Wstęp i cel pracy: Produkty lecznicze zawierające antybiotyki stanowią ważną i złożoną grupę preparatów terapeutycznych. Jednym z najważniejszych parametrów jest oznaczenie aktywności przeciwdrobnoustrojowej metodami mikrobiologicznymi, czyli określenie mocy antybiotyków. Wartość ta jest oznaczana w oparciu o odpowiednie wzorce. Zakład Antybiotyków i Mikrobiologii Narodowego Instytutu Leków (NIL) w ramach międzylaboratoryjnych badań biegłości, od 2000 roku uczestniczy w wyznaczaniu mocy nowych farmakopealnych wzorców antybiotyków. Badania organizowane są przez Europejski Dyrektoriat ds. Jakości Leków (EDQM) – Komisję Farmakopei Europejskiej, a uzyskane wyniki są analizowane statystycznie i opracowywane w formie raportów. Celem pracy było przedstawienie wyników badań dotyczących wyznaczania mocy wzorców antybiotyków. Materiał i metody: Oznaczano moc substancji – kandydatów na wzorce, następujących antybiotyków: amfoterycyna B, bacytracyna cynkowa, dihydrostreptomycyna, erytromycyna, kolistyna siarczan, kolistymetat sodowy, nystatyna, polimyksyna B siarczan, ryfamycyna sodowa i spiramycyna. Moc antybiotyków oznaczana jest przez porównanie zahamowania wzrostu wrażliwych drobnoustrojów standardowych przez badany antybiotyk i substancję porównawczą w znanym stężeniu. W badaniach stosowano zalecane przez farmakopee wrażliwe na badane antybiotyki drobnoustroje testowe z kolekcji ATCC. Moc antybiotyków określano przy zastosowaniu farmakopealnych metod mikrobiologicznych, głównie metody dyfuzyjnej, a w przypadku oznaczania mocy ryfamycyny sodowej również metody turbidymetrycznej. Badania prowadzone były w sposób umożliwiający przeprowadzenie walidacji matematycznego modelu równania mocy. Wyniki: Oznaczono moc mikrobiologiczną 14 substancji przyjętych następnie jako wzorce 10 różnych antybiotyków z bardzo dobrą precyzją: + / - 1 odchylenie standardowe (tylko w 2 przypadkach + / - 2 SD) od wartości średniej uzyskanej ze wszystkich laboratoriów biorących udział w badaniach biegłości. Wartość średnia została przyjęta przez EDQM jako oficjalna moc biologiczna dla danej serii wzorca. Wnioski: Oznaczenia mocy różnorodnych antybiotyków w Zakładzie Antybiotyków i Mikrobiologii NIL, według akredytowanej metody farmakopealnej, przeprowadzane jest na bardzo wysokim poziomie, uznanym przez EDQM przyznaniem atestu.
EN
Introduction and objective: Medicinal products containing antibiotics constitute an important and complex group of therapeutic preparations. One of the most important parameters is estimating the antimicrobial activity by means of microbiological methods, or assessing the potency of antibiotics, with reference to proper standards. The Department of Antibiotics and Microbiology of the National Medicines Institute (NMI) has participated in inter-laboratory proficiency tests aimed at estimating the potency of new pharmacopoeial antibiotic modules since 2000. The tests are conducted by the European Directorate for the Quality of Medicines (EDQM) – European Pharmacopoeia Commission, and the results are analyzed and drawn up in report form. The aim of this paper is to present the results of estimating the potency of antibiotic modules. Materials and methods: The potency of substances, prospective modules, of the following antibiotics was estimated: amphotericin B, bacitracin zinc, dihydrostreptomycin, erythromycin, colistin sulphate, colistimethate sodium, nystatin, polymyxin B sulphate, rifamycin sodium and spiramycin. The potency of antibiotics is estimated by comparing the inhibition of growth of sensitive standard micro-organisms produced by known concentrations of the examined antibiotic and a reference substance. The test micro-organisms sensitive to the examined antibiotics were recommended by pharmacopoeia and were supplied by the American Type Culture Collection (ATCC). The potency of antibiotics was estimated by means of pharmacopoeial microbiological methods, mainly a diffusion method, and a turbidimetric method in case of estimating the potency of rifamycin sodium. The examination was conducted in a way which permitted the validation of the mathematical model on which the power equation is based. Results: The microbiological potency of 14 substances was determined. The substances were then accepted as modules of 10 different antibiotics with high precision: + / - one standard deviation (SD) (in only two cases + / - 2 SD) of the average value received from all laboratories taking part in proficiency tests. The average value was accepted by the EDQM as the official biological potency for a given module batch. Conclusions: The estimation of the potency of a variety of antibiotics in the Department of Antibiotics and Microbiology of the NMI by means of an accredited pharmacopoeial method is a high-level scheme approved by the EDQM.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The aim of this paper is to show how the generic approach to connector architectures, presented in the first part of this work, can be applied to a given modeling formalism to define architectural component and connector notions associated to that formalism. Starting with a review of the generic approach, in this second part of the paper we consider two modeling formalisms: elementary Petri nets and CSP. As main results we show that both cases satisfy the axioms of our component framework, so that the results concerning the semantics of architectures can be applied. Moreover, a small case study in terms of Petri Nets is presented in order to show how the results can be applied to a connector architecture based on Petri nets.
The new-projected electronic devices consist more and more integrated electronic components, which functionality mainly depends on operational reliability of solder joints created in electronic assembly process. The higher reliability in this aspect have joints created in Pb-technology. However, to take into consideration of that, very often the electronic components are made only in Pb-free version, and it is necessary to make of electronic assembly by use of "mixed" technology. In the article there are presented the crucial issues of making of mixed electronic assembly process, wilh the special taking into account the assembly of BGA (Ball Grid Array) and CSP (Chip Scale Package) structures. The realized investigations shows that it is possible to assembly the unfailing electronic packets with application of mixed technology. In Ihe article there are also presented the results of different methods of quality solder joints verification: X-ray analysis, measurements of electrical resistance, microscopic observations of cross-sections, and researches of long-term reliability.
PL
Nowoprojektowane urządzenia elektroniczne zawierają coraz bardziej zintegrowane elementy elektroniczne, których funkcjonalność głównie zależy od niezawodności połączeń lutowanych formowanych w procesie montażu elektronicznego. Większą niezawodnością w tej kwestii charakteryzują się połączenia lutowane wykonane w technologii ołowiowej. Jednakże zważywszy na fakt, że bardzo często elementy elektroniczne dostępne są jedynie w wersji bezołowiowej, konieczne jest wykonywanie montażu elektronicznego z zastosowaniem techniki mieszanej. W artykule zaprezentowano zasadnicze powody stosowania mieszanej techniki montażu elektronicznego, ze szczególnym uwzględnieniem montażu struktur w obudowach BGA (ang. Bali Grid Array) i CSP (ang. Chip Scalę Package). Przeprowadzone prace badawcze pokazały, że możliwe jest zmontowanie niezawodnych pakietów elektronicznych z zastosowaniem techniki mieszanego montażu. Oceny jakości połączeń lutowanych dokonywano między innymi w oparciu o analizę rentgenowską, pomiary rezystancji elektrycznej, mikroskopowe obserwacje zgładów metalograficznych, oraz długoterminowe próby niezawodnościowe.
Zarządzanie projektem należy do ważnej grupy problemów decyzyjnych, które charakteryzują się wieloma ograniczeniami. Tradycyjne podejścia do rozwiązywania tych problemów bazujące na programowaniu matematycznym są często nieefektywne ze względu na trudność modelowania ograniczeń oraz złożoność obliczeniową. W odróżnieniu od podejścia tradycyjnego zastosowanie deklaratywnego środowiska programowania w logice z ograniczeniami (Constraint Logic ProgrammŹng) do modelowania i rozwiązywania problemów decyzyjnych, w których występują ograniczenia, jest naturalne. W pracy zaproponowano wykorzystanie oraz wzajemną integrację środowisk deklaratywnych (SQL, CLP) do przedstawienia ogólnej koncepcji systemu wspomagania decyzji. Na podstawie tej koncepcji dokonano implementacji systemu wspomagania decyzji zarządzania projektem.
EN
Project management is usually characterized by many types of constraints, which make this unstructured and difficult to solve. Traditional mathematical programming approaches are deficient because their representation of constraints is artificial (using 0-1 variables). Unlike traditional approaches, constraint logic programming (CLP) provides for a natural representation of heterogeneous constraints. In this paper we propose a declarative framework for decision support system (DSS) for project management implemented by CLP and relational SQL database.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.