The author touches upon the question of the canonical interpretation of the Bible as instanced by the Book of Job. First, he discusses the place of the Book of Job in the Jewish and Christian canons. In the end, he presents some hermeneutic implications that result from that fact that Job has been placed in the third sector of canon (Ketubim, Hagiographa), usually in the first place. This indicates that there is a need to read according to the key of biblical wisdom (hokma), rather than in the historical aspect.
Miłosz’s poetry asks numerous questions concerning an idea ofguilt, forgiveness and suffering nevertheless it never provides easy answers, rather multiplies them creating an atmosphere of overwhelming inescapable responsibility. This essay examines the problem of suffering and its implications in relation to figure of biblical Job that appears in Miłosz oeuvre repeatedly and undergoes a kind of thepoet’s interpretation in Miłosz’s translation of the Book of Job. The main thesis of my considerations is that various strategies of approaching the problem of suffering applied by Miłosz culminate in the conviction that the Joban deepest pain is his uniqueness, his being incomparable to anyone else. The only faith that can sustain in the context of WWII is “a faith through thankfulness” despite evil that ruled the world at that time.
Un des thèmes majeurs de la réflexion des livres sapienciaux est la vie de l'homme. Dans un certain sens on trouve ici une forte foi dans l'homme, la confiance dans ses capacités de comprendre les règles du monde créé. On se basant sur sa raison l'homme est capable de découvrir sa propre voie vers la félicité. En plus, l' expérience en donne témoignage. Cette vision optimiste et simplifiée de l'homme et de sa vie a été mise en doute par les livres de l'Ecclesiaste et de Job. Tandis que le premier discute avec les capacités naturelles de la raison en tant que la facteur suffisant pour aboutir à la félicité, Job conteste la foi dans les règles de l'expériencecomme l'unique méthoded'expliquer le sort de l'homme, surtout sa souffrance. L'un et l'autre s'ouvrent à Dieu dans lequel il y a tout ce qu'on ne peut pas expliquer par la raison ou trouver dans les généralisations de l' expérience. Le mystère qu'est Dieu peut, seul, expliquer ce qui est inexplicable dans les catégories purement naturelles.
La littérature sapientiale de la Bible est centrée sur l’homme, sur sa conduite pratique de la vie individuelle, familiale et sociale. D’autre part pourtant, les livres sapientiaux dessignent l’image de l’homme qui – pour parvenir à la pleine réalisation de soi-même – ne peut pas se limiter à la dimension pratique de la vie. Ses propres efforts et l’expérience des âges créent une première dimension de la recherche de ce qui est bon pour l’homme. Certaines questions qui ne trouvent pas les réponses dans cette dimension ouvrent l’homme à une dimension nouvelle – cette de la foi. L’homme en tant que créature, est conduit à la vraie sagesse qui est plus intérieure - puisqu’elle commence avec la crainte de Dieu, et très concrète – puisqu’on la trouve dans le livre de l’alliance qui nous lie au Dieu très-haut (Sir 24,23). Voilà une accomplissement naturelle de la recherche de l’homme demandant où trouver la voie vers la vie accomplie, pleine et heureuse. La première partie de cet article nous offre l’analise des étapes de l’itinéraire de l’homme qui le conduit à la rencontre avec la Parole de Dieu.Dans la deuxième partie de l’article on nous propose la réflexions qui cherche à répondre à la question suivante: quelle est la relation entre le livre de l’alliance proposé comme source de la sagesse avec d’autres parties de la Bible, surtout avec cette partie du canon qu’on appelle la littérature de sagesse.
The Book of Job read in synchronic way shows the evolution of prayer of the biblical hero. This hero, in the course of painful experiences, undergoes metamorphosis and passes the subsequent stages when approaching God in his prayer. From a rebellion against God, through an anger and argument with God, the hero experiences a deep spiritual depression. Finally, he accepts with confidence God’s way of proceeding in life and in the rule over the world. The hero’s prayer constitutes a model of maturation in human encounter with God.
This paper discusses parallel fragments of the two poetic paraphrases of the biblical Book of Job by Karol Brzozowski and Jerzy Żuławski. The analysis leads to the conclusion that the main idea of Job’s argument is handled in a very loyal and faithful manner by both translators. However, both translations differ in obvious ways. Both poets are looking for their own mode of expression – without rejecting the language of the denominational traditions they represent. As a Protestant, Brzozowski stays close to the Radziwiłł Bible, while Żuławski makes references to the Catholic Bible by Wujek. The translations differ considerably in terms of stylistic solutions adopted by the two translators. While Brzozowski attempts to make the text more poetic, universal and up-to-date, Żuławski resorts to archaisation. Both translators introduce substandard lexical items into their texts, which is owing to their own poetic interests.
Wszystkie przypadki braków, jakie są udziałem ludzi, określamy terminem „ubóstwa”, mówiąc bardziej szczegółowo o ubóstwie materialnym, fizycznym lub duchowym. Jednak termin „ubóstwo” ma także szersze zastosowanie i w sensie moralnym może oznaczać postawę wewnętrznej wolności względem posiadanych lub nieposiadanych dóbr materialnych, a w sensie religijnym oznacza wewnętrzne uzależnienie od Boga w odniesieniu do wszystkich potrzeb życiowych. W myśli biblijnej obserwujemy bardzo charakterystyczną zmianę poglądów na przyczynę ubóstwa i jego znaczenie. W początkowych etapach dziejów zbawienia bogactwo człowieka uważano za przejaw szczególnego błogosławieństwa Bożego, a zatem ubóstwo było oznaką braku tego błogosławieństwa, co wiązało się z karą Bożą za grzechy. Zatem człowiek ubogi to człowiek grzeszny, zasługujący na gniew Boży. Myśl ta bardzo dobitnie została wyakcentowana w niezwykłej medytacji na temat ludzkiego cierpienia i nędzy, jaką jest biblijna Księga Hioba. Księga ta jest ważnym etapem rozwoju myśli biblijnej na ten temat. Ubóstwo nie musi być wyrazem kary Bożej, a człowiek ubogi nie musi być grzesznikiem. Materialne bogactwo, a także materialne ubóstwo nie stanowią istotnej sprawy w życiu człowieka. Jego prawdziwą wartością, która liczy się wobec Boga i decyduje o osiągnięciu ostatecznego celu, jest ubóstwo duchowe, które ustanawia poprawną hierarchię wszystkich wartości. Naczelną jest Bóg, któremu należy całkowicie zaufać, a to zaufanie zawsze będzie busolą, która może tak poprowadzić człowieka wobec bogactwa lub ubóstwa, aby jedno i drugie mogło mu służyć w odpowiadaniu na skierowany ku niemu Boży plan zbawienia.
EN
All the cases of deprivation which people suffer from are called poverty. To be more specific, there is material poverty, physical poverty and spiritual poverty. However, the term poverty has also a broader use, and in a moral sense can mean the attitude of internal freedom towards material possessions. In a religious sense it is internal dependence on God when it comes to all necessities of life. In Biblical thought one can observe a very characteristic change of views on the reason of poverty and its meaning. At the beginning stages of history of salvation wealth of a man was considered as a sign of God’s special blessing, whereas poverty was the indication of lack of such a blessing, which was connected with God’s punishment for sins. A poor man therefore, is a sinful man deserving God’s wrath. This thought was very clearly accentuated in the biblical Book of Job, which is an extraordinary meditation on human suffering and poverty. This book is a very important stage in the development of the biblical thought concerning this matter. Poverty does not necessarily have to be an indication of God’s punishment and a poor man does not have to be a sinner. Material wealth as well as material poverty do not have significant meaning in man’s life. Its true value is spiritual poverty, which counts for God and which determines the right hierarchy of all the values. The ultimate value in this hierarchy is God who is to be totally trusted in. This trust is a kind of lodestar which can lead man through life in such a way that both wealth and poverty will serve him to follow God’s salvation plan.
Artykuł bada możliwości interpretacyjne struktury Księgi Hioba jako struktury dramatu. Pokazuje, że niektóre pozorne paradoksy i sprzeczności mogą być rozumiane jako wewnętrzna logika dramatu. Pozorna niespójność Prologu i późniejszych twierdzeń Hioba może być zniwelowana, gdy uważnie prześledzi się ciąg przyczynowo-skutkowy oraz będzie się rozumieć wydarzenia jako dziejące się w ciągle aktualizowanej teraźniejszości. Podejście dramatyczne pozwala widzieć spotkanie Boga i Szatana jako nieudaną próbę poczynienia zakładu. Dramat jako pozbawiony wszechwiedzącego narratora pokazuje różnorodne postawy, bez bezpośredniego wskazania, która z nich jest najlepsza. Styl wypowiedzi głównego bohatera jest pełen paradoksów i wykluczających się nawzajem stwierdzeń. Może on być porównany ze współczesną techniką literacką strumienia świadomości. Punkt kulminacyjny dramatu pokazuje trwałą zmianę w postawie bohatera i prowadzi do zaskakujących zmian na poziomie metalingwistycznym.
EN
The article examines an interpretation possibility to read the structure of the Book of Job as a drama structure. It shows that some of the apparent paradoxes and contradictions in the text can be understood as an inner logic of a drama. The seeming incoherence of narrative Prolog and Job's later statements can be easily reconciled by following through the dramatic cause-effect sequences and seeing the events as happening in permanently changing present. The dramatic approach enables to see the meeting between God and Satan as an unsuccessfully attempt to make a bet. Deprived from omniscient narrator’s perspective, the drama shows various attitudes, without pointing directly which is the best one. Full of paradoxes and contradictory statements, the main hero’s style can be compared with a modern stream of consciousness. The culminating point of the drama shows a durable change in Jobs posture and leads to surprising changes on a metalinguistic level.
This article is a re-edited text of the conference which was presented by the author. It discusses the problem of God’s justice in relation to an individual on the example of the Book of Job. The first part of the article starts with the question how difficult or even insignificant is to talk about God based on the Bible. The second part tries to demonstrate on the basis of the Book of Job in what way and how much great biblical texts have to offer both to believers and unbelievers.
IT
Il presente articolo è una rielaborazione di una conferenza tenuta dall’autore. Il suo argomento è la questione della giustizia divina in contrapposizione alla situazione concreta dell’essere umano, prendendo come modello il testo del libro di Giobbe. Una prima parte si rivolge alla domanda, come mai sia diventato difficile e forse irrilevante parlare di Dio a partire della Bibbia. La seconda parte cerca di mostrare, a partire di una riflessione sul libro di Giobbe, in quale modo i grandi testi biblici abbiano ancora molto da dire ai credenti e ai non credenti.
PL
Niniejszy artykuł jest przepracowanym na nowo tekstem konferencji wygłoszonej przez autora. Porusza problem Bożej sprawiedliwości w odniesieniu do konkretnej sytuacji istoty ludzkiej, biorąc za przykład tekst Księgi Hioba. Pierwsza część artykułu wychodzi od pytania, jak trudne, a może nawet nieznaczące, stało się mówienie o Bogu oparte na Biblii. Druga część artykułu, z kolei, stara się ukazać na podstawie Księgi Hioba, w jaki sposób i jak niemało wielkie teksty biblijne mają jeszcze do powiedzenia wierzącym i niewierzącym.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.