Vard0 and Murmańsk. As a result, Lenin was able to keep in constant contact with the revolutionary movement in Russia during the WWI. In particular, Aleksandra Kollontai was regarded by the Norwegian socialists as a beautiful, temperamental woman as well as a talented speaker. Not surprisingly, her diplomacy also led to recognition of Soviet Russia by Norway in 1924.
Norwegia coraz mniej kojarzy się z zimną północą, a coraz bardziej z zapierającymi w piersiach krajobrazami, z wszechobecną dzika przyrodą, nowoczesna technologią i bezpieczeństwem. Kraj fiordów i wikingów ma coraz więcej do zaoferowania, nie tylko dzięki geologicznym procesom, które ukształtowały tak bardzo zróżnicowany teren, lecz również za sprawą harmonijnie wkomponowanych projektów.
Norwegia liczy niespełna 4,8 mln mieszkańców, co przy powierzchni kraju wynoszącej ponad 385 tys. km² daje średnią gęstość zaludnienia równą 16 osób na km². Można by zatem pomyśleć, że przy tak niewielkiej liczbie ludzi ochrona środowiska będzie marginalizowana - wszak poziom antropopresji na środowisko jest zdecydowanie niższy niż w krajach gęściej zaludnionych. Nic bardziej mylnego - dla wielu Norwegów przyroda jest skarbem.
Zgodnie z Krajowym Planem Gospodarki Odpadami 2010, do 2014 r. poziom recyklingu szkła w Polsce powinien wynosić 60%. Niby nie najgorzej, ale plan ten i tak blednie przy osiągnięciach w tym zakresie innych państw, np. Norwegii. Tam już mają 90-procentowy poziom odzysku szkła, a szykują się na więcej...
Pomimo wysokich dochodów, większość Norwegów zalicza siebie do klasy średniej, a w kulturze tego prostolinijnego i skromnego społeczeństwa obca jest jakakolwiek ostentacja i "szpanowanie" (również manifestowane w poziomie i standardzie zajmowanego mieszkania). Skromność jako cecha (charakterystyczna dla wszystkich społeczności Skandynawii) jest widoczna również w norweskim budownictwie mieszkaniowym. Większość zasobów mieszkaniowych w Norwegii to albo tradycyjne, o niewielkiej kubaturze drewniane domy jednorodzinne, albo ostatnio coraz bardziej dominujące w miastach - praktyczne i funkcjonalne, pozbawione fantazji typowe "bloki" (w większych miastach, np. w Oslo stanowią już około 50% zasobów). Co jednak należy podkreślić: prawie zawsze mieszkania i otoczenie domów są bardzo starannie utrzymane, pieczołowicie odnawiane i upiększane. Obecnie za cele dalszego rozwoju budownictwa mieszkaniowego rząd norweski uważa: - dobrze funkcjonujący rynek nieruchomości mieszkaniowych, - sprawiedliwy pod względem społecznym dostęp do mieszkań, - wysoką jakość środowiska osiedli mieszkalnych (przyrodniczą, społeczną i kulturową), - rosnący standard mieszkań i ich otoczenia; wykluczenie ze stosowanych materiałów konstrukcyjnych i wykończeniowych najbardziej popularnych alergenów, promowanie energooszczędnego budownictwa, - bezpieczeństwo publiczne, - zachowanie pożądanej równowagi między budownictwem czynszowym i prywatnym, - stała rehabilitacja istniejących zasobów, poprawa zarządzania. Osiągnięcie tych celów warunkują wielopłaszczyznowe badania naukowe w dziedzinie projektowania architektonicznego i urbanistycznego, materiałów budowlanych i technologii, ekonomii i zarządzania, administracji oraz bankowości. Badania takie finansuje The Norwegian State Housing Bank udzielający granty na poszukiwania nowych systemów technologicznych (np. energooszczędnego budownictwa), czy sposobów rewitalizacji starych, zdekapitalizowanych zasobów mieszkaniowych.
EN
Most of Norway's housing resources are either traditional wooden houses of small cubature or lacking fantasy, practical and functional typical blocks of apartments which have recently been more and more dominating in cities (in large cities e.g. Oslo they constitute approximately 50% of housing resources). However, it should be underlined that both the apartments and the surroundings of the houses are almost always very carefully maintained, renovated and decorated. The present priorities of the Norwegian government in housing are the following: - well functioning market of residential properties, - socially just access to apartments, - high quality of the environment at residential estates (natural, social and cultural environment), - increased standard of apartments and their surroundings, elimination the most common alergents from the used construction and finishing materials, promotion of energy-saving construction, - public security, - maintaining the desired balance between private housing and blocks of apartments continuous rehabilitation of the existing housing resources and improvement of their management.
Omówiono podstawowe problemy gospodarki energetycznej Królestwa Norwegii. Norwegia stanowi przykład kraju, który racjonalnie wykorzystuje swoje zasoby, w tym energetyczne, budując na ich podstawie potęgę ekonomiczną kraju i dobrobyt jego obywateli. Szczególnego podkreślenia wymaga troska o ekologiczny charakter rozwoju energetyki, przy wykorzystaniu hydroenergii, bez szkód środowiskowych oraz energooszczędny charakter wzrostu ekonomicznego.
EN
Discussed are the main problems of the Kingdom of Norway energy economy. Norway is the example of a country which rationally utilizes its resources, including the energy ones, and builds on their basis the economy power and welfare of the citizens. Care about the ecological character of power industry development - utilization of hydroenergy with no harm to the environment and the energy saving character of the economic growth - must be particularly emphasized.
Podano krótką charakterystykę konstrukcji "offsshore", do których należą różnego rodzaje platformy służące do wykonywania odwiertów, wydobywania, przeróbki i magazynowania ropy i gazu spod dna morskiego oraz statki wiertnicze, pływające magazyny i przetwórnie . Na przykładzie własnych doświadczeń omówiono specyfikę remontów platform eksploatowanych na Morzu Północnym, przeprowadzanych głównie w oparciu o norweskie normy Norsok.
EN
It has been characterized in short offshore structures which comprise platforms of different kinds designed for the manufacture of bore-holes, treatment and storage of oil and gas from under sea bottom as well drill ships, floating stores and processing plants. Basing on his own experience, the author discusses the specifies of repair of the platforms operating on the North Sea, carried out mainly according to the Norwegian Standards "Norsok".
It is empirically contested whether the phenomenon of presidentialisation, i.e. the concentration of power around the leading political positions in non-presidential systems, is taking place or not. This study sets out to investigate whether presidentialisation on the executive arena takes place in a collegial political system, more specifically in Norwegian municipalities. Using several independent empirical data in the period from 1992 to 2012, the main conclusion is that there are few traces of presidentialisation on the Norwegian local level. However, there are tendencies towards political concentration in the sense that political power is centralised in the political elite. Rather than presidentialisation or centralisation of power around one position, this can be regarded as an institutional centralisation of power.
PL
Dowody empiryczne świadczące o zjawisku prezydencjalizacji, tj. koncentracji władzy wokół kluczowych stanowisk politycznych w systemach innych niż prezydencki, są niejednoznaczne. Prezentowane badanie omawia kwestię prezydencjalizacji w odniesieniu do władzy wykonawczej w systemie politycznym opartym o zasadę kolegialności, przede wszystkim na przykładzie gmin norweskich. Niezależne dane empiryczne z różnych źródeł dla lat 1992–2012 wskazują, że na szczeblu lokalnym w Norwegii występują nieliczne oznaki prezydencjalizacji. Widoczne są natomiast tendencje zmierzające do koncentracji politycznej w znaczeniu skupienia władzy w rękach elity politycznej. Zjawisko to można uznać raczej za instytucjonalną centralizację władzy niż za prezydencjalizację lub skupienie władzy w jednym stanowisku.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.