Four years after the end of its uprising against the Gaddafi regime, Libya remains in chaos. It is worth noting that for the third time since their independence in 1951, the Libyans’ attempts to create a modern and powerful state seem to be ‘wishful thinking’. The first two failed attempts – in 1951 and 1969 – were essentially local affairs without significant consequences beyond the country’s borders. The ongoing turmoil which followed in the wake of the Arab Spring in 2011 is leading to serious regional and international destabilization. This paper discusses the main factors of the instability in post‑Gaddafi Libya. According to the authors’ analysis, there are the following main obstacles in the process of transition toward democracy and peace: two competing governments, multiplicity of militias and combat groups operating in Libya, jihadism rising in power as well as the regional and ethnic claims for recognition and autonomy. The last part of this paper is devoted to potential scenarios for the future of Libya.
Th is article presents a study of Al Jazeera perceptions in Central European print media based on a quantitative content analysis. Th e research compares two year-long periods, which cover the 9/11 terrorist attacks and the “Arab Spring” — two sets of events that drove global attention to the region of Middle East and North Africa and beyond. Building on previous research in this fi eld, the authors analysed 94 diff erent newspapers for perceived affi liations to terrorism, using Al Jazeera as a source of information or the structure of genres in texts mentioning the station among other variables. Special emphasis is put on the case of Libyan revolutionary events.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Experience from current conflicts is showing that it is hard to talk about the success of undertakings implemented by coalition forces. It turns out that military defeating the opponent and taking control of the area aren't a factor guaranteeing being a success in contemporary, connected operations. The military victory isn't guaranteeing the liquidation of everyone threats, and hence the political, ethnical, religion solutions of cultural problems. The existing situation results from the fact, that military operations leading you, major effort focussed on the combating of terrorism or of paramilitary rebellious groups, for creating and keeping democratic power structures, forgetting not only about the citizen and his problems, but also about in order to get to know, to understand and only then to try to change in the society. Through exchanged factors cross-cultural contacts are getting for underlining differences in determined societies themselves.
Wydarzenia w Libii i Syrii stanowiły, a w tym drugim przypadku nadal stanowią, wyzwanie dla tureckiej polityki zagranicznej. Ze względów gospodarczych i politycznych Ankara musiała zainteresować się sytuacją w obu państwach bliskowschodnich i dostosować do jej rozwoju swoje działania. Niniejszy artykuł analizuje postawę Turcji w pierwszych miesiącach tzw. Arabskiej Wiosny Ludów w odniesieniu do sytuacji w Libii i Syrii. Ukazuje najważniejsze działania podjęte przez rząd turecki, tłumaczy motywy, które kierowały jego poczynaniami oraz ukazuje najważniejsze zmiany zachodzące w stanowisku Ankary.
EN
Recent events in Libya and Syria have posed a challenge for Turkish foreign policy. Angora have had an interest in the situation in both countries for economic and political reasons and due to that fact was forced to adapt its actions to development of the situation. This article examines the attitude of Turkey in the first months of the so-called Arab Spring with regard to the situation in Libya and Syria. It shows the most important steps taken by the Turkish government, explains the motives that guided the actions of the Turkish decision-makers, and shows the most important changes in the position of Angora.
Tematem niniejszego artykułu jest rola, jaką w przyszłym ładzie politycznym zaangażowanych w Arabską Wiosnę państw Afryki Północnej odegra czynnik religijny. Autor koncentruje się na miejscowych nurtach politycznych nazywanych powszechnie islamem politycznym. Zamiast tego określenia posługuje się on terminem „islamski aktywizm” (islamic activism). W analizie skrótowo omówione są nurty islamskiej myśli politycznej, islamskich organizacji politycznych oraz muzułmańskiego prawa religijnego na tle przemian socjoekonomicznych Afryki Północnej w ostatnich dziesięcioleciach. Przedstawione zostały odwołania różnorodnych ruchów północnoafrykańskiego islamskiego aktywizmu do islamu i do prawa muzułmańskiego, a także rola Facebook’a i innych nowoczesnych technologii informacyjnych w jego rozprzestrzenianiu się. Autor zastanawia się, na ile w krajach Afryki Północnej dojdzie do dalszej islamizacji miejscowych państw i społeczeństw, a także w jakim stopniu trudne do rozwiązania problemy gospodarcze będą stymulować dalszą radykalizację ruchów rewolucyjnych na tym terenie. Część analizy zajmuje przypadek egipski, z uwagi na ogromną rolę Egiptu w omawianym regionie, oraz nietypowy dla Afryki Północnej przypadek libijski, ze względu na problem przemocy oraz rozpadu państwa, które może stać się środowiskiem rozwoju radykalnych zmilitaryzowanych form islamskiego aktywizmu. W dalszej części analizy omówione są pozostałe kraje regionu, waga ich przemian oraz wzajemne interakcje z islamskimi społecznościami krajów UE oraz Afryki Subsaharyjskiej. W artykule zamieszczona jest również krótkoterminowa prognoza dotycząca ewentualnej roli islamskiego aktywizmu w dalszym rozwoju krajów północnoafrykańskich.
EN
This paper presents the future role of islamic activism in postrevolutionary North Africa. It focuses on local political currents of so called political Islam. Instead of using this term author uses the term Islamic activism. The study briefly discusses the trends of Islamic political thought, Islamic political organizations and Muslim religious law and the background of socio-economic transformation in North Africa in recent decades. It's discussed the appeal of various North African Islamic movement activism to Islam, the Islamic law and the role of Facebook and other modern information technologies in its spread. This paper addresses the issues of how the countries of North Africa will meet the possibility of further Islamization of the local states and societies. The important question is how economic problems will stimulate the further radicalization of the revolutionary islamic movements of the North Africa. Part of the analysis is the case of Egypt, because of the important role of Egypt in the region, and unusual for North Africa Libyan case. The Libyan study is important because of the problem of violence and the disintegration of the state. This is the which environment of developing of the forms of radical, militarized forms of Islamic activism. The rest of the analysis are focused in the other countries in the region and their interactions with the Islamic communities of the EU and sub-Saharan Africa. The article also included a short-term forecast of the possible role of Islamic activism in the further development of the countries of the North Africa.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article presents the events related to the process ofchanges in North Africa. They were dubbed Arab Spring at the beginning of the second decade of the twenty-first century. In Libya they took a dramatic turn at the end of the rule of Muammar Gaddafi. In response, a group of Western countries launched a military intervention in accordance with the “Responsibility to Protect” due to massive human rights violations by government troops and threats of the Libyan leader. The Western intervention received the mandate of the UN Security Council, but Germany abstained from voting, which was a big surprise for Western partners. Germany was then a non-permanent member of the Council. The aim of the article is to discuss the above circumstances, and to analyze the reasons of the German position in the UN Security Council.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Artykuł składa się ze trzech rozdziałów i krótkiego zakończenia. W pierwszym rozdziale przedstawiam genezę wyjazdu polskich sióstr, w tym benedyktynek misjonarek do pracy pielęgniarskiej w libijskim szpitalu w El Beida. W drugim - stan wspólnoty benedyktyńskiej w chwili wyjazdu via Rzym do Libii oraz podjęcie pracy w szpitalu w El Beida. W trzecim - prezentuję przebieg pracy w szpitalu arabskim, życie zakonne w arabskim kraju, zmiany personalne: w pracy i w domu zakonnym na stanowisku przełożonej oraz wizytacje kanoniczne. W końcu przypominam, że benedyktynki, zgodziły się na wyjazd do pracy w Libii na wyraźny rozkaz hierarchii kościelnej w Polsce. Otrzymały w Afryce godziwe warunki życia i pracy. Klimat afrykański trudny był do zaakceptowania przez niektóre nasze siostry. Misja milczenia w Libii stała się preludium do podjętej przez nasze siostry misji w Ameryce Południowej, w Brazylii i w Ekwadorze.
EN
The article consists of four chapters. The first chapter describes the genesis of work of Polish nuns in a Libyan hospital in El Beida. In the second – it discusses the state of the Benedictine community at the time of departure to Libya and the work in a hospital in El Beida. In the third – there were presented work in the hospital, religious life in the Arab country, personnel changes and canonical visitations. Finally, it is recalled that the Benedictine nuns agreed to go to work in Libya at the command of the Church hierarchy in Poland. In Africa they received a good living and working conditions. African climate was difficult to accept by some sisters. The mission of silence in Libya has become a prelude to missions undertaken by the sisters in South America: Brazil and Ecuador.
DE
Der Artikel besteht aus vier Kapiteln. Das erste Kapitel beschreibt den Arbeitsanfang der polnischen Nonnen in einem libyschen Krankenhaus in El Beida. In der zweiten - bespricht man den Zustand der benediktinischen Gemeinschaft zum Zeitpunkt der Abreise nach Libyen und der Arbeit in einem Krankenhaus in El Beida. In der dritten wurden Verlauf der Arbeit im Krankenhaus, Ordensleben im arabischen Land, Visitationen und personelle Veränderungen vorgestellt. Schließlich wird es darauf hingewiesen, dass die Benediktinerinnen auf den ausdrücklichen Befehl der kirchlichen Hierarchie in Polen arbeiten mussten. In Afrika erhielten sie die menschenwürdigen Lebens-und Arbeitsbedingungen. Das afrikanische Klima war sehr schwierig von einigen Schwestern zu akzeptieren. Die Mission des Schweigens in Libyen war ein Vorspiel zu den Missionen in Südamerika: Brasilien und Ecuador.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.