Głównym elementem strategii zbliżenia państw bałkańskich do UE, przyjętej w czerwcu 1999 r. jest Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia (Stabilisation and Association Process) obejmujący swoim zasięgiem pięć państw: Albanię, Bośnię i Hercegowinę, Chorwację, Macedonię oraz Republikę Federalną Jugosławii. Istotą strategii wspólnotowej jest włączenie tych państw do współpracy politycznej i gospodarczej w Europie, m.in. przez zawieranie z nimi Porozumień o Stabilizacji i Stowarzyszeniu. Unia przewidziała wsparcia finansowe i techniczne dla zmian politycznych i gospodarczych zachodzących w tych krajach. W artykule omówiono jednostronne preferencje handlowe dla państw bałkańskich, przedstawiono, jak kształtuje się pomoc finansowa i techniczna Unii dla omawianego regionu. Szczególną uwagę poświęcono Macedonii, z którą w pierwszej kolejności Unia wynegocjowała porozumienie o Stabilizacji i Stowarzyszeniu.
Relacje EWG/UE z krajami АKР sięgają samego początku integracji europejskiej, będąc niejako naturalnym następstwem kolonialnej przeszłości wielu państw europejskich. Rozpoczynając formalną współpracę na podstawie traktatu rzymskiego, poprzez zawierane na przestrzeni lat kolejne umowy, obydwie strony doszły do kolejnego ważnego momentu w kształtowaniu wzajemnych relacji, jakim było podpisanie w 2000 r. Umowy o partnerstwie z Kotonu. Jednym z fundamentalnych założeń nowego porozumienia było wynegocjowanie umów o partnerstwie gospodarczym (UPG) na poziomie poszczególnych regionów АKР, które począwszy od 1.01.2008 r. miały stać się prawną podstawą współpracy gospodarczo-handlowej. Wiele kwestii spornych, które wyniknęły podczas toczących się negocjacji (tempo zakres liberalizacji, stosowanie KNU, handel usługami, "kwestie singapurskie") uniemożliwiło osiągnięcie porozumienia w założonym czasie. Spośród regionów jedynie państwa Karaibów podpisały z UE pełną UPG w założonym czasie. Wiele innych państw АKР, które pierwotnie parafowały treść przejściowych UPG w dalszym ciągu ich nie podpisało lub nie ratyfikowało. W tej sytuacji (wrzesień 2011 r.) Komisja Europejska przedstawiła nową propozycję, która ma uporządkować pozostający w zawieszeniu od prawie 4 lat układ. Wydaje się prawdopodobne, że w obliczu obecnej sytuacji na świecie (kryzys gospodarczy oraz problemy z zakończeniem rundy dauhańskiej) wynegocjowanie pełnych UPG ze wszystkimi regionami АKР będzie trudne i odległe w czasie. (abstrakt oryginalny)
EN
The EU-ACP relations have a long historical perspective relating to the legacy of colonialism. The evolution of the relations, starting formally with the Treaty of Rome, is currently at another milestone. In 2000, a new agreement was concluded - the Cotonou Partnership Agreement - that is a legal basis of relations between the EU and ACP countries until 2020. Parallel the parties started negotiations on the Economic Partnership Agreements (EPAs) in regional configuration that should, according to primary assumptions, create between the partners a free trade area in the future perspective. The preliminary deadline for concluding the EPAs (1 January 2008) has not been achieved. Many contentious issues that occurred and were highlighted during the long negotiation process (pace and scope of trade liberalisation, MFN clause, trade in services, "Singapore issues") have made impossible to achieve a final agreement. Among the seven ACP regions that negotiate the EPAs only the Caribbean region has concluded and signed so far a full regional Economic Partnership Agreement. There are still even problems with signing and ratifying interim EPAs by those countries, which preliminary initialled the agreements. The current global processes (economic crisis and problems with concluding DDA) make the process of negotiations more difficult than ever. (original abstract)
Przedstawiono genezę, cele i treść oraz system Traktatu Antarktycznego. Omówiono także ochronę środowiska antarktycznego oraz obecność Polski w Antarktyce.
Celem artykułu jest prezentacja jednego z obszarów działania wspólnej polityki rybołówstwa jakim jest polityka zewnętrzna. W artykule przedstawiono rodzaje zawieranych umów przez Unię Europejską w zakresie rybołówstwa prowadzonego na wodach międzynarodowych i państw trzecich, a także korzyści dla Unii Europejskiej wynikające z tej działalności. Na koniec zaprezentowane zostały kierunki zmian w tym obszarze przedstawione w Zielonej Księdze dotyczącej reformy wspólnej polityki rybołówstwa oraz opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie tego dokumentu. (abstrakt oryginalny)
EN
The article looks at the external dimension of the EU Common Fisheries Policy (CFP). It provides a general overview of the fisheries agreements with third countries and Regional Fisheries Management Organisations and presents their economic benefits for the EU economy. The final section examines the options for the CFP reform outlined in the 2009 Green Paper. (original abstract)
Autor omawia przyczyny negatywnych zjawisk we wzajemnym handlu między Polską a Rosją, jego poprzedniej roli w kształtowaniu się gospodarek narodowych, aktualnego stanu oraz środków niezbędnych dla odnowienia tego ważnego dla Polski rynku. Szczególną uwagę autor poświęcił zagadnieniom metodologicznym oraz prawno-politycznym i instytucjonalnym niezbędnym dla realizacji właściwej strategii.
Omówiono cel integracji europejskiej i przyjęte metody jego realizacji. Przedstawiono związki między polityką a gospodarką w pogłębianiu i poszerzaniu integracji.
EN
The aim of the European integration and methods of its realization have been discussed. The relations between politics and economy in enlargement have been also presented.(AŁ)
W pierwszej części artykułu omówiono aspekt formalny stosowania prawa międzynarodowego w prawie krajowym. W drugiej części aspekt materialny stosowania prawa międzynarodowego w prawie wewnętrznym.
EN
The article deals with both formal and practical aspects of applying international law within the already existing national law.(J.W.)
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Artykuł odnosi się do fenomenu proliferacji międzyregionalnych umów handlowych w ramach międzynarodowego reżimu handlowego. Duża część tych porozumień była i jest podpisywana między krajami rozwijającymi się, tworząc zinstytucjonalizowaną podstawę do rozwoju coraz bardziej kompleksowych relacji handlowych Południe-Południe. Są jednak i takie umowy międzyregionalne, które wynikają z konsekwentnie realizowanych strategii otwarcia na współpracę z krajami rozwiniętymi, co potwierdza siatka porozumień zawartych przez Chile. Umowa stowarzyszeniowa z Unią Europejską - omówiona w pierwszej części artykułu - ma więc także określone konsekwencje dla ewolucji wymiany handlowej tego kraju z Polską, co zostało przedstawione w drugiej części rozważań.(abstrakt oryginalny)
EN
The article addresses the phenomenon of proliferating cross-regional trade agreements within the international trading regime. A significant share of these agreements was and still is signed between developing countries creating a legal and institutional framework for the development of the increasing complexity of South-South trade relations. However, among them there are also cross-regional agreements resulting from coherent strategies aimed at opening up national economies for cooperation with developed partners. This can be especially proved by the case of Chile and its RTA network. The association agreement with the European Union - covered in the first part of the paper - exerts thus a particular impact on the evolution of trade relations with Poland, which is the issue presented in the second part of the article.(original abstract)
Celem artykułu jest omówienie głównych założeń umowy o wolnym handlu pomiędzy USA a Kanadą i ocena jej funkcjonowania z punktu widzenia interesów Kanady. Umowa ta jest także przedstawiona na tle występujących w gospodarce światowej tendencji do tworzenia powiązań regionalnych i umów dwustronnych. Omówiono pojęcie bloku handlowego, politykę handlową lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.
Omówiono uwarunkowania ogólne umowy sprzedaży. Przedstawiono próby ujednolicania norm międzynarodowych odnośnie umów sprzedaży jakimi są Konwencja wiedeńska, Incoterms 2000, RAFID, COMBITERMS 2000
EN
The general conditions of a sale contract are discussed. The attempts to unify international standards of sale contracts like i.a. Incoterms 2000, RAFID, COMBITERMS 2000 are presented.(MN)
Przedstawiono przesłanki polityczne i gospodarcze Umowy o wolnym handlu między państwami Grupy Wyszehradzkiej, jej treść, wpływ CEFTA na współpracę gospodarczą i perspektywy funkcjonowania.
Wspólnota Europejska posiada osobowość prawną oraz zdolność do zawierania umów międzynarodowych. Autorka informuje, że Wspólnota Europejska może albo posiadać kompetencje wyłączne do zawierania umów międzynarodowych i wówczas to Wspólnota zostaje stroną negocjowanej umowy, z wyłączeniem możliwości przystąpienia do umowy państw członkowskich, albo też może dzielić kompetencje z państwami członkowskimi i wówczas zarówno Wspólnota, jak i jej państwa mogą zostać stronami jednej i tej samej umowy międzynarodowej. Typowym przykładem tej pierwszej sytuacji są umowy dotyczące handlu towarami, polityki rolnej, rybołówstwa lub ochrony konkurencji, podczas gdy np. umowy z zakresu ochrony środowiska należą do tej drugiej kategorii.
Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych w większości krajów Ameryki Łacińskiej rozpoczęto realizację reform systemowych. Głównie dotyczyły one handlu zagranicznego i obejmowały m.in.: zmiany instytucjonalne, systemu kursowego, liberalizację sektora finansowego. W tych krajach wzrosłą ilość porozumień subregionalnych i regionalnych. Do najważniejszych należą: unie celne (MERCOSUR, Grupa Andyjska, Wspólny Rynek Ameryki Środkowej, CARICOM); strefy wolnego handlu (NAFTA, Grupa Trzech, chilijskie porozumienie bilateralne z Meksykiem, Kolumbią i Ekwadorem); porozumienia preferencyjne (Andyjskie Porozumienie w Sprawie Preferencji Handlowych ATPA, Inicjatywa Krajów Basenu Morza Karaibskiego, CARICOM-Wenezuela); porozumienia sektorowe, regionalne i o zasięgu częściowym (ALALC, Chile-kraje ALADI, CARICOM-Kolumbia. Autor omówił te organizacje w aneksie dołączonym do monografii.
EN
At the turn of the eighties and nineties in most of the Latin America countries started to realise system reform. Main reforms concerned foreign trade and included: institutinal changes, exchange rate system, liberalisation of financial sector. In these countries rose quantity of regional and sub-regional agreements. (MP)
Państwa na podstawie umów międzynarodowych mają prawo decydować o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu cudzoziemców na terytorium państwa oraz określeniu warunków dopuszczenia, które znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Szczególną formą pobytu cudzoziemca na obszarze innego państwa jest azyl. Rozróżnia się dwa rodzaje azylu dyplomatyczny oraz terytorialny (polityczny). Każde państwo ustala również przepisy określające warunki wydalenia każdego cudzoziemca ze swojego terytorium. Szczególną formą opuszczenia terytorium państwa jest ekstradycja, której podstawą są umowy międzynarodowe. Zmiany jakie nastąpiły w Polsce spowodowały zniesienie ścisłej kontroli ruchu osobowego i otwarcie granic dla obywateli innych państw. Autorka w dalszej części monografii przytacza szczegółowo Ustawę o cudzoziemcach z 25 czerwca 1997 roku.
EN
On the basis of international agreement countries have right to decide on letting foreigners on state territory. Special from of foreigner residence on the other state territory is an asylum. There are two types of asylum: political and diplomatic asylum. Changes, which followed in Poland, caused limitation of strict control of personal movement and border opening for other countries citizens. The author cites Act about foreigners. (MP)
Materiał zawiera dane dotyczące ochrony wschodniej części granicy państwowej, kontroli ruchu na przejściach granicznych z Rosją, Litwą, Białorusią i Ukrainą oraz umów i porozumień ze wschodnimi sąsiadami, odnoszących się do kwestii granic.
W artykule przedstawiono zarys teorii konkordatu a praktykę konkordatową zilustrowano przykładami pochodzącymi z terytorium Unii Europejskiej.
EN
The article reviews the contents and analyses the role played by of concordats in a number of the European Union member states. Concordats are understood here as agreements between the Apostolic See and these countries. They define and regulate the status of the Catholic Church in a given country. The following European Union member states are parties to such agreements: Austria (since 1933), Spain (1976-1979), Germany (concordats from the years 1924-2001), Portugal (1940), Italy (1929) and France. These agreements ensure the Catholic Church's freedom of action in the sphere of religion. They commit the states to support Church institutions financially (Portugal being an exception), to grant public schools the right to teach religion and the Catholic Church to run its own schools. Under concordat agreements the Church may freely dispose of its movable and immovable property. The fact that the mentioned European Union member states are bounded by such agreements is not contradictory to their democratic character. The author of the article reaches the following conclusions: 1) Membership of the European Union does not deprive its member states of their individual approach to the shaping of relations between the state and the religious unions. 2) Concordats are specific international law agreements clue to their subject matter which includes issues being of interests to both the state and the Church and the contracting parties, namely the state and the Apostolic See, the supreme authority in the Catholic Church. 3) Concordats are the vital legal instrument used not only within the European Union. 4) Concordats belong to the individual heritage of a few states, now members of the European Union, but they originated in the period preceding establishment of the Union. This legal heritage is not questioned, and its existence serves as an evidence of a variety of the systems of relations between the state and the Church within the European Union. 5) Concordats binding Austria, France, Spain, Germany, Portugal and Italy are basically congenial. Different regulations regarding a number of issues resulted from specific historic conditions that had shaped relations between the state and the Church. 6) Concordats are still seen as rather controversial legal instrument, even though they belong to the legal heritage of the democratic states, members of the European Union. The main reason is that this is a particular regulation serving the interests of only a part of the citizens, meaning Roman Catholics and the Catholic Church. It introduces into the legal system of the state differentiation of citizens according to their professed religion. This situation has not been changed by later extension of concordat guarantees to other denominations within a given state.(original abstract)
W artykule przedstawiono historyczne ujęcie pojęcia ratyfikacji oraz omówiono postrzeganie ratyfikacji umów międzynarodowych współcześnie. Zaprezentowano również tryby ratyfikacji umów międzynarodowych określone w Konstytucji RP z 1997 roku.
EN
Ratification is a traditional way of binding countries together by international agreement. At the beginning of the twentieth century it was still thought that the process could be used retroactively, and that an agreement would be binding from the moment it was signed. In the light of the 1997 Constitution, ratification has been used as a way for the head of the government to accept international agreements. The parliament always participates in the ratification process. Informed of a motion, the Parliament agrees to its ratification in the form of a bill, or a resolution for which it calls a nationwide referendum in order to understand the position of the people and whether they support ratification of the agreement. (original abstract)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.