In the first part of our paper, the general characteristics of lead (II) and L-ascorbic acid concerning their occurrence, application, physicochemical properties and biological significance have been presented. In the second part, the studies on complex formation reactions (L-ascorbic acid was ligand and lead (II) was central ion) and conditions of their formation have been described and durability constants [beta1] and [beta2] have been presented. The third part of paper presents the results of preliminary researches conducted on the biological material. Their aim is to find relations between the C vitamin level and lead (II) concentration in environmental and professional exposure to lead (II).
The use of intravenous, high-dose vitamin C in cancer therapy has remained controversial for a long time. Despite this, it has been commonly administered for decades by complementary health care practitioners. This article reviews the existing clinical and pre-clinical data on the efficacy and safety of L-ascorbic acid in oncological diseases, with the emphasis on the following issues: 1) Does vitamin C demonstrate therapeutic efficacy? In which clinical situations? 2) What is the mechanism of vitamin C action? 3) Is the use of vitamin C in oncology safe? 4) What is the effect of vitamin C on other therapies used simultaneously? Based on the analysis of available literature, it has been concluded that although L-ascorbic acid exhibits a possible anticancer effect, as shown mainly by preclinical studies, the reliable clinical data justifying the introduction of vitamin C into conventional oncology has been lacking so far. In fact, the following issues still remain unknown: types of cancer that could be sensitive to high-dose vitamin C therapy, groups of patients that could benefit from such management, doses, routes of administration and pharmaceutical forms that could provide an optimal anticancer effect, the molecular mechanism of vitamin C anticancer action, the impact of vitamin C on the concurrently used therapies, including chemotherapy, impact of vitamin C on the quality of life of oncological patients. So far, the available clinical trials have not confirmed the positive reports from experimental studies. Therefore, it is suggested that patients intending to undrgo such treatment should be informed that there is no evidence to justify the anticancer efficacy of vitamin C infusions and that in certain populations (i.e. patients with deficiency of glucose 6-phosphate dehydrogenase, renal dysfunction or haemochromatosis) vitamin C infusions may cause serious adverse effects. However, there seems to be sufficient evidence to continue research on the role of vitamin C in cancer treatment.
PL
Stosowanie witaminy C w postaci dożylnych infuzji w bardzo wysokich dawkach w ramach alternatywnej terapii nowotworów od wielu lat pozostaje przedmiotem rozlicznych kontrowersji. Jednakże z uwagi na dość powszechny charakter takich praktyk w ramach niniejszego artykułu dokonano przeglądu dostępnych danych klinicznych i przedklinicznych w tym zakresie, próbując znaleźć odpowiedź na pytania dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa kwasu L-askorbinowego w leczeniu chorób onkologicznych. Rozważano między innymi: 1) Czy witamina C wykazuje skuteczność terapeutyczną, na podstawie jakich dowodów i w jakich sytuacjach klinicznych? 2) Jaki jest mechanizm działania witaminy C? 3) Czy stosowanie witaminy C w onkologii jest bezpieczne? 4) Jaki jest wpływ witaminy C na inne, jednocześnie stosowane terapie? Na podstawie analizy dostępnego piśmiennictwa stwierdzono, że choć pewien efekt przeciwnowotworowy tego związku jest możliwy, na co wskazują głównie badania przedkliniczne, to jednak współczesna medycyna wciąż nie dysponuje wiarygodnymi danymi klinicznymi, które mogłyby uzasadnić wprowadzenie witaminy C do konwencjonalnej terapii w onkologii.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono wyniki badań korozyjnych miedzi w wodzie pitnej, zawierającej wybrane naturalne kwasy organiczne: fitynowy, taninowy i L-askorbinowy, otrzymane metodą polaryzacji potencjokinetycznej. Stwierdzono, że wszystkie badane kwasy wykazują właściwości inhibitowania korozji miedzi w zakresie stężeń 0,5-4,0 mg/dm3, przy czym wzrost stężenia powyżej 2 mg/ dm3 powoduje powolny wzrost prądu korozyjnego. Najlepsze właściwości ochronne w stosunku do miedzi wykazuje kwas fitynowy, dla którego przy stężeniu ok. 1,5 mg/dm3 skuteczność ochrony przed korozją osiąga wartość ok. 34%.
EN
The results of potential sweep method corrosion investigations of copper exposed to potable water containing selected natural organic compounds i.e. phytic, tannic and L-ascorbic acids, have been presented. It has been found that all the investigated acids manifest inhibiting properties in the 0.5-4.0 mg/dm3 concentration range; however an increase in the concentration to over 2 mg/dm3 results in the gradual rise of the corrosion current. It has been discovered that phytic acid, when added to water, shows the best copper corrosion protection properties. At a concentration of 1.5 mg/dm3 the corrosion efficiency reaches a value of up to 34%.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.