Zapewne niewielu Polaków – głównie warszawiaków, zachowało w pamięci obraz Warszawy z początku lat 60., a szczególnie jej nocnego oblicza. Stolica ze swoimi neonami, które stanowiły niejako jej „wizytówkę”, jawiła się podówczas, jako namiastka europejskiej metropolii. W miastach naszego kraju po wojnie, neony zaczęły pojawiać się we wczesnym PRL-u. Na początku z oporami władzy, gdyż były wyrazem tęsknoty za światem zachodnim z jego stylem życia. Spełniały także wieloraką rolę: doświetlały słabo oświetlone ulice, ubarwiały frontony nowych, zazwyczaj szarych, domów. Starym zaś, ocalałym z pożogi wojennej kamienicom, dodawały pewnego uroku i tajemniczości. Dla ludzi wieczorem powracających z pracy, nocnych seansów filmowych, sztuk teatralnych lub też innych „imprez”, neony były czymś w rodzaju świetlnych drogowskazów, wskazujących przy okazji niezbyt liczne, na dodatek zamykane wcześnie, placówki handlowe, punkty usługowe, czy lokale gastronomiczne.Na przełomie lat 50. i 60., za zgodą ówczesnych włodarzy miasta, przybywało neonów niczym grzybów po deszczu. Wśród nich zdarzały się niekiedy prawdziwe perełki – dzieła sztuki, których twórcami byli doskonali, nierzadko wybitni graficy-projektanci. W ostatnich latach w Warszawie można zaobserwować fakt braku szacunku ze strony władz miasta dla współczesnej jego historii, widoczny chociażby przy podejmowaniu nieodpowiedzialnych, wręcz szkodliwych w skutkach decyzji o likwidacji pamiątkowych, a do niedawna jeszcze istniejących neonów. W stolicy daje się zauważyć szybko zachodzące przemiany: zmieniają się najemcy lokali handlowych i usługowych, zmieniają się ich funkcje, poszczególne instytucje przemieszczają się w inne lokalizacje, bądź ulegają likwidacji. Procesy te w konsekwencji prowadzą do nieodwracalnych strat w „świecie” stołecznych neonów. Jest to najwyższy czas, aby ratować to, co jeszcze z dawnych znaków świetlnych Warszawy pozostało. Należy zatem z niemałą satysfakcją odnotować fakt, iż w Warszawie – dzięki usilnym staraniom Ilony Karwińskiej, polskiej artystki-fotografki, na stałe zamieszkałej w Londynie, przy wsparciu jej męża, anglika Davida Hilla, po latach i wielu czynionych zabiegach udało się powołać do życia Muzeum Neonów. Od 2005 r. bez stałego lokum, dziś z siedzibą przy ul. Mińskiej 25 na Pradze, Muzeum Neonów jest prywatnym przedsięwzięciem, prowadzonym przy skromnej pomocy Fundacji Neon. Nie wspierają go też żadne środki publiczne, funkcjonuje dzięki wolontariuszom, a czynne jest od czwartku do soboty w godz. 12-17 oraz w niedzielę godz. 12-16.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Probably only a few Poles, mainly Varsovians, remember the way Warsaw looked in the early 1960s, and in particular the appearance of the capital at night. Together with its neon lights, which comprised a sui generis “showcase”, Warsaw appeared to be a substitute for a European metropolis. Neon signs started appearing in assorted post-war Polish towns at the onset of People’s Poland. Initially, they encountered the resistance of the authorities, since they expressed a longing for the Western world and its lifestyle. Neon lights also fulfilled numerous functions: they additionally illuminated insufficiently lit streets, enhanced the, as a rule, grey facades of new housing and added allure and an aura of mystery to old town houses, survivors of wartime conflagrations. For people returning in the evening from work, film shows, theatres or other “events”, neon lights acted as special signposts indicating the location of rather scarce shops, service outlets, or restaurants, cafes and bars, which closed early. At the turn of the 1960s the town authorities consented to an upsurge of neon lights. Some proved to be genuine works of art, whose authors included excellent and at times outstanding graphic artists-designers. Recent years have shown a lack of respect on the part of the Warsaw authorities for the modern history of the capital, discernible in irresponsible and outright harmful decisions about the elimination of historical and still existing neon lights. The capital has become the scene of great transformations: leaseholders of trade and service venues are changing, as are the latter’s functions, while particular institutions are moved or outright closed. The consequences of those processes include irreversible losses of neon signs. It is high time to save remnants of the old neon lights of Warsaw. More the reason to note with great satisfaction that the persistent efforts of Ilona Karwińska, a Polish art photographer residing permanently in London, supported by her English husband, David Hill, have resulted in the opening of the Neon Museum after years of numerous initiatives. It 2005 the Museum was still without a permanent gallery, but today it is situated in 25 Mińska Street in the district of Praga. The Neon Museum is a private enterprise, conducted thanks to the modest help of Fundacja Neon. It does not enjoy the support of public funds, functions thanks to volunteers, and is open from Thursday to Saturday (noon - 17 pm) and on Sunday (noon- 16 pm).
Temat objawień fatimskich jest podejmowany z najróżniejszych stron, począwszy od refleksji teologicznej i duchowej, po analizy fenomenologiczne i psychologiczne. Badania nad Fatimą w wymiarze teologii wymagają odkrycia tego, co w przekazie objawień fundamentalne – co stanowi wspólny mianownik, bywa, że ukryty, wszystkich treści objawień. Taki fundament pozwala dostrzec Boży plan zawarty w orędziu i zrozumieć go jako przekaz integralny. Najnowsze badania sugerują, że istnieje potrójny mianownik objawień fatimskich. Pierwszym jest światło, które w refleksjach Siostry Łucji staje się Światłem pisanym wielką literą, bowiem to „światło było Bogiem”. Dzieci, zanurzone w tym Świetle, zaczynają uczestniczyć w Boskich tajemnicach i przemieniać na Jego obraz i podobieństwo. Drugim elementem fundamentu orędzia fatimskiego jest temat Niepokalanego Serca Maryi. To ono staje się kluczem do lepszej przyszłości, źródłem świętości, naczyniem łaski zdolnej zatopić każdy grzech. W zupełnie ostatnich refleksjach siostry Łucji pojawia się jeszcze trzeci element: wielkie Jestestwo Boga, które jest biblijnym „Ja Jestem” (ciekawe, że Jan Paweł II podczas uroczystości beatyfikacyjnych Franciszka i Hiacynty porównał doświadczenie dzieci fatimskich do doświadczenia Mojżesza!), z drugiej jest formą Opatrzności, która planuje zbawcze dzieje świata. Trzy tematy mówią o tym samym: są zaproszeniem do wejścia w misterium Boga, do zjednoczenia się z Nim. Kluczem do tego jest serce chrześcijanina: Niepokalane Serce Maryi jest dla nas wzorem doskonałego zjednoczenia serca z Sercem Zbawiciela – życia w Bożym Świetle.
EN
The topic of Fatima Revelations has been considered in many aspects, from a theological and spiritual reflection to phenomenological and psychological analyses. Any research over Fatima in the theological aspect call for discovering what is essential in the message of the revelations, their sometimes latent common denominator, and their whole content. Such a fundament allows for seeing a God’s plan embraced in the message and understanding it as an integral proclamation. The latest studies suggest that there are three common features of all Fatima Revelations. The first of them is light, which in sister Lucia’s reflections becomes Light, since “Light was God”. Children, immersed in the light, begin to take part in divine mysteries and transform into His image and likeness. The second feature of the core of the Fatima message is the topic of The Immaculate Heart of Mary. This heart becomes a gateway to a better future, a source of holiness, a vessel of grace mighty enough to wash away every sin. In the very last thoughts of sister Lucia appears one more feature, i.e. the immense Divine Being, biblical “I am who I am” (interestingly enough, John Paul II during the beatification solemnities of Francisco and Jacinta compared the experience of Fatima children to the experience of Moses). Moreover, the Divine Being is a Form of Providence, planning the salvation of the world. The three topics convey the same message, they are invitations to enter the mistery of God, to unite with Him. A Christian heart is crucial to this unity, and the Immaculate Heart of Mary presents the perfect union with the Heart of the Saviour – living in the Divine Light.
The following inquiry is derived from a 1994 experiential study in dreaming consciousness in which a series of thirty-eight interlocking dreams revealed Claudius Galen’s (c130-201) pneumatic doctrine of vision. The research centers on the relationship of light in the brain to vision and memory. The objective is to contribute to the understanding of consciousness by elucidating learning-related patterns of neural activity guided by associative recognition in dream-wake states. Scientific breakthroughs introducing photons of light to control brain activity strengthened the findings. Premises stemming from neuroscientific and spiritual insights: *Activation of light in the optic disc may open the visual field to access pre-natal memory. *A unified sixth sense merging Intuition-Insight-Instinct may have its locus in the infundibular recess of the third ventricle. *Memory matrix in the amygdala relays information to the sixth sense thereby serving all sense organs.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.